426 Shares 3969 views

Uwielbienie – co to jest? Znaczenie phraseologism „grajcie”

Czasami słyszymy ludzie mówią o kimś, kto jest nadmiernych pochwały inny: „Tak to jest solidne pochwały” Wyrażenie to jest dość powszechne, ale ile wiemy, że ma przyjść do nas z języka greckiego? I raz miał zupełnie inne znaczenie, niż jest teraz, i nie był używany w ironicznym sensie. Zapoznajmy się z historią tego Idiom i jak zmieniał się w czasie zrozumienia.


Co to znaczy „pochwała” w języku greckim?

Dawno temu, słowo to oznaczało bombastycznego refren pieśni uwielbienia, a nawet tańce wykonywane na cześć starożytnego boga wina Dionizosa. Ponieważ te festiwale podczas zbiorów winogron były poświęcone przyrodzie i jej płodności, one towarzyszyły tzw orgie – raspivaniem wina, uczty, a nawet, jak niektórzy autorzy twierdzą, wyuzdana uczestników stosunków seksualnych. Ale to było tak w rzeczywistości nie jest znana. Wiemy tylko, że wielbiciele świętej szaleństwo Dionizosa doświadczył podczas tańców, a ludzie śpiewają hymny na tych samych, które były dedykowane do niego.

Trochę historii

Uważa się, że pierwszych pochwałach – chóralne hymnów wyspę Delos. Jednak wiele poetyckie fragmenty, które dotarły do nas należą do Ateńczyków. To do nich poszedł frazę „śpiewać chwałę”. Wartość tego wyrażenia w Atenach był bardzo prosty. Około pięćdziesięciu mężczyzn i chłopców, przebrani za satyrów, stanął w kręgu i śpiewali hymny Dionizosa ramach wsparcia profesjonalnego teatru chór, a czasami niektóre instrumenty muzyczne. Każdy chór prowadzony przez tzw „luminarz”. Później, w starożytnej Grecji, a nawet kryteriów, które zostały opracowane, co pochwała jako gatunku muzycznego. Przede wszystkim tekst pieśni chóralnych musi mieć specjalny rytm, być antistroficheskim. Należy dołączyć Aulos akompaniamentu, a nawet na frygijskiego stylu. Ponadto, wymaga specjalnego, bardzo uroczysty i pompatyczny styl. Pomiędzy chórami, wykonując pochwały dla starożytnych uroczystości takich jak Dionizosa i Lenayya.

Muzyka i literatura

Tak więc, większość starożytnych hymnów, które są tak zwane były popularne. Ale później nabyte indywidualny charakter. Najwcześniejszym pochwała został oczywiście stworzony przez poetę Archilochus na cześć Pana „Dionizosa”, o czym świadczy tekście VII wieku pne. Jednak Herodot przypisuje dłoni pewną Arion Lesbos. Więc pochwały – to specjalny rodzaj greckiej muzyki i literatury, blisko tego, co rozumie się przez hymnów i pochwała. Ale słowo ma inne znaczenie. Dwa wieki później poeta Arion Vakhilida nawet przyniósł gatunek do dramatycznego dialogu wykonywalnego pod śpiewu chóralnego. Zasłynął wiersze patosu i znany poeta Pindarus. Najbardziej rozpowszechniony gatunek dytyramb była w piątym wieku przed naszą erą. Na jej czele poetów tzw „nowa muzyka”. Najbardziej znanymi przedstawicielami tego nurtu byli Timoteos z Miletu i Melanippid Filokset z Keeter wyspie. W sto lat gatunek zaczęła spadać, a następnie całkowicie stracił popularność, choć konkurencja pomiędzy refrenów śpiewanych, pochwałami, udał się do podboju Grecji przez Rzym.

Co mówią filozofowie?

Chociaż słowo był popularny w starożytności, jego pochodzenie nie jest grecki. Pochwały – że, jak widać, był to jeden z epitetów starożytnego boga wina. Filozof Platon w dialogu „prawa” omawia różne wartości gatunków muzycznych. Tam mówi następująco: „Myślę, że to się nazywa narodzin Dionizosa dytyramb”. A w jego słynnej „Rzeczpospolitej”, która należy do IV wieku pne, Platon daje inną interpretację słowa „pochwała”. Termin ten jest w poezji on rozumiany jako wyłącznej metody poetyckiej ekspresji autorskiego graniczących ekstazę. Plutarch mówi o chwale, jako gwałtownej mowy w wykonaniu entuzjazmem. On kontrastuje hymny napisane w tym stylu, bardziej zrelaksowany i harmonijnego pochwały Apolla. Arystoteles uważa, że to jest podstawą i źródłem greckiej tragedii. My już o nas tak Vahilida tzw dialog pomiędzy wokalista i chór w tragedii. Potem chór został zastąpiony przez innego uczestnika.

New History

Europa próbowała wrócić do pochwał renesansu. Potem były różne pochwalnych ody do książąt Kościoła i świeckich polityków. Ale w tych dniach, w tym poetyckim gatunku spojrzał krytycznie i ironicznie. Szczególnie popularne są pochwały w epoce baroku, kiedy pisarze próbował wskrzesić dawną festiwal. Największym sukcesem tego muzyczno-poetycki gatunek zyskał we Włoszech, a zwłaszcza w Niemczech, gdzie oni są uzależnieni poetów „Sturm und Drang”, takich jak Franz Schiller. Schubert kompozytor napisał też piosenkę na pretensjonalne tekście tym stylu. I Fridrih Nitsshe nawet próbował stworzyć coś podobnego do oryginalnego „pochwałach Bachus, chociaż z satyrycznym tonie.

Współczesny sens phraseologism

Pierwotne znaczenie tego słowa jest nadal od czasu do czasu zawarte kilka nowoczesnych muzyków, takich jak na przykład Igora Strawińskiego. Jednak w większości przypadków, słowa te uzyskały wyraźne poczucie sarkastycznie: „Może jestem nadal chwali śpiewasz” Idiom to zaczęło oznaczać nadmiernego i nieuzasadnionego pochwały, niewolniczy. W pewnym sensie jest to zrozumiałe, ponieważ ten gatunek literacko-muzyczny przeznaczony na ekstatycznej chwale bogów. I kiedy, z lekką rękę renesansu, zaczął być używany chwalić polityków i wszystkich tych u władzy, to jest łatwe do zrobienia czegoś nieprzyjemnego, pretensjonalne i contrived. Po tym wszystkim, nawet w Biblii jest powiedziane, że należy dać do Boga i „Cezara” – więcej. A kiedy politycy, gwiazdy i inny beau monde grajcie opierając niebiańskie istoty, nie jest to, że zbyt dużo Frank? A może nawet bluźniercze. W związku z tym, że większość ludzi nie postrzega pochwały lub gardzić ich jako rażące pochlebstwa. Tym bardziej, że to jest zwykle używany w celu odwołania się do właściwej osoby i uzyskać ich udział w korzyściach.