529 Shares 4233 views

Mark Solonin: biografia i kreatywność

Dzisiaj porozmawiamy o tym, kim jest Mark Solonin. Poniżej zostaną omówione książki autora, a także jego biografia. Urodził się w 1958 roku 29 maja w Kujbyszewie. Mówimy o rosyjskim pisarzu, publicysty, autorze artykułów i książek, które odnoszą się do gatunku historycznego rewizjonizmu. Jego twórczość poświęcona jest Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, a zwłaszcza jej początkowej fazie. Poprzez edukację pisarz jest inżynierem lotniczym-projektantem. Obecnie prace Solonina nie są często cytowane w publikacjach naukowych. Opinie historyków akademickich na temat jego pracy różnią się od pozytywnych do bardzo negatywnych. Te ostatnie obejmują czasem bezpośrednie obciążenia fałszowaniem i kłamstwami.


Biografia

Mark Solonin ukończył studia w 1975 roku. Otrzymał złoty medal. Zapisano w lokalnym instytucie lotnictwa imieniem SP Korolev. Po ukończeniu studiów pracował w OKB. W 1987 roku zaczął pracować w kotle kociołowym. Był organizatorem klubów socjopolitycznych w Kujbyszewie w czasach Perestroika. Od połowy lat osiemdziesiątych zacząłem pracować nad tematem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Książki autora są publikowane w Bułgarii, Rumunii, Czechach, Litwie, Słowacji, Estonii, Polsce, Ukrainie i Rosji. W 2010 roku podpisał apelację opozycji Federacji Rosyjskiej "Putin musi odejść". W 2011 roku wziął udział jako współautor scenariusza i aktora w filmie dokumentalnym "22 czerwca" A. Piwovarova. Pisarz wielokrotnie uczestniczył w programie "Cena zwycięstwa". W stacji radiowej "Svoboda" miał 5 dużych wywiadów. Ciągle opublikowane na stronach tygodnika "Wojskowy Courier Przemysłowy". W 2009 r. Odmówiono mu dostępu do archiwów MSZ. W latach 2009-2010 został zaproszony na konferencje naukowe i historyczne w Wilnie i Tallinie. Mówił o specjalnych wykładach na uniwersytetach tych miast, a także w Waszyngtonie, Bostonie, Bratysławie i Kownie. Jednak nic nie wiadomo o opiniach poświęconych twórczości pisarza na stronach czasopism naukowych USA i Europy.

Dzieła historyczne

Mark Solonin twierdzi, że radziecki lotnictwo w jakości odpowiadał Luftwaffe i wielokrotnie przekraczał siłę wroga liczbowo. Cysterny ZSRR, jak twierdził, miały wiele jakościowych i ilościowych wyższości. Pisarz twierdzi, że zgodnie z wyposażeniem ciężarówek i artylerii Armia Czerwona nie przyznała się przeciwnikowi.

Wersja wydarzeń w 1941 roku

Mark Solonin zmienił przyczyny niepowodzeń Armii Czerwonej w pierwszym etapie wojny. Pisarz wyraża opinię, że cała sprawa znajduje się w całkowitym upadku sił zbrojnych, co wyrażało się w masowej oddolności żołnierzy do więzienia i dezercji. Autor mówi o ostrej negatywnej postawie głównej części ludności kraju do nowej sowieckiej władzy, ponieważ oszukała ludzi i nie wypełniła haseł. Pracownicy zbiorowi zostali przekształceni w nowy rodzaj niewolników. Holodomor i dyspozycja zostały zorganizowane. Zdaniem autora masowe represje w latach 1937-1938 zwróciły większość kadry dowodzenia na ludzi zastraszonych śmiertelnie przez całe życie. Bali się pokazać jakąkolwiek inicjatywę, stając się narzędziami w łańcuchu między Stalinem a oddziałami.

Następnym powodem niechęci do walki z pisarzem jest niespójna polityka zagraniczna Związku Radzieckiego w latach 1939-1941. Przecież Hitler był zarówno najbliższym sojusznikiem, jak i "rozgrzewaczem". Jednocześnie autor twierdzi, że nie należy zmniejszać wszystkiego do podstawowych formuł. Pisarz cytuje wiele połączeń w Armii Czerwonej, która w pierwszych dniach wojny wyrządziła znaczne straty wrogowi. Autor odwołuje się do polityki Hitlera jako głównych powodów kryzysu, wyrażonej w odrzuceniu idei antybolszowskiej armii rosyjskiej. Ponadto jego rola odegrała straszna postawa wobec więźniów.

Książki

Mark Solonin w 2004 roku napisał pracę "Barrel and Hoops". W 2006 r. Publikowana jest książka "Na spokojnie śpiących lotniskach". W 2007 r. Pojawia się praca "22 czerwca". W 2007 r. Wydano sequel. W 2008 r. Opublikowana jest kolejna część "25 czerwca". W tym samym roku działa tak zwana "Mozgoyenie". W 2009 roku publikowana jest książka pt. "Trasa z 1941 roku". Następna jest praca "ZSRR – Finlandia". W 2010 r. Wydano kolekcję artykułów zatytułowanych "Nie dobre dla wojny". W 2011 roku pojawia się praca "Trzy plany dla towarzysza Stalina". Następnie pojawia się książka "Nowa chronologia katastrofy". Po jego opublikowaniu kontynuuje się. W 2012 roku pojawia się praca "Durman-grass". W 2013 r. Książka "41-tego czerwca. Ostatnia diagnoza ".

Działki

W książce "22 czerwca" autor wyraża opinię na temat rozpoczęcia wojny między Niemcami a Związkiem Radzieckim. Pisarz odrzuca ustaloną ideę przyczyn awarii Armii Czerwonej. Wyraża swoją interpretację wydarzeń wojskowych. Pisarz zwraca szczególną uwagę na "czynnik ludzki". Teraz omówimy bardziej szczegółowo inną książkę, którą również napisał Mark Solonin. "Ostateczna diagnoza" to praca, która mówi o autorze, co do wielkości katastrofy, która miała miejsce w 1941 roku. Pisarz wyraża swoją opinię na temat korelacji strat między sowieckimi niemieckimi żołnierzami.