262 Shares 8144 views

Nagroda Sacharowa. Nagroda „za wolność myśli„Andrieja Sacharowa

Sacharow Andriej Dmitriewicz (ur 21.05.1921, zmarł 14.12.1989) – wybitny fizyk, jeden z twórców bomby wodorowej, pierwszego radzieckiego działacza praw człowieka, polityk, akademik z ZSRR, laureat Pokojowej Nagrody Nobla. Naukowe i polityczne pisma Sacharowa były tłumaczone na wiele języków obcych, a jego postawy, przekonania i odkrycia uznawane przez naukowców i urzędników rządowych na całym świecie.


„Na rzecz wolności myśli„w 1988 roku, Parlament Europejski ustanowił doroczną nagrodę Sacharowa.

Saharov Andrey. biografia

urodzony AD Sacharowa w Moskwie, gdzie spędził swoje dzieciństwo i wczesną młodość. W szkole podstawowej, nie poszedł, a kształcił się w domu, robi ze swoim ojcem, nauczycielem fizyki. Sacharowa matka była gospodynią domową. Szkoła przyszłego naukowiec zaczął uczestniczyć tylko z 7 klasy, a po jego ukończeniu wstąpił na Uniwersytet w Moskwie na Wydziale Fizyki.

Kiedy wybuchła wojna, Andriej Sacharow próbowali wejść do akademii wojskowej, ale nie został przyjęty z powodu słabego zdrowia. Wraz z Uniwersytetu Moskiewskiego Państwowego Andrew został ewakuowany do Aszchabad, gdzie ukończył z wyróżnieniem w 1942 roku z nauczaniem.

Początek działalności naukowej

Po ukończeniu studiów, Sacharow przyszedł do dystrybucji Uljanowsk amunicji roślin. Tutaj wkrótce znajdzie sposoby poprawy kontroli jakości produktów, a także wprowadza do produkcji swój pierwszy wynalazek.

W latach 1943-44 Andrey Dmitriewicz Saharov niezależnie w kilku prac naukowych i wysyła je do kierownika teoretycznego podziału Instytutu Fizyki. Lebiediewa IE Tamm A na początku 1945 roku, Sacharow został wezwany do Moskwy na badania i dopuszczenia do absolwentów szkoły. W 1947 roku obronił pracę, aw 1948 roku dołączył do skryty grupę naukowców biorących udział w tworzeniu broni termojądrowej w zamkniętym mieście Arzamas-16. W tym poleceniu Saharov Andrey Dmitriewicz został członkiem projektowaniu i tworzeniu pierwszej bomby wodorowej, jego badań do 1968 r. Potem razem z Tamm eksperymentował zarządzania termojądrowej reakcji.

W 1953 roku Sacharow został doktorem nauk fizycznych i matematycznych i został wybrany członkiem Akademii Nauk ZSRR.

przekonania polityczne Andreya Saharova

Pod koniec 1950 roku, Sacharow zaczął aktywnie przeciwstawiać testowanie broni jądrowej. W wyniku jej działań została podpisana umowa o zakazie testów w trzech środowiskach (atmosfera, ocean i przestrzeni), a w 1966 roku we współpracy z innymi naukowcami, opublikował list zbiorowy przeciwko rehabilitacji Stalina.

W 1968 roku, poglądy polityczne Sacharowa znaleźli sposób na globalnym w jego treści i znaczenia politycznego artykułu, w którym naukowiec myślał o kompleksowej postępu wolności intelektualnej i możliwości pokojowego współistnienia różnych systemów politycznych. W swojej pracy, mówił o potrzebie wzajemnego zbliżenia systemu kapitalistycznego z socjalistyczną, by stworzyć podstawy dla dalszego rozwoju i pokoju na całym świecie. Ten artykuł został przetłumaczony na kilka języków, a jej nakład za granicą wyniosła ponad 20 mln. Egzemplarzy. Rząd radziecki nie docenić Sacharowa współpracuje z różnymi propagacji, ideologię. Został usunięty z tajnych prac nad bronią jądrową w Arzamas-16, a naukowiec wrócił do pracy w Instytucie Fizycznego.

Andriej Sacharow coraz lubiący idei działań dotyczących praw człowieka, w wyniku 1970 roku stał się członkiem grupy założył komitet na rzecz praw człowieka. Stał się aktywnie bronić podstawowych praw człowieka: prawa do otrzymywania i przekazywania informacji, do opuszczenia kraju i powrócić do niego, wolność sumienia.

Książka „Z kraju i ze świata”

Jako ekspert w dziedzinie broni jądrowej, cukry są często wykonywane z wezwaniem do rozbrojenia, aw 1975 roku opublikował swoją książkę „Z kraju i ze świata.” W tej pracy, naukowiec, a obecnie polityk, ostro skrytykował istniejący w chwili reżim polityczny, ideologia jednej ze stron, ograniczenia praw i wolności. Sacharowa nazwał ZSRR „niebezpieczny dla świata zamknięte totalitarnego państwa policyjnego, uzbrojony w broń o dużej mocy i ma ogromne zasoby”. Akademik oferuje szereg reform związanych zarówno komponent politycznej i gospodarczej aktywności rządu, co, jego zdaniem, do „poprawy sytuacji społecznej w kraju.”

W odniesieniu do krajów zachodnich Sacharowa mówiących o ich „słabość i dezorganizacji”, zwany liderem USA i wezwał do jedności, po raz kolejny podkreślając konieczność wspólnego rozbrojenia.

Osobny artykuł naukowiec podkreślił znaczenie ochrony praw człowieka na całym świecie, a zwłaszcza prawo do wyboru swojego kraju zamieszkania oraz do uzyskania informacji, jak również potrzebę kompleksowej opieki z krajów „trzeciego świata”.

Przyznanie nagrody Nobla

Po publikacji książki „O kraju i świata”, który został przetłumaczony i opublikowany w którym mowa w jej kraju, żaden polityk lub naukowiec ZSRR nie mógł pochwalić się takim znany na całym świecie jako cukry. Pokojowa Nagroda znalazła bohatera 9 października 1975 r. W sprawozdaniu z działalności Komitetu Nobla Sacharowa był nazywany „nieustraszony wsparcie z podstawowych zasad pokoju” i naukowca „odważnego bojownika o nadużycie władzy i różnymi formami tłumienia ludzkiej godności.”

Kierownictwo radzieckie zdecydował, że za granicą nie może zostawić taki niebezpieczny osoba jak Andriej Sacharow. Nagroda Nobla została przyznana jego żona, Elena Bonner, który odczytał męża i wykład na temat „pokoju, postępu i praw człowieka.” Ponownie usta żona Sacharowa potępił wszelkie niedoskonałości władzy politycznej i sytuacji w ogóle, zarówno w ZSRR, jak iw całym świecie.

Pozbawienie nagrody i łącza

Ostatnią kroplą, która przelała cierpliwość kierownictwa radzieckiego, był trudny mowy Sacharowa w 1979 roku przeciwko inwazji na Afganistan. Prezydium Rady Najwyższej ZSRR Akademii ZSRR został pozbawiony wszystkich nagród, w tym tytuł trzy razy Bohatera Pracy Socjalistycznej w styczniu 1980 r.

Sacharow został zatrzymany na ulicy i przewieziony do miasta Gorki, gdzie naukowiec mieszkał podzielić jego los i jego żonę 7 lat w areszcie domowym.

Choć na emigracji, naukowiec ten jedyny sposób walki z niesprawiedliwością bezterminowy strajk głodowy. Ale został zabrany do szpitala i karmiona siłą.

Powrót i rehabilitacja

Pierestrojka była u władzy, Michaił Gorbaczow pozwolił Sacharowa wrócić i kontynuować swoją pracę naukową. Cukry wznawiać rozmowie z wezwaniem do rozbrajania i stać się członkiem Najwyższej Rady Akademii Nauk. I akademicy musiał ponownie szukać sobie prawo do mówienia o swoich problemach mieszaniem.

Stała walka z ograniczenia istniejącego systemu politycznego i wyczerpującej latach wygnania silnie osłabione zdrowia Sacharowa. Po regularne spory i nieskuteczne próby udowodnić prawidłowość zawał serca w domu zmarł wielki naukowiec i aktywista praw człowieka Saharov Andrey. Biografia tego człowieka jest pełen ważnych dat i fatalnych wydarzeń. Jego wkład w ochronę praw człowieka i rozwoju fizyki jądrowej.

Sacharowa „na rzecz wolności myśli”

Zagraniczne społeczność naukowa, elita polityczna, jako populacji krajów zachodnich, doceniał znaczenie przekonań Sacharowa i głębokość jego wkład do światowej ochrony praw człowieka. W Niemczech, na Litwie, w Stanach Zjednoczonych i innych krajach mają ulic, placów i parków nazwanych po tym wielkim człowieku.

Parlament Europejski jeszcze w życiu naukowym, w roku 1988, nagroda dla „wolności myśli” Sacharow został zatwierdzony. Nagroda jest przyznawana co roku w grudniu i wynosi 50 tys. Euro. Nagroda Sacharowa mogą być przyznawane za osiągnięcia w jednej z następujących dziedzin rzecznika:

  • ochrona praw i podstawowych wolności;
  • ochrona praw mniejszości;
  • szacunek dla prawa międzynarodowego;
  • rozwój procesów demokratycznych i potwierdzenie prymatu literą prawa.

Laureaci „nagrodę za wolność myśli”

Pierwsi zwycięzcy, który otrzymał Nagrodę Sacharowa, był wojownikiem przeciwko RPA apartheidu Mandela i sowieckiego więźnia politycznego Marczenko.

W kolejnych latach, Andreya Saharova nagroda została przyznana organizacji argentyńskiej „Matki z Plaza de Mayo” (1992), gazety Bośni i Hercegowinie (1993), Organizacji Narodów Zjednoczonych (2003) Białoruś Stowarzyszenie Dziennikarzy (2004), kubański ruch „Damy w bieli” (2005) i szereg innych organizacji i osób, których działalność polega na obronie praw i wolności człowieka.

Organizacja praw człowieka „Memoriał”

W 2009 roku w dwudziestą rocznicę śmierci Andrieja Sacharowa, Parlament Europejski przyznał Pokojową Nagrodę organizacji praw człowieka „Memoriał”. Warto zauważyć, że jeden z założycieli organizacji i pierwszego przewodniczącego, podczas gdy był bardzo mały społeczeństwa akademik Sacharowa. „Memoriał” w pełni wchłaniane wszystkie pomysły Sacharowa o prymacie praw człowieka, a zwłaszcza wolności intelektualnej, aby być w stanie postępującego rozwoju całego świata.

Na chwilę obecną „Memorial” – jest to ogromna organizacja pozarządowa z siedzibą w Niemczech i krajach byłego bloku sowieckiego. Główne działania tej społeczności są rzecznictwo, badań i edukacji.

Dzisiejsi laureaci „na rzecz wolności myśli”

W 2013 roku do nagrody zostali nominowani byłego agenta CIA E. Snowden i białoruskich więźniów politycznych i został wyróżniony Sacharowa piętnaście pakistański uczennica Malala Yousafzai, który toczył nierówną walkę z talibami i ze wszystkimi w obecnym systemie za prawo do ich odpowiedników do szkoły. Z jedenastu lat Malala przechowywane blog dla BBC, który szczegółowo opisuje trudności życia i postawy talibów do edukacji dla dziewczynek.

W 2014 roku Nagrodę Sacharowa przyznawana Denis Mukvege, ginekologa z Kongo. Uwagę Parlamentu Europejskiego to człowiek przyciąga fakt, że zorganizowana w centrum kraju, który zapewnia pomoc psychologiczną i medyczną dla ofiar przemocy seksualnej.

Kolejna nagroda Sacharowa

W 2001 roku biznesmen i działacz praw człowieka Petrom Vinsom, który urodził się w Kijowie w 1956 roku, został ustanowiony przez Andrieja Sacharowa rosyjskiej „dziennikarstwa jako czyn”. Przewodniczący jury tej nagrody jest pisarzem, filmowcem i działacz praw człowieka A. Simonow, a reszta jury stanowią wybitnych rosyjskich socjologów, dziennikarzy i obrońców praw człowieka. Uczestniczy w wyborze zwycięzców i wielu dziennikarzy z Hiszpanii, USA i Austrii.

Sacharowa „dziennikarstwa jako czyn” jest przyznawana rosyjskich autorów opowiada w swojej pracy wartości i ideały pogoni których walczyli Sacharow, uczyniły go swoją pozycję życiową.

W 2012 roku nagroda została przyznana Viktoru Shostko, specjalny korespondent gazety Rostov „chłop”. Zwrócił na siebie uwagę publiczności i jury swojego dziennikarskiego dochodzenia sensacyjnych wypadkach masowych zabójstw w miejscowości Kushchevskaya, regionu Rostov.

W pozostałych latach laureatami stał znanych rosyjskich dziennikarzy Tatyana Sedykh, Elvira Gorukhino Galina Kowalska, Anna Politkowska i in.

Sacharowa – wybitny człowiek, który trzydzieści lat temu ostrzegał o problemach świata, obserwowane dzisiaj. Próbował niestrudzenie, aby pokazać siły orzeczenia właściwych sposobów wyjścia z kryzysu gospodarczego i politycznego. Na zdjęciu Sacharow Andriej Dmitriewicz często można dostrzec pieczenie oczu wewnętrzną pomysł. Ten sygnał z rosyjskiej myśli pozostawił potomnym w jego pismach krynicy mądrości politycznej.