126 Shares 4263 views

Podsumowanie i analiza powieści "Obscura" W. Nowakowa

Aparat obscura w tłumaczeniu z języka łacińskiego – "ciemny pokój". Charakter niesamowitego zjawiska optycznego jest podstawą tego starożytnego prototypu kamery. Jest to absolutnie izolowane od światła pudełko z niewielką dziurą w jednej ze ścian, przez którą odwrócony obraz tego, co na zewnątrz jest rzutowany na przeciwną ścianę.


Camera obscura … Nabokov wykorzystał ją jako główną metaforę w powieści z 1933 roku, noszącej to samo nazwisko.

Praca ta odbywa się w Berlinie pod koniec lat dwudziestych. Z pomyślnym specjalistą w dziedzinie sztuki, aw szczególności malarstwem, Bruno Krechmar miał banalną historię – został pochłonięty pasją do szesnastoletniej Magdy, dziewczyny z dysfunkcyjnej rodziny z ciemną przeszłością. To uczucie tak go urzeczło, że opuszcza rodzinę, zostawiając żonę i córkę.

Po żonie Annelise daje mężowi młodą kochankę, para zamieszkuje w domu Krechmarowa. Poza tym Bruno inwestuje pieniądze w problematyczny projekt filmowy, w którym Magda otrzymuje drugą rolę.

Wkrótce Magda przypadkowo spotyka pierwszego, który kiedyś porzucił swojego kochanka, młodego karykaturzysty Horn, który wciąż nie jest obojętny. Zaczęła się potajemnie spotykać z Gornem, oszukać, ale wciąż używając pieniędzy Kretschmar, zwłaszcza, że trzydziestoletni Horn nie ma pieniędzy, ale wiele długów.

Krechmar, razem z Magdą, wyjeżdżają samochodem do Europy, a Horn wraz z nimi jeździ. Cynicznie oszukują Bruno, posłusznie zazdroszczę fałszywym homoseksualizmem rysownika.

Wkrótce Krechmar przypadkowo dowiaduje się o zdradę Magdy i zmęczy zazdrosny wściekłość próbuje ją zabić. Dziewczyna ją uspokaja, ale Bruno nalega na natychmiastowy wyjazd, nie czekając na Horn. Na drodze Krechmar nie radzi sobie z kierownictwem, co jest przyczyną wypadku, w którym Bruno blinds.

Horn napisał Bruno z oburzonym listem, w którym potwierdził po raz kolejny swój homoseksualizm i powiedział, że idzie do Ameryki, choć w rzeczywistości kontynuował podróżowanie z Magdą i Kretschmarem. Po wypisaniu ze szpitala niewidomy Bruno przepisał odpoczynek przez lekarzy, co jest tym, czego używa przestępca duet. Będą kręcić w Szwajcarii, w górzystym, odległym rezydencji, w rezydencji i mieszkać w niej trzy, a obecność Rogu jest sekretem dla niewidomego Bruno.

Ponieważ wszystkie narządy zmysłów, w tym słuchu, pogarszają się, Kretschmar ma bolesne podejrzenia, ale Magda i Horn cynicznie wyśmiewają go. Wyczerpany i zdesperowany z zazdrości Bruno ratuje Maksa, szwagier. Zwraca to do Berlina pierwszemu żonie Anneliese, który kocha go tak jak poprzednio.

Ale po tym, gdy dowiaduje się, że Magda przyjeżdża do Berlina, Krechmar, znieważony jej zdradą, próbuje ją zabić. Magda zabiera mu pistolet, podczas krótkiej walki wystrzelony jest strzał, a Bruno spada martwy.

Vladimir Nabokov, "inspirujący aparat", zainspirowany eksperymentem artystycznym, próbował stworzyć dzieło pozbawione moralności i uszlachetniania, co nie jest charakterystyczne dla literackich dzieł literackich. Autor zimno i bezstronnie opisuje zniekształcone postrzeganie bohatera, przyjętego przez pasję.

Pierwsze spotkanie bohaterów odbyło się w aksamitnym zmierzchu w sali kinowej. Światło latarki zamknęło się fragmentarycznie z połyskiem oka, a potem delikatnie wytyczonym policzek dziewczyny, co przypominało mu malowanie starych mistrzów. Nie zapominaj, że Krechmar jest krytykiem sztuki.

Ciemna sala kina – to jest bohater obscura kamery. Bycie w niewłaściwym świecie, odwrócone do góry nogami, jest zmuszony przestrzegać zniekształconej logiki. Zmysłowa ślepota trwa tak długo, że w końcu staje się fizycznym ślepota. Pozostały szczerze mówiąc, Krechmar, którego kamera obscura wydała dopiero przed śmiercią, w końcu "widziała" świat tak, jak jest.