717 Shares 3216 views

Analiza „Jak często otoczone pstrokacizna tłumu” MY Lermontowa

wiersze Lermontowa tematy zawsze były zróżnicowane, ale to szczególne miejsce w twórczości wielkich rosyjskich klasyków wziął słowa. Michaił, jako nastolatka, zawsze chcieliśmy dostać się na piłkę, błyszczeć w świeckim społeczeństwie, ale gdy jego marzenie wreszcie się spełniło, uświadomił sobie, jak hipokryzja wszystkich ludzi wokół niego. Człowiek szybko stracił zainteresowanie technikami, Stilted rozmów, które były bezsensowne i radykalnie różni się od rzeczywistości.


Analiza „Jak często otoczone pstrokacizna tłumie” Lermontow pozwala nam zrozumieć, jak trudno było zatem znaleźć się wśród dwulicowy ludzi maski zakładanie jest przyjazny, ale nie mają serca, współczucia i sumienie. Michaił nie wiedział, jak zrobić małą rozmowę, nigdy nie mów komplementy dla kobiet, a gdy etykieta potrzebne do utrzymania konwersację, stało się zbyt sarkastyczny i ostre. Dlatego Lermontow nazwał niegrzeczne i źle wychowanym człowiekiem gardzi etykiety.

Wiersz „Jak często otoczone pstrokacizna tłumie” został napisany w styczniu 1840 roku, właśnie w tej chwili pisarz był urlop i przyszedł kilka tygodni pobytu w Moskwie. W tym czasie, jeden po drugim, aby spędzić zimowe kulki, choć Mikhail nie chciał uczestniczyć w wydarzeniach społecznych, ale nie mogli zignorować. Analiza „Jak często otoczone pstrokacizna tłumie” Lermontow pozwala zrozumieć, w jaki sposób autor obcy ludzi wokół niego. On jest pośród zgiełku barwnie ubranych pań i panów, wiodący small talk, i pogrążył się w myślach na zawsze minionych dni.

Michaił Lermontow przechowywane w pamięci jego dzieciństwa, kiedy jeszcze był szczęśliwy. Pomyślał poeta został przeniesiony do miejscowości Mikhailovskoye, gdzie mieszkał z rodzicami. Drogi do niego w tym okresie beztroskiego dzieciństwa, kiedy jego matka żyje i mógł spędzać godziny wędrówki po ogrodzie z cieplarni zniszczone, mieszać opadłych liści żółtych i żyją wysoko w dworku. Analiza „Jak często otoczone pstrokacizna tłumie” Lermontow pokazuje ile idealistyczny obraz namalowany przez wyobraźnię autora rzeczywistości, w której jest on otoczony obrazami bezdusznych ludzi można usłyszeć „Whispers przemówienia nauczyłem na pamięć”.

Na świeckich przyjęć Mikhail wolał udać się do odosobnionym miejscu i tam stargaze. Reprezentował jego sny z tajemniczym nieznajomym, wpadł jej obrazu, i okazało się, że tak fascynujący, że mogę siedzieć godzinami, nie zwracając się do zgiełku i hałasu tłumu, biegają dookoła. Analiza „Jak często otoczone pstrokacizna tłumu” Lermontow pozwala nam zrozumieć, jak trudno było utrzymać swoje uczucia poety i aby zatrzeć impulsów emocji maskę.

Chwile samotności Michael kończy się prędzej czy później, a ktoś z widowni przerwany zadumy bezsensowną paplaninę. W czasie powrotu do realnego świata kłamstw i afektacji chciał rzucać w oczy obłudnikach coś gryzienie, wylać swój gniew i gorycz psuć zabawy. Wiersz „Jak często otoczone pstrokacizna tłumie” doskonale charakteryzuje nieprzewidywalne i sprzeczne wewnętrzny świat poety, ponieważ łączy w sobie zarówno romans i agresję.