385 Shares 3997 views

Co było Rosja w połowie XIX wieku? Podsumowanie „Uwagi o Hunter”

Zacznę moją historię o wybitnych mistrzów słowa, narodził się z ziemi rosyjskiej, z jednym znaczącym epizodzie. Impreza, której sam czule iz wdzięcznością pamiętali więcej niż jeden raz. Przez Ivanu Sergeevichu Turgenevu na małej stacji kolejowej został poproszony przez dwóch młodych rzemieślników i rację, czy to prawda, że twarz autora „Notatki o Hunter”. Słysząc odpowiedź twierdzącą, oba skłonił się nim w pasie, mówiąc, że to on – łuk narodu rosyjskiego (w środku – koniec XVIII wiedzieć podsumowanie „Uwagi o Hunter” był oznaką dobrego smaku). Wierz mi, drodzy czytelnicy, że nie był impulsywny akt młodych ludzi. To była głęboka demonstracja osobistej roli pisarza w zniesieniu pańszczyzny.


Zwróćmy się do charakterystyki książki. Na początku możemy zauważyć: Na tym poziomie mistrz piśmie – poezja w prozie – były tylko dwie osoby: Gogol i Turgieniew. Ujawnianie podsumowanie „Uwagi o Hunter” należy rozpocząć od opowieści poetyckiej i subtelny Turgieniewa „tchórz i Kalinych”. Jego główną ideą – Inter-kastowym przyjaźni dwóch ludzi – władca i poddany, możliwe, być może, tylko w Rosji. Spokój, mierzone logika właściciel tchórz harmonijnie uzupełniają emocjonalne Kalinych.

Bohaterem Turgieniewa spajania razem piosenkę „Notatki …” – zakochana w swoim małym domu oświeconego właściciela prowincji Oryol. W imieniu samotnie przez native czarnoziemy i wyjaśnia Turgieniewa „Zapiski myśliwego”. Zawartość tej historii ma wiele twarzy: myśliwy podsłuchał chłopców, którzy przyniósł konie w nocy ( „Łąki Bieżyńskie”), po czym czule mówi o piosence ludowej przejmującym ( „Singers”), a następnie podzielić się sekretem – oświeconej osoby można nazwać jego rodzimy sumienie ziemi o Boże Wędrowiec Kasjanow Piękne mieczy.

Turgieniew stworzył więc sztuka idealny i tak piękne, prawdziwe wizerunki chłopów, drobnomieszczaństwa, plebsu, który zakochuje się w nich Uważny czytelnik, ale w tym samym czasie, „Zapiski myśliwego” są prawdziwe i liryczny książkę o rosyjskich ludzi połowy XIX wieku. Czynszownictwo wtedy główną formą rolnictwa. Jednak nowoczesne właściciele Iwan Siergiejewicz były w ich władczej charyzmy i temperamentu jest daleki od bycia Katarzyna szlachcic ( „Raspberry Water”). Formułowanie podsumowanie „Uwagi o Hunter”, możemy powiedzieć, że pańszczyzna w XIX wieku, w pełni wyczerpany. Nie było dużo, że zakres domowe właściciele zarządzać ich niewolnikami praktykowane oskarżenia i kary.

Chłopów, z kolei, nie mają żadnych praw. Można je łatwo zranić, aby nieszczęśliwe, nie mogą się w stopniu odpowiednim do rozporządzania sobą i swoim życiem. Nic dziwnego, że zdeformowane społeczeństwo, aby zamieniać ludzi w niewolników, chłopów pozbawionych wielu działań społecznych. Życie często beznadziejna robotników spadła do pijaństwa, kłamstwa, lenistwo. Często utrzymanie całego gospodarstwa domowego został on umieszczony na barkach kobiet, podczas gdy mężczyźni pili. A kiedy życie staje się nie do zniesienia, wybuchła głupie i okrutne krwawe zamieszki. Pierwotna nazwa „Knocks” Pisarz dał jednej ze swoich prac. Pomysł na ryzyko eskalacji przemocy w społeczeństwie jest krótka treść narracji. „Zapiski myśliwego”, jak to zestawienie ideologiczna później alegoryczna opowieść „Mumu”: potężnego głupi ludzie ślepo posłuszny blisko, drobne kochanką.

Cykl historia Turgieniewa (wreszcie opublikowana w 1852 roku) odegrała znaczącą rolę w wyzwoleniu chłopów. Wyjaśnijmy ostatnią myśl (wszak jesteśmy już zaznajomieni z podsumowaniem „Uwagi o Hunter”). Głęboko liryczny, Iwan Siergiejewicz, niewątpliwie świadom swego obowiązku wobec społeczeństwa. Chociaż Turgieniew nie lubił gryzienie, twardym językiem, potępiając małostkowy ziemian, drobni tyranów jeszcze okrutny, ciasnota, moralne właściciele upadłościowe Zverkov, Stegunova, Penochkin wyświetlane go w pełni. Użył bardziej potężną broń – bolesnym, dusza-taker prawdy. Powyższy cykl opowiadań, o czym świadczy Chronicle, zrobiły ogromne wrażenie na więcej niż jednej okazji, aby ją przeczytać rosyjskiego cesarza Aleksandra II. Jak wiecie, sami ludzie z wdzięcznością zwane ten król zniósł pańszczyznę, wyzwoliciela.