330 Shares 9080 views

Sokolov Władimir Nikołajewicz, rosyjski poeta radziecki: biografia, życie osobiste, praca

Vladimir Sokolov oszczędny czytnika skierowana jest do osoby, a nie masowej. Czytając jego wiersze, jakby mówić do jego duszy. Masowa publiczność nie doceniają i nie doceniają znaczenie wierszy poety, ale znawcy literatury bardzo dużo wartości Tomiko Vladimir Sokolov.


znajomy

Sokolov Władimir Nikołajewicz – rosyjski i radziecki poeta, tłumacz i eseista. Urodził się 18 kwietnia 1928. Życie i śmierć Włodzimierza spotkał się w Rosji. Poeta pracował w kierunku „cichego poezji” w języku rosyjskim. praca debiut jest poemat „In Memory of przyjaciela.” Sokolov Władimir Nikołajewicz otrzymał nagrodę rosyjskiego państwa. A. S. Pushkina w 1995 roku.

więc rodzina

Chłopiec urodził się w regionie Twerze (Lihoslavl) w rodzinie inżyniera wojskowego i archiwisty, siostra znanego satyryka 1920/30 Michaił Kozyriew.

Kozyrev zawsze interesował się literaturą, więc rodzina opracowali pewne tradycje. Antonina Jakowlewna, matka poety, kochał pracę Alexander Blok. Ciekawostką jest fakt, że ponownie przeczytać tomy ulubionego autora, podczas oczekiwania na dziecko. Zostało to zrobione specjalnie, aby zaszczepić dziecku zainteresowanie literaturą, według dawnych wierzeń. Czy objętości blok, czy wrodzonych cech poety, spełniła swoje zadanie.

Pierwsze kroki literackie

Sokolov Władimir Nikołajewicz zaczął pisać wiersze w wieku 8 lat. Podczas nauki w liceum, Vladimir publikuje kilka czasopism we współpracy ze swoim przyjacielem David Lange ( "The Dawn" (1946) oraz "XX-XX wieku" (1944)). W tym samym okresie, poeta jest zainteresowany literackim kręgu utalentowany poetki E. Blaginin. W przyszłości, młodzież zostanie przyjęty na zalecenie Instytut Literacki Blaginin E. i L. Timofeev. Vladimir poszedł na studia w 1947 roku na seminarium Vasiliya Kazina. W 1952 roku młody człowiek jest absolwentem Instytutu Literackiego.

Pierwsza publikacja

Rosyjski poeta radziecki Sokolov opublikował swój pierwszy wiersz, „Pamięci przyjaciela”, 1 lipca, 1948 w „Komsomolskaja Prawda”. Młody talent od razu zauważył Stepan Shchipachev, który podświetlony poeta w swoim artykule „Notatki o poezji.” S. Sokołow Shchipachev zalecić Związek Pisarzy ZSRR.

Pierwsza drukowana książka została opublikowana w 1953 roku pod tytułem „Dzień na drodze.” Sam tytuł Sokolov chciał go jako „Wings”. Jewtuszenko nawet przyznać, że czasami używane w jego wierszach Vladimir Nikolaevich liniach, i nazwał go jego nauczyciel. Więc czasami brałem udział w ówczesnych popularnych przedstawień z lat sześćdziesiątych. Najczęściej unikał publicznych wystąpień, ponieważ jego praca „mówi” tylko sama z czytnika, z jego najskrytsze myśli.

życie osobiste

Tłumaczenie z bułgarski do rosyjskiego pisarza zainteresował się po tym, jak jego życie połączone z bułgarskiego kobiety Henrietta Popova. Tłumaczenie wielce fascynuje poetę, i poświęcił dużo czasu na to. Już w 1960 roku, świat widział książkę „Wiersze z Bułgarii”.

W 1954 roku poeta zakochał się w pięknej Henrietta, który zajął Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Moskiewskiego. Dziewczyna była trochę starsza, Władimir Nikołajewicz był żonaty. Łatwa miłość młodych ludzi zamienił się w prawdziwe uczucie, które spowodowały Henrietta Popov bułgarski rozwodu męża. Wydawało się, że wszystko szło bardzo dobrze, młodych szczęśliwa. Wkrótce mieli piękny syna Andrew i pół później, świat zobaczył dziecko Snezana. W 1957 roku młoda para była w stanie uzyskać mieszkanie w domu pisarza. W rzeczywistości, to było wielkie szczęście i pomyślność. Po urodzeniu dzieci Henrietta zaangażowany w nauczaniu języka bułgarskiego w Instytucie Literackim. Gorkiego. W poezji Sokolova coraz częściej zaczęły pojawiać się bułgarskie motywy – .. stare kościoły, Topolonitsa rzek, gór Riła, itd. Nikt nie mógł odgadnąć, co zaskakuje przygotowuje losy rosyjskiego poety. Sokolov Władimir Nikołajewicz, którego życie osobiste nie udało, udało się z dumy, aby przenieść wszystkie ciosy losu. W 1961 roku, po 7 latach szczęśliwego małżeństwa, jego żona popełniła samobójstwo. Sokolov został sam z dwójką dzieci. Andrew kształcić i Snezhana pomogły dwie kobiety – matkę i siostrę poety. Należy zauważyć, że również jego siostra znaleźć ścieżkę literacką: Marina Sokolova był powieściopisarzem.

Sokolov Władimir Nikołajewicz żeni się po raz drugi. Jego narzeczona – Marianne Rogovskaya, badacz i krytyk literacki. Przez długi czas prowadziła ten dom-muzeum Czechowa w Moskwie. Sokolov Władimir Nikołajewicz, którego biografia została już skażona przez samobójstwie żony, ożenił się po raz trzeci. Teraz, jego wybór był stary przyjaciel szkoły Elmira że napędzany uczucia do niego w szkole. Elmira Slavogorodskaya kochał poetę agonii cierpiał, ale robił – za wyrozumiałość. Wiele z tych wierszy były poświęcone Sokolov Elmira. Kobieta włożył wiele wysiłku, aby utrzymać literacki talent Vladimir. Ich życie razem odbyło się w bardzo trudnym dla Vladimir, o którym powiedział: „Nie ma siły się uśmiechać” Mimo to, nawet Turgieniew napisał, że do miłości może przynieść różne uczucia, ale nie dzięki. W 1966 roku para rozwiodła się. Stało się to po cichu i bez skandalu. Po zakończeniu procesu rozwodowego Sokolov napisał swój słynny wiersz „Wieniec”.

zdrada Buba

50-60 lat ubiegłego wieku charakteryzował się tym, że miasto zwraca dużą liczbę niewinnych ludzi skazanych. Cała społeczność jest bardzo sympatyczny i pomagał im najlepiej jak umiała. Jaroslav Smelyakov wrócił z więzienia po dwóch „otsidok”. Szybko odzyskał reputację i otrzymał jedną z czołowych pozycji w Związku Pisarzy. Vladimir Sokolov adorowany kreatywność Smelyakov, podziwiając jego wiersze i recytując je głośno.

Prawie wszyscy z Moskwy wiedział o burzliwej powieści Henrietta i Jaroslav Smelyakov. W ciemności były tylko krewni sam Władimir Nikołajewicz. Sokolova siostra w swoich wspomnieniach napisał, że nie rozumieją, co może podbić Smelyakov Bubu, bo był zły i brzydki człowiek. Ale pozostaje faktem – Henrietta po uszy w nim zakochana. Być może stało się to z powodu aury męczeństwa, które otacza się Smelyakov, lub z powodu swoich utalentowanych wierszy. Co ciekawe, Henrietta powiedziała mężowi o swojej powieści. To nie wystarczy umieścić go na uprzedzenia i oddany do wszystkich szczegółów. Sokolov błagał ją, by nie powiedzieć wszystko, ale ona ciągle mówi … To był zwykły dzień, a Vladimir poszedł do pracy. Stopy doprowadziły go do centrum miasta, a następnie do siebie. Opowiedział całą sytuację rodzin, którzy byli zszokowani tym incydencie.

W tym czasie Henrietta udał się do domu obok drzwi do Smelyakov. Drzwi otworzyła jego żona, a on gonił Jaroslav Kobieta, smakować to obraźliwe. Opuszczając dom, Henrietta zapomniał kluczy, a na jej progiem czeka na gości. Sąsiad, widząc go, zaprosił wszystkich do siebie. Bubu został umieszczony w innym pokoju, więc nie była sama. Gdy weszła, okno było otwarte, ale była już martwa Henrietta.

Sokolov nie od razu powiedział o nim. Został przewieziony do szpitala, gdzie powiedział, co się stało. Yuri Władimir Nikołajewicz Levitansky zmuszony wypić kieliszek wódki, ale to nie pomogło. Przez kilka tygodni wdowiec po prostu zszedł. Co ciekawe, po tej rodziny Sokolov otrzymała wezwanie z KGB i powiedział, że Władimir zostanie wydalony ze Związku Pisarzy, i że będzie to wymagać samochód klaskać w szpitalu psychiatrycznym. Nie mając czasu, aby odzyskać z szoku, rodzina Sokolov zostały rzucone na przeciwległym biegunie. Siostra szybko pobiegła do lekarza, który stwierdził poczytalność V. N. Sokolova. Jego pierwsza żona, poeta pieszczotliwie nazywany Buba i często powtarzał krewnych, że była tylko jego prawdziwą bratnią duszą.

wiersze

Wiele wersetów Sokolov oddany swojej ojczyźnie. Najbardziej zauważalną i widoczne są następujące: „Na stacji”, „Wieczór w Ojczyźnie”, „Najlepsze lata żyłem”, „Gwiazda Fields” i „sąsiedztwa”.

wyróżnieniem

Kreatywność i praca Sokolova została zauważona i doceniona. Zrobił świetną robotę nie tylko jako pisarza, ale również jako utalentowany tłumacza. W 1977 roku pisarz został kawalerem Orderu Cyryla i Metodego w Bułgarii. W 1983 roku Władimir został laureatem Nagrody Państwowej ZSRR, N. Vaptsarov Międzynarodowej Nagrody, Międzynarodowej Nagrody Lermontowa, jak również pierwszym laureatem nagrody Puszkina rosyjskiego państwa. Ponadto, Sokolov Władimir Nikołajewicz własnością wielu nagród państwowych ZSRR i Federacji Rosyjskiej.

W 2002 roku Centralna Biblioteka Regionalna w Lichosławl nazwano V. N. Sokolova. Również w pobliżu biblioteki postawiono pamiątkowy kamień Sokolov.

Książki Vladimira Sokolova

Sokolov Władimir Nikołajewicz – poeta, który pozostawił wielkie dziedzictwo literackie. Publikacja jego książki rozpoczęła się w 1981 roku i trwała do 2007 roku. W księgach poety jest wyraźnie widoczne natychmiast i wolność pisania, aby stać się wizytówką Sokolova. Pisze wiersze, które łączą w sobie różne gatunki: dramat, poezja, tragedii i epickie. Książki poety ukazał się rzadko – subtelny zbiór ponad 4 lata. To dlatego, że jest bardzo wymagający i czuły na temat ich twórczości. Ostatnie lata życia poety wypełniona poezji tragicznej. Ostatnia książka opublikowana za jego życia, był zbiór „Wiersze Marianne”. Spadek twórczego życia tłumaczeniu z Bulgarian w rosyjskim nie przyniósł poecie dawną radość.

film

W 2008 roku, w celu utrwalenia pracę i życie poety Vladimir Sokolov, film dokumentalny został nakręcony „I był poetą na ziemi. Vladimir Sokolov. " Premiera odbyła się po rocznicy jego urodzin na kanale „Kultura” 80. Fabuła filmu rozgrywa się w dialogu z wdową po poecie Marianne Rogowska i jego uczeń Yuri Polyakov. W filmie, wiersz recytowany najlepiej Sokolova. Również w tym filmie pokazane są fragmentaryczne ocalałą materiał z życia poety.

w 1992 „Wizyta” i „Większość moich wierszy,” w 1995 roku: w ostatnich latach swego życia autor opublikował dwa zbiory. Najnowsza kolekcja zawiera ilość pracy Sokolova w pół wieku. Ale „Visit” jest pełen przemyśleń autora o tragedii ery i moralnego społeczeństwa martwicy.

ostatnie lata

Sokolov żył w Astrachań pasie i domu słynnego pisarza na Lavrushinsky Lane. Ostatnie lata swojego życia spędził poeta w Moskwie. Po śmierci Buba całej rodziny jak ściga pech. Poeta zaczął dużo pić, a jego syn był straszna tragedia. Wkrótce bardzo chora matka, Władimir Nikołajewicz musiał wydostać się przez okno do zabicia matki owiewki. Zmarł z przyczyn naturalnych w zimie 1997 roku. Poeta został pochowany na cmentarzu Novokuntsevskom (Moskwa).