109 Shares 3104 views

Egipska mitologia


Wiele źródeł mitologii egipskiej reprezentowane z niewielkimi różnicami, a oni nie mogą być śledzone systematyczny wykład. Dlatego historycy zidentyfikowali najbardziej wiarygodnych źródeł, które dostarcza informacji na temat mitologii egipskiej, byli wyraźnie uznane teksty religijne. Są zachowane modlitwy i hymny do bogów, pisanie na ścianach grobowców gdzie obrzędy pogrzebowe zostały popełnione.

Egipcjanie są bardzo wrażliwe na sferę martwych, wierząc w istnienie życia po śmierci, więc egipska mitologia opiera się na kulcie podziemnego i umarłych. Najistotniejszą zapisów, które pozwalają rozwiązać tajemnicę mity Egipt – jest najstarszym „Teksty Piramid”, Royal obrzędów pogrzebowych, rzeźbione na wewnętrznych ścianach piramid faraonów należących do V i VI dynastii. Źródła również można uznać za „Sarkofag Teksty” i „Księga Umarłych”. Ostatni artefakt został opracowany od początku okresu Nowego Państwa, a do końca historii starożytnego Egiptu.

Długo przed pojawieniem się społeczeństwa klasowego zaczął tworzyć mitologii egipskiej, pierwsze dane, których dotyczą VI – IV wiek pne. W każdej dziedzinie życia był kult bogów, które zawarte są w tych ciał niebieskich, drzewa, skały, zwierzęta, węże, ptaki, etc.

Trudno przecenić znaczenie egipskich mitów. Jest to unikalny materiał, który pozwala badać idei religijnych, które istniały w starożytnym Wschodzie, aby przeprowadzić charakterystykę porównawczą i zbadać ideologię grecko-rzymskiego świata. To ma bardzo dobrą obsługę i dla zrozumienia historii pochodzenia, powstania i rozwoju religii chrześcijańskiej.

Egipska mitologia, na początku jej powstania był oparty nie na kosmicznych bogów, który jest zazwyczaj przypisuje się stworzenie świata. Według naukowców, duże kapłanami kosmologicznych idei skierowana później. Pierwsze wersje świata, w czym istniejącego społeczeństwa była najwyższej zjednoczenie kraju Nieba i Ziemi, z którego Sun urodził. To mówi nam mitologię egipską. Bogowie, uosabiające Geb (ziemia), niebo (Nut) i słońce (Ra) są obecne we wszystkich źródłach, które sprowadzają się do naszych dni. Są one opisane w całej historii starożytnego Egiptu w pismach, a ich obrazy są w wielu grobowcach faraonów. Zgodnie z wierzeniami Egipcjan bogini nieba Nut codziennie rodzi Ra – bóg słońca, i każdej nocy ukrył w swym łonie.

Największe centra religijne Egipt (Heliopolis i Memfis, Hermopolis) miał swój własny system, który zawierał inną wersję w stworzeniu świata. Każdy z nich miał swój własny twórcy, a co za tym idzie, ich głównego boga. On z kolei był przodkiem wszystkich bogów wokół niego.

Egipska religia była ogólna koncepcja, oparta na idei istnienia lay chaosu woda zanurzony w wiecznej ciemności, które poprzedzały pojawienie się na świecie. Pojawienie się światła, ich zdaniem, był to początek wyjścia z chaosu, ale było ucieleśnieniem słońcu. Takie reprezentacje z punktu widzenia historyków jest zrozumiałe, gdyż ludność Egiptu co roku staje się świadkiem Nilu, a następnie nastąpił spadek wody. Dla nich jest to roczny akt stworzenia.

Jeśli mówimy o takiej koncepcji jako mitologii egipskiej, bogowie reprezentowane w nim na różne sposoby. Ciekawy fakt, pomimo kosmogonicznych historie, trochę uwagi poświęcono stworzeniu człowieka. Literackie dziedzictwo tego kraju jest prawie żadnej wzmianki. Egipska religia pokazuje, że bogowie stworzyli świat dla ludzi, a jego narodziny człowiek zawdzięcza Bogu. Kapłani Heliopolis jest uważany za twórcę światowej boga Ra, identyfikując go z Atum na obraz mężczyzny i khepri jako chrząszcza skarabeusza. Jest to sygnalizowane przez „Tekstów Piramid”.