391 Shares 5013 views

Takie obraźliwe słowo „plebejski” … Kto to?

W języku rosyjskim słowo „plebejski” stał się wyraźnie ujemna, lekceważące znaczenie. Ale czy to zasługuje na taką postawę wobec siebie? Czy termin „plebejski” – synonim „limit”, „gopota” lub oznaczonej „ryj świni” rosyjski wyrażenie (które, jak wiemy, nie może przejść do numeru Kalashny)? Cóż, tak i nie. W celu zrozumienia tego złożonego pojęcia, konieczne jest, aby zagłębić się w historię starożytnego Rzymu, a dokładniej, w czasie powstania Wiecznego Miasta. Nie było żadnych patrycjusze i plebs, niewolników i ich panów. Ale już ich wygląd pewne warunki.


Koniec „złotego wieku”

Gdy wilczyca wykarmiła Romulus założył miasto na jednym ze wzgórz Rzymu to, że przedstawione jej granice pług. W tym zakresie to i umieścić ludzi, którzy zostali zwanych obywateli. Ta formacja społeczna była napędzana przez senatorów – dojrzali ludzie, że cieszył się prestiżem wśród ludzi. Nazywano senex – starszy lub patres – Ojcowie. Później te słowa stały się „senatorowie” i „Patricia”. Ten ostatni jest nazywany, a dzieci i wnuki senatorów.

Sto lat później, to była prawdziwa kasta, która znacznie wzrosła w kategoriach życia i statusu społecznego innych obywateli rzymskich. No i plebeian? Ten jeden nie trafił szczęście żyć na wzgórzu wewnątrz okręgu opisanego przez Romulusa. Nie są one uważane za obywateli, nie ma prawa do korzystania z gruntów komunalnych. To nie znaczy, że one były słabe. Nie było wśród nich te, które udało się w życiu i był w stanie kupić kawałek ziemi. Mogą być rzemieślnicy i drobni handlarze. Ale prawa obywateli, ci ludzie nie mają.

Skąd plebs?

Populacja Rzymu rosły niepohamowany nie tylko ze względu na naturalny wzrost. To uzupełniane niewolników, którzy zostały sprowadzone z kampanii wojskowych jako trofea. Ale były dobrowolne imigranci. Doszli do Rzymu w poszukiwaniu lepszego życia, zarobków, rynku. Te „są w dużych ilościach,” rdzenni mieszkańcy miasta – potomkowie ojców – stał się znany jako „plebs” (z łacińskiego słowa plere, co oznacza „wypełnienia”).

Początkowo ten obcy ludność żyła poza murami Rzymu, nie został zabezpieczony przed ewentualnymi atakami wroga. Ale później pozwolono osiedlić się w granicach miasta. Następnie definicja „plebejski” nieco zmieniony. To słowo oznacza wolny klasy osoby korzystającej gospodarczego, ale nie praw obywatelskich i politycznych.

Plebejskich – kto to jest?

Mieszkańcy starożytnego Rzymu adorowany kasty. Ćwiczenia – prawa i obowiązki plemiona zostały opracowane w szczegółach. Wyślij neporaboschennoe populację – plebs – zostały podzielone wzdłuż linii etnicznych w łacinników, Etrusków i Sabinów. Zajmują etapu pośredniego między „ludu rzymskiego” (potomkowie aczkolwiek zubożałej, ale patrycjuszy) i niewolników, którzy mieli żadnych praw i byli traktowani jak rzeczy w sensie prawnym.

Ten status społeczny nie jest do końca zadowolony z przedstawicieli plebsu, którzy pracowali na równi z obywatelami służąc w wojsku, i tak też chcieliby uczestniczyć w życiu miasta i (później) Rzeczypospolitej. Dlatego z V-III wpne toczył zaciętą walkę o prawa do „granic”. I w końcu to był sukces. Z III. BC. e. na pytanie: „plebejskiego – Kto to jest” – a następnie odpowiedź dumny: „pełnoprawny członek ludu rzymskiego”. Dla członków tej grupy zostało zniesione niewolnictwo dług, i mają dostęp do selektywnych stanowiska w Naczelnej Rady Sądownictwa. Bogate plebs z patrycjuszy wyniosła szlachetność.

Prawo do głosowania, lub „chleba i igrzysk!”

Początkowo biedoty miejskiej mieć możliwość wyboru w Radzie trybuny. Urzędnicy utworzyła specjalny organ – plebiscyt. Znajoma słowo, prawda? W 287 pne. e. Te nowe są wymagane obywateli – i osiągnąć sukces w tym – że ten organ przepisów stało się obowiązkowe dla wszystkich obywateli Rzymu. Ponieważ większość ludzi biednych i pozbawionych praw muszą być przestrzegane. I to pomogło im w tym ich aktywnego obywatelstwa.

Ale później, w czasach imperium, aby ułagodzić plebs i odwrócić jego uwagę od problemów społecznych, władcy Rzymu zaczął rozprowadzać chleb biedoty miejskiej i zorganizować widowisko – walki gladiatorów. Więc od tego czasu, i poszedł: radując premii da serii w telewizji, gdzie mózg łączy propagandy państwowej. A teraz odgadnąć: a plebeian – kto to jest?