702 Shares 8327 views

Analiza: "Córka kapitana", historia Aleksandra Puszkina. Podsumowanie

W tym artykule rozważymy prace, które AS Pushkin napisał w 1836 roku: opisujemy jego krótką treść i przeprowadzimy analizę. "Kapitana Córka" według gatunku to historia historyczna. Przypominamy krótką treść pracy.


W niej narracja prowadzi się w imieniu Piotra Andreevich Grinev, 50-letniego mężczyzny. Przypomina sobie, kiedy spotkał Emeliana Pugaczowa, przywódcę powstania chłopskiego.

Pochodzenie i dzieciństwo Piotra Grinev

Piotr urodził się i wychował w rodzinie biednego gentleman. Chłopiec praktycznie nie uzyskał wykształcenia – nauczył się czytać i pisać w wieku 12 lat przy pomocy Savelicha. Piotr prowadził do 16 lat życie typowego ubogiego. Grał z chłopcami z wioski i marzył o radosnym życiu w Petersburgu, ponieważ został zarejestrowany jako sierżant pułku semenowskiego , nawet gdy był w łonie matki.

Jednak ojciec postanowił inaczej – posłał Petrushę, 17-letniego chłopca, do wojska, a nie do Petersburga, więc "wąchnął prochu". Pożegnaj się, dał instrukcje Piotrowi, która jest przedstawiona w epigrafie "Córki Kapitana": "Uważaj na swój zaszczyt od młodości". Tak Grinev był w orenburgskiej twierdzy. Razem z Peterem poszedł tu i Savelich, jego wychowawca.

Droga do twierdzy

Savelich i Peter przy wejściu do miasta stracili drogę, wpadając w śnieżycę. Zostały uratowane tylko przez nieznajomego, który prowadził bohaterów na drogę do mieszkania. Petrusha, wdzięczni za zbawienie, dał temu obcemu płaszcz owczy, a także ofiarował mu wino.

Znajomość Twierdzy Belogorskiej

Tu Piotr przychodzi do twierdzy w Biełgorodu. To nie wyglądało jak wzmocniona struktura. Tylko nieliczne "niepełnosprawnych" to armia, jedyną bronią jest armata. Mironov Ivan Kuzmich zarządza fortecą. To uczciwa i życzliwa osoba, choć nie różna w edukacji. Vasilisa Yegorovna, jego żona, prowadzi wszystkie interesy w twierdzy. Grinev całkiem blisko z rodziną komendanta. Spędza mnóstwo czasu z nim.

Związek pomiędzy Grinev i Shvabrin

Jego przyjaciel z początku jest również oficerem Shvabrin, który służy w tej twierdzy. Wkrótce jednak kłócą się ze względu na fakt, że Shvabrin bez wahania odpowiedziała Masha, córce Mironowa, która lubi Grinev (obraz córki kapitana zostanie omówiony poniżej). Peter wezwał pojedynek Shvabrin i został ranny. Masha, spotykając go, mówi Grinevowi, że Shvabrin raz poprosiła o jej rękę, ale odmówiła mu. Grinev postanawia poślubić tę dziewczynę i pisze list do ojca, prosząc o błogosławieństwo. Ale nie zgadza się na takie małżeństwo, ponieważ córka kapitana jest posagiem. Główni bohaterowie utworu nie mogą zatem wyjść za mąż. Masha nie chce poślubić bez błogosławieństwa ojca.

Pugachiewicz w Twierdzy Belogorskiej

W 1773 r. W październiku Mironow otrzymał list. Opowiada o Pugaczowie, który postanawia jako zmarły Piotr III. Złożył już dużą armię składającą się z chłopów, udało się zdobyć kilka fortec. Przygotowuje się do spełnienia twierdzy Pugacheva i Belogorsky. Komendant wysłał córkę do Orenburga, ale nie ma czasu na to – Pugaczewowie już tu są. Mieszkańcy wioski witają najeźdźców chlebem i solą. Wszyscy ci, którzy służą w fortecy, zostają uwięzieni. Muszą przysięgać wierność Pugaczowowi. Jednak komendant odmówił przysięgi, został powieszony. Jego żona także ginie. Ale Grinev jest nieoczekiwanie wolny. Savelich mówi mu, że Pugaczow to ten obcy, którego Grinev raz przedstawił z owczarniową płaszczem.

Los Masha po przybyciu do twierdzy Pugacheva

Pomimo faktu, że protagonista jest otwarcie przysięgany na lojalność wobec Emelian, on pozwala odejść. Grinev opuszcza twierdzę, ale pozostaje córką kapitana. Główni bohaterowie, którzy kochają się nawzajem, nie mogą się zjednoczyć. Dziewczyna jest chora i ukrywa się pod pozorem siostrzenicy lokalnego księdza. Shvabrin zostaje mianowany dowódcą twierdzy. Posłał przysięgę do Pugaczowa. To niepokoi Grinev. W Orenburgu protagonista prosi o pomoc, ale jej nie znajdzie. Wkrótce dostanie list od Mashy. Dziewczyna pisze, że Shvabrin zmusza ją do poślubienia go. W przypadku odmowy obiecuje powiedzieć ludowi Pugaczowa, że jest córką kapitana. Opis wszystkich tych wydarzeń w pracy podano szczegółowo – zidentyfikowaliśmy tylko główne punkty.

Pugaczow uwalnia Masha

Idą do twierdzy Belogorsky Grinev i Savelich. Ale oni w drodze do niewoli do Pugaczowic i spotykają się ponownie z ich liderem.

Peter szczerze mówi Emelyan dokąd idzie i dlaczego; I niespodziewanie, że Grinev Pugachev postanawia pomóc mu "karać sprawcę sierot". Pugaczow w twierdzy uwalnia Masha. To nie powstrzymuje nawet historii Shvabrina o tym kim naprawdę jest.

Pardon z Grinev przez cesarzową

Historia historyczna "Córka Kapitana" kończy się następującymi wydarzeniami. Grinev zabiera dziewczynę do rodziców. On sam wraca do wojska. Przemówienie Pugaczowa nie powiedzie się, ale Grinev zostaje aresztowany, ponieważ Shvabrin w sądzie mówi, że Peter jest szpiegiem Pugachowa. Bohater zostaje skazany na wygnanie na Syberię, a tylko wizyta u cesarzowej Masha pomaga pozbyć się Grinyowa. Ale Shvabrina zostaje wysłana do ciężkiej pracy.

Temat pracy "Córka kapitana"

Problemy rozważane w pracy są bardzo liczne. Najważniejsze z nich to oczywiście kwestia honoru. Ogólnie mówiąc, pod względem szeroko pojętej rzeczywistości, znaczenie tematu autorstwa autora, artystyczna perfekcja dzieła, opowieść o "Córce Kapitana" jest osiągnięciem szczytu, arcydziełem stworzonym przez Puszkina realistę. Ukończono 3 miesiące przed śmiercią autora. Tak więc był ostatnim z głównych jego dzieł: "Córka kapitana".

Problemy stwarzane przez autora pod wieloma względami dotyczą bardzo ważnego tematu – tematu wojny chłopskiej, powstania chłopskiego . Studium Puszkina o historii powstania w Pugachowie dało możliwość rzetelnie i dokładnie mówić o wydarzeniach opisanych w historii. Sens "córki kapitana" polegał w szczególności na pokazaniu psychologii uczestników.

Ojciec Piotr, Grinev Andrzej Pietrowicz

Grinev Andriej Pietrowicz był negatywny wobec nieuczciwych i łatwych sposobów wykonywania kariery w sądzie. Dlatego też nie chciał wysłać swego syna Piotra do Petersburga, aby służyć w straży. Chciał, aby "wytarł prochu" i stał się żołnierzem, a nie słabym. To on wymawia słowa, które są przedstawiane w epigrafie "Córki kapitana": "Uważaj na swój zaszczyt od młodości".

Grinev-ojciec nie jest pozbawiony cech charakterystycznych dla przedstawiciela tamtych czasów. Przypomnijmy na przykład jego surowe traktowanie żony z rezygnacji i kochania, matki Piotra, jego odwetu dla nauczyciela francuskiego, skandalicznie surowego tonu listu do Savelich, w którym nazywa go "starym psem". Przed nami w tych epizodach pojawia się typowy szlachcic. Są jednak także pozytywne cechy ojca Grinev. Jest to siła charakteru, prostota i uczciwość. Te cechy i powodują naturalną i niezamierzoną sympatię czytelnika dla niego – do tej surowej osoby innym i dla siebie surowego człowieka.

Charakter Peter Grinev

Charakter Piotra Grinev, 16-letniego chłopca, jest pokazany przez autora w ruchu, rozwoju, który nastąpił pod wpływem warunków życia, w których znalazł się. Petrusz pierwszy – lekki i beztroski syn właściciela, bumbler-slacker, praktycznie Fonvizinsky Mitrofanushka. Marzy o przyjemnościach łatwego życia oficera Strażników w stolicy.

W Petr Grinev dołączył do kochającego, serdecznego serca matki z odwagą, prostotą, uczciwością wrodzoną w ojcu. Te cechy Grinev-ojciec umocnił w niej zdecydowane pożegnanie, aby służyć wiernie, przestrzegać przełożonych, a co najważniejsze, czerpać z tego zaszczyt.

Życzliwość bohatera obdarzyła się szczodrym "chłopem", który wskazywał mu drogę podczas sztormu i odgrywał decydującą rolę w losie bohatera. I po, ryzykując wszystko, Grinev rzucił się na ratunek Savyelich, zdobyty. Głębokość jego natury wpłynęła na czyste i wielkie uczucie, które pojawiło się w nim Masha Mironova.

Honorowy w "Córce Kapitana" – bardzo ważna cecha jednostki. A Peter Grinev z jego zachowaniem dowodził lojalności wobec przymierza ojca, nie zmienił tego, co uważał za jego honor i obowiązek. Dobre pochwały i cechy charakterystyczne dla niego były uśmierzone, wzmacniane i triumfowane ostatecznie pod wpływem ciężkiej szkoły życia, którą ojciec dał, wysyłając na odległe stepy zamiast Petersburga. Główne wydarzenia w historii, na które Grinev stał się uczestnikiem, nie pozwoliły mu zejść po osobistym afrontu (ojciec nie zgodził się na małżeństwo z Mashą) i stracił serce, powiedział duszy młodzieńca "silny i dobry wstrząs".

Shvabrin Alexey Ivanovich

"Córka kapitana" to książka, w której wśród głównych bohaterów znaleźliśmy Shvabrin Alexei Iwanowicz, rywal Grinev – dokładne przeciwieństwo bezpośredniego i uczciwego Piotra. Autor tego charakteru nie pozbawia pozytywnych cech. Jest obserwatorem, inteligentnym, wykształconym, ciekawym rozmówcą, ostrym językiem. Jednak, dla celów osobistych, Alexei jest gotowy do popełnienia czynu niehonorowanego. Zaatakował Mashę Mironowa, rzucając cieniem na matkę. Shvabrin uderza w zdradzieckiego ciosu do Grinev w pojedynku i pisze, dodatkowo, oszukańcze wypowiedzenie Piotra do jego ojca. Aleksiej Iwanowicz nie postępuje zgodnie z ideologicznymi przekonaniami po stronie Pugaczowa: liczy na uratowanie życia, aw przypadku sukcesu ma nadzieję na karierę w ramach Emelian. Ale co najważniejsze, pragnie złamać Grinev i poślubić gwałtownie na Masha, która go nie lubi.

Rodzina Mironowa i Iwana Ignatiewicza

Zapraszamy do zapoznania się krótko z charakterami innych postaci, które Pushkin stworzył w pracy "Córka kapitana". Bohaterowie, o których mowa, należą do oficerów rangi i oficerów, np. Shvabrin. Są ściśle powiązani z masą żołnierzy. Chodzi o Iwana Ignatyjewicza, skorumpowanego porucznika garnizonowego, a kapitan Mironow, który z urodzenia nie był nawet szlachcicem, wyjechał z żołnierzy do oficerów. I Vasilisa Yegorovna, jego żona, i sam kapitan, i krzywy porucznik z pracy "Córki Kapitana" – ci bohaterowie byli niewykształconymi ludźmi, z ograniczonymi horyzontami, którzy nie dali im okazji zrozumieć przyczyn i przyczyn powstania ludowego.

Nie były to żadne niedociągnięcia, typowe dla tego czasu. Przypomnijmy co najmniej "sprawiedliwość" kapitana. Mówi, że nie można powiedzieć, kto ma rację, a winę – Prokhor czy Ustinya. Powinieneś ukarać oboje. Mironowowie byli jednak miłymi i prostymi ludźmi, oddanymi służbie, gotowi nieustraszeni umrzeć za "sanktuarium sumienia".

Obraz Masha Mironova

Kontynuuj analizę. Córka kapitana (na cześć którego została wymieniona praca) to bardzo jasna bohaterka. Pushkin ze specjalnym ciepłem i sympatią tworzy wizerunek Masha Mironova. W niej, ukryta pod czułością wyglądu, jest siła i niezłomność, odsłaniająca miłość Grinev, opór wobec Shvabrina, jej podróż do Petersburga cesarzowej na ratunek swojego narzeczona. Taka jest praca stworzona przez Puszkina, córkę kapitana. Analizując działania tej bohaterki, Aleksander Siergiejowicz najwyraźniej sympatyzuje z nią.

Savelich, wujek Grinev

Autor bardzo szczerze pokazuje obraz Savelicha, wujka Grineva, chłopa niewolników. Jego oddanie dla dżentelmenów jest dalekie od zwykłej niewolniczej służby, jak pokazały nasze analizy. "Córka kapitana" to opowieść, w której Savelich nie jest pokazany jako sługa poniżający przed mistrzami. Tak więc, w odpowiedzi na nieuczciwe i brutalne wyrzuty Grinev-ojca, w swoim liście nazywa się "Twoim wiernym sługą", "niewolnikiem", jak to było zwyczajowo w czasach, gdy zwracano się do mistrzów niewolników. Jednak ton listu tego bohatera jest przepełniony poczuciem godności ludzkiej. Duchowe bogactwo, wewnętrzna szlachta jego natury jest w pełni odkryte w głęboko ludzkim i zupełnie niezainteresowanym przywiązaniu samotnego, biednego starego człowieka do jego zwierzaka.

Wizerunek Emelian Pugachev w pracy

Puszkina ("Córka Kapitana") analizowała obraz Emelian Pugachev. W 1830 r. Intensywnie studiował historię jego powstania. Obraz Emelian, stworzony w ciekawych pracach, różni się znacznie od poprzednich obrazów Pugaczowa. Bez jakiegokolwiek upiększenia Pushkin pokazał tego lidera popularnego buntu. Jego wizerunek jest podany w całej surowej rzeczywistości, czasami okrutnej.

W opisie autora Emelyan różni się "ostrością" – buntowniczym i wolnym duchem, czystością umysłu, heroicznym wygnaniem i chłodem, szeroką naturą. Mówi Grinevowi bajkę o kurze i orle. Jego znaczenie oznacza, że chwila jasnego i wolnego życia jest lepsza niż długie lata roślinności. Pugaczew mówi o sobie, że jego zwyczajem jest "wykonywać tak, aby wykonać, aby przebaczyć, aby przebaczyć".

Paralelizm treści

Alexander Sergeevich nazwał historię "córki kapitana". Zostaliśmy ponownie przeniesieni do szlacheckiego majątku Grinevów, w tej samej sytuacji, w ostatnim rozdziale pracy. Ten paralelizm na początku i na końcu składu opowieści daje całkowitość i harmonię. Jednakże, Pushkin dodaje nowe obrysy do opisu sytuacji. Tak więc Grinev ojciec przekręca się przez kalendarz, a jego matka nie przygotowuje kokosa miodu tym razem, ale tknie bluzeczkę dla Petrushy, która powinna zostać wysłana do wiecznego osady na Syberii. Tragedia rodzinna została zastąpiona rodzinnym idyllem.

Funkcje językowe

Język, w którym praca jest napisana, jest wspaniałą stroną historii. Każdy z nich Puszkin daje specjalny styl językowy, odpowiadający poziomowi jego rozwoju, mentalnemu spojrzeniu, charakterowi, statusowi społecznemu. Dlatego też, z replik bohaterów, ich wypowiedzi dla czytelników, niezwykle żyjących i wypukłych ludzkich obrazów. Podsumowują one charakterystyczne aspekty życia rosyjskiego społeczeństwa tamtych czasów.

To kończy analizę. "Córka kapitana" to dzieło, które można pisać bardzo długo. On, jak wyraża N. Gogol, charakteryzuje "czystość i bezinteresowność", podniesiony do takiego stopnia, że przed nim wygląda rzeczywistość karykaturalna i sztuczna. Gogol zaznaczył, że wszystkie powieści i powieści rosyjskie wydają się "rozbiciem" przed pracą "Córka kapitana", której opis został przedstawiony w tym artykule.