393 Shares 8184 views

Intifada – arabski bojownik ruchu. Jaki jest intifada

Konflikt arabsko-izraelski jest jednym z największych i zbrojnych konfliktów politycznych, przez ponad pół wieku destabilizacji sytuacji na Bliskim Wschodzie. Intifada – jest to jeden z najbardziej zaskakujących epizodów tej walki. Przejawia się w aktach nieposłuszeństwa obywatelskiego, w bezpośredniej akcji zbrojnej z przeciwległych stron. Przekonajmy się więcej Co Intifady, a następnie jej chronologię.


Historia konfliktu arabsko-izraelskiego

Ale zacząć mieć bardziej dokładny obraz sytuacji, która doprowadziła do powstania tego ruchu, musimy zagłębić się w historię konfliktu arabsko-izraelskiego.

Mimo, że konflikty między Żydami i Arabami w Palestynie doszło odkąd końca Wons Pierwszego Świata, prawdziwy zakres zdobyli tylko po utworzeniu państwa Izrael w 1948 roku. Zgodnie z uchwałą ONZ na ziemiach palestyńskich obejmuje utworzenie państwa arabskiego, ale z kilku powodów ten pomysł nigdy nie został wprowadzony w życie.

Już w początkowej fazie istnienia Izraela, prawie wszystkie kraje arabskie odmówiły uznania go jako prawowitego edukacji. W latach 1947-1949, Izraelici musieli iść na wojnę o niepodległość z koalicją państw arabskich. Rezultatem było przekonujące zwycięstwo Izraela. Oprócz niezależności, nowy kraj był w stanie uchwycić szereg obszarów, które są przeznaczone i nie tworzy państwa arabskiego w Palestynie.

Ale to był dopiero początek. Obserwowani przez szereg nowych konfliktów. I prawie cały Izrael zwyciężył i dodać nowe ziemie zamieszkane przez Arabów.

Tak więc, w połowie lat 80. pod izraelską okupacją było prawie całe terytorium, które ma na celu stworzenie państwa arabskiego na ziemiach palestyńskich. Stosunki między Izraelem i mieszkańców okupowanych terytoriach były bardzo mocno, co stworzyło warunki do fali oporu i nowych konfliktów zbrojnych. Więcej PLO Organizacja została utworzona w 1967 roku, którego celem jest wyeliminowanie reżimu okupacji (przez zbrojnej i politycznej walki) oraz utworzenie niezależnego państwa palestyńskiego.

Istotą pojęcia „intifady”

Załóżmy teraz, dowiedzieć się dokładnie, co należy rozumieć przez „intifady”. Koncepcja ta jest tłumaczone dosłownie od arabskiego jako „powstania”. Szerokie wykorzystanie stało się pod koniec 80-tych XX wieku, kiedy okupowanych terytoriów Palestyny rozpoczęła ruch nieposłuszeństwa, przekształcona otwartej zbrojnej i nawet terrorystycznego formy walki.

Zatem Arab intifada – powstanie Arabów w Palestynie wobec zaborców.

Tło powstania

Jak już wspomniano powyżej, arabska ludność Palestyny jest bardzo negatywna postawa wobec władz okupacyjnych izraelskich, a te z kolei były karane miejscową ludność, widząc go jako wroga. Według Palestyńczyków sami zobaczyć ucisk administracji izraelskiej były represyjny.

Bezpośrednio przed rozpoczęciem pierwszej intifady, czyli w połowie 1987 roku, zabito kilku Izraelczyków, z których tylko jeden był w wojsku. Fakt ten jest jeszcze bardziej podgrzewany, a więc kłopoty sytuacja. Niepokoje miała charakter masowy, a akty przemocy wystawiane przez obie strony. Szczególnie nasiliły się sytuacja w Strefie Gazy – izraelski okupowanym terytorium palestyńskim, który graniczy z Egiptem.

Oliwy do ognia wylewa odmowę Egipcie i Jordanii na ziemi palestyńskiej. Jest to sytuacja, w której lokalne Arabowie faktycznie nie mają żadnych praw politycznych, został zachowany.

Rosnąca popularność wśród mieszkańców okupowanych terytoriów zaczął się radykalnych organizacji „PIJ” i „Hamas”. Jednakże w odniesieniu do działań i OWP.

Początek pierwszej intifady

Palestyńska intifada rozpoczęła się w grudniu 1987 roku. Katalizatorem zakłóceń Arabów służył jako wypadku samochodowym, który miał miejsce w wyniku zderzenia samochodu ciężarowego izraelskiego wojskowego i ciężarówki do przewozu dużej liczby Palestyńczyków. Ten wypadek zabił dużo mieszkańców. Palestyńczycy przyjęli tragiczne wydarzenie jako zamierzonego zemsty na Izraelczyków.

Rozpoczął masowe emocje. Pierwotnie jako broń przeciwko Izraelczyków, Palestyńczyków wykorzystane kamienie i inne materiały pod ręką, więc tytuł tej drugiej intifady – „wojny z kamieniami”.

Dalszy rozwój pierwszej intifady

Izraelski wojskowy w odpowiedzi na pływające w nich kamieniami zaczął otwierać celem pożar, co dodatkowo pogorszyło sytuację. Powstanie rozprzestrzenił się na zachodnim brzegu rzeki Jordan, aw drugiej połowie grudnia dotarł do Jerozolimy, które Izrael uważa za swoją stolicę.

Pierwsza palestyńska intifada oznaczony dużą liczbę uczestniczących młodzieży. Z biegiem czasu, kamienie wyjątkiem rebeliantów zaczął używać „koktajle Mołotowa” i broni palnej. Jednak armia izraelska miała zdecydowaną przewagę materialną nad rebeliantami, które umożliwiły jej, w końcu, do radzenia sobie z nimi.

W czasie powstania zginęło około dwóch tysięcy miejscowych Arabów i 111 Izraelczyków.

porozumienia pokojowe

Znamienne jest, że wydarzenia intifady przyczyniło się do rozłamu w społeczeństwie izraelskim. Wielu Izraelczyków byli skłonni do ustępstw wobec Palestyńczyków w celu zachowania pokoju i uniknięcia takich konfliktów w przyszłości. Sytuacja ta doprowadziła do tego, że w Izraelu zwycięstwo Wybory „pokojowego” partii kierowanej przez Icchaka Rabina.

Rząd izraelski zdecydował się negocjować z przywódcami palestyńskimi w obliczu przedstawicieli PLO. W 1993 roku, porozumienia pokojowe między Icchaka Rabina i OWP Jasera Arafata głowy podpisał Oslo, która przewidywała ustanowienie Autonomii Palestyńskiej. To wydarzenie można uznać za zakończenie pierwszej intifady.

TŁO drugiej intifady

Niemniej jednak, podstawowa sprzeczność pomiędzy Izraelczykami i mieszkańców Palestyny – nawet po podpisaniu Oslo – nie zostały usunięte, a oni później służył jako warunek wstępny do konfliktu, zwanej drugiej intifady.

Formalny powód do nowego powstania była wizyta Ariela Szarona w 2000 roku, na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie. Palestyńczycy widział w tym wypadku naruszenie umów, mimo że strona izraelska podkreślił, że zgodnie z umowami, dostęp do tego sanktuarium jest otwarta na ludzi, którzy wyznają żadnej religii.

W każdym razie, powiedział, że wydarzenie służył tylko jako katalizatora, a nie przyczyną powstania nowego zwanej drugiej intifady. To była nazwa jednego z meczetów na Wzgórzu Świątynnym.

Na początku drugiej intifady

Druga intifada (druga intifada) rozpoczął się zamieszek we wrześniu 2000 roku, w tym samym dniu, kiedy doszło do pamiętnej wizyty na Wzgórzu Świątynnym. Następnego dnia zamieszki z udziałem dziesiątek tysięcy ludzi.

Siły rządowe zostały wykorzystane przeciwko nim broni palnej, co spowodowało wiele ofiar po obu stronach. Ponadto, władze izraelskie używany samolot, który zbombardował liczbę palestyńskich skupisk ludności.

Należy również zauważyć, że druga intifada w Izraelu, w przeciwieństwie do pierwszego, towarzyszyła masową oburzenia wśród Arabów z izraelskiego obywatelstwa.

Zdarzenia druga intifada

Tymczasem intifada w Izraelu stał się szybko rozwija. Palestyńskie organizacje radykalne przeprowadziły serię ataków terrorystycznych przeciwko Izraelczykom.

Najbardziej aktywne działania rebeliantów odnoszą się do roku 2002. W odpowiedzi izraelska armia przeprowadziła operację „Tarcza Obronna”, który był w stanie prawie całkowicie zatrzymać Intifady na terytorium Izraela właściwego, ale mimo to w dalszym ciągu zamieszki w palestyńskich ziem. Jednak później powstanie zaczęła spadać, a od roku 2005 prawie całkowicie ustały, choć niektóre źródła uważają, że ostateczne zakończenie drugiej intifady w 2008 Tylko.

Podczas starć w całym okresie od 2000 ponad 3100 Palestyńczyków i prawie tysiąca Izraelczyków zostało zabitych i 2005. Jeśli weźmiemy pod koniec intifady w 2008 roku liczba ofiar znacznie wzrośnie. Wśród Palestyńczyków, to będzie prawie pięć tysięcy, a wśród Izraelczyków – 1200.

Konsekwencje intifady

Obie strony sobie sprawę, że Intifadę – to jest droga do zniszczenia, ponieważ w sytuacji ekonomicznej zarówno Izraela i Autonomii Palestyńskiej nastąpił znaczny spadek, nie wspominając o utratę życia. Szczególnie ucierpiały przemysł turystyczny, ponieważ niewielu turystów chce jechać do kraju, w którym prowadzone są aktywne działania wojenne.

Chociaż żadna formalna umowa między Palestyńczykami a izraelską przywództwa nie zostało podpisane, ale oboje ustępstwa. Tak więc, w 2005 roku państwa Izrael rząd zdecydował o ostatecznym wycofaniu się z Strefy Gazy wojsk izraelskich osadników i administracji. Z kolei przywódcy palestyńskiego ruchu oporu również przyczyniły się do spadku napięcia konfrontacji.

Jednak te kroki, jak również umowa po pierwszej intifady, problem relacji między Arabami i Izraelczykami nie zdecydowała, ale tylko zamrażać obecną sytuację. Najbardziej ekstremistyczne organizacje palestyńskie zdecydowały się kontynuować walkę, w odpowiedzi na które Izrael w 2008 roku przeprowadzono specjalną operację w Strefie Gazy.

Kiedy jedna trzecia intifada?

Z okazji koniec 2008 – początek 2009 roku armia izraelska operacja w Strefie Gazy przeciwko organizacji „Hamas”, ten ostatni wezwał Arabów, aby rozpocząć trzeci Intifadę. Jednak poparcie dla apelu nie miał populację. W rzeczywistości, jedna trzecia intifada nie jest otwarty.

Biorąc jednak pod uwagę, że piłka zgromadzonych sprzeczności między Izraelczykami i Palestyńczykami nie zostały uwolniona, możemy stwierdzić, że jeśli nie podjąć drastyczne środki, nowy konflikt zbrojny między przeciwległymi bokami jest nieuniknione. Co więcej, wiele organizacji palestyńskich uwierzyć, że intifada – jest to jedyna droga do całkowitej niezależności.

Dowodem tego może służyć jako wzajemnych ataków, które zostały ponownie uruchomione w 2012 roku. Jest nadzieja, że wśród liderów Izraelczycy i Palestyńczycy będą przeważać te osoby, którzy szukają niezawodnego trwałego pokoju na długie lata.