818 Shares 8213 views

Sasza Czorny. Biografia – cała zabawa

Jednym z najlepszych poetów XX wieku jest Sasza Czorny, którego biografia, choć krótki, ale bardzo ciekawe. To jest człowiek, który udało się osiągnąć wszystkie swoje własne. Ktoś, kto udowodnił światu, że jest on człowiekiem z wielką literą. Pomimo wszystkich przeszkód, trudnego życia i wiele innych zagadnień, które zostały zablokowane drogi do poety, stał się osobą godną jego tytule. I nie mogą być pozostawione bez uwagi i szacunku.


Poeta Sasza Czorny. życiorys

Urodzony Aleksandr Mihaylovich Glikberg (później wziął pseudonim Sasza Czorny) 1 października 1880 w Odessie. Jego rodzice byli Żydami, który ma dodatkowo wpływ na jego rozwój i postrzegania świata ze względu na specyfikę edukacji. Rodzina miała pięcioro dzieci, z których dwie miały imię Sasha. Nasz poeta było ciemno, więc zdobył przydomek „czarny”, który później stał się jego pseudonim. W celu uzyskania wykształcenia w szkole, chłopiec został ochrzczony w Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, ale szkoła on miał nie skończyć. Sasha uciekł z domu i zaczął błagać. Ta historia została napisana w gazecie, a miejscowy filantrop K. K. Roshe poruszony historią chłopca, wziął go do jego wychowania. Roche uwielbiał poezję i nauczył tego młodego Glikberga, dał mu dobre wykształcenie, i pchnął na fakt, że Sasza zaczął pisać wiersze. To Roche można uznać za ojca chrzestnego Sasha w dziedzinie literatury i poezji.

młody lato

Od 1901 do 1902 roku, Aleksander służył jako prywatny żołnierz, a następnie pracował w Novoselenskoy zwyczajów. W tym czasie, gazeta „Wołyń Bulletin” publikuje pierwsze prace młodego pisarza – „Diary rozumującego”, który spowodował mu szczególne zainteresowanie miejscowej inteligencji. To, co dał facetowi nick „poeta”. Sasza Czorny nie przestał pisać, nawet w Petersburgu, gdzie przeniósł się w 1905 roku. Została ona opublikowana w gazetach i czasopismach, takich jak „Journal”, „Almanachu”, „Maski”, „widowiskowe” i inne. Choć popularność poety rosła, ale nie było to wszystko tak gładko, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Satyra „Nonsens”, opublikowany w czasopiśmie „Spectator”, doprowadził do zamknięcia publikacji, oraz kolekcji „Różne motywy” zakazane w niezgodności z cenzurą. Z tego powodu, młody poeta miał problemy z władzami i właścicielami magazynu, a to nie jest akceptowane w społeczeństwie, podjęliśmy rodzaju pariasa.

Badania i prace

Podczas pobytu w Niemczech, Alexander nie tylko stworzył i napisał swoją wspaniałą pracę, ale także studiował na Uniwersytecie w Heidelbergu w okresie 1906-1908. Sasza Czorny, którego biografia i tak pełne prowokacyjnych imprez, a następnie przechodzi do napisać, że zakazuje cenzury, ale że go nie zatrzyma. W 1908 roku powrócił do Petersburga, gdzie został członkiem czasopiśmie „Satyricon” oraz w publikacjach drukowanych, takich jak „Argus”, „Nowoczesny Świat”, „współczesny”, „Sun of Russia”, „Wiadomości” Odessa „Rosyjski sława” i „Kijów news”, opublikował swoją pierwszą książkę.

Pierwszy Świat

W czasie pierwszej wojny światowej, Aleksander służył jako prywatny piątego oficera w szpitalu polowym. Jednocześnie pracował jako pisarz, wydawniczej i zbiorów książek dla dzieci.

Prace Sasza Czorny

bibliografia poety zawiera ponad 40 książek i zbiorów, około 100 cytatów i powiedzeń, a także niezliczone wiersze. Wszystkie jego prace zostały opublikowane pod pseudonimem „Sasza Czorny”, „sam” i „Dreamer”. Najbardziej popularne są: powieść "The Wonderful Lato", zbiór "Non-poważne historie", a także książek dla dzieci "Sen prof Patrashkina", "Wiewiórka-moreplavatelnitsa", "Diary of Foksa Mikki", "Ruddy książki" i "Kocie Sanatorium", opublikowany w czas między pierwszą a drugą wojną światową.

Poeta Sasza Czorny, którego biografia i tak jest zwieńczona różnych ciekawych i tajemniczych faktów, zmarł 5 sierpnia 1932 w czasie pożaru, który pomógł gasić. Nie zginął w pożarze, zmarł w domu po wszystkich zdarzeń – wystarczy położyć się na łóżku i nie wstał. Pomimo blasku i wielkości poety, grób Aleksandra nie znajduje się do dziś. Była zagubiona, bo za to zapłacić nie było nikogo, i nic więcej.

Pozostaje

żona Aleksandra zmarł w 1961 – jedyną osobą, która była droga poety, jak dzieci nie były w rodzinie. Po jej śmierci w 1978 roku na cmentarzu Lavender symbolicznie ustawić tablicę pamiątkową, jakoś utrwalić imię legendarnego poety. Dzięki opiece Korniej Czukowski w 1960 roku, wszystkie prace Sasha zostały wydrukowane w lepszych i gorszych serii „Biblioteka Poety” w kilku tomach.

dzisiaj

Sasza Czorny, którego biografia jest jednym z najbardziej interesujących, pozostawił po sobie wielką spuściznę książek i wierszy. Jego praca jest badany w szkole i w szkolnictwie wyższym. Jego notowania są wszyscy ludzie, niezależnie od wieku i statusu społecznego, co wskazuje na popularność i zdolność do wpływania na ludzki autor żywych.