571 Shares 4338 views

„Petka w kraju”: podsumowanie historii Leonida Andreeva

Marzenia … Każdy człowiek, młodzi i starzy, mają marzenia. To jest jak dwulicowy Janus, dręczony, torturowani, rozszarpany, a jednocześnie wypełnia życie znaczenia. Od tego nie można odmówić, ale podejście to blisko czasami nie do zrealizowania. Historia Leonida Andreeva „Petka w kraju” (podsumowanie następuje poniżej) mówi nam dokładnie taki sen …


freestyle więzienie

Fryzjera słychać krzyk, staccato i głośno: „Chłopcze, wodę” przez Osipa Abramowicz, fryzjera, pracuje Petka, chłopiec od dziesięciu lat i chude, niezgrabne rączkach trzyma puszkę z ciepłą wodą. Około nudny zapach tanich perfum, muchy i brudu. Zwiedzający zazwyczaj mało wymagające: urzędnicy, portierzy, robotnicy, drobni urzędnicy, młodych i starych, z grubsza ubrany, rumiane policzki i oleistych zuchwałe oczy. Za oknem, szary z drzew pyłu, takich jak szary, neohlazhdonnye cienie z nich. W pobliżu można zobaczyć dom rozpusty „tani”. Siedzieć na ławkach, mężczyzn, kobiet, dziwnie ubrany, ze złem, a osoby często całkowicie obojętny. Pić wódkę, śmiejąc się, rozmawiając z ochrypłym głosem, uścisk, czasami kłócą się, a nawet walczyć, że nie powoduje strachu ani litości, lecz wręcz przeciwnie – każdy za emocje i zabawa … Petka, czy nie wiedział dużo, nie tylko żyli w ten sposób. Kompletne ciąg dni i nocy scalane w jeden długi zły sen o stałych okrzykami „Boy, wody!” – z rozległym historie swojego przyjaciela Nikolka pijanych rozlewiska i chłopów, a niekończącymi ofert gorącej wodzie, ponownie i ponownie … Historia Andreeva „Petka w kraju” nie kończy.

nieuchwytny sen

Kontynuując historię „Petka w kraju” powrót do głównego bohatera. Wszystkich zatrudnionych w salonie fryzjerskim Petka był najmłodszy. Po jego matka gotować Nadzieję dał chłopcu uczniem Osipa Abramowicza. Od tego czasu on jedzenie, spanie i służył w zimie iw lecie, w weekendy i święta, nie wiedząc o innych regionach, a nawet na innych bloków i ulic. Od czasu do czasu jego matka przyszedł odwiedzić, przynoszę smakołyki i słodycze. On leniwie jadł, mówił niewiele, nie narzekać, i tylko poprosił, aby zabrać go stąd. Gdzie? Nie wiedział. On po prostu chciał iść gdzieś daleko, w zupełnie innym miejscu. Naprawdę chciałem. Ale co to jest za miejsce? I to był nieświadomy. Tak szybko zapomniał o swoim wniosku, powolny, z roztargnieniem pożegnania do matki, nie pytając, kiedy przychodzi ponownie. Pietia nie wiedział, źle żyje w zakładzie fryzjerskim lub studni, nudny lub zabawy, ale z każdym dniem, coraz bardziej tracił na wadze, była pokryta strupami niegrzeczne i coraz rozlanej wody. Odwiedzających, a potem z niesmakiem spojrzał na brudnej, piegowata, cienkiej chłopca, który z ostrymi zmarszczek wokół oczu i pod nosem bardziej podobny do starego krasnoluda.

daczy

Fabuła „Petka w kraju”, którego podsumowanie znajduje się w tym artykule, nie kończy. Pewnego dnia podczas lunchu niespodziewanie przybył nadziei i Petka powiedział, że jest zwolniony razem z nią, aby odwiedzić ten kraj, w Tsaritsyno, gdzie mieszkała panowie. Chłopiec niejasno sobie wyobrazić, że taki domek, ale w środku czuł niewytłumaczalną radość. Stało się to, co chciał. Pójdzie na tym samym miejscu, w którym miał nieświadomie szukał. Zastanawiam się, co to jest? Stacja z jego klekot, zamieszanie, pospiesznych pasażerów; Przewóz pociągu, pędzącego przez okno uderzające krajobrazów; Kompletne ponury las, jasne, szerokie niebo, które nie mogą być postrzegane w mieście; polana, pogodny, jasny, zielony – nowe doświadczenie straszny, zmartwiony, a jednocześnie wypełniony jego duszę z niespotykaną entuzjazmem. Spojrzał i bała się przeoczyć, aby stracić najmniejszy szczegół tego nowego świata, dla niego.

Dwa dni minęło. Wystarczy wyciągnąć z „kamienia objąć społeczności miejskich”, blady, wzburzony, przerażająca, jak szczeniak, niebieski powierzchni jeziora, Petka już odczuwalne w kraju, w domu i całkowicie zapomniał, że jest fryzjerką, Osip Abramowicz i wieczne wołanie: „Chłopcze, woda „on przytyć, chociaż jedzenia bardzo mało. Niezauważony i jakoś nagle zniknął z jego twarzy zmarszczki, jakby ktoś chodził po nich z gorącym żelazem. Nauczył się wyciąć w leszczyny przynęty, kopać robaki i ryby.

Powrót do rzeczywistości: koniec snu

Pod koniec tej historii „Petka w kraju”, której streszczenie brakuje wiele szczegółów, mistrz przynosi list od City of Hope: Osip Abramowicz pilnie wzywa Petka z powrotem do pracy. Gotować płacze iz ciężkim sercem poszedł zadzwonić do syna. Niczego nie podejrzewających Petka bawił się na podwórku w „klasycznych”. słowa matki: „Muszę iść, mój syn” – nic mu nie mówiło. Uśmiechnął się i spojrzał zaskoczony. Dla niego nie było już miastem, fryzjer posiekane lustrami i wiecznie niezadowolony Osipa Abramowicza. Stały się one jego duchy, zjawy bez twarzy, a domek, sprzęt wędkarski i rybołówstwa zaplanowano na jutro – fakty swojej nowej rzeczywistości. Stopniowo jednak jego myśli stały się jaśniejsze, a tam było niesamowite permutacji: Osip Abramowicz stał się najbardziej, że albo istnieje obiektywna rzeczywistość, rzeczywisty fakt, i pręt przekształcony duch. Chłopiec nie tylko rozpłakała się i zaczęła krzyczeć dziko, padł na ziemię i zaczął tarzać się po ziemi.

Następnego dnia, Pietia wrócił do miasta. Znowu zabrzmiało ostro: „Chłopcze, wodę” – i znowu oczy senne, apatyczne, nie patrz plusk tu i tam ciepłej wody. A w nocy usłyszałem cichy głos i Nikolka chętnie złapać każde słowo z kraju, o którym nikt nigdy nie słyszał ani nie widział, i zajrzał do małego szczupłej twarzy, zauważony przez drobnych zmarszczek wokół oczu i pod nosem …

Jeszcze raz chcę przypomnieć, że historia Leonida Andreeva zwany „Petka w kraju.” Streszczenie nie może przekazać subtelność i głębię uczuć głównego bohatera, więc czytaj produkt jest konieczne.