264 Shares 2206 views

UK. Koniec epoki wiktoriańskiej jako okres największego rozkwitu kraju

Sunset panowania królowej Wiktorii charakteryzuje się stabilnością i wypłacalności – cechy, które są szczególnie cenione w kraju takim jak Wielka Brytania.


Koniec ery wiktoriańskiej. streszczenie

Polityczne i społeczne życie w Anglii w drugiej połowie XIX wieku znany jako epoce wiktoriańskiej. Pod koniec wieku Brytania stała się najważniejszym graczem na światowej arenie politycznej. Tym razem charakteryzuje wzmocnienia pozycji kraju, utrzymania imperialnej monarchii i statusu rosnące wpływy finansowe, które inne państwa świadczenia Zjednoczonego Królestwa.

Koniec epoki wiktoriańskiej

Poniższa tabela przedstawia ogólny wzrost gospodarki, między innymi światowymi potęgami.

górnictwa węgla kamiennego (tony)

roku

Anglia

Francja

Niemcy

Stany Zjednoczone

1871

117

13,3

37,9

41,9

1900

225

33,4

149,8

240,8

1913

287

40,8

277,3

508,9

Wytwarzanie surówki (t)

roku

Anglia

Francja

Niemcy

Stany Zjednoczone

1871

6.6

0,9

1.56

1.7

1900

9

2.7

8.5

13,8

1913

10,3

5.2

19,3

31

Stalowniczego (tony)

roku

Anglia

Francja

Niemcy

Stany Zjednoczone

1871

0.3

0,08

0,25

0.07

1900

4.9

1,59

6.6

10,02

1913

7.7

4.09

18,3

31

Tempo rozwoju gospodarki Wielkiej Brytanii nieznacznie spadła pod koniec XIX wieku. Jest to przede wszystkim ze względu na fakt, że proces koncentracji banków zakończony. Kapitał pieniądze świata była Wielka Brytania. Koniec epoki wiktoriańskiej cechował formacji „wielkiej piątki” banków w Londynie. Uprawnienia kierownika całego systemu bankowego kraju przeniósł się do banku w Londynie. Funt był główną walutą w transakcjach międzynarodowych.

Na mapie świata nie było cywilizowane miasto, w którym nie było brytyjski oddział banku. W sumie, brytyjskie instytucje kredytowe wyniosły ponad 2,280 biur na całym świecie od 1913 roku. Ponadto, czołowi brytyjscy przedsiębiorcy zaczęli zwracać uwagę na inne kraje: Belgia i rosyjskim stalowych roślin, zakładów włókienniczych we Francji i Hiszpanii, rafinerii ropy naftowej firmy w Holandii. Jednak największe korzyści przyniósł funduszy eksportowych w pozaeuropejskich krajach. Ameryka Południowa i brytyjskie kolonie stały się priorytetami funduszy inwestycyjnych, które znajdują się w Wielkiej Brytanii.

Koniec epoki wiktoriańskiej nie zatrzymać wzrost, ale tylko zwolnił go. Aktywne wycofanie spowodowało spadek kapitalizacji przedsiębiorstw znajdujących się w samym kraju. Jednak odpowiedź na pytanie, jakiego rodzaju państwa europejskiego, w jakim okresie czasu miała najwyższy wskaźnik rozwoju gospodarczego, to jest Wielka Brytania, koniec epoki wiktoriańskiej.

Klasa 8 średnie ma już pomysł partii politycznych jak siły wpływające na politykę wewnętrzną kraju.

Struktura polityczna

W Wielkiej Brytanii polityka wewnętrzna na koniec 19 wieku, utworzone dwie partie polityczne (liberałów i konserwatystów). Konserwatyści wyrażone interesy wielkich właścicieli ziemskich, ich przywódcą był B. Disraeli. Liberałowie wyrażone interesy klasy średniej, która jest reprezentowana przez W. Gladstone.

Obie strony nalegał na szeregu reform i zmiany systemu wyborczego w kraju. W późnych latach 60-tych. Disraeli realizowane reformy parlamentarnej, aby znacznie zwiększyć liczbę potencjalnych wyborców, których kraj Wielka Brytania. Koniec epoki wiktoriańskiej w życiu partii kraju charakteryzuje Gladstone, który spędził szereg ustaw socjalnych w celu poprawy warunków życia najuboższych. Więc pozwolono strajków i strajki robotników, anulowane zatrudniania dzieci poniżej 10 lat dozwolony spółdzielnie i związki zawodowe, ograniczony czas.

irlandzki pytanie

To pogarsza „Irish pytanie” Pod koniec 19 wieku. Ponad 400 lat jest rządzone przez Brytyjczyków nie złamać pragnienie irlandzkiej niezależności. Ruch masy Irlandczyków dokonywania reformy rolnej oraz ustanowienia samorządu (art domu) kierowany przez Charles Parnell. Próbował wszystkich możliwych sposobów, aby zwrócić uwagę na problemy Irlandii. W parlamencie ustawa o regule domu nie przeszło, ale Irlandczycy nadal dochodzić swoich praw, a Brytyjczycy w końcu musiał zrezygnować.

polityka zagraniczna

„Splendid isolation” – termin, który po raz pierwszy wprowadzony w Wielkiej Brytanii. Koniec epoki wiktoriańskiej w kraju charakteryzuje cesarskiego nastrojów. Ogromne kolonie i ambicje polityczne doprowadziły kraj do „splendid isolation”, w którym nie miała sojuszników, kierując jedynie własnymi interesami. ekspansji kolonialnej osiągnął maksymalną amplitudę całkowitą Imperium obszar ponad 33 milionów SQ. km.

Brytyjskie interesy w rozwoju nowych złóż diamentowych i rozwoju kopalni złota doprowadziły do wojny burskiej, który zakończył się w 1901 roku, po klęsce Burów i tworzenia dominiów – stany pseudo-niezależne w ramach Imperium Brytyjskiego.