747 Shares 3801 views

Vladimir Ustinov: biografia, działalność zawodowa

W okresie od 1999 do 2006 roku, Ustinov Vladimir Vasilevich był prokurator generalny Federacji Rosyjskiej. Od czerwca 2006 do maja 2008 roku. – Minister Sprawiedliwości Federacji Rosyjskiej, a następnie pełnomocnik prezydenta przedstawiciel w Dystrykcie Południowym. Vladimir – pierwszy rosyjski prokurator generalny, który został wybrany do 2 kadencji.


rodzina

Vladimir Vasilevich Ustinov, którego biografia jest opisany w tym artykule, urodził się dwudziestego piątego w lutym 1953 roku na terytorium Chabarowska, w Nikolaevsk nad Amurem. Gdy miał 6 lat, jego ojciec otrzymał tłumaczenie prac w regionie Krasnodar. Tam też przeniósł swoją rodzinę. Na Vladimir Vasilyevich ma starszego brata. On i jego ojciec pracował jako prokurator.

Edukacja i wojsko

Po ukończeniu szkoły średniej, Vladimir znalazł pracę w fabryce cukru Korenovskiy tokarz-instrumentalne, dopóki nie został wcielony do armii. Pełnił od 1972 do 1974 roku. Po powrocie z wojska, Vladimir Ustinov wszedł Instytut Charkowie na separację i ukończył w 1978 roku po roku obronił pracę doktorską na Akademii w Moskwie na temat związany z walką z terroryzmem.

kariera

Po ukończeniu Instytutu Charkowie, Vladimir V. dostał staż w prokuraturze. Potem wstał szybko przez szeregi: najpierw stał się prosty, a następnie starszy asystent prokuratora w obszarze Korenovsk. W 1983 roku został mianowany Ustinov VV zastępca prokuratora w Don District, a później – Gulchevskogo prokuratorze.

W 1985 roku został powołany do Ustinov tej samej pozycji w dzielnicy Khosta Soczi, a następnie został przeniesiony do Soczi na stanowisko prokuratora. Od 1994 do 1997 roku. Ustinov Vladimir Vasilevich był szefem Prokuratora Generalnego Federacji Rosyjskiej, a następnie został mianowany pierwszym zastępcą prokuratora regionu Krasnodar

Tłumaczenie w Moskwie

W 1999 roku został mianowany Ustinov Prokuratora Generalnego Federacji Rosyjskiej i otrzymał przeniesienie do Moskwy. Nieco później, w tym samym roku zaczął pełnić obowiązki prokuratora generalnego Rosji. W 2000 roku został oficjalnie powołany do nich i wszedł do rosyjskiej Rady Bezpieczeństwa.

W 2005 roku Władimir został potwierdzony jako prokuratora generalnego przez pięć lat służby. Ale w 2006 roku Rada Federacji Rosji i otrzymał wniosek Prezesa Rosja Ustinova V. V. uwolnienia z jego urzędu na jego prośbę. Od 2006 roku Władimir został mianowany ministrem sprawiedliwości Rosji po rezygnacji Fradkova M. E. , ale w 2008 roku, Władimir został usunięty ze swojego stanowiska. Od maja tego roku, Ustinov Vladimir Vasilevich – pełnomocnik prezydenta Rosji w Południowym Okręgu Federalnym.

Inne Ustinov na stanowisko Prokuratora Generalnego

Od 1998 do 1999 roku. Vladimir był na stanowisko zastępcy prokuratora generalnego Rosji. Wyreżyserował Departament Nadzoru bezpieczeństwa federalnego i Stosunków Północnego Kaukazu. Zadanie było trudne: to było konieczne do osiągnięcia zgodności z prawem w trudnym środowisku regionalnym.

Prokuratorzy zmagał się z gangsterami i terroryzmu, przywrócona praworządność w Czeczenii. Większość problemów rozwiązanych przez zasadami Ustinov. Osobiście dołączył wiele skomplikowanych badań i prokuratorzy prowadzone kontrole.

Vladimir Ustinov – pierwszy z szefów organów ścigania, utworzony Prokuratury Generalnej w nowych dzielnicach i wyznaczyć zastępcę za ich pracę. Głównym zadaniem było stworzenie jednolitego prawnej sfery publicznej przez wprowadzenie regionalnych aktów prawnych zgodnie z federalnymi przepisami prawa i Konstytucji Federacji Rosyjskiej.

W 2000 roku Władimir osobiście nadzorował śledztwo w sprawie śmierci w Morzu Barentsa, rosyjski okręt podwodny jądrowej „Kursk”. Ustinov VV jest nie tylko obecny w świadomości zniszczonego statku, ale również mówił o przyczynach katastrofy. Był badając ataki w Wołgodońsk i Moskwa prowadził sprawę Władimir Gusinski i „Media-Most”, a także J. Goldovsky o uchwycenie „Nord-Ost” i „Sibur”.

Vladimir Ustinov wykonane wszystkie prokuratorów wodzowie wspierać prokuratury w procesie, jeśli są one przyczyną publiczne oburzenie. I dał przykład dla wszystkich. W 2001 roku Władimir zagrał rolę oskarżyciela publicznego w Raduyev, terrorysta, który sprzyjającą czeczeńskiej w 1996 Kizlyar szpitala i zajął pierwsze zakładników.

Również w wielu głośnych sprawach, które zaangażowane Vladimir wpisany „Jukos” i prześladowania Julii Tymoszenko, byłej premier Ukrainy. W 2001 roku, kiedy przestępcy został złapany w Niewinnomyssk autobus z ludźmi, Ustinov VV z prezesem przedstawiciela Rosji zaproponował w zamian za ich uwolnienie zakładników.

Kiedy urząd Władimira Prokurator Generalny odegrał znaczącą rolę w redystrybucji własności. Bieriezowski był badany, która nadal jest w stanie opuścić Wielką Brytanię. Ale Lebiediew, Chodorkowski został skazany w 2005 roku, właściciel firmy „Jukosu” (L. Nevzlin Władimir Dubov i Michaił Brudno) udało się opuścić kraj.

Inne Ustinova Vladimira Vasilevicha, wspierany przez Władimira Putina, na czele wszystkich innych posiadaczy wpływowy i dużych firm, by stać się o wiele bardziej lojalni wobec państwa.

życie osobiste

Ustinov VV żonaty Nadezhda Aleksandrowna, który jest obecnie gospodyni. Mieli syna i córkę, Irina Dmitrij. Syn pracował w administracji prezydenta, i poślubił córkę wicepremier Igor Sieczin. córka Vladimir Ustinov za, Irina, jest asystentką prokuratora w dzielnicy Khosta Soczi, w którym przebywa.

Nagrody i tytuły

Zamknięto dekretem prezydenta Rosji w 2001 Ustinov VV został nagrodzony za bohaterstwo i odwagę, że pokazał w wykonywaniu misji specjalnej, otrzymał tytuł Bohatera Rosji i specjalne wyróżnienie – medal „Gold Star”.

Vladimir Ustinov otrzymał wiele medali i zleceń. Wśród nich:

  • „Na podstaw” (trzeci, czwarty stopień);
  • Dwa Orderu Odwagi ;
  • Order Aleksandra Nevskogo ;
  • St. Książę Dmitriya Donskogo pierwszy stopień .;

Ustinov VV – rzeczywisty radca Sprawiedliwości (1, 2 i 3 klasy) i Federacji Rosyjskiej, doktor prawa, Czczony pracownika biura rosyjskiego prokuratora, członek Stowarzyszenia rosyjskich prawników. Odznaczony „Man of the Year” przez Instytut biograficzna i Narodowego Nagroda Petra Velikogo.