737 Shares 1462 views

„Chodzę po tętniące życiem ulice”: analizę poematu A. S. Puszkina

Temat życia i śmierci wpływ wielu filozofów, pisarzy i poetów. To działa jak czerwona nić w pracach A. S. Puszkina. Jako przykład wykonuje liryczny kompozycja „I wędrować wzdłuż tętniące życiem ulice,” Analiza tego elegii objawić nam swoją historię, znaczenie i mówi o wygląd poety do życia i rychłej śmierci.


Główne motywy w twórczości A. S. Puszkina

Poeta i pisarz przeciwieństwie do innych autorów wszechstronność w formie pisemnej. Dotknął na wiele tematów w swoich pracach. Puszkin uwielbiony wolność, próbował walczyć z autokracji, nie uciekać od aktualnych zagadnień politycznych walczyli i cierpieli dla szczęścia ludzi. Ważne miejsce w jego pracy jest tematem przyjaźni i miłości. Śpiewał z rodzimej przyrody, krajobrazów.

Podobnie jak wielu innych poetów, A. S. Puszkina podzielił się swoimi osobistymi doświadczeniami, odbicia na własnym powołaniu, los, życie i śmierć. „Chodzę po tętniące życiem ulice” – poemat w gatunku elegii, która pokazuje czytelnikom jedną z mieszaniem tych tekstów. Widzimy wielki poeta odnosi się do śmierci, które, niestety, nikt nie może uniknąć.

„I wędrować wzdłuż ruchliwych ulic” A. Puszkina s.: Zawartość

W tym wierszu poeta mówi nam, że bez względu na to, gdzie się znajduje, jest on odwiedzany przez myśl. Są to, że lata mijają, wszystkie przeznaczone do śmierci, a czyjaś godzina jest blisko. Liryczny bohater patrzy na dąb i myśli, że będzie on przetrwać i podobnie jak jego przodkowie przeżyli. Kiedy głaszcze dziecko, myśląc, że będzie kwitnąć, a on – tlić. Każdego dnia, poeta odwiedza myśl o zbliżającej się śmierci jego możliwych przyczyn. Zauważa, że pomimo faktu, że martwe ciało wciąż, gdzie on jest, chce odpocząć w pobliżu ich domów.

Kończy swój Elegia poetę, że po to mladaya życie i wieczną naturę. To jest treść pracy „Chodzę po tętniące życiem ulice.” Analizy, które zostaną omówione dalej, pokaże nam, jakie techniki są stosowane w tekstach. Zauważamy również i inne aspekty związane z pracą.

„Chodzę po tętniące życiem ulice”: analiza wierszy

Ta kreacja została utworzona w grudniu 1829 roku i opublikowany w 1830 roku. Jest napisane jambicznego tetrametr i czterowierszy cross-rym. Gatunek działa – Elegy. Te filozoficzne teksty, które są dedykowane do odwiecznego tematu. W nim poeta oddaje jego ideę nieuchronności śmierci dla ludzi. Aby to zrobić, to odnosi się do różnych technik artystycznych, pomagając czytelnikowi zanurzyć się w pracy, a także zrozumieć autora. Główną z nich – antyteza: opozycja życia i śmierci ( „tlić”, „kwiat”). Poeta pokazuje, że osoba na świecie uchylenie pewien okres czasu, podczas gdy przyroda wokół niego jest wieczne.

Używa retoryczne pytania, co odzwierciedla, gdzie i jak będzie jej upadek.

W elegii spotykamy epitetów ( „boy crazy”), personifikacji ( „charakter obojętny”), metafory ( „patriarcha lasy”).

Teksty są aktywnie używane czasowniki ( „wędrować”, „enter”, „siad”, „patrzeć”, „uważać”, itd.). W ten sposób poeta pokazuje jak zamiatanie swoje życie i nieunikniona śmierć się zbliża.

wniosek

Mamy uważana za jedną z ELEGIES wielkiego rosyjskiego poety „Chodzę po tętniące życiem ulice.” Analiza produktu pokazał nam postawę słowa temat rychłej śmierci. Dowiedzieliśmy się, że Puszkin akceptuje nieuniknione. On zdaje się mówić, że to jest życie i nie ma się wokół niego: życie nie jest wieczne, a jedno pokolenie zostaje zastąpiona przez inną. Jednocześnie, Puszkin pokazuje czytelnikom, że nie wszyscy w tym świecie jest zniszczalne, przez naturę.

Do przesyłania swoich czytelników z widzeniem poeta zastosowano kilka technik artystycznych , które sprawiły, że język lirycznych utworów jaśniejszych i byli w stanie odkryć myśli autora.