235 Shares 8227 views

Wybitna walka w pobliżu wyspy Grangam

Przez całą historię imperium rosyjskie starało się uzyskać dostęp do Morza Bałtyckiego iw związku z tym często wkroczyło w wojnę z sąsiadującymi państwami. XVIII wiek nie był wyjątkiem.


Wojna północna

Od początku XVIII wieku Imperium Rosyjskie było w stanie wojny z Szwecją (data wojny północnej: 22 lutego 1700 r. – 10 września 1721 r.). W przeddzień zakończenia wojny, po pierwszym starożytnym zwycięstwie Marynarki Wojennej w bitwie w Gangut, Brytyjczycy zintensyfikowali swoje siły i wysłali dyplomację, aby zbliżyć się do Szwedów. Angielski sojusz marynarki wojennej z Szwecją stał się odpowiedzią na znacznie zwiększoną flotę rosyjską.

Uczestnicy wojny

W okresie wojny północnej Rosja przystąpiła do koalicji z Rzeczpospolitą, Danią i Saksonią przeciwko Szwecji (na północy) i Imperium Ottomańskiemu (na południu), do którego Angola dołączyła do swojej floty podczas wojny. Rosyjskim dowódcą był Piotr Pierwszy, generałowie, którzy prowadzili walkę we wszystkich kierunkach – Golitsyn, Sheremetev i Apraksin. Ze strony sojuszników – August II, George I i Friedrich Wilhelm. Zostali oni przeciwstawieni przez szwedzkiego króla Karola XII i Ottoman Sultan Ahmed III.

Niejednoznaczna ocena historyków daje udział w wojnie z ukraińskimi kozakami, gdyż pierwsi kozacy prowadzeni przez Iwana Mazepy wyszli po stronie Piotra Wielkiego, a po tym, jak Karol XII obiecał wyzwolić kraje ukraińskie, przeszedł na stronę Szwedów.

Pierwsze zwycięstwa na morzu

Latem 1714 r. Rosyjska flota na czele awangardy, pod dowództwem Piotra Pierwszego, pokonała szwedzką flotę z Cape Gangut. Rosyjskie dowództwo wykorzystało moment, w którym Szwedzi zmuszeni byli podzielić swoją flotę w dwie strony. W rezultacie siły rosyjskie zablokowały statki szwedzkiego admirała Ehrenksolda. Nie chcieli podporządkować się, a Piotr nakazał ataku.

Zwycięstwo w Gangut rozwiązało mit o niezwyciężeniu Szwedów i oznaczało początek serii udanych bitew wojskowych. 27 lipca 1714 r. – data wojny północnej, która określiła dalszy bieg i umocniła swoją pozycję w Finlandii.

Ustalanie wyników

Sześć lat później flota rosyjska zdołała powtórzyć swój genialny manewr morski z 1714 roku. Pod koniec lipca 1720 r., Zgodnie z porządkiem Piotra Wielkiego, dowódca floty rosyjskiej, generał Goliczyn, wprowadził statki przeciwko szwedzkiemu admirałowi Szeblatowi, który dowodził dywizjonem. Rosyjska flota wiosełkowa, zebrana w Zatoce Botnickiej, liczyła ponad 50 kuchni i trochę więcej niż kilkanaście łodzi. Ogólnie rzecz biorąc, rosyjskie statki były wyposażone w pięćdziesiąt dwa pistolety i jedenaście tysięcy uzbrojonych żołnierzy gotowych do wkroczenia na wojnę zarówno na wodę jak i na ląd.

Mimo przewartościowania szwedzkich statków (ale lądowisko wynosiło zaledwie tysiąc), generał Goliczyn zajęty był dogodną lokalizacją w nieprzeniknionym cieśninie Fliessund. Rosyjska flota znajduje się w półkola, gotowa do pokonania wrogich statków. Nieco wcześniej na otwartym morzu rosyjski oddział został zwolniony jako przynęta. Szwedzi rzuciły się za oddział i zostali zasadzeni. Dwie fregaty, uczestniczące w pogoni za nimi, biegły na mieliznę, blokując dalszy ruch dwóch dodatkowych fregat i liniowego statku szwedzkiego. Rosyjskie łodzie wiosłowe były o wiele łatwiejsze do manewrowania i łatwe do pokonania na płytkich wodach, co determinowało dalsze wyrównywanie sił podczas bitwy morskiej, która odbyła się niedaleko wyspy Grangam.

Podczas bitwy rosyjscy spadochroniarze natychmiast zabrali się na pokład czterech fregat. Taka aktywna i nieoczekiwana ofensywa zwróciła flotę szwedzką na lot. Według ogólnych szacunków, straty Szwedów wyniosły ponad sto zabitych czterystu żołnierzy. Jednocześnie bitwa na wyspie Grengam zabrała 82 żołnierzy rosyjskich i dwieście osób zostało schwytanych w szwedzkiej niewoli.

Wyniki wojny północnej i podpisanie pokoju Nystadt

27 lipca 1720 r. Rosyjsko-szwedzka bitwa morska z wyspy Grengham weszła do historii wojskowej jako bitwę, przyspieszając zawarcie pokoju Nystad, które zakończyło wojnę północną. Zakończony traktat pokojowy zakończył długą wojnę północną z pozytywnym wynikiem dla Imperium Rosyjskiego i negatywny dla Szwecji.

Zgodnie z porozumieniem, Rosja została przeniesiona do "wieczystej posiadania" części Karelii, nadmorskiej z Vyborg z Rygi, czyli całej Zatoki Fińskiej, a kraj dostał tę ciekawą drogę na Morze Bałtyckie. Szwecja, Rosja musiała zwrócić Finlandię i zapłacić dług publiczny w wysokości dwóch milionów rubli. Po Traktacie z Nystadt w 1721 r. Szwecja straciła dotychczasową władzę. W 1723 r. Szwecja nawiązała zbliżenie z Rosją w nadziei odzyskania wybrzeża Bałtyku, poświęcając sojusz z Anglią.

W Rosji zawarcie pokoju oznaczało emisję pamiątkowego medalu i bogatego święta. Bitwa na wyspie Grangam przyniosła potęgę rosyjskiej armii i marynarki wojennej na nowy poziom, a bitwy otrzymały złote i srebrne medale. Traktat z Nystadt gwarantował wszystkim amnestię, za wyjątkiem Kozaków, którzy zdradzili Piotra i którzy przekroczyli stronę Karla. Nawiązano nawet kwestię religii, ponieważ na dawnych terenach Szwecji, które przekroczyły Rosję, wprowadzono wolność religii.