564 Shares 7604 views

Boileau-Narsezhak: twórczy tandem francuskich pisarzy. Za Bualo i Thomas Narsezhak. Najlepsze prace

Twórczy duet, ponad czterdzieści lat zaskakuje czytelników z ich detektywów, ukrywa dwóch francuskich pisarzy: Per Bualo iw przeliczeniu Rober Herault. Jak oni tworzą tandem? Czy w równym prawem do utworzenia dwóch pisarzy? Jakie są ich głównym produktem? Ze względu na ich pracę języku rosyjskim? Jaki rodzaj filmów na podstawie detektywa Boileau-Narsezhak w kinach? Jakie książki są zdigitalizowane i umieszczone na wolnych bibliotek wirtualnych? O tym wszystkim, zobacz ten artykuł.


Biografia Pierre Lui Bualo

Przyszły pisarz urodził się w Paryżu w dniu 28 kwietnia 1909 r. Otrzymał staranne wykształcenie i początkowo robił interesy. Kilka lat pracy w fabryce produkującej czuł produktów. Wtedy „Próbowałem pióro”. Jego literacki debiut nastąpił w 1932 roku. Magazyn „Czytanie dla wszystkich” opublikował serię opowiadań połączonych ze sobą za pomocą jednego głównego bohatera – detektywa André Brunel. Talent młodego pisarza pozytywnie przez krytyków.

W 1934 Boileau bierze detektywa Bruyneel już na kartach powieści „Pierre drżeniem”. W tym samym roku napisał „Spacer po północy” historię. Niestety tłumaczenie rosyjskie tej pracy nie miała miejsca. W 1938 roku, wydanie 252 th kolekcji Le Masque został opublikowany czwarty pracę Pierre Boileau – „Reszta Bachusa” Podczas tej pracy autor zdobył nagrodę w konkursie francuskiej powieści przygodowych.

życie osobiste

Otrzyma nagrodę pieniężną, początkujący autor kupił mieszkanie w Paryżu i odważył się złożyć ofertę do młodych rąk i serc sekretarka, którzy pracowali w magazynie, który został opublikowany Boileau. Prywatne życie pisarza nie jest tak szorstki jak działkach swoich powieściach. On szczęśliwie żył z żoną aż do śmierci. A mieszkanie zmienić, on również nie zamierza, i zsunął się z niej dopiero w 1982 roku, kiedy lekarze przepisał mu klimat morski

, Po udzieleniu wydano Boileau dorabiał jako administrator w kabarecie posiadanych przez jego kuzyna.

W pierwszych dniach II wojny światowej został wcielony do wojska. Rota, który służył Per Bualo, w 1940-m został otoczony, a pisarz znalazł się w obozie jenieckim. Dwa lata później został poważnie chory, a na życzenie Czerwonego Krzyża, został zwolniony. W Paryżu Boileau został wyleczony i kolei zaczęły wspierać inne ofiary wojny jako część organizacji charytatywnej „Pomoc krajowa”.

Po wojnie, pisarz powrócił do działalności literackiej. Pod koniec lat czterdziestych stał się najbardziej znanych pisarzy, którzy pracują w gatunku powieści policyjnej.

Biografia Roberta Pierre Hérault

W przeciwieństwie do paryskiego Boileau, drugi element twórczego tandemu Urodziłem się w prowincji, w małej miejscowości Rochefort-sur-Mer na brzegu Charente, niedaleko jej ujścia do Zatoki Biskajskiej. Pisarz ujrzał światło trzeciego lipca 1908 roku. Tworzenie kryminały później stał się jego koledzy w tandemie. Początkowo zainteresowany filozofią Herault. Ukończył studia, a do końca lat czterdziestych był profesorem na wydziale Uniwersytetu. Ale pisał także powieści przygodowych, parodie amerykańskich detektywów. W tym przypadku, wziął swój pseudonim Tom Narsezhak.

Wśród dzieł filozoficznych Hérault i wydany pracy zatytułowanej „Estetyka gatunku detektywistycznej”. W tej książce, opublikowanej w 1947 roku, zawierał krytykę dzieł literackich, który stał się już sławny Pierre Boileau. Czytał „Estetyka kryminału” i skierowana do autora list z odpowiedzią. Przez długi czas obie twórcze członków tandem komunikować się zdalnie.

Spotkanie i pojawienie współpracy

Dziesięć lat po Boileau, Per Rober Hérault otrzymała nagrodę w tym samym konkursie na powieść „Śmierć w podróży”. Ale jeśli pierwszy wspólnie zdobył nominację „Najlepszy detektyw w 1938 roku, że” Tom Narsezhak cechował szczególnie. Został nazwany przez autora „mistrzowski polecenia techniki pisania prac przygody.” Podczas ceremonii nagrody specjalnej podróży i Per Bualo. Więc dwa pisarza wreszcie spełnione.

Dwa pisarze mają wiele wspólnego: romans z Arsène Lupin (głównego bohatera Maurice Leblanc), niezadowolenie z obecnego stanu francuskiego detektywa gatunku. A autorzy zdecydowali się stworzyć kreatywną Tandy, nazywając jego nazwisko i pseudonim – Boileau-Narsezhak. Już pierwszy owoc tej współpracy – powieści „Ghost Hunt”, wydany w 1951 roku – stała się bestsellerem. Autorzy nie poprzestał i stałą współpracę.

Boileau-Narsezhak: Książka

Czterdzieści jeden rok przed śmiercią Pierre Boileau 16 stycznia 1989 Po pierwsze, nie był to tandem. W tym czasie 37 napisali autorzy opowiadań i powieści. Oni także „wskrzeszony” pan złodziej Arsena Lyupena i poświęcił pięć ciekawych książek. powstały współautorem trzy zbiory opowiadań i sześciu powieści dla młodzieży. „Uzurpacji osobowości” szczególnie warto wspomnieć. Ta kolekcja zawiera ponowoczesnym pastisze A. Christie, Arthur Conan Doyle, E. Quinn, D. Sayers, G. Chesterton, R. Stout, L. Charteris i innych mistrzów gatunku.

tłumaczenie rosyjskie większości dzieła twórczego duetu został po raz pierwszy w 2000 roku, kiedy wyszedł kompletne dzieła Boileau-Narsezhak. W 11 tomy zostały opublikowane już znanych powieści i opowiadań: „ten, który nie stać”, „Wśród trupów”, „Wilk”, „wdowców”, „złe oko”, „Twarze w ciemnościach”, „Zaczarowany las” i więcej więcej. Ponadto widzimy światło w rosyjskim i książek, takich jak „brat Judasza”, „Nietykalni”, „zamkniętej przestrzeni”. Ostatni produkt jest wciąż znany jako „ścisłego kręgu”. Jest to powieść o dwóch utalentowanych sióstr, którzy nienawidzą się nawzajem. Biorą odwet subtelnie, z biegiem lat, z pomocą darów, które mogą być irytujące.

Inne dzieła twórczego tandemu

Duet Boileau-Narsezhak pisał nie tylko jednym powieści policyjne. Spod pióra współautorów opublikował dokładną i szczegółową analizę historii gatunku detektywistycznej. Pierwszy literacko-krytyczne esej został opublikowany w 1964 roku pod tytułem „Police powieść”. W 1975 współautorami są aktualizowane i zakończeniu prac „maszyny zaprojektowane w trosce o czytelników.” W tych książkach, esejach, nie tylko śledzi historię i rozwój trendy powieści policja gatunku. Współautorami poruszyć kwestię, że w drugiej połowie XX wieku, w dobie postmodernizmu, jak nigdy staje się istotne detektywa psychologiczny.

Pod koniec życia obu pisarzy, w 1986 roku, wydali autobiograficznej książce „tandem lub trzydzieści pięć lat niespokojny napięcie.” W tej pracy podnieść ich zasłonę tajemnicy nad wejściem do jego „kreatywną kuchnią”.

Tom Narsezhak przeżył swego partnera tandem przez dziewięć lat. Ostatni wspólny ich pracy – powieść „Słońce w dłoni”, wydany w 1989 roku. Boileau po śmierci, opublikował kilka jego prac. Za Rober zmarł w Nicea Hérault siódme w czerwcu 1998 roku, nie żyją na miesiąc przed jego dziewięćdziesiątego urodzin.

Boileau-Narsezhak: adaptacja

Twisted fabuła powieści kryminalnych, rozwój, który trzyma czytelnika w napięciu nerwowym, niespodziewany wynik – wszystko jest po prostu idealny dla transpozycji tej książki w formacie skryptu. Rosnąca popularność tandem-Boileau Narsezhak zainteresowanych filmowców. Liczne adaptacja filmowa w czasach, kiedy nie czytać i patrzeć, zdobyte sponsorom Fame. Ale musimy oddać hołd geniuszowi pisarzy. Na literackim Olimpie szli na własną rękę.

„Ten, który nie był” – jest to pierwsza wspólna praca z autorów, przeniesiony ze stron papieru na szerokim ekranie. Jednak dyrektor Henri-Zhorzh Kluzo zmienił tytuł. Film Detektyw „Diabeł” został wydany na początku 1955 roku i zdobył nagrodę. Lui Dellyuka i Edgar Allan Poe.

Dwa lata później, Boileau-Narsezhak zgodził się adaptacji powieści „ze świata zmarłych.” Reżyser filmu „Vertigo” stał się panem „okropności” jako Alfreda Hitchcocka.

Charakterystyka twórczości Boileau-Narsezhak

Teraz podwójne nazwisko autorów już służy jako marka jakości detektywistycznej powieści. Tandem stał się klasykiem literatury francuskiej XX wieku. Jaka jest tajemnica popularności tego duetu? Zamknięta przestrzeń, w której toczy się akcja często w powieściach Boileau-Narsezhak zawęża listę podejrzanych. Czytnik jest cały czas wydaje się, że jest blisko rozwiązania zagadki, które w rzeczywistości okazuje się być sieć przemyślnie rozmieszczone pułapki. W autobiograficznej książce autorzy odkryli fundamenty swojego procesu twórczego. Boileau dał ideę „skręcona intrygi” i Narsezhak pracował przez najdrobniejsze szczegóły i polerowane stylu.