854 Shares 3603 views

Radonitsa – jakie wakacje są? Zasady i tradycje upamiętnienia zmarłych

Często można usłyszeć pytania, zwłaszcza wśród młodych ludzi: "Radonitsa – jakie święto to jest i kiedy się obchodzi?" A jeśli jego nazwa pochodzi od słowa "radość", to o co chodzi? "Teraz, gdy kult prawosławny wraca do życia i świadomości ludu, bardzo dobrze porozmawiać o tym.


Radonitsa: jakie wakacje

Cerkiew Prawosławna w drugim tygodniu po Wielkanocy, we wtorek, wyznacza dzień specjalnego upamiętnienia zmarłych – Radonitsa. W imię słowa "radość" naprawdę brzmi. Po pierwsze, ponieważ trwają najbardziej radosne chrześcijańskie święto – Wielkanoc. Po drugie, ponieważ nasi krewni, którzy ukończyli Śmiertelną ziemską drogę i opuścili pracę, nie umarli, ale poszli na świat, w którym Jezus Chrystus przygotował dla nas swoją śmiercią i zmartwychwstaniem. Świadomość, że oddzielenie od nich jest tymczasowe i pewnego dnia zjednoczymy się, nie może inspirować radości w sercu wierzącego.

Tego dnia w kościołach po wieczornej służbie, a czasem po liturgii, odbywa się specjalna służba pogrzebu. W przeciwieństwie do tradycji, towarzyszą mu piosenki wielkanocne, noszące w sobie radość życia wiecznego. Ponadto na cmentarzach odbywają się modlitwy za zmarłych , odwiedzając groby bliskich.

Zastąpienie wyobrażonych realnych tradycji

Smutny fakt, ale przez długi okres brzucha, kiedy kultura prawosławna została wyrzucona z umysłów ludzi, Radonitsa zapomniała dzień pamięci o zmarłych. Jaka uczta, pamiętała tylko nieliczne. Pobożne tradycje chrześcijańskie zostały zastąpione czysto pogańskimi zwyczajami. I to nie jest zaskakujące, ponieważ zawsze w miejsce prześladowanej prawdy istnieją dzikie przesądy.

Po pierwsze dotyczy to obecnej tradycji picia alkoholu grobowego. Pamiętanie zmarłego wódką lub wino jest wyłącznie radziecką innowacją. Kościół naucza, że dusze naszych bliskich potrzebują modlitwy dla nich i dobrych uczynków dokonanych przez nas w ich imieniu. Mleko, rozmieszczone na cmentarzach, tylko narusza ich pamięć.

Również wśród zwyczajów odrzuconych przez Kościół, zwyczajowo pozostawia się jedzenie i pisanki na grobach . Jeśli chodzi o przypuszczalnie pobożną tradycję umieszczania kupy wódki, czarnego chleba i fotografii – jest to absolutnie absurdalne.

Obecnie kościół robi wielką pracę przywracania zapomnianych tradycji i świąt. Odpowiedzi na pytania związane z wakacjami pod nazwą "Radonitsa" są podane – co na wakacje, jak świętować? Coraz częściej pojawiają się oznaki nowego podejścia do tradycji narodowej.

Poprawna treść grobu

We wszystkich ludach świata terytoria, na których popioły zmarłego odpoczynku uważane są za święte miejsca. Nawet pogańskie prawa gwarantowały ich nienaruszalność. Szczególnie na cmentarzu chrześcijańskim groby osób, które zmarły, ale oczekujące na przyszłe zmartwychwstanie, muszą być zachowane we właściwym porządku.

Nawet nasi przodkowie, którzy żyli w pogaństwie, oznaczali miejsca pochówku z wzgórzami. Nadal leżą w sercu aranżacji współczesnych grobów, przekształcanych w różne formy i kompozycje. Wspólnym wśród nich jest symbol naszego przyszłego zbawienia, Krzyż Święty Życia, który jest zainstalowany na grobie. Może być przedstawiona na nagrobku lub zamontowana na nagrobku.

W Kościele prawosławnym zwyczajowo nazywa się zmarłych zmarłych. To nie jest przypadkowe. Zbawiciel dał nam życie wieczne, a zatem grób jest tylko tymczasowym schronieniem. Nadejdzie dzień zmartwychwstania, gdy wszystko wskrzesi do życia wiecznego. Dlatego każdy chrześcijanin ma obowiązek utrzymywać grób najbliższej osoby w porządku.

Krzyż – najstarszy i najważniejszy element nagrobka

Szczególne znaczenie przywiązuje się do krzyża. Nad grobowcem prawosławnego chrześcijanina symbolizuje, że pod ziemią ukrywa się nasienie, gotowe do życia w nowym życiu. Zawsze umieszcza się u stóp zmarłego. Trzeba uważać, aby krzyż nigdy nie wyglądał zwodzony, był dobrze zadbany i odpowiednio malowany. Dusza zamieszkała w następnym świecie, nawet najbardziej skromny i dyskretny krzyż jest ważniejszy niż drogie i wspaniałe nagrobki. Obfitość granitu i marmuru jest częściej marnością i dumą zmarłych krewnych, a nie jego duszy.

Radonitsa w pismach teologów

Radonitsa to święto, kult, tradycje i wszystkie obrzędy, które sięgają czasów starożytnych. Dowodem na to jest św. Jan Chryzostom. W swoich pismach pisze, że podczas wczesnych chrześcijan na cmentarzach obchodzono specjalny dzień upamiętnienia związany z Wielkanocą. Radość przejścia do nowego życia, a nie smutku, jest znaczenie określone w czasie wakacji, zwane Radonitsa (Radunitsa). Historia wakacji stała się tematem badań wielu teologów. Dużo uwagi poświęcono jej pismom przez najsłynniejszą postać religijną: Metropolitan Anthony z Sourozh.

Radonica – jakie wakacje, jak świętować?

Według tradycji ortodoksyjnej, przed wyjazdem na cmentarz, należy odwiedzić świątynię, złożyć notatkę o upamiętaniu zmarłego w ołtarzu i po liturgii, aby służyć requiem. Zaleca się również przyjmowanie Ciała i Krwi Chrystusa. Kiedy przychodzisz do grobu, najpierw zapalisz świeczkę i wykonasz lithium założoną przez kościół. Wskazane jest zaproszenie księdza do tego, ale jeśli nie jest to możliwe, możesz go ograniczyć do krótkiej wersji, której tekst można znaleźć w książce modlitewnej. Potem trzeba umieścić grób w porządku i po prostu zostań na chwilę z nią w milczeniu, pamiętając zmarłego.

Zawsze, poza modlitwą o spoczynku duszy zmarłej, dobre czyny, które zrobiliśmy w jego imieniu, przynoszą mu wielkie korzyści. Najbardziej dogodnym czasem na to jest Radonitsa. Co to jest święto, jeśli po tym nie ma uczucia radości? To ona stworzy świadomość korzyści przyniesionych przez nas i zmarłych, żyjących. Radonitsa to festiwal radości i dla tych, którzy opuścili ziemskie życie, ale przyszli do życia wiecznie, a dla żywych, którzy otrzymali nadzieję nieśmiertelności.