257 Shares 7983 views

Liceum w Pushkin: wspomnienia i analizy

Co szkoła daje każdemu z nas? Oczywiście, ten etap nie przechodzi bez śladu. I jak minęły lat liceum w Puszkinie? Krótkie podsumowanie wspomnień nauczycieli i kolegów pomoże nam analizować jego gorącą naturę nadzwyczajnego człowieka, który jest popularny do dnia dzisiejszego.


Dzień Otwarcia

Tak więc chłopak ma 11 lat, Puszkina Aleksandra, z nie bardzo bogatej, ale wciąż znanej szlacheckiej rodziny, po zdaniu kwalifikacyjnych egzaminów, wchodzi do nowo otwartego Cesarskiego Tsarskoye Selo Lyceum. Na otwarciu jest rodzina królewska i ogromna liczba osób wysoko postawionych. Priorytetowa uczelnia jest otwarta dla dzieci ze szlachetnych urodzin. Początkowo planowano, że tam też będą tam trenowani Wielkie Książęta, ale postanowili nie robić tego. Była to pierwsza instytucja edukacyjna, w której kara cielesna została zakazana . Dzień otwarcia był wspaniały i uroczysty. Łatwo sobie wyobrazić, jak bardzo ekscytujące były pierwsze uczucia i jak niezwykłe lata Lyceum w Puszkinie przeszły. Krótka treść wspomnień z tamtych lat daje nam okazję do doświadczenia "gleby", w której rozwijał się młody geniusz. W imię sprawiedliwości należy powiedzieć, że Pushkin nie jest jedynym absolwentem tego liceum, który otrzymał światową sławę.

Profesor Kunitsyn A.P.

Pomimo tego, że karta instytucji była dość surowa, nauczyciele wykształcili dzieci w pewnej wolności, wolności myśli. Na przykład profesor filozofii i psychologii Kunitsyn AP. Na swoich wykładach potępił pańszczyznę i zrobił to bardzo entuzjastycznie. Jego wpływ na młode umysły był imponujący, nie tylko wiersze pisane w tym czasie, ale biografia samego Puszkina , o tym mówić .

Lata liceum przeszły w żywą atmosferę, a nawet można powiedzieć, że są zbuntowani. Oprócz tego, że instytucja była zamknięta (studenci nie mogą chodzić do swobodnych spacerów do miasta), więc wojna domowa z 1812 roku wprowadziła blokadę. Zamknięto w gorących nastolatkach "czterech ścian", zainspirowanych myślami patriotycznymi, z entuzjazmem czytałem wieści, z dumą wygrał i argumentował, dyskutując o tych czy innych działaniach bohaterów wojny.

Profesor Koshanskiy N.F.

Liceum lat Puszkina (zwięzła treść wierszy, a raczej ich analiza, daje prawo do stwierdzenia tego) otworzyło w nim prawdziwego poety. To ułatwiało nie tylko wewnętrzna siła, ale także środowisko, nauczyciele instytucji. W szczególności, nauczyciel literatury Koshanskiy NF. Przez długi czas widział w nim tylko aroganckiego nastolatka, a Puszkina z kolei uważał, że nie ma prawa pouczać tajemnic versification i mówić o smaku literackim. Szczególna walka ucznia z nauczycielem nie tylko nie złamała ducha, ale również wzmocniła się z własnej woli.

Trudno powiedzieć, że istnieją liceum w Pushkin. Streszczenie dowolnego dzieła biograficznego jest bardzo niejednoznaczne. Nagi fakty nie są w stanie opisać kolejności działań, zrozumieć duszę i wpływać na kształtowanie osobowości.

Profesor Galich A.I.

Nauczyciel, który zastąpił Koshansky, Galich AI, uczynił mentora literackiego. Młody autor poświęcił wiele swoich kreacji. Można bezpiecznie stwierdzić, że wiersze czytane przez Puszkina w egzaminie w styczniu 1815 przed Derzhavinem i innymi, nie mniej czcigodnymi autorkami tego czasu, zostały napisane pod jego wpływem i przyniosły wiele sławy młodemu talentowi.

Zhukovsky VA

Jesienią tego samego roku, który spotkał się z młodym geniuszem, przybył do wsi Tsarskoselskoe, Żukowski VA, obrońca ojczyzny, bohater wojny secesyjnej, znany pisarz, a później nauczyciel wielkiej księżnej Alexandry Feodorovny i księcia Aleksandra II. Ich znajomość była czymś przeciętnym pomiędzy komunikacją ucznia / nauczyciela a przyjaźnią. Lata później (w 1831), Wasil Andrzejowicz zaproponuje spór, w którym Pushkin będzie niewątpliwym zwycięzcą. Pojawi się słynna "Opowieść cara Saltana" i "Opowieść cara Berendeya". W pewnym momencie Zhukowski podał Aleksandra jego portret z napisem: "Zwycięzca-uczeń od pokonanego nauczyciela".

Liceum

Informacje, które dotarły do nas na temat lat Liceum w Puszkinie, pozostawione głównie przez tych, którzy studiowali w pobliżu, wskazują, że był człowiekiem o jasnym i niezwykłym wieku już w młodości. Przy okazji przyjaźń z kolegami z klasy była silna i długa, a z pióra Aleksandra Sergiewicza nie wyszedł żaden wiersz poświęcony studentom przyjaciół-liceum.