535 Shares 7185 views

John Chryzostom

John Chryzostom urodził się w połowie IV wieku ne. E. W rodzinie zamożnych chrześcijan. Edukacja chłopca była bezpośrednio nadzorowana przez jego matkę Anfus. W wieku dwudziestu lat została wdową, odmówiła ponownego małżeństwa i nawiązała kontakt tylko z synem. Początkowo formacja Jana miała charakter ogólny i miała uprzedzenia religijne. Później otrzymał lekcje oratorium z Livonii, a następnie popularnego retoryka. John był dobrym uczniem i uderzył wszystkich elokwentnością. Po uzyskaniu wykształcenia stał się prawnikiem. Życie świeckie, które prowadził wówczas młody człowiek, nie wyciągnęło go ze względu na religijny kierunek nauczania. Przez jakiś czas pracując jako adwokat, John czuł niezadowolenie. Zrezygnował z pracy i myślał o przyjęciu monastycyzmu. Matka mogłaby go odwieść od takiego aktu. Wtedy Jan Chryzostom po prostu zmienił sposób życia, zaczął studiować Pisma Święte zarówno niezależnie jak iw szkole pod kierownictwem Flaviana i Diadora.


Właśnie w tym okresie nastąpiło niezgodność prawosławna i arianów. Jan Chryzostom z pobożnością i wykształceniem zwrócił uwagę prawosławnego. Zaprosili go, aby przyjął wysoką rangę biskupa. John uważał się za niegodnego, aby utrzymać takie stanowisko i odmówił. Jednocześnie napisał traktat o tym, w jaki sposób powinien być kapłaństwo, co sprawiło, że był jeszcze bardziej chwalebny. Po porzuceniu biskupa Jan Chryzostom osiedlił się w klasztorze w okolicach Antiochii i mieszkał tam od 4 lat. Tam nadal pisał, tym razem o monastyce. W wieku 34 lat Jan otrzymał święcenia diakonowe. Zajmując się tym stanowiskiem, kontynuował pisanie. Zasadniczo był to przegląd ksiąg Nowego i Starego Testamentu, Księgi Sędziowskiej, Pięcioksiąg, Joshua i inni.

Pięć lat później święty Jan Chryzostom wyświęcał prezbiterium. Od tej chwili zaczyna aktywnie głosić. Masowa grupa ludzi przybyła do głównej świątyni Antiochii, aby wysłuchać przemówień nowego prezbiterium. Jan Chryzostom napisał w tych latach interpretację wielu książek Pisma Świętego, w tym większości Listów Apostoła Pawła, jak również wielu rozmów. I zajmował stanowisko nie mniej niż 32 lata. Wszystkie jego prace mają charakter egzegetyczny.

Kiedy arcybiskup zmarł w Konstantynopolu w 398 roku, cesarz Arkady chciał zobaczyć Zlatousta w tym stanowisku. Pierwszą rzeczą, z jaką zaczął się święty, była walka z pomocą kazań o niskim poziomie moralności wśród lokalnych duchownych.

Dbając o swoje trzody, skracał czas liturgii, która później stała się znana jako liturgia Jana Chryzostoma. Złożył wiele koncesji, aby chrześcijaństwo mogło się rozprzestrzeniać wśród pogan. Pozwolił więc Gothom na prowadzenie boskiej służby w swoim ojczystym języku, a nawet otrzymać nakaz kapłański. Ponadto, Jan Chryzostom wysłał misjonarzy do innych krajów, w tym do terytorium dzisiejszej Rosji. Oczywiście ta burzliwa działalność nie przyciąga wielu ludzi z kościoła. Ciężko domagał się od duchowieństwa, aby rozwiązać zachowanie, wyrzucał wysokie społeczeństwo w sposób zbyt bezczynny. Do wrogów dołączyli również biskupi, którzy zazdrościli popularności Chryzostoma i pragnęli być na swoim miejscu, a także cesarzowej Eudoxii, która zabrała się na swój własny zarzut.

Kiedyś w Konstantynopolu pojawili się cztery mnisi z skargą do Theophilusa, patriarchy Aleksandrii, który oskarżył ich o Origenism. Zlatoust poparł ich, za co sam oskarżył tę samą herezję. Teofilus zebrał ze swych zwolenników katedrę, na której postanowili wycofać Johna Chryzostoma. Dekret został podpisany przez cesarza Arkady z poparciem cesarzowej Eudoxia. Wkrótce decyzja ta została uznana za nielegalną, John powrócił na stanowisko, ale machiny wrogów nie kończy się tam.

Nowa katedra, prowadzona przez Akaki i Sevriyan, zabroniła mu głosić w Konstantynopolu. Wysłano go do Armenii, ale nie przestał służyć Bogu. Potem postanowili przenieść Zlatoust do najbardziej oddalonego i głuchego rogu imperium na wybrzeżu Morza Czarnego. John zmarł w drodze do tego miejsca w 407 roku. Jego relikwie w 438 zostały wzbogacone w Konstantynopolu.