356 Shares 4145 views

RAF-2203: opinie właściciela, specyfikacje, zdjęcia

"Rafik 2203" – ulubieńca wielu kierowców, wciąż w swoich duszach wspomina nostalgiczne wspomnienia. Nawet teraz, gdy ten model jest od dawna produkowany, to minivan pozostaje cenną rarytką dla retro i starożytnych kochanków.


Inteligentny i zwrotny RAF-2203

Model RAF 2203 został wyprodukowany w Rydze w latach 1976-1987. Przeznaczono go do różnych celów. Najczęściej ten pojazd był używany jako samochód trasowy, pogotowia i po prostu jako samochody cywilne i służbowe.

Układem minibus RAF-2203 jest ładunek. Jego salon składa się z 2 działów:

  1. Przednia komora, w której znajduje się fotel kierowcy oraz jedno siedzenie dla pasażera.
  2. Tylna komora, wyposażona w dziewięć foteli pasażerskich, za którą znajduje się przestrzeń bagażowa.

Należy zauważyć, że minivan RAF-2203 są wyjątkowo pozytywne. Ludzie, którzy pracowali nad tym "rafika", nie ukrywają swojego entuzjazmu dla wymienionego pojazdu. Według nich, samochód jest wspaniały, szybki, trwały i ekonomiczny. Ponadto bardzo dobrze docenia się dobry montaż, doskonała manewrowość i sztywność na zakrętach i obrotach tego posłusznego w zarządzaniu samochodem.

Silnik – serce każdego samochodu

Silnik RAF-2203 z dopalaczem gaźnika, wyposażony w minibus, działał na benzynie. W tym modelu zastosowano silnik GAZ-24. Znajduje się z przodu i obsługiwał tylne koła. Silnik miał układ liniowy, 4 zawory i 8 cylindrów. Właściwie muszę powiedzieć, że ten model był wyposażony w dwa typy silników:

  • ZMZ 2401;
  • ZMZ 402-10.

Fakt, że drugi silnik był silniejszy był jedyną różnicą między nimi. Było jeszcze jedno odrębne niuanse – pierwszy silnik pracował na benzynie AI-76, a drugi – na AI-93.

Mechaniczny, 4-biegowy przekładnia minibusów ma synchronizatory na wszystkich biegach do przodu, co zwiększa żywotność skrzyni biegów.

Maszyna mogłaby rozwijać prędkość, która wynosiła sto dwadzieścia do stu trzydziestu kilometrów na godzinę.

Ciało i zawieszenie minibusu

Korpus RAF-2203 – łożysko, metalowe. Samochód ma 4 pojedyncze drzwi:

  • 2 z nich – po prawej – przeznaczone są do wyładunku pasażerów;
  • Drzwi po lewej stronie są przeznaczone dla kierowcy;
  • Tylne drzwi otwierają dostęp do przestrzeni ładunkowej.

Sprężyste zawieszenie minibusu z amortyzatorami, a także w odniesieniu do układu hamulcowego "rafika", jest ono realizowane przez system hamulców bębnowych zainstalowany na wszystkich czterech kółkach samochodu. W razie konieczności naprawa RAF-2203 mogłaby być przeprowadzona na wielu stacjach benzynowych.

Produkcja – Łotwa

Pierwsze seryjne modele minibusów RAF-2203, których zdjęcia można zobaczyć w tym artykule, opuściły linię montażową nowej fabryki samochodów w Łotwie w grudniu 1975 roku. W następnym roku otworzyła się zielona ulica dla ich masowej produkcji. Rok później została zamontowana osobna modyfikacja – karetka pogotowia ratunkowego RAF-22031 – zamontowana na przenośniku.

Dzięki modyfikacji samochodu jako minibus, jego pojemność pozwoliła na transport do jedenaście osób z rzędu. Z powodu tej i innych innych cech, RAF-2203 był szeroko rozpowszechniony w całym ZSRR. Po upadku kraju na poszczególne państwa minibusy zostały zastąpione przez nowe modele, w szczególności samochody z Gazelle. Ale niektóre okazy są nadal zachowane w niektórych krajach byłego związku.

Niektóre specyfikacje samochodu

Dane techniczne i wymiary RAF-2203 są następujące:

  1. Długość samochodu wynosi 4 m 980 cm, szerokość – 2 m 035 cm, a wysokość samochodu – 1 m 970 cm.
  2. Ślad przednich kół "rafika" – 1 m 474 cm, tylny toru – 1 m 420 cm.
  3. Masa minibusu z wyposażeniem wynosi 1670 kg.
  4. Jego łączna masa wynosi 2710 kg.
  5. Czołowy gaźnik silnika, 4 cylindry, ZMZ 2203 / 2,445 litrów.
  6. Liczba miejsc – 11 plus siedzenie kierowcy.
  7. Odległość zatrzymania z prędkością 60 km / h wynosi 25,8 m.
  8. Przedni zwis wynosi 1 m 200 cm.
  9. Zwrot tylny – tylko 1 m 120 cm.
  10. Wysokość stopnia maszyny powyżej poziomu drogi wynosi 40 cm.
  11. Suche sprzęgło jednopłytkowe.
  12. Ręczna skrzynia biegów.
  13. Amortyzatory hydrauliczne.
  14. W przedniej części zawieszenia niezależna od sprężynowego zawieszenia .
  15. Zależne tylne zawieszenie sprężyn półelastycznych podłużnych.

Właściwości minibusu RAF

Minibusie, które zakochały się w sobie wszystkich, nazywających je "raffices", wyróżniały się zaokrąglonym przednim zderzakiem bez "kłów", oknami przednich drzwi, białymi białymi światłami na dachu, okrągłymi lusterkami wstecznymi i chromowanymi piastami na kółkach, jak gaz "Volga" GAZ -21.

Do końca 1976 r. Seryjny minibus RAF-2203 został wyposażony w oryginalną wysoką tablicę przyrządów wyposażoną w tarcze okrągłe. W 1977 r. Model uzyskał nowy panel z kombinacją instrumentów, przyjętymi przez GAZ-24. Następnie postanowiono porzucić odpowietrznik, znajdujący się pod środkowym oknem od strony portu.

Recenzje na temat "rafika"

Powróćmy do tego, co ludzie mówią o RAF-2203. Uwagi właścicieli, jak wspomniano powyżej, są bardzo dobre. Są tylko niewielkie szczegóły, które można uznać za minus, ale nie są tak znaczące dla ogólnego stanu rzeczy. Przedstawiciele firm, a także ci, którzy kupili RAF w celach handlowych, twierdzą, że biorąc pod uwagę niewielką cenę maszyny, zwrot jest po prostu wspaniały. Jest to pierwszy i po drugie ważny fakt jest brak problemów z częściami zamiennymi. Praktycznie wszystko, co jest potrzebne, pochodzi z samochodu "Volga", z wyjątkiem żelaza ciała.

Niewielki niezawodny "zbiornik" jest tym, czego niektórzy kierowcy RAF-2203 nazywają. Odpowiedzi właścicieli są przeważnie nasycane szacunkiem dla tego auto-robotnika. Niektórzy zauważyli wygodne lądowanie w samochodzie, abyś mógł się przyzwyczaić do tego dosłownie w jednym dniu. I chociaż deska rozdzielcza nie jest oceniana na najwyższy wynik, ale większość z nich była całkiem wygodna. Wysoki prześwit minibusu umożliwia jazdę na polnej drodze.

Z negatywnego stwierdza się, że w zimie z obsługą jest nieco gorsza, ale znowu trzeba przyzwyczajać tutaj. Trochę treningu dla kierowcy i umiejętności. Jako minus zauważa się również, że pozycja silnika jest z wyprzedzeniem, ze względu na to, na jaką wagę minibusu jest przesuwana na jej przednią część. I, oczywiście, do minus może zawierać duże zużycie paliwa RAF-2203.

Charakterystyka minibusa (w którym wszyscy koledzy zgodzili się) sprawiają, że nadaje się idealnie do małych firm, ponieważ ten samochód jest niedrogi i bardzo praktyczny.

Początek wydania modelu 2203

Pod koniec lat 60. łotewski przemysł motoryzacyjny doświadczył katastrofalnego niedoboru obszarów produkcyjnych. Z tego powodu niemal niemożliwe było zaspokajanie potrzeb dużego kraju w minibusach. W 1969 r. Rozpoczęli budowę nowej fabryki, która zlokalizowana była 25 km od Rygi w mieście Jelgava.

W rzeczywistości ta olbrzymia fabryka była pierwotnie zaprojektowana i zbudowana do produkcji nowego modelu minibus i była wyposażona w najnowocześniejszy sprzęt w tamtym czasie. Oficjalnie produkcja rozpoczęła się w 1976 roku. W tym samym roku rozpoczęła się seryjna produkcja minibusów o indeksie 2203.

Produkcja seryjna

Jeśli chodzi o poziom produkcji, minivan "rafik-2203" znacznie przekroczył swój poprzednik, model 977. W 1984 roku w lutym fabryka wydała 100-tysięczną rocznicę RAF-2203 – a to dopiero 9 lat po rozpoczęciu produkcji seryjnej!

W latach osiemdziesiątych w fabryce w Jelgawie wyprodukowano do 17 tys. Minibusów rocznie. W tym celu uczestniczyły wszystkie starożytne warsztaty i korpusy przedsiębiorstwa w Rydze, ale w nich skupiono się głównie na niewielkich partiach samochodów na specjalne zamówienie. W Rydze istniało również biuro projektowe i specjalne biuro przeznaczone na testy.

Chwileczkę historii

Najstarsze samochody RAF mają swoje osobne cechy, takie jak przednie światła GAZ-24 i obecność fabrycznego herbu na tylnych drzwiach. Granica 1978-1979 była oznaczona przez wymianę optyki z "Wołgi" na jednolitym kolejek zwrotnicowych, a także z tylnych drzwi usunięto godło zakładu. Następnie, w ciągu ostatnich 10 lat, produkowano minibusy bez istotnych zmian.

Został osiągnięty znak jakości na szczycie

W 1979 r. Zakład RAF otrzymał oznaczenie jakości dla swoich produktów. Ale z jakiegoś powodu ironii losu po tym, jakość samochodów wyprodukowanych co roku zaczęła spadać. Roślina coraz częściej zaczęła otrzymywać skargi, skargi i skargi, zwłaszcza od personelu medycznego korzystającego z pogotowia. W lutym 1986 r. Nastąpił nieprzyjemny incydent, kiedy państwo przyjął prawie 13% nowych minibusów, aby wyeliminować wykryte wady.

Nieporozumienia wśród najlepszych menedżerów

W tym samym roku w 1986 r. Przeprowadzono publiczną dyskusję wśród kierownictwa zakładu. Ostro poruszony temat po prostu dotykał przyczyn stałego spadku jakości produktów zakładu samochodowego w Jelgawie. W trakcie konfliktu podjęli decyzję, że aby poprawić sytuację, zakład musiał produkować nie tylko nowe modele minibusów, ale także innego reżysera.

Po wyborach został Victor Bossert. W związku z tym fabryka autobusów w Rydze otrzymała znaczne środki z budżetu państwa na całkowite rekonstrukcje techniczne, domagając się znacznej poprawy charakterystyki technicznej produkowanych modeli, w tym RAF-2203.

Przerwanie produkcji

Po upadku ZSRR fabryka RAF, podobnie jak wiele innych podobnych przemysłowych bałtyckich gigantów, została skazana na karę. Przerwa na Rosję nie zagrała w produkcję. Ponieważ cykl robót produkcyjnych zakładu wymagał dostaw z Rosji, co dotyczyło praktycznie wszystkich elementów. W tym samym czasie, wszystko to z powodu odcięcia więzi z Rosją, rynek sprzedaży obniżył się gwałtownie, z powodu której produkcja miała zostać zredukowana do 4-5 tysięcy samochodów rocznie.

Starając się przetrwać i pozostać na powierzchni, kierownictwo zakładu podjęło próbę rozszerzenia zakresu produktów. W produkcji pojawiły się nowe samochody osobowo-pasażerskie i minibusy specjalnego przeznaczenia na bazie RAF-2203. W niewielkich partiach produkowano wagony RAF-2920, koleje RAF-3311 i inne. Ale niestety takie środki sukcesu nie przyniosły produkcji, w rzeczywistości podstawowy model "rafa-2203" w tym czasie jest zupełnie beznadziejnie przestarzały.

Ostatecznie zamknięto produkcję sensacyjnego "raffia"

Rok 1993 to początek produkcji Gazeli Nizhny Novgorod, w wyniku czego fabryka bałtycka produkująca "rafika" straciła wreszcie swój największy rynek – Rosja. Miejscowi, czyli obywatele krajów bałtyckich, również nie wykazali dużego zainteresowania produktami, ich preferencje zostały przyznane samochodom używanym z Europy Zachodniej.

Aby pomóc firmie w zmianie modelu podstawowego, zwłaszcza od końca lat osiemdziesiątych, fabryka utworzyła dwa nowoczesne koncepcje naraz, a mianowicie Roxana i Stills. Modele te miały wysokie oczekiwania. Aby jednak kontynuować produkcję seryjną, wymagała ona radykalnej modernizacji przedsiębiorstwa i znacznych inwestycji. Poszukiwanie Inwestora nie przynosiło sukcesu, liczba wydawanych miesięczników "raffics" zmniejszyła się, a poza tym zadłużenia rosły.

Nadszedł moment, kiedy w 1997 r. Fabryka Baltic RAF produkowała ostatnią partię produktów, a wiosną 1998 r. Przedsiębiorstwo zostało uznane za bankrutujące. Właśnie wtedy zakończyła się historia minivana najbardziej wyprodukowanego masowo w historii Związku Radzieckiego, a także zakończył się los Łotwy.