864 Shares 3131 views

Płatne wakacje


Słowo "wakacje" dla większości dźwięków takich jak muzyka. Pracując przez rok, obywatele czekają, aby nie czekać na okazję do odpoczynku, odpoczynku, udania się do morza lub odwiedzenia ciepłych krajów.

Zastanówmy się szczegółowo, kto może wziąć następne płatne wakacje i na jakich warunkach. Każdy pracownik lub pracownik ma prawo do najmniejszych 28 dni odpoczynku, niezależnie od tego, czy pracuje na pełny etat, pół, czy w niepełnym wymiarze. Najważniejsze jest to, że pracownik jest oficjalnie zarejestrowany na podstawie umowy o pracę. Osoba bez rejestracji, pracująca nad uczciwym słowem, władze odprowadzają urlop nie jest zobowiązana do dostarczenia.

Wyjątkiem są osoby zaangażowane w prace sezonowe. Ta kategoria przewodników obywatela musi płacić urlop w tempie: dwa dni odpoczynku przez jeden miesiąc roboczy. Jeśli w trakcie wakacji spadnie – ten okres powinien wzrosnąć o odpowiednią liczbę dni.

Jeśli pracownik dopiero się osiedlił w tym miejscu, prawo do corocznego, podstawowego urlopu, na który zasługuje dopiero po sześciu miesiącach pracy. Istnieją jednak wyjątki: obywatele, którzy pracują w niepełnym wymiarze godzin, aby mogli połączyć je z urlopem w głównej pracy, osobami w wieku powyżej, kobiety, które chcą skorzystać z płatnego urlopu i połączyć je z urlopem macierzyńskim oraz inne kategorie osób wskazanych W prawie można ją udzielić wcześniej, z własnej woli.

Jeśli pracownik pracuje na nowej pozycji tylko przez rok, urlop zostanie przyznany na podstawie jego wniosku. W następnych latach harmonogram urlopowy jest przygotowywany z wyprzedzeniem dla całego zespołu. Pracownik może ustalić swoje wakacje w dowolnym czasie na podstawie porozumienia ze swoimi kolegami i przełożonymi. Harmonogram jest tworzony na kilka tygodni przed Nowym Rokiem. Potem jest to obowiązkowe do wykonania zarówno przez pracowników, jak i przez kierownictwo. Jeśli harmonogram pokazuje wypłacane wakacje od pierwszego marca, nie możesz pozostawić reszty od połowy kwietnia. Na prośbę pracowników i za zgodą z władzami można przez 14 dni dzielić okres odpoczynku na dwie równe części.

Jeśli pracownik odnosi się do specjalnej kategorii obywateli – małoletniego, nauczyciela, policjanta lub osoby niepełnosprawnej, ma prawo do przedłużonego płatnego urlopu. W szczególności dla osób niepełnosprawnych jest trzydzieści dni.

Jeśli skupia się na art. 116 LC RF, niektóre kategorie osób mają prawo do dodatkowego urlopu. Na przykład polega na obywatelach pracujących nieregularnie w ciągu dnia lub pracujących na Dalekiej Północie i na podobnych obszarach, a także na osobach pracujących w miejscu pracy mających niebezpieczne i szkodliwe warunki pracy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz ten artykuł.

Na prośbę pracownika ta część corocznego urlopu, która przekracza dwadzieścia osiem dni, nie może zostać odpoczęta, a zamiast tego otrzymuje odszkodowanie pieniężne. Przepis ten nie dotyczy jednak kobiet w ciąży, pracowników w podeszłym wieku, a także osób zatrudnionych w niebezpiecznych branżach. Te kategorie powinny spoczywać w odpowiednim czasie w całości.

W zwolnieniu nie spędziłeś części urlopu, osoba może również otrzymywać w pieniądzu. Wynagrodzenie jest wyliczane jako płatność za 2,33 dni odpoczynku za każdy przepracowany miesiąc.

Poza regularnie płatnym urlopem, określone kategorie pracowników mają prawo do urlopu specjalnego, pod warunkiem, że ma to miejsce w określonym celu. Jest to urlop macierzyński, adoptywni rodzice, którzy zabrali dziecko z sierocińca do rodziny, edukacji, zostawili opiekę nad dzieckiem. Czas trwania pozostałych rodziców adopcyjnych wynosi 70 dni przed przyjęciem i tym samym po. W razie potrzeby można ją przedłużyć do trzech lat.