431 Shares 8204 views

sił rakietowych. Historia wojsk rakietowych. Rosyjskie siły rakietowe

Rockets jako broń były znane wielu narodów, a utworzone w różnych krajach. Uważa się, że dotarli jeszcze przed broni palnej baryłkę. Tak, wybitny rosyjski generał, a także naukowiec K. I. Konstantinov napisał, że wraz z wynalezieniem artylerii wszedł do użytku, a pociski. Są one używane wszędzie tam, gdzie proch był używany. I raz zaczęli używać do celów wojskowych, a następnie, w tym i stworzył specjalne siły rakietowe. Ten artykuł skupia się na powstanie i rozwój wspomnianego rodzaju broni, z fajerwerkami do podróży kosmicznych.


Jak to wszystko się zaczęło

Według oficjalnej historii, proch został wynaleziony w Chinach w około 11 wieku naszej ery. Jednak naiwny Chińczycy nie wymyślić nic lepszego niż używać go do wypełniania fajerwerki. A teraz, po kilku wiekach „oświeceni” Europejczycy stworzyli mocniejszy prochu przepis i natychmiast znaleźć dla nich zastosowanie to elegancki .. Broń palna, bomby, itp Cóż, pozostawić historykom rachunku sumienia. Ty i ja była w starożytnych Chinach, dlaczego nic mówić nie należy. A co zrobić pisemnych źródeł pierwszego użycia pocisków w armii?

Karta armii rosyjskiej (1607-1621) jako dokumentów dowodowych

Fakt, że w Rosji iw Europie, wojsko miał informacje na temat produkcji, urządzenia, przechowywania i stosowania sygnału, zapalających rakiet i fajerwerków, mówi nam „Karta walki, armaty i inne sprawy związane z nauk wojskowych.” Składa się z 663 artykułów i dekretów wybranych z zagranicznej literatury wojskowej. Oznacza to, że dokument ten potwierdza istnienie pocisków w armiach Europy i Rosji, ale nigdzie nie ma wzmianki o użyciu ich bezpośrednio na wszelkich walk. Niemniej jednak, można stwierdzić, że były one używane, gdy dostali się w ręce wojska.

Na tej ciernistej ścieżce …

Pomimo niezrozumienia i strachu nic nowego urzędników wojskowych, rosyjskie siły rakietowe wciąż się jedną z wiodących gałęzi służby. Nowoczesna armia jest trudno sobie wyobrazić bez rakiety. Jednak sposób ich rozwoju jest bardzo trudne.

Oficjalnie armia rosyjska wzięła pierwszy sygnał (oświetlenie) rakiety w 1717 roku. Po prawie stu latach w 1814-1817 gg., Naukowiec Wojskowe AI Kartmazov poszukiwane uznanie urzędnicy zwalczania wysokie wybuchowe i zapalające rakiety (2, 2,5 i 3,6 cala) o własnej decyzji. Mieli zasięg lotu 1,5-3 km. Przyjmuje je i nie została przyjęta.

W 1815-1817 gg. Rosyjska artyleria AD Zasyadko wymyśla również podobną ostrej amunicji, i oni też nie przegap urzędników wojskowych. Kolejna próba została wykonana w 1823-1825 gg. Po wielu gabinetów Ministerstwa Wojny, pomysł został ostatecznie zatwierdzony, a armia rosyjska zajęła pierwsze rakiety wojskowe (2, 2,5, 3 i 4-cala). odległość lot był 1-2,7 km.

Ten burzliwy 19th century

W 1826 roku rozpoczyna masową produkcję tych broni. Aby to zrobić w Petersburgu stworzył pierwszą instytucją rakietowego. W kwietniu następnego roku założyli pierwszą firmę rakiet (w 1831 roku został przemianowany na baterii). Ta jednostka bojowa przeznaczona do wspólnego działania z kawalerii i piechoty. Ale z tego wydarzenia i oficjalnej historii sił rakietowych naszego kraju.

chrzest bojowy

Po raz pierwszy rosyjskie siły rakietowe zostały wykorzystane w sierpniu 1827 roku na Kaukazie podczas wojny rosyjsko-irańskiej (1826-1828).. Rok później, podczas wojny z Turcją, oceń ich poleceń podczas oblężenia Warnie powstał. Tak więc, w kampanii 1828 roku, w 1191 pocisk został zwolniony, z czego 380 i 811 wysokiej wybuchowy zapalającymi. Od tego czasu, siły rakietowe odgrywają ważną rolę we wszelkich walkach zbrojnych.

inżynier wojskowy K. A. Shilder

Ten utalentowany człowiek w 1834 roku opracowano projekt, który przyniósł pociski do nowego etapu rozwoju. Jego urządzenie przeznaczone do podziemnego uruchomienia rakiet, został on skłonny typ rury prowadzącej. Jednak postęp nie zatrzymał Schilder. Rozwinął pociski z wzmocnionego efektu wybuchowego. Ponadto, był pierwszym na świecie elektrozapaly stosowane do zapalania paliwa stałego. Również w 1834 roku Schilder zaprojektowany i przetestowany nawet pierwszego rakiet przenoszących pary i podmorskich w świecie. Założył na łodzi do instalacji uruchomić rakiet z nawierzchni i sytuacji podwodnej. Jak widać, pierwsza połowa 19 wieku charakteryzuje się rozwojem i powszechnego stosowania tego typu broni.

Generał porucznik K. I. Konstantinov

W 1840-1860 gg. ogromny wkład do rozwoju broni rakietowej, a także teoria jego wykorzystania bojowego wykonany przedstawiciela rosyjskiego artyleryjska szkolnego, wynalazca i naukowiec K. I. Konstantinov. Jego praca naukowa, on zrewolucjonizował rakiety, tak że maszyna rosyjska podjęła czołowe miejsce w świecie. Opracował podstawy dynamiki eksperymentalnych, naukowych metod projektowania tego rodzaju broni. Szereg urządzeń i przyrządów do określania wydajności balistycznej. Naukowiec wykonany jako wynalazek w dziedzinie rakiet produkcji, masowej produkcji. Zrobił ogromną różnicę w skarbu w bezpieczeństwie procesu technologicznego produkcji broni.

Konstantinov opracował mocniejsze wyrzutnie rakietowe i urządzenia im. W efekcie maksymalny zasięg 5,3 km. Począwszy maszyny stały się bardziej przenośny, wygodny i idealny, zapewniają wysoką dokładność i szybkość ognia, zwłaszcza w terenie górzystym. W 1856 roku zakład został zaprojektowany przez pocisk Konstantinov w Mikołajowie.

The Moor wykonał swoją pracę

W 19 wieku, wojska rakietowe i artyleryjskie popełnił olbrzymi krok naprzód w jego rozwoju i dystrybucji. Na przykład pociski wojskowe zostały oddane do użytku we wszystkich okręgach wojskowych. Nie było ani jednego okrętu i baza marynarki wojennej, gdzie wykorzystywane do wojsk rakietowych. Zostały one bezpośrednio zaangażowane w bitwach polowych i podczas oblężenia i szturmu twierdzy, i tak dalej. D. Jednakże, pod koniec 19 wieku pociskami był znacznie gorszy od progresywnego armaty artylerii, zwłaszcza po pojawieniu dalekiego zasięgu gwintowaną broń. A potem przyszedł 1890 roku. Był koniec dla sił rakietowych: ten rodzaj broni został wycofany z rynku na całym świecie.

Jet Propulsion: jak feniks …

Mimo odmowy sił rakietowych armii naukowcy kontynuowali prace nad tego typu broni. Więc MM Pomortsev zaproponował nowe rozwiązania dotyczące zwiększenia odległości lotu i dokładności. I. V. Volovsky opracowano atomowe obrotowe typu wieloportowego lufy wyrzutni samolotów i naziemnych. NV Gerasimov zaprojektowany walka przeciwlotnicze stałe odpowiedniki.

Główną przeszkodą w rozwoju tej techniki był brak ram teoretycznych. Aby rozwiązać ten problem, grupa rosyjskich naukowców pod koniec 19 i początku 20 wieku odbyło się tytanicznej pracy i wniósł znaczący wkład do teorii napędu odrzutowego. Jednak twórca jednolitej teorii dynamiki rakietowych i przestrzeń stała E. K. Ciołkowskiego. Ten wybitny naukowiec od 1883 roku i aż do ostatnich dni swego życia pracujących na rozwiązanie problemów w rakietowej i lotów kosmicznych. Zostały one rozwiązane główne problemy teorii napędu odrzutowego.

Bezinteresownej pracy wielu rosyjskich naukowców dał nowy impuls do rozwoju tej broni, a co za tym idzie, nowe życie do tej starej sił. Nawet dzisiaj w naszym kraju wojsk kosmicznych związanych z nazwiskami wybitnych postaci – Ciołkowskiego i królowej.

Rosja radziecka

Po rewolucji, praca zatrzymana na pociski nie były, podobnie jak w roku 1933, Instytut Badań Jet został jeszcze utworzony w Moskwie. Został on zaprojektowany przez radzieckich naukowców balistycznych i rakiet i raketoplanery eksperymentalnej. Ponadto opracowano znacznie zaawansowane rakiety i wyrzutnie do nich. Obejmuje który później stał się legendarny pojazd bojowy BM-13 „Katiusza”. W RNII to przedstawił szereg odkryć. A złożonych projektów agregaty, urządzenia i systemy, które otrzymały następnie wykorzystywane w inżynierii rakietowej.

Wielkiej Wojny Ojczyźnianej

„Katiusza” stał się pierwsze na świecie uruchomienie wielu systemów rakietowych. A co najważniejsze, stworzenie tej maszynie przyczynił się do wznowienia specjalnych sił rakietowych. Do początku II wojny światowej pojazd bojowy BM-13 został oddany do użytku. Trudna sytuacja panowała w 1941 roku domagał się szybkiego wprowadzenia nowego pocisku. restrukturyzacja przemysłu została przeprowadzona w najkrótszym możliwym czasie. W sierpniu, w produkcji tego typu broni brali udział w 214 fabrykach. Jak wspomniano powyżej, w siłach zbrojnych zostały ponownie zaprojektowane sił rakietowych, ale w czasie wojny były one nazywane Guards jednostek zaprawy, a następnie, do dnia dzisiejszego – reaktywne artylerii.

Walka pojazd BM-13 „Katiusza”

Pierwszy GMCH podzielona na panele i podziałów. W ten sposób pierwsza bateria rakiet, która składała się z 7 zakładów pilotażowych i małych ilości amunicji, pod dowództwem kapitana Flerov powstał w ciągu trzech dni i 2 lipca koncentruje się na froncie zachodnim. I już 14 lipca „Katiusza” wystrzelił pierwsza salwa w bitwie pod Orszą dworca kolejowego (pokazano pojazd bojowy BM-13 na zdjęciu).

wojska rakietowe w swoim debiucie uderzył potężny cios w tym samym czasie wypalania 112 pocisków. W rezultacie, na stacji płonący blask: amunicja eksplodowała, pieczenie pociągów. Firestorm zniszczone i wroga siła robocza i sprzęt wojskowy. Skuteczność zwalczania pocisków przekroczyła wszelkie oczekiwania. W latach II wojny światowej nastąpił znaczny skok w rozwoju technologii strumieniowej, co doprowadziło do znacznego rozprzestrzenienia GMCH. Pod koniec wojny sił rakietowych składała się z 40 pojedynczych działów, 115 pułków, brygad i 40 oddzielnych działów 7 519 – we wszystkich działach.

Jeśli chcesz pokoju – przygotuj się do wojny

Po wojnie artylerii rakietowej nadal rośnie – zwiększył zasięg, dokładność ognia i energii salwy. Całe pokolenia zostały stworzone przez sowieckich wojskowych złożonych 40-baryłkę 122 mm MLRS „Grad” i „Prima”, 16 lufą 220 mm MLRS „Hurricane”, aby zapewnić pokonanie celów na dystansie 35 km. W 1987 roku został opracowany 12-beczka 300 mm MLRS dalekiego zasięgu „Smerch”, które do tej pory nie ma odpowiednika w skali światowej. Zakres celowość tej instalacji wynosi 70 km. Ponadto armia otrzymała systemy taktyczne, taktyczne i przeciwpancerne.

Nowe bronie

W latach 50. ubiegłego wieku nastąpił podział wojsk rakietowych w różnych kierunkach. Ale artylerii rakietowej utrzymał swoją pozycję i dziś. nowe gatunki zostały stworzone – Zmusza i sił strategicznych antyrakietowej. Jednostki te mają silną pozycję na lądzie, na morzu, pod wodą iw powietrzu. Zatem przeciwlotnicze wojska rakietowe jako oddzielny rodzaj wojska są reprezentowane w obronie, ale takie jednostki istnieją w marynarce. Przy tworzeniu broni jądrowej powstały główne pytanie: jak dostarczyć ładunek do miejsca przeznaczenia? W ZSRR, wybór został dokonany na rzecz pocisku, w rezultacie nie były strategiczne siły rakietowe.

Etapy rozwoju Strategicznych Sił Rakietowych

  1. 1959-1965 ,. – tworzenie, wdrażanie, wystawiając na alarmowych międzykontynentalnych pocisków balistycznych, zdolnych do rozwiązywania problemów o charakterze strategicznym w różnych obszarach geograficznych i wojskowych. W 1962 pocisków strategicznych sił wziął udział w „Anadyr” operacji wojskowej, w wyniku czego na Kubie były potajemnie umieszcza rakiety średniego zasięgu.
  2. 1965-1973 gg. – rozmieszczenie ICBM drugiej generacji. Transformacja Strategicznych Sił Rakietowych w głównym komponentem sił atomowych ZSRR.
  3. 1973-1985 gg. – sprzęt RVSN pociski trzeciej generacji rozłączne głowicy z bloków indywidualnego doradztwa.
  4. W latach 1985-1991. – usunięcie pocisków pośredniego zasięgu i systemu broni RVNS czwartej generacji.
  5. W latach 1992-1995. – zawarcie ICBM z Ukrainy, Białorusi i Kazachstanu. Utworzone rosyjskich strategicznych rakiet sił.
  6. Od 1996-2000. – wprowadzenie pocisku piątej generacji „Topol-M”. Łącząc wojskowe kosmiczne sił strategicznych rakiet siły i obrony rakietowej i kosmicznej.
  7. 2001 – RVSN przekształcony 2 Sił Zbrojnych – Strategicznych Wojsk Rakietowych i Wojsk Kosmicznych.

wniosek

Proces rozwoju i tworzenia sił rakietowych raczej heterogenicznych. To ma swoje wzloty i upadki, a nawet całkowite wyeliminowanie „pocisk rakietowy” w armiach świata pod koniec 19 wieku. Jednak rakieta, jak feniks powstaje z popiołów II wojny światowej i jest umocowany w kompleksie wojskowym.

I pomimo tego, że w ciągu ostatnich 70 lat, wojska rakietowe przeszły znaczące zmiany w strukturze organizacyjnej, formy, sposoby ich użycia bojowego, zawsze zachowują się w rolę, którą można opisać w kilku słowach: być odstraszający przeciwko agresji przeciwko naszemu kraj. W Rosji, 19 listopada jest uważany za profesjonalny dni wojsk rakietowych i artylerii. Dzień ten został zatwierdzony przez Prezydenta numer dekretu 549 z 31.05.2006 roku. Prawo na zdjęciu pokazuje emblemat rosyjskich wojsk rakietowych.