227 Shares 1885 views

Wydaje mi się, że nie lubię dziecka. Co mam zrobić? Porady psychologa

"Nie lubię mojego dziecka". Dla wielu dziewcząt, to zdanie może wydawać się zupełnie dziwne i głupie, ale w rzeczywistości to się dzieje, że rodzic nie czuje cokolwiek na temat dziecka. Co więcej, psychologowie rodzin twierdzą, że przynajmniej raz na życie, ale każda kobieta miała wrażenie, że nie kocha swojego dziecka. Inną rzeczą jest to, że każda normalna matka próbuje ją odepchnąć od siebie i to jest absolutnie właściwe podejście.


A jeśli społeczeństwo od dawna przyzwyczaiło się do niewłaściwych matek, które pozostawiły dzieci w areszcie, zimno kobiety wychowującej dziecko jest bardzo nieprzyjazne. Aby rozwiązać problem, najpierw trzeba znaleźć przyczynę, a może ich być wiele.

Czekam na dziecko

Zwykle uważać, że ciąża jest szczęśliwym okresem oczekiwania na dziecko, aby przyjść na świat. Często jednak tak nie jest, ciało toleruje silne zmiany, a wraz z nimi problemy i dyskomfort. Nowa codzienność, a co powiedzieć o preferencjach smaku i zachowaniach! Dlatego czasami kobieta nie lubi tego, kto w niej rośnie, ponieważ z tego powodu konieczne jest doświadczenie wszystkich przekształceń.

A przecież ciąża jest nieplanowana, co całkowicie zmienia plan życia, ponieważ przyszła matka nie jest w stanie przyzwyczaić się do nadchodzących zmian. Czasem nawet dziewczyna wyrzuca takie zwroty jak: "Nie lubię dziecka, który jest w ciąży!" Jeśli tak jest, to jest za wcześnie na panikę. Często, wraz z pojawieniem się dziecka w świetle lub wkrótce, manifestuje się również macocha matki.

Noworodki

Ale zdarza się inaczej. W pierwszych dniach, w tygodniach, a czasami w miesiącach, matka nie czuje absolutnie żadnych uczuć dla dziecka. I to jest normalne. Najczęściej zjawisko to nazywane jest depresją poporodową, której przyczyny są trudne do zbadania, ponieważ większość kobiet boi się dezaprobaty w społeczeństwie i stara się rozpowszechniać mniej na temat ich problemu. W ogóle nie ma w tym nic strasznego: to trwa krótko, a depresja poporodowa jest apatia, melancholijna, nerwowa. I aby je zastąpić, przychodzi ogromna macierzyńska miłość do dziecka. I będzie to nawet przerażające wyobrazić sobie, że niedawno w mojej głowie kręciło się wyrażenie "Nie lubię dziecka".

Zdarza się również, że powodem może być proste rozczarowanie. Dziewczyna ma nadzieję zobaczyć śliczne dziecko, ale najczęściej dziecko rodzi się nie za ładne, a tym samym nie uzasadnia oczekiwań. W końcu, jak dla dziewczyny, dla niego narodziny stają się wielkim stresem. Ale wkrótce wszystko się zmieni i stanie się dla matki najsłodszym stworzeniem. I winę za depresję poporodową, jej zanikanie przechodzi i wszystkie negatywne emocje, i wszelkiego rodzaju wątpliwości.

Czasami przyczyną może być skomplikowana ciąża lub trudne narodziny. W podświadomości matka obwinia dziecko za to, co przeżyła. Ale wkrótce minie. A potem, w którym momencie ta miłość pojawiła się – w pierwszych sekundach lub miesiącach, to nie ma znaczenia, w wyniku czego każda matka będzie kochać dziecko w równym stopniu.

Zbyt aktywne dziecko

Zdarza się, że dziecko jest zbyt aktywne i nie daje matce chwilę odpoczynku, ponieważ na takie dziecko trzeba patrzeć niestrudzenie. I między innymi są obowiązki w domu, pracy i innych sprawach. Dziewczyna nie ma czasu na odpoczynek, co jest konieczne dla każdej osoby. Tak więc nadmierne obciążenie objawia się negatywnym nastawieniem wobec dziecka, a czasami nawet kobieta myśli, że jej własne dziecko podrażnia ją. Każdy może się nie zgodzić, nawet najbardziej nieznaczące przestępstwo.

Ten problem jest rozwiązany w zależności od stopnia zmęczenia matki. Być może wystarczy, że na weekend zabiorę dziecko do krewnych, kobiety, która jest sama, aby spędzić czas dla siebie, zróżnicować czas wolny lub po prostu mieć dobry sen. A potem z nową siłą, może wrócić do swojego dziecka, a najczęściej pod koniec weekendu ona sama zaczyna ominąć dziecko.

Jeśli problem poszedł zbyt daleko, a kobieta jest na skraju nerwowego załamania, najlepszą opcją jest zwrócenie się do specjalistki. Ale w tym przypadku matka nie może powiedzieć: "Nie lubię tego dziecka". Ma to jedynie wpływ na skumulowane zmęczenie i nadmierną drażliwość.

Zbyt dobrze wychowane dziecko

"Nie lubię mojego dziecka, bo jest zbyt dobrze wychowany", choć może to dziwić, ale czasem to, co rodzice czują przez lata wykształconego dziecka. Jeśli dziecko jest bardzo inteligentne, wykształcone i wyprzedzające rówieśników pod kątem wiedzy, czasem dorośli zamiast dumy czują tylko swoją niedoskonałość obok siebie. Nie wiedzą, jak zachowywać się, a jedyną rzeczą, którą czynią, jest ciągle gniewać się na dziecko, ale zdając sobie sprawę, że są naprawdę źle, a dziecko nie jest winne czegokolwiek. I okazuje się, że jest to rodzaj błędnego koła.

Ale głównym problemem tego problemu jest to, że rodzice rzadko przyznają, że mają to. Trudno im przyznać się do siebie, ale nie może być kwestia profesjonalisty. I tak dziecko rośnie w rodzinie, gdzie dla rodziców jest ciągłym przypomnienie ich niewypłacalności. Najbardziej trafnym rozwiązaniem będzie pomoc specjalistów lub badanie literatury, w której problem ten jest adresowany.

Młodość

Dzięki osiągnięciu dojrzałości w wielu rodzinach trudności zaczynają się przeważnie nawet najbardziej posłuszne dziecko zachowuje się bezwzględnie lekkomyślnie. A tam, gdzie była tylko chwila wzajemnego zrozumienia i miłości, zaczyna się rozterka. Dzieci niegrzeczne wobec swoich rodziców, a to z kolei jest niewiarygodnie obraźliwe w odpowiedzi na pieszczotę i troskę, aby uzyskać bezczelność i niegrzeczność. Z tego powodu zaczynają się zły na dziecko i stopniowo odejść od niego. Czasami nawet w swoich sercach rzucają zdanie: "Nie lubię dziecka". Nastolatek też uważa, że postawa wobec niego się zmieniła, zaczyna protestować w sposób znany mu – gniew i niegrzeczność. Najdokładniejsze jest zastosowanie do psychologa rodzinnego, dzięki czemu ekspert pomaga nawiązać w rodzinie relacje i rodzi rodziców i dziecko ze stanu stresującego. Wszakże najbardziej niebezpieczne w tej sytuacji jest to, że nastanie nastoletni wiek, ale wzajemne wyrzuty i urazy będą pozostawać na całe życie.

Żona żony z pierwszego małżeństwa

Często, gdy małżeństwo się rozlewa, dziecko nadal mieszka z matką. A kiedy nowy człowiek pojawia się w życiu dziewczyny, musi mieszkać z dzieckiem, wykształcić go lub, przynajmniej po prostu, porozumieć.

Często wybrany, wchodzący do domu, uważa się za autorytet i zaczyna prowadzić dziecko, uczyć go, a czasami żąda. Bardzo mylne jest myśleć, że dziecko powinno bezwarunkowo przestrzegać bezwarunkowego. Każde dziecko rozumie, że wszyscy dorośli są inni, a w każdym razie musisz najpierw uzyskać szacunek lub miłość, zwłaszcza jeśli dziecko nadal komunikuje się z ojcem. W takim przypadku absolutnie nie może zrozumieć funkcji nowej osoby. I dlatego, jeśli ktoś czuje się nacisk na siebie, zaczyna cechować się negatywnym aspektem. Co z kolei jest negatywnie spotykane przez ojca i towarzyszy reakcji. Wybierający oświadcza: "Nie lubię dziecka żony od pierwszego małżeństwa".

Co mam zrobić? Jak rozwiązać ten problem? I po prostu trzeba wygrać jego dyspozycję przez czyny i jego uprzejmą postawę. Przecież dzieci są bardzo dobre do zgadywania emocji, które czują. W podświadomości rozumieją stosunek do siebie: czy oni kochają, czy tylko odnoszą się do trudności, które uniemożliwiają nowym osobie budowę związku z matką. Nie powinniśmy zapominać, że to ojczyzna, który niszczy zwykły sposób życia dziecka, więc powinien spróbować nawiązać kontakt.

Jedną z najważniejszych niuansów w rozwiązaniu problemu jest czas, w którym dziecko musi rzeczywiście zacząć szanować i kochać głowę odnowionej rodziny.

Czasem, mimo wszelkich starań o nawiązanie kontaktów, nic się nie dzieje, dziecko nie lubi ojczyma, a ten ostatni nie lubi go w zamian. I związek nadal nie może się poprawić. Bardzo często przyczyna polega na tym, że dziecko jest zazdrosne o matkę nowemu wybranemu. Wszakże przed przybyciem nowego "papieża" wszystko skierowane było wyłącznie do niego, a teraz było podzielone. Stał się mniejszy, a dzieciak boi się, że wszystko będzie gorsze. Zatem zaczyna wylewać wszystkie swoje negatywne nastawienia na nową osobę, co z kolei może wywołać reakcję. I to zupełnie naturalne, wcale nie jest zaskakujące, że człowiek głęboko decyduje się w swojej duszy: "Nie lubię dziecka żony od pierwszego małżeństwa". Wszakże nawet jeśli w arsenale wiedzy czytają książki i wykłady o pedagogice, to dość trudno jest zastosować tę wiedzę: gdy emocje i gniew przytłaczają, staje się niezwykle trudne racjonalnie myślenie.

Dlatego konieczne jest rozwiązanie przyczyny problemu, matka musi wytłumaczyć dziecku, że nie pokocha go z powodu nowego męża. Jest równie cenny i ważny dla niej jak zawsze. Chciałbym jednak zauważyć: jeśli dziecko próbuje skorzystać z tej sytuacji, nie możesz o tym mówić. I tylko wtedy, gdy wzajemne zrozumienie między matką a dzieckiem jest w pełni ustalone, ojciec może łatwo zacząć budować relacje.

Dziecko męża z pierwszego małżeństwa

Tutaj sytuacja jest nieco inna od tego, co zostało powiedziane powyżej. Najczęściej dziecko pozostaje z matką, a do ojca przybywa po prostu do odwiedzenia. Dlatego wystarczy ustanowić przyjazne i poufne relacje, ale trudno to zrobić. "Nie lubię dziecka z pierwszego małżeństwa" – te słowa są bardzo często słyszane u nowej pani.

Zwykle początkowo dziewczyna się myli. Przed ślubem, pozostając w marzeniach, uważa, że jeśli kocha jej wybraną, będzie mogła poczuć ciepłe uczucia wobec swojego dziecka. Trudniejsze jest nawiązanie kontaktu niż początkowo wydaje się być trudne. Dziecko może być zazdrosne o jego ojca. Nie jest to zaskakujące, ponieważ w jego życiu pojawił się nowy człowiek. A potem kobieta, widząc takie podejście do siebie, także zaczyna odczuwać niechęć do dziecka. W takim przypadku wystarczy, abyś się przyzwyczaił i akceptował siebie nawzajem. Z biegiem czasu, najprawdopodobniej, wzajemne niechęć pozostanie daleko w tyle. Warto zauważyć, że dziewczyna nie może być upolowana przez dziecko z różnymi prezentami, ponieważ w tym przypadku nie stanie się bardziej kochający, ale po prostu traktuje go konsumpcyjnie.

Zdarza się również, że dla kobiet przeszkodą są pieniądze. Jest mi przykro z funduszy, które jej mąż spędza na byłych dzieci. I czasami człowiek, czując winę, daje swojej byłej żonie dużo więcej pieniędzy niż teraźniejszość. Skandale z tego powodu zaczynają występować w rodzinie, a potem kobieta może powiedzieć: "Nie lubię dziecka z pierwszego małżeństwa", ponieważ uważa, że pośrednio on jest winowajcą wszystkich kłopotów.

W tym przypadku najlepiej będzie rozmawiać cicho z małżonkiem. I staraj się odpowiednio sfinansować budżet, tak aby odpowiadał obu.

Zdarza się, że dzieciak z poprzedniego małżeństwa staje się przeszkodą dla narodzin wspólnego stawu. Kobieta chce dziecka, a mężczyzna narzeka, że ma już dzieci. Okazuje się, że dziecko nie spełni marzeń kobiety. A potem zdrowy rozsądek ustępuje w tle, a tylko niechęć, a czasem nawet nienawiść, pozostaje. Wtedy często od dziewczyny, którą słyszysz: "Nie lubię dziecka męża!"

Tu, po pierwsze, ważne jest, aby powtarzać, że dziecko nie jest winne czegokolwiek, a ty nie możesz winić go za własne błędy. Zanim połączysz swoje życie z osobą, zwłaszcza jeśli druga połowa ma już dziecko z pierwszego małżeństwa, musisz omówić ten niuans. Czy chce dzieci, czy nie? Nawiasem mówiąc, ta sytuacja może mieć wpływ na silniejszy seks. Ogólnie przyjmuje się, że kobieta, kiedy spotyka nowego człowieka, daje mu wspólne dziecko, ale to stwierdzenie nie zawsze jest prawdą. Czasem dziewczyna, która ma już dziecko, nie chce przeżywać ciąży i porodu.

W każdym razie najważniejsze jest osiągnięcie kompromisu, pragnienie pary o tak poważnej kwestii powinno się zbiegać. W końcu to budzi dobre stosunki, niemożliwe jest, aby ktoś postawił ultimatum i był przeciwny aspiracjom drugiego. A jeśli zostanie znaleziony kompromis, jest mało prawdopodobne, aby dziewczyna poczuła w głowie: "Nie lubię dziecka mojego męża".

Zazdrość

Czasami dziecko dobrze traktuje nową znajomość lub znajomość, nie koliduje z czymkolwiek, nie powstrzymuje, nie wpływa w żaden sposób na życie, ale nadal go irytuje. Zasadniczo w tych przypadkach chodzi o zazdrość. Zazwyczaj para, kiedy zaczynają się spotykać, spędzają wiele czasu razem. Jednak wraz z początkiem wspólnego życia wszystko się zmienia, harmonogram staje się taki sam, część czasu poświęcona jest pracy, przyjaciół, hobbych i dziecku z poprzedniego małżeństwa.

Czasami wydaje się małżonkowi lub małżonkowi, że dziecko kocha więcej niż nich. Z tego powodu zazdrość objawia się, a jednocześnie nie lubi dziecka. Jak często zdarza się, i ten problem można rozwiązać za pomocą rozmowy. Wystarczy porozmawiać z bratem duszy i omówić, jak partner planuje spędzić wolny czas, ile czasu spędzić na nim, czy wziąć dziecko z nim na wakacjach. Pragnę zauważyć, że podczas rozmowy należy rozwiązać wszystkie kwestie i nie można mieć nadziei, że w czasie będzie można usunąć dziecko z życia bliskiej osoby. A co najważniejsze – mniej dramatyzacji, negatywnych myśli o odejściu.

Jest jeszcze jedno niuanse: czasem zazdrość jest bardziej skierowana nie na dziecko, ale na byłej żonie lub mężze. Ale gdy dziecko staje się okazją do komunikacji między byłymi małżonkami i czymś wspólnym, nieświadomie człowiek zaczyna obwiniać dziecko. Mogą widzieć się nawzajem, spotykać się lub rozmawiać przez telefon. Ta jedna myśl może prowadzić do rozpaczy, więc burza negatywnych emocji nie ustępuje w środku i znajduje się w ten sposób w ten sposób.

Tylko czas i racjonalne myślenie może pomóc tutaj. Przede wszystkim ważne jest, aby uświadomić sobie, że ktoś, a dziecko prawdopodobnie nie jest winien za to, co się dzieje, nie powinieneś go winić, ponieważ nie potrafi rozwiązać sytuacji i zrozumieć uczucia. Najpierw musisz ustalić, czy obawy te są bezzasadne czy czy naprawdę ma jakiś sens, aby zazdrosny o twoją duszę. A jeśli obawy są wytworem fantazji, należy zadbać o siebie i zrozumieć indywidualne problemy. W końcu piękna i pewna siebie osoba nie będzie się obawiać, że będzie lepiej niż inna osoba.

Różne osobowości

Zdarza się, że ludzie po prostu nie zbliżają się do komunikacji. Lub osoba wyznaje: "Nie lubię małych dzieci". A jeśli ze względu na okoliczności lub różnice w charakterze nowa osoba nie może się dogadać z dzieckiem, to może nie należy się zmuszać do siebie, ale staraj się zmniejszyć komunikację w miarę możliwości, przychodząc tylko do szacunku. Dalszy czas powiedzą, prawdopodobnie, w przyszłości sytuacja ulegnie zmianie na lepsze.

Najważniejsze jest uświadomienie sobie, że dziecko jest na zawsze, więc musisz pogodzić się z obecnością innej osoby w życiu wybranej osoby lub zerwać związek z tą osobą.

Dziecko z byłego męża

Czasami z niektórych kobiet można usłyszeć: "Nie lubię dziecka z poprzedniego". Być może, dziecko jest nieplanowane, a uczucia danej osoby dawno minęły lub w ogóle tam nie było. Być może było to bolesne rozstanie. A co gorsza, byli upokorzeni moralnie i fizycznie. A potem jest jeszcze bardziej prawdopodobne, aby usłyszeć: "Nie lubię dziecka z byłego męża".

Rozwiedziona kobieta pozostaje w poważnej sytuacji duchowej i materialnej. Dlatego cały ból, boli i gniew może mieć wpływ na dziecko. Czasem irytuje ich podobieństwo, tylko nerwy nie może się ostać, a matka załamuje się na dziecko, nie lubi go. Albo miłość, ale od czasu do czasu robił bardzo irytujące.

Jak rozwiązać ten trudny problem? Ważne jest, aby nauczyć się kontrolować swój gniew, w każdym razie, nie bierz go na dziecko, ponieważ niezależnie od tego uczucia w stosunku do oparów należy pamiętać, że głównym zadaniem – aby wychować dobrego człowieka. A jeśli będzie on rosnąć w niewygodnej atmosfera i czuje niechęć do niego – jest obarczona wieloma wyzwaniami w jego późniejszym życiu dorosłym. Doskonale zdaje sobie sprawę, że niechęć dziecka jest związany tylko do tych pierwszych, i po prostu puścić wszelkiej niechęci wobec ojca dziecka, można przestać być zły, a dziecko. Wtedy nie trzeba nawet myśleć o zwrotów takich jak: „Nie podoba mi się dziecko z pierwszego małżeństwa”

cudze dzieci

Jeśli istnieje antypatia wobec dzieci lub przyjaciół dzieci innych ludzi, to dla niektórych to może być wyzwaniem, szczególnie, jeśli nie chce stracić bliskiego przyjaciela. A jeśli ona rozumie wyraźnie: „Nie podoba mi przyjaciela dziecka” – W tej sytuacji, wszystko dokładnie przeanalizować i zrozumieć, ze względu na to, co miał podobne emocje. Na przykład, przyjaciel przychodzi z wizytą z dzieckiem i niepokojące bałagan, który pozostaje po dziecko. Najwłaściwszym rozwiązaniem będzie można znaleźć gdzieś w neutralnym miejscu, na przykład w kawiarni. Lub nawet skrócić rozmowę ze znajomym, aby uniknąć spotkania osobiste i ograniczyć rozmowy telefoniczne. można po prostu porozmawiać z moją dziewczyną i bezpośrednio omówić wszystko, co nie jest spełniony.

„Jak kochać dziecko” Janusz Korczak

Jest to wspaniała książka, która może być pierwszym krokiem na drodze do rozwiązania problemu i jego rozwiązania. Jest to prawdziwe narzędzie do edukacji dzieci dla rodziców. Pomoże to, aby poradzić sobie z trudnościami napotykanymi przez rodziców dzieci w każdym wieku, od niemowląt do nastolatków. A wszystko to jest napisane doskonałą języka literackiego z wykorzystaniem ciekawych metafor i porównań mistrza słowa i ich czyny nauczyciela J. Korczaka.