384 Shares 4104 views

Morze Bałtyckie: głębokości i ulgi, opis, położenie geograficzne

Morze Bałtyckie i jego wybrzeże to interesujące miejsce, nasycone pamiątkami Wikingów, uspokajające północne krajobrazy. Różni się on od innych mórz przez naturę terenu, temperatury i cech linii brzegowej. Bałtyk ma duże znaczenie historyczne i geopolityczne dla Rosji.


Lokalizacja geograficzna

Morze Bałtyckie na mapie znajduje się na północy Europy i należy do dorzecza atlantyckiego. Ograniczone do 54 ° 46 'i 65 ° 56' N i 9 ° 57 'i 30 ° 00' EE. Najwyższe punkty, że na mapie Morze Bałtyckie: w pobliżu północno-arktycznego okręgu arktycznego, niedaleko Wismara na południu, wschodnia część znajduje się w pobliżu Sankt Petersburga, a najbardziej wysunięty na zachód punkt w Flensburgu.

Zwolnienie i głębokość

Odciążenie dna ma niewielkie różnice od konturu brzegów, które graniczy z Morzem Bałtyckim. Z kolei głębokość zależy również od natury sąsiedniego terytorium. Po południowej stronie morza, należące do Niemiec, Polski i Danii, jest płaska, płaska, z piaszczystymi plażami. W północnej części znajdują się skaliste wybrzeże i nierównomierne skaliste dno. Głębokość i wypukłość Morza Bałtyckiego różnią się w różnych obszarach. Dno ma bardzo skomplikowaną powierzchnię. Istnieją wady, które różnicują wzniesienia i bazę wysp, która obejmuje Morze Bałtyckie. Głębokości w innych miejscach są niewielkie. Są na przykład obszary o wyraźnym osłabieniu – to płytkie fińskie, ryga i banieńskie zatoczki.

Tak więc, Morze Bałtyckie o głębokości nie przekracza 200 metrów. Dolina Landtsorty jest inna. Maksymalna głębokość Morza Bałtyckiego jest w tej dziedzinie i wynosi około 470 metrów. Depresja Landesowska rozciąga się w kierunku południowo-zachodnim. Pozostałe mają płytszą głebokość: Gotland – 249 m, a Gdansk – 116 m w środkowej części morza, Arkonskaja – 53 m i Bornholm – 105 m (w zachodniej części).

Wody morskie i cieśniny

Odnosi się do mórz śródlądowych. Na południu południowym przylega do Morza Północnego przez duńskie cieśniny (Maly i Bolshoy Belt, Zund), Skagerrak i Kattegat.

Na wschodzie jest Zatoka Ryga między Estonią a Łotwą. Estoński szkielet Saaremaa częściowo oddziela zatokę od reszty morza. Nadal istnieją duże fińskie i Zatoki Botnickiej

Neva Bay jest wschodnią częścią Zatoki Fińskiej. W odległości około 50 km od Petersburga jest wyspa Kotlin, na której zbudowane jest miasto Kronstadt. Tama łączy miasto wyspy i Petersburg, autostrada jest układana wzdłuż tamy, więc ludzie mają okazję dotrzeć do lądu i z powrotem samochodem.

W północno-wschodniej części, gdzie przebiega granica między Rosją i Finlandią, Zatoka Fińska jest związana z zatoką Vyborg. W tym samym miejscu pochodzi Kanał Saimaa wynajęty przez Finlandię. Służy jako trasa transportowa, a także przyciąga turystów podczas ciepłej pogody. Goście tutaj idą i do piękna krajobrazów oraz do bezpłatnych zakupów.

Wybrzeże

Wybrzeże Bałtyku jest zróżnicowane. Łotwa ma plaże typu akumulacyjnego, powstałe w wyniku gromadzenia się piasku na wybrzeżach. Brzeg laguny, utworzony przez zatokę i oddzielony od morza wąską kosą, znajduje się niedaleko Kaliningradu. Najważniejsze granice banków przybrzeżnych większości morza należą w szczególności do Polski. Powstają one pod wpływem wiatrów i prądów przybrzeżnych. Fiordy to wąskie i głębinowe zatoczki z wysokimi, stromymi i skalistymi brzegami, które otaczają morze od północy. Powstają one przez zalewanie wad tektonicznych i dolin rzecznych. Brzeg wybrzeża pojawił się w wyniku zalania terenów lodowcami, wygładzonymi lodowcami, złożonymi przez krystaliczne skały. Elewacje te wystają nad powierzchnię morza w postaci wielu wysepek ze śladami aktywności lodowcowej.

Następujące kraje mają dostęp do Morza Bałtyckiego: Rosja, Łotwa, Estonia, Litwa, Niemcy, Polska, Szwecja, Dania, Finlandia. Po upadku ZSRR Rosja miała niewielki odcinek wybrzeża, a nie tylko dawne 25%, co powoduje roczne straty państwa. Dlatego w Primorsku koło Vyborga powstał jeden port, który specjalizuje się w produkcji węgla i suchego ładunku. Drugi port znajduje się w zatoce Luga, będzie to ładunek naftowy.

Procesy tektoniczne

Do dnia dzisiejszego Morze Bałtyckie nadal się zmienia. Głębokość jest niewielka w porównaniu do innych części Oceanu Atlantyckiego. Właściwie ten ogromny zbiornik dla jego istnienia kilkakrotnie stał się jeziorem, a znów morzem z powodu procesów tektonicznych. Obecnie kolejnym etapem jest oddzielenie morza od oceanu i jego przekształcenie w nowe jezioro. Charakteryzuje się wzrostem dna Zatoki Botnickiej w ciągu roku o kilka centymetrów i zalaniem południowych wybrzeży. Takie procesy powodują, że porty północne rozciągają molo. Aby uratować nisko położone części wybrzeża, kopce są wykonane.

Warstwy termiczne

Z głębi z kolei zależy od temperatury Morza Bałtyckiego. Przeważająca część wód ogromnego zbiornika może być podzielona na powierzchnię, przejściowe i głębokie masy wodne.

Warstwa wierzchnia wynosi od 0 do 20 metrów, w niektórych miejscach – od 0 do 90 metrów przy temperaturze od 0 do 20 stopni. Powstaje w wyniku oddziaływania morza z atmosferą i odpływającymi z wody lądu. Temperatura Morza Bałtyckiego w tej warstwie zmienia się wraz z sezonem. Latem nastąpiły wyraźniejsze wymieszanie się zimnych cieków pośrednich z powodu znacznego ocieplenia się powierzchni morza. Głęboka warstwa (na dole i 50-60 metrów nad nią) ma temperaturę od 1 do 15 stopni. Ta warstwa jest utworzona przez przepływ wody przez Cieśninę Małego i Wielkiego Pasa i ich mieszanie.

Warstwa przejściowa zawiera wodę na głębokości 20-60 do 90-100 metrów. Mają temperaturę 2-6 stopni, tworzą się przez zmieszanie wód głębokich i powierzchniowych warstw.

Charakterystyka temperatury wody w Morzu Bałtyckim

Oddzielne obszary morza różnią się cechami struktury wodnej. Tak więc region Bornholmu ma ciepłą międzywarstw (7-11 stopni) zarówno latem, jak i zimą. Jest tworzony przez ciepłe wody pochodzące z bardziej ogrzewanej dorzecza Arkonsky. W tym, z powodu płytkiej głębokości morza i przepływu wody w płaszczyźnie poziomej, latem jest zimna warstwa pośrednia.

Zmiana temperatury w poszczególnych porach roku

Zimą temperatura wody na otwartym morzu jest wyższa niż na wybrzeżu, a różni się od zachodnich i wschodnich wybrzeży. W lutym temperatura wynosi 0,7 ° w Ventspils, na otwartym morzu o tej samej szerokości geograficznej – około 2 stopni, na zachodnim brzegu – 1 stopień.

Latem wód powierzchniowych w różnych częściach morza również różnią się temperaturą. Przeważające zachodnie wiatry napędzają masie wody powierzchniowej z zachodnich wybrzeży. Podstawa zimnej wody wzrasta do powierzchni. W wyniku tego zjawiska maleje temperatura w regionach południowych i centralnych, a także w pobliżu zachodnich wybrzeży. Ponadto na południu wzdłuż wybrzeża Szwecji jest zimny prąd z Zatoki Botnickiej.

Sezonowe fluktuacje temperatury wody są wymawiane tylko w górnych 50-60 metrach, głębsze parametry różnią się nieznacznie. Zmiany temperatury w zimnej pogodzie są nieobecne, ale przy wzroście głębi, wskaźniki lekko spadają. Przy ciepłej pogodzie temperatura wody wzrasta do horyzontów 20-30 metrów w wyniku mieszania. Nawet w lecie, gdy warstwa powierzchniowa wody jest rozgrzewana, a termoklina wyraża się gwałtowniej niż na wiosnę, pozostaje zimna warstwa pośrednia.

Głębokość, relief i inne cechy Morza Bałtyckiego zależą od wielu czynników. To położenie geograficzne, położenie na północnych szerokościach geograficznych, jak również umieszczenie na płycie kontynentalnej.