81 Shares 6158 views

Indian horrory: przeróbki i „prace dotyczące swobodnego tematu”

Kino indyjskie w okropności ogólnych i indyjskich w tym, choć przyjęty przez Europejską i hollywoodzkiego kina znacznie pozostawała bardzo ściśle związane z pojęciami Indian z podstawowymi wartościami, które różnią się radykalnie od Zachodu.


Ścisły związek z przeszłością, a zwłaszcza

W całej historii jego istnienia, indyjski przemysł filmowy horror przeżył ogromny wpływ nie jeden, zaczynając od hinduskiego eposu „Mahabharata” i „Ramajana” i starożytnego sanskrytu dramatu, teatru ludowego, kończąc kultowych filmów Hollywood, a nawet repertuar MTV. Indian horrory są różni się od innych tym, że nie są one ważne psychologiczne wzrost, rozwój postaci i interakcje z innymi postaciami, a zwłaszcza badanie jednocześnie kaskadę emocji. Ponadto, wszystkie manipulacje z widowni twórcy filmu w Indiach prodelyvat łatwiej – jeśli autorzy stopniowo i subtelnie zasugerował w hollywoodzkich horrorów, umieszczone są wskazówki wraz z rozwojem fabuły, pompowanie suspens w bollywoodzkich filmach grozy, mogą albo otwarcie informować widzów o zbliżającym się zwrot akcji lub w lewo w całkowitej dezorientacji i ignorancji do końcowych minut. I prawie bez wyjątku, dyrektorzy, biorąc Indian horror, uwielbiają zabijać bohaterów w czasie, gdy wydaje się, że niebezpieczeństwo minęło – zaostrzyć doświadczenia widzów.

Przeróbki i pisma dotyczące swobodnego tematu

Na pewno warto zwrócić uwagę, że pożyczka Hollywood tematy indyjskiego przemysłu filmowego nie jest czymś, naganne i niedopuszczalne. Faktem jest, jak już wspomniano, fabuła jest wtórna w stosunku do umiejętności wydajności podmiotów, zachęcać patrząc wczuć i dzielić swoje emocje i uczucia. Ulubione horrory indyjskie są przeróbki kultowych europejskich i hollywoodzkich horrorów. Znamiennym przykładem jest obraz ruchu „Mahakaal”.

„Koszmar z ulicy Wiązów” w indyjskim

W 1993 roku dyrektorzy Shyam Ramsay i Tulsi Ramsey przedstawione interpretacji publiczności z kultowych filmów o Elm Street. Oczywiście, zwyczaje i tradycje Indii pozostawił znaczący ślad na swojej pracy znacznie się zmienił, nie tylko wizualne, ale również składnik ideologiczny, więc czasami dość trudno ustalić związek między tym projektem i amerykańskiego horroru. Jeśli z „Mahakaala” mającego taktowanie więcej niż dwie godziny, aby wyciąć wszystkie walki, tańce i pieśni, masz standardową półtorej godziny grozy. Ogólnie rzecz biorąc, film z pewnością można nazwać interesujący i jakościowy thriller mistyczne. Ponieważ fabuła widzowie będą oglądać znajome sytuację oryginalny obraz, ale to tylko połowa historii przedstawiane. Druga część obrazu jest dziełem autorskich na wolnym tematu. Fakt, że Mahakaal w indyjskiej mitologii jest małoletni bóstwo, talizman mnichów i innych przywódców religijnych. Ale Indian lęki i koszmary w rzeczywistości reprezentować długo znana New nieprawdziwe. W niniejszym dokumencie, to bóstwo (zabawne i kolorowe znaków) jest pozycjonowany jako demoniczną podmiotu, poświęcając swoje ukochane dzieci i młodzieży. Więc, co stanowi „Mahakaal” jako pełnoprawny remake jest źle, ale raczej wolna interpretacja, i bardzo udany.

Przestraszyć indyjskich reżyserów?

To jest patrzeć na okropności Indian Rosyjskiej, dubbing nie zepsuć wrażenia bezpieczne. Faktem jest, że patrząc w kategoriach zastraszania, w którym większość uwagi poświęca się projektowaniu dźwięku i muzyki, czasami może pozazdrościć oryginał Hollywood. Płynnie tworząc atmosferę wojowników terror i przenikliwe piski, straszenie widzów znacznie lepiej niż jakikolwiek nagły chwili. Indian horrory czasami nie straszyć europejskiej publiczności faktu, że aktorzy, wykazując zbyt emocjonalną grę, dodać komedię zdarzeń niż otwarcie podważa składnik opowieści grozy.

Zdecydowana temat

Indian scenariusz horroru – ogromna motyw. Indian thrillery i horrory niż wymienione powyżej klasycznych i ludowych opowieściach zaczerpniętych z eposów, używać nieskończoną liczbę wariantów melodramatyczny, wykorzystując motyw w wędrówkę dusz, do komunikowania się z duchami, Maniacs raznosortnyh i setki innych tematów, które nigdy nie miały przyjść do twórców europejskich. Dobrym przykładem może być stworzenie dyrektora Vikram K. Kumar „13B: Strach ma nowy adres.” Ten thriller została wydana w całości w 2009 roku, wynajem, porównując przychylnie do takiego trwałego stresu, wzrasta i coraz bardziej uciążliwy przy każdej kolejnej chwili, dość przyjemny aktorów i świeżej fabuły. Chociaż niektórzy nazywają to kinogurmany zniekształcony odmianę „Poltergeist”. Według opowieści, wielka rodzina Manohar przeniósł się do nowego mieszkania №13 na 13B podłogi. Wszystko cokolwiek, ale w telewizji rozpoczął nadawanie show z dziwnym łagodzące zwane „dobre”, a wszystko to działo się w programie telewizyjnym, zaczął powtarzać w prawdziwym życiu z członków rodziny. Bohaterem powiedział jego przyjaciela, policjanta o dziwności. I wtedy się zaczęło: masowe morderstwa, duchy i szalone detektywów, maniaków, duchowość i wiele innych tajemniczych wypadków. Landmark cechą malarstwa powinny być traktowane jako kompletny brak jasnych kolorach, piosenek i tańców. akompaniament jest ściśle off-screen, w ścisłej zgodności polityk i filmów gatunku fabuły.

wspólna praca

Fakt, że indyjskie horrory znane poza granicami kraju, fakt świadczy pojawienie wzorców koprodukcji. Przykładem jest 2010 filmowego „Nagin: Snake Woman” w jej produkcji były bezpośrednio zaangażowane Indie i Stany Zjednoczone. Podstawą scenariusza była indyjska legenda o kobiecie-wąż Nagin, wcielenie bramkarz i obrońcy przyrody, takie jak gady. Powyżej jest ponadczasowy, jest nieśmiertelne dzięki specjalnej kamiennej-talizman. obraz Hero Dzhordzh Steyts umiera na raka, więc postanawia znaleźć bramkarza, z dala od swojego talizmanu i nieśmiertelności. Ale spotkanie z kobieta-wąż nie wróży dobrze dla niego i jego zespół. Na ten obraz charakteryzuje się niezwykłym stylem narracji różni się zasadniczo od kanonów kina indyjskiego. Koprodukcja z USA dokonał widocznych zmian. Element komedia jest zredukowana niemal do zera, ale krwawe momenty i przemoc wzrosła. Miejsca obraz naprawdę brutalny i mroczny.