616 Shares 2293 views

Twardowski, „Kraj Ant”: Podsumowanie i analiza

W połowie lat 30. (1934/36) s A. Twardowski napisał wiersz "The Land of Ants", tematem których – odbywają się w okresie zmian we wsi. ocena książka była niejednoznaczna. Władze widział głównie gloryfikacji kolektywizacji, działa z pełną prędkością w kraju. Ale tych pisarzy, takich jak Borys Pasternak i N. Aseev, zauważyć, że prostota wiersza oczywiste, ale w rzeczywistości – jest to dość skomplikowana praca. Spróbujmy zrozumieć przyczyny takich zabiegów.


„Kraj Ant”: podsumowanie rozdziału 1. krawat

Wiersz zaczyna się od opisu trudnej przeprawy promem, który skrzypi i przędzenie kaskady. Słyszę trzask liny, zgiełku i hałasu gdzieś nagłówkiem ludzi, wśród których autoryzowanych stoiskach. Wzorzec ten jest związany ze zmianami wydarzyło się w miejscowości, niosąc nową i dlatego nieznanego i przerażającego życia. W świecie tysiące dróg, a jeden z nich, ich, podróże bohatera Nikita Morgunok. Eleganckie, jeżeli zostało wysłane na ucztę, on jest przyjacielem, koń zaprzężony do wagonu pociągu. „Żegnaj … miejsce mojego ojca!” – te słowa Nikity kończy pierwszą część poematu „krainą Ants”, podsumowanie, które czytasz.

Rozdziały 2-5. Na drodze

Wandering Morgunok było we wsi, gdzie zabawa poszedł. Nikita zatrzymany i przewieziony do stołu, „Spacer po ślubie … -. Jest to ostatni " Przy stole, gdzie nie było miejsca, wszystko z zadowoleniem hojny gospodarz, ale ani młodzi, ani postać panny młodej nie widać. W odpowiedzi na pytanie, co jest obchodzony, powiedziano mu: tutaj i wesele, a wzmianki o tych, którzy są wysyłane do Solovki. Więc w poemacie „The Land of Ants” istnieją obrazy wydziedziczonych, które zostały wysłane do nieznanego brzegu wózki z dziećmi i kilku rzeczy. Ta historia jest przerwana przez symboliczną piosenki ptaka uwięzionego w klatce i marzył o wolności.

Po opuszczeniu wioski, długo jedzie Nikitę z jego wierny koń, którego oczy las plaża. Autor opowiada, jak w przeddzień jego wyjazdu, doszedł do Gray, który nie był dla niego koń – człowiek skonsultować.

Pod koniec dnia postanowiłem odwiedzić jego brat bohatera, z którym przyjaźnił się od dwudziestu lat. Gloomy była rozmowa i piosenki, które noc: jak ich przyszłość? Każda myśl swego.

Nikita żonaty w wieku siedemnastu lat, przeniósł się do swojego gospodarstwa i nie chcą iść na farmę. Dziadek powiedział mu, że w całym swoim życiu: i zdrowia i szczęścia i bogactwa. A jeśli ostatni czterdzieści nie osiągnie (Morgunku już trzydzieści osiem), „wygląd nie dalej”. Więc poszedł szukać, gdzie jest tajemnicza kraina mrówek, które mają wpływ na dziadka. Powiedział, okazało się, że tam okrążyć ziemię. I wszystko, co przychodzi, też jest twoje.

Rano znowu wysłał Morgunok drogi. Im dalej pójdzie, szczęśliwsi i bardziej piękny staje się ziemia. Tutaj zbyt zmęczony koń, a on Nikita zna ani wioski ani wioski napotkane na drodze.

Rozdział 5. Spotkanie z księdzem

Nagle dostrzegł dziwne pieszych przed bohatera. Był człowiekiem, opasane z linka wystaje spod łopat sutannie (przywódców religijnych), a urna z tyłu. „Wygląda na to, aby obsłużyć wywłaszczeni?” – to pytanie odnosi się do księdza Nikita. Opowiedział o swoim gorzkim życiu. Wszystkie parafie zostały zamknięte, a ich słudzy, którzy są zaangażowani w niczym. Idzie w miejscowościach, gdzie trzeba ochrzcić gdzie zawarcia małżeństwa … To tylko koń bez trudności. Podał pop Morgunku iść dalej razem. Ale bohater odmówił, odpowiadając, że ma swój własny sposób, a na pewno nie jak prosić o jałmużnę. W porządku i rozproszona.

Rozdział 6: opowieść dziadka i babci

Wiersz Twardowski „Kraj Ant” kontynuuje opowieść, że usłyszałem jedną noc drzemiącą Morgunok od losowej przeciw – natknąłem się na wiele z nich na swojej długiej podróży.

Century mieszkał w swoim rozklekotanym chaty dziadka tak kobieta. Wszystko poszło jak zwykle, i nie chce im się zmieniać. Że tylko woda co roku zbliża się do swojej chaty, a raz, gdy „rozlane w całej wodach rosyjskich wszystkich mórz i rzek”, podniósł swoją chatkę i pośpiechu. Dopóki nie przywarła do jednego z osiedli. Dziadek spojrzał „na drzwiach słońca”, i zdecydował, że aby wiedzieć, że teraz żyć w nowy sposób. Tak zaczęła starszym rolnikom.

Rozdział 7. Myśli Stalina

Nikita idzie dalej. I nagle, plotka rozprzestrzenia się wśród ludzi: Stalin jazda na czarnego konia. Na rurze, w płaszczu, wszystkie oględziny, pyta i pisze swoją książkę. I wydaje się, że porusza Morgunku lidera z nim spotkać. Zaczyna myśleć o co pytać towarzysza Stalina? I nie przychodzi do głowy na główne pytanie: kiedy będzie „to suetoriya”, w którym wszystko idzie na złom? Przypomina bohatera z poprzedniego życia, a jego pragnieniem jest dość prosty: tu pozwoliłby rząd nadal pozostanie na swoim folwarku. To miejsce, gdzie stał, był w tym samym kraju, mrówek, streszczenie opowieści dziadka, które nie odbiegają od jego głowy.

Rozdziały 8-10. kradzież konia

Po Morgunka zawołał i ujrzał żebraka, który prowadził za rękę, jak niewidomy chłopiec. Okazało się, że był to dawny sąsiad, Ilya Kuzmich. Jak blisko, wziąłem swojego bohatera: traktowani i wykonane z zapytaniami. Respondent mówił o życiu w kraju, gdzie miał chaty w śniegu. Jedyny syn, i pozostał z dawnego typu. Teraz tutaj jest w odległości na ziemi, błagając. Spokojnie poszedł spać w nocy, Nikita, bo obok nie jest obcy – sąsiada. Tylko usłyszał hałas w czasie snu w nocy. Rano, zobaczył, że Grey nie jest obecny: Ilya Kuzmich chłopca na koniu powiedzie. Nie rób nic – ciągnął razem znaleźć, gdzie kraj jest mrówki. Morgunok vpryagsya ciężko trenować i pociągnął go do przodu, powodując ciekawość spotkałem.

W jednej wsi zostali zatrzymani: porassprosit, spojrzał na dokumentach, ale nadal zwolniony. Ponownie dudnienie wagonu. Teraz bohater jest nadal zaniepokojony losem Gray, który poprosił wszystkich poznał.

Gdy bohater natknąć się w obozie, błagał, aby powrócić konia. Wnioski konie It – siebie lepiej, ale nie było wśród nich szary. Nikita noc dręczony myślą: skoro Cyganie kradną, dlaczego nie brał od nich koń. On nawet poszedł do stodoły, ale strażnik był zawstydzony i co dalej.

Rozdziały 11-12. Spotkanie z księdzem i Bugrov

Trzy dni przeciągając koszyk Morgunok, a nawet przyzwyczaiłem się do „biura” koń – kontynuuje historię A. Twardowskiego. mrówki Kraj – podsumowanie podróży Nikita jest bardzo podobna do przygodami bohaterów Niekrasow – wszystko nie natknąć, chociaż bohater okazał się bardzo daleko od domu. Spotkał się z ciągnikiem, przeleciał nad nim w niebo, samoloty, a on ciągnął wozy, i poszedł za chłopcem. Jeszcze raz spotkałem go na kapłana drogowego, a on był na koniu Morgunka. Hero próbował go złapać, ale to jest poza strzemionach, że zniknął.

W jednym z miast hit Nikitę na rynek. Zacząłem zwracać uwagę na konie, szarym kolorze, ale nie znaleźliśmy jego konia. Tutaj Morgunok zobaczył stojącego przy ogrodzeniu ubogich: piosenki zawarcia i trzyma kapelusz na cele charytatywne. Słysząc go Iwan Kuźmicz, Nikita dawny sąsiad zgnieciony pod siebie, a następnie doprowadził do przodu. W pewnym momencie, Bugrov był w stanie oszukać bohatera – i znowu, nie złodziejem ani konia.

Rozdziały 13-14. Życie na Wyspach

Ściąga na jego konwój Morgunok. Nagle zatrzymuje się obok ciągnika i młody kierowca oferuje przeciągnąć wózek do kołchozu. Po wysłuchaniu historię Nikita, chłopiec powinni udać się na wyspę, gdzie można kupić konia. Po przekazaniu wózek po otrzymaniu bohater poszedł do sąsiedniej wsi, ledwo widoczny w morzu pszenicy.

Kolkhoz tu nie było, wszyscy żyli dla siebie. Pierwszą rzeczą, którą widzieliśmy Brytania – całkowite zniszczenie. Nędzne chaty, spadające ogrodzenia, siedząc wokół ludzi – opisuje Wyspy Twardowski.

„Kraj mrówek” (podsumowanie poematu czytasz), aby kontynuować rozmowę z dziadkiem, produkuje rury. Poprowadził drużynę gości na swoim podwórku i mieć chudego konia – siwowłosy i ślepego od starości. „Tak, to jak ludzie żyją tutaj” – mówi Morgunok, a następnie sprawia, że ponury wniosek, że to jest niemożliwe, tak. Z goryczą powiedział nowego przyjaciela wiernego przyjaciela – skradzionego konia. Studenci poohali, a następnie doprowadził do piosenki usłyszał od swojego dziadka lat temu, bohatera dwadzieścia pięć.

Rozdziały 15-17. gospodarstwo

Po opuszczeniu koszyk Nikita pogadać. Z przyjemnością objął zadanie: zarówno zboża i słomy był wał. I zbliżył się do niego, aby pomóc człowiekowi, który był przewodniczącym. Kierownik kołchozu postanowił pokazać odwiedzającym majątek. Morgunka zaskoczony dobroci i surowości w całym. Sporządzono poważnie, a raczej na zawsze – powiedział Andriej Iljicz.

A następnie przewodniczący opowiedział swoją historię życia, która jest ustawiona w poemacie „The Land of mrówek”. Analiza jego pokazy typowych ludzi, reprezentujących reżim sowiecki. Urodzony w biednej rodziny wielodzietne, gdzie wszyscy mężczyźni byli silni jak wybór. Obywatelska otrzymała sześć ran, ale przeżył. Następnie brał udział w podziale gruntów, za które wielokrotnie grożono. Gdy miejscowy bogaty Grachev noc zasadzkę go z dala od wsi i dotkliwie pobity. Andrey Ilich trudem czołgać się do domu, ale wiara w ich sprawy nie są tracone. Ta sama zapisała i rodzimy syn – aby wiernie służyć krajowi Radziecki.

Nocny stróż zaczął lokalnej Morgunkom mówi o trudnej sytuacji nieznajomego. Wędruje gdzieś starca z ich kołchozu, pójść na pielgrzymkę, albo zwykłym facetem idzie w poszukiwaniu pracy lub powrocie do domu z kanału z myślą o zemście znanego Stepan Grachev … Rozszerza granice opowiadanie A. Twardowskiego. „Kraj mrówek” (wiersz analiza prowadzi do myślenia) staje się historią losu chłopa rosyjskiego w trudnych latach po rewolucji.

Rozdziały 18-19. Zwrot konia i izolacji

A rano na farmie, aby uczcić ślub: w narodowym, w wielkim stylu. Usłyszał tutaj Morgunok eulogies z nowego życia. I nagle wśród zabawy konia on pojawił się na palisadę, a kobieta potajemnie powiedziała mężowi o przybyciu kapłana, gotów poślubić młodych. Podsłuchał Nikita natychmiast zrozumiał, że podskoczył, a minutę później wisiał na szyi swej szarości.

A oto oni znowu na drodze. Nikita myślał: wiele widziałem w tym czasie, ale gdzie jest krajem, który opisał jego dziadka? Z tym pytaniem zwrócił się do starca, który siedział na pniu drzewa. Myślał, a następnie powiedział nie więcej krajów Muravskaya. I została utracona, porośnięty trawą. Na jednym końcu do drugiego: nie ważne gdzie spojrzałeś – jedyny sposób lewo. W kołchozie. Tak kończy się wiersz „krainy mrówek”.

Analiza i pomysł produkt

Morgunok się zbudować wiersz pod wieloma względami przypomina „Who Lives Dobrze w Rosji” Niekrasowa. Jest to kolejna próba odpowiedzi na pytanie, zawsze martwi się o chłopów, gdzie najlepiej o udziale kłamstw.

Główny bohater – to zbiorowy wizerunek człowieka, zawsze żył na ziemi, i jest zaangażowany w gospodarce. I nagle znalazł się w świecie, w którym tradycje zostały zniszczone istnieje od wieków. Jego podziw dla natury i błotna dziedzinach, radość z pracy nad kołchozu prądu (tęsknota) pokazują ogromną miłość do ojczyzny-pielęgniarki.

Wizerunek konia jest symbolem poematu „krainą Ants”, którego treść jest bezpośrednio związany z kradzieżą i niestrudzonego poszukiwania. On był zawsze ostoją chłopa, jego głównego bogactwa. Dlatego trudno było o nowy porządek wziąć bydło do zagrody, gdzie jej pielęgnacja nie było wystarczające. I choć w ostatnich rozdziałach Morgunok zachwycony tym, co zobaczył na farmie i jest nawet myśleć o wstąpieniu w nim, jest oczywiste, że kolektywizacja spowodowała wielkie szkody wsi, ponieważ chłopi nie są już panami ziemi. A nie tylko „pięść” zrobił swoje „bogactwo” za pracę innych.

To nie są bardzo zabawny pomysł jest poemat „The Land of Ants” A. Twardowskiego.