421 Shares 2014 views

Writer Avdeenko Aleksandr Ostapovich: biografia, kreatywność

Dziś pokażemy, kto jest Alexander Avdeenko. Jego biografia zostaną omówione szczegółowo poniżej. Mówimy o sowieckiej i rosyjskiej prozaik, eseista, dramaturg i scenarzysta.


biografia

Alexander Avdeenko – pisarz urodzony w 1908 roku we wsi. Teraz jest ukraiński miasta Makiyivka regionie Doniecka. Pochodzi z rodziny robotniczej-górnika. Jako dziecko, przyszły pisarz był podrzutek. Później pracował w kopalni w Donbasu. Makiejewka pracował w fabryce pod nazwą „Unia”. Później poszedłem do Magnitogorsk. Tam pracował na budowie MMK I. V. Stalina. Pracował także jako asystent kierowcy silnika. Stał się członkiem grupy literackiej zwanej „Tug”.

W 1933 roku zadebiutował w wielkiej literaturze. Było to w antologii Gorkiego zatytułowanej „Rok XVI». Jest powieść została wydana „kocham”. Później udał się do „radzieckiej literatury” i „Profizdat”. Brał udział w wycieczce Writers Grupy na BBK I. V. Stalina. W 1934 roku pojawił się jako delegat ja All-Union Congress Pisarzy. Tam brał udział Związku Pisarzy ZSRR. Podczas swojego przemówienia na kongresie powiedział Gorky podkreślił dzieło naszego bohatera, „kocham”.

Kolejnym ważnym rokiem w biografii pisarza – 1935. Następnie wygłosił przemówienie na VII Zjeździe Rad. Tematem było: „Co mogę klaskać towarzysza Stalina”. Potem zauważył, że pisarz jest, więc chce stworzyć prawdziwie niezapomniany produkt.

Nasz bohater mieszka w Moskwie. Był studentem w Instytucie Literackim. „Prawda” gazety pracował w redakcji. Nowa powieść zatytułowana „Capital” był krytykowany Gorkiego. W 1936 roku, na sugestię S. Ordzhonikidze Poszedłem do Donbasu. Żyłem w Makeyevka. Pracuje nad nową powieścią o górników zwanych „Państwo to ja”. Książka została ukończona w 1938 roku, ale nigdy nie został opublikowany.

Nasz bohater wybrany do All-ukraińskiej Zjeździe Rad. Później jego położenie zmieniło. Stał się członkiem Makeyevka Rady Miejskiej. W roku 1939, jako specjalny korespondent „Prawdy” odwiedził terytorium przystąpienia Ukrainy Zachodniej. W 1940 roku obraz „Prawo Życia” został nakręcony na skrypcie naszego bohatera. Taśma ta została poddana krytyce wyniszczającej, pochodzących z prasy partyjnej. Powodem dla studenta zwany oszczerstw Radziecki młodość. Po spotkaniu Komitetu Centralnego KPZR (b) nasz bohater został wydalony ze Związku Pisarzy i Partii i zwolniony z gazety «Prawda». Katastrofalne krytyka autora wyraził sekretarzy KC Iosif Stalin i Andriej Żdanow, a także pisarzy Alexander Fadeev, Nikolay Pogodin i Mikołaj Asiejew.

Po wykluczeń ponownie rozpoczął pracę na asystenta operatora kopalni. W 1941 roku, według wspomnień pisarza, nie był wzięty na front jako ochotnik. Został wymieniony w ramach politycznych i degradacji w szeregi naszego bohatera został zabrany przez kilka miesięcy. Porucznik wyszedł szkoły zaprawy. W wojsku był tylko w 1942 roku

Według syna naszego bohatera, zaczął pisać do różnych gazet frontowych. Eseje bezskutecznie wysłany w „Red Star”. Trwało to aż do jednego z kawałków ( „wykup”) David Ortenberg, redaktor naczelny gazety, to jest ryzyko, nie wysłał do Stalina. Ten esej opowiada o byłym oficerem, którzy dokonali wyczynu w batalionie karnym. Noc otrzymała wezwanie od Stalina, powiedział, że praca może być opublikowany, a jego autor pokuta. Więc pisarz powrócił do świata literatury. Potem był w stanie napisać wiele książek, ale nigdy nie pozbył się bólu, który przyniósł mu niesprawiedliwej przemocy, choć wierzył w idee socjalizmu. Nie mniej niż ufał i Stalin, aż do momentu stał się znany całą prawdę o działaniach wodza.

Syn pisarza przypomina, że kiedyś, po ataku serca, jego ojciec zaczął mówić o Stalinie. Potem zwrócił się do pisarza, aby pomyśleć o sobie. Do której nasz bohater odpowiedział, że nie może puścić Stalina. Od 1942 do 1945 roku, autor książek był na froncie, został awansowany do korespondenta wojskowego gazety pod tytułem „Dla Ojczyzny”, który został opublikowany w 131 dywizji. Następnie rozpoczął pracę w publikacji „Syn Ojczyzny”.

tworzenie

Avdeenko Alexander – autor ponad 40 książek. Nasze prace Hero zostały przetłumaczone na piętnaście języków, w tym węgierskim, chińskim i angielskim. Jednym z jego najbardziej znanych utworów jest powieść „Nad Cisy”. Jako krytyk i eseista opublikowanym na łamach gazety „Prawda” i „Kultury” i radzieckiego „WWW” i „magazynów radzieckiej ekran”.

powieści

Avdeenko Alexander Ostapovich jest autorem pracy „w pocie czoła”. Ponadto, jest autorem powieści: „kocham”, „To jest twój światło”, „Czarny dzwon”, „Praca”, „przeznaczenie”, „Śladami niewidzialna”, „Dunaj noc”.

Zarezerwuj edycje

W 1933 Avdeenko Alexander napisał powieść „kocham”. W 1934 roku opuścił pracę „Historia imbiru Nicanor”. W 1936 roku, „stu dni” książki i „przeznaczenie” zostały opublikowane. W 1946 roku przyszedł „pamiętnika mojego przyjaciela.” „Praca” to powieść w 1951 roku. W 1954 roku, praca „na drodze Werchowyna” i „Over Cisy” zostały napisane. W 1955 roku opublikował powieść „Mountain Wiosna”. W 1957 roku książce "The Carpathian ogień." W 1960 roku praca została opublikowana „Wiara, nadzieja, miłość”, zawierający eseje, opowiadania i powieści o wojnie.

W 1970 roku pojawił się produkt „Wszystkie piękno człowieczeństwa. Frontline dziennik. " Książka „Podróż z przyjacielem”, została napisana w 1971 roku. „Pathfinder” dokumentalny powieść ukazała się w 1972 roku. Książka „Spotkanie z Magnitogorsk” został opublikowany w 1975 roku. W 1977 roku prace zostały stworzone „Idź do ognia, w którym Burn” i „Border”. W 1981 roku nastąpił historia „robić swoje nazwisko.” Od 1982 do 1983 roku, został opublikowany zbiór dzieł pisarza w czterech tomach. „Odstawienie” ukazał się tomik wspomnień w 1989 roku. W 1991 roku, wspomnienia naszych bohaterów zostały opublikowane pod tytułem „kary bez zbrodni.”

inne prace

Avdeenko Alexander stworzył uczynków „odkupienie”, „Na granicy nieba.” On jest właścicielem cykle opowiadań „Rówieśnicy” i „Play”. Opierając się na pracach naszych bohaterów filmów nakręcono „kocham”, „Law of Life”, „Over Cisy”.

wyróżnieniem

Avdeenko Aleksander w 1944 roku otrzymał Order Czerwonej Gwiazdy. W 1969 roku otrzymał „Odznakę Honorową”. Przyznane dwa rzędy Czerwonego Sztandaru Pracy. Otrzymał nagrodę gazety „Kultury Radzieckiego.” Odznaczony Orderem Wojny Ojczyźnianej I poziomie. Jest posiadaczem medalu „Za wyróżnieniem w zakresie ochrony granicy państwowej ZSRR”.