117 Shares 2416 views

Syndrom doskonałego ucznia u dorosłych i dzieci. Jak pozbyć się doskonałego zespołu źrenic?

Wśród zwykłych ludzi, z ich zaletami i wadami, są takie niezwykłe osoby, które są idealne. Lub przynajmniej starają się o to. W takich przedstawicielach ludzkiej ras zawsze wszystko układa się na półkach – zarówno myśli, jak i rzeczy w szafkach. Są schludne i schludne i wykonują swoją pracę bez zarzutu. Ale z jakiegoś powodu nie wszyscy są zadowoleni. Chodzi o to, że ich ideał jest wynikiem takiego zjawiska psychologicznego, jak "doskonały zespół studenta".


Niejednoznaczne pojęcie

Koncepcja ta jest jedną z "folkowych" nazw terminologicznych form perfekcjonizmu. Oznacza to, że dla osoby, która cierpi z tego, dopuszczalne jest jedynie absolutne i idealne działanie jakiegokolwiek działania. Oznacza to, że nie "być może" i "tak, dobrze", nie ma wad, ale wszystko jest ustrukturyzowane, doprowadzone do perfekcji i wykonane "doskonale dobrze". I tak we wszystkich aspektach życia. Syndrom doskonałego ucznia w psychologii dorosłych studiuje od dawna i z pasją. W tym zakresie jest wiele badań naukowych i prac, więc świadomość ludzi w tej materii jest dość wysoka. Niestety, takie "doskonałe" nie stają się mniej.

Objawy

Syndrom honoru uczeń może się manifestować na różne sposoby, a czasami dla niego może być zaakceptowany elementarne aspiracje osoby do zrobienia czegoś dobrego lub prawego. Niemniej jednak istnieją "dzwony", na których trzeba zwracać uwagę, z czasem na pomoc i wsparcie bliskiej osoby, dziecka lub przyjaciela. Nawiasem mówiąc, zarówno u dzieci, jak i dorosłych symptomatologia tej psychologicznej dolegliwości jest wyrażona w ten sam sposób.

  1. Chęć doprowadzenia wszystkiego do ideału: wszystkie zabawki są ułożone "pod linią", w dzienniku zawsze jest tylko "pięć", w kuchni każda patelnia jest doprowadzona do blasku, w samochodzie nie ma plam kurzu, buty są czyszczone, kwiaty są zawsze podlewane, i tak dalej. "Prawie"! Wszystko musi być doprowadzone do doskonałości.
  2. Osoba reaguje boleśnie na jakąkolwiek krytykę. Opinia publiczna i ocena pracy – przede wszystkim w życiu. Każda negatywna ocena ("oszust", a nawet "cztery" w celu kontroli, nagany ścisłego przełożonego, uwaga przechodni na ulicy itp.) Może po prostu pogrążyć taką osobę w najgłębszej depresji, powodując bardzo silne zaburzenia psychiczne lub co najmniej bardzo smutne i zepsujące Nastrój jest bardzo długi.
  3. Szalenie zazdrość na chwałę, adresowane do innych ludzi. Perfekcjonista może łatwo wpaść w histerię tylko dlatego, że nauczyciel wychwalony dzisiaj nie jest jego samą osobą, albo nagroda za pomyślnie zrealizowany projekt została przyznana kilku pracownikom w tym samym czasie. "Doskonały" powinien być zawsze tylko najlepszy.
  4. Samo poświęcenie jest drugim ja takich ludzi. Żadne pozbawienie nie powstrzyma ich w drodze do ideału. Mogą poświęcić się, swoją rodzinę, zainteresowania, rekreację, rozrywkę, w ogóle, absolutnie wszystko, dla pełnego wykonania zadania. Gdy osiągniemy cel, przejdą do następnego, a następnie nowe ofiary są już w ruchu.
  5. Ciągłe porównanie siebie z innymi: nikt nie powinien być lepszy, nie popełnia błędów i błędów, podobnie jak inni. Jeśli honoruje się uczeń na swojej drodze życiowej jeszcze bardziej idealnym człowiekiem, możliwe są dwa rezultaty. Albo "nienaganne" stanie się idealnym dla perfekcjonisty, którego należy przestrzegać, lub takie spotkanie doprowadzi do głębokiej depresji z poważnym urazem psychicznym i konsekwencjami.

Przyczyny pojawienia się

Zgodnie z najnowszymi badaniami w dziedzinie psychologii i genetyki, można uzyskać zarówno zespół doskonałego ucznia jak i dziedziczny. Z genetyką argumentujących ludzkości jeszcze nie dowiedziałem się, ale aby zrozumieć, co powoduje takie zaburzenia psychiczne, jest całkiem możliwe dla każdego.

  1. Niewłaściwie stwierdzono w dzieciństwie, że miłość nie jest bezwarunkowa, trzeba zarabiać, a tylko dobre czyny. Im lepsze i prawo do zrobienia wszystkiego, tym bardziej pokochają. Jak często rodzice mówią swoim dzieckiem: "Gdybyś był doskonałym studentem, byłbym z ciebie dumny i kochany". Albo tak: "Nie zbliżaj się do mnie, nie rozmawiaj ze mną, bo dziś zachowywałeś się bardzo źle" itd. Z takich wypowiedzi dziecko ustanawia link: jeśli dobrze i słusznie, będą kochać, a jeśli nie – nie będą . W związku z tym powstaje pragnienie, aby wszystko w jakikolwiek sposób osiągnąć za wszelką cenę, ponieważ miłość i spowiedź są zagrożone. Niestety ten błąd można tolerować nie tylko przez rodziców, ale również przez nauczycieli, dziadków, a nawet przyjaciół i kolegów z tej szkoły. Miłośnicy i tatusiowie kochający i troskliwi po prostu nie rozumieją czasu, jaki rodzaj zjawiska i jak go walczyć.
  2. Stała obecność jednego lub więcej patologicznych perfekcjonistów w środowisku człowieka może powodować tak zwane "zakażenie" zarówno u dorosłych, jak i dziecka. Oczywiście, na poziomie fizjologicznym, nie ma wirusa ani bakterii. Ale na poziomie świadomości i podświadomości przyjęcie umiejętności, cech charakteru i zachowań innej osoby, z którą ma stały i bliski kontakt, nie jest takie rzadkie. Jak mówią ludzie, z kim jesteś prowadzony, więc potrzebujesz tego. Często rodzice perfekcjonistyczni wychowują swoje dziecko na ich obrazie i podobieństwie, iw wyniku czego jedna osoba z zawyżonymi roszczeniami do siebie i innych, z bolesnym wzniosłym poczuciem niedoskonałości tego świata i pragnieniem doprowadzenia wszystkiego do perfekcji.
  3. Nadmierna samooceny może także doprowadzić do takiego stanu. Analizując ich błędy i porażki, człowiek uważa, że jeśli zrobi to dobrze lub zrobi coś lepszego, to wszystko się zmieniłoby inaczej lub coś się nie wydarzyło. Prowadzi to w przyszłości do pragnienia, aby zrobić wszystko lepiej, a następna awaria jest jeszcze lepsza, a więc coraz dalej. Bardzo często występuje u dzieci, które są mocno krytykowane za błędy i złe działania.

Żałosne konsekwencje

Jaki jest niebezpieczny patologiczny perfekcjonizm? Zespół doskonałego ucznia u dorosłych kobiet i mężczyzn, a także u dzieci, przejawia się zarówno w problemach psychologicznych (ograniczona komunikacja, częste stany nerwowe, depresja), jak iw dolegliwościach fizycznych (zakłócenie układu krążenia i układu nerwowego, skoki ciśnienia krwi, nerwowe i fizyczne Wyczerpanie ciała).

Zrozumienie objawów, przyczyn i konsekwencji można szukać pomocy psychologa. Jeśli nie ma takiej możliwości lub pragnienia, co do zasady, każdy może wypracować sobie sposób postępowania z tą chorobą, korzystając z następujących wskazówek.

Jak pomóc dziecku?

Że ukochane dziecko nie ma problemów z tworzeniem własnej rodziny, a potem ze swoimi spadkobiercami, konieczne jest przede wszystkim zapewnienie mu sprzyjających warunków życia i dorastania. Psychologiczny nastrój odgrywa w tym względzie zasadniczą rolę.

Wskazówka 1: Miłość i uwagę

Od urodzenia, pozwalając dziecku zrozumieć, że miłość jest bezwarunkową koncepcją. Nawet jeśli pamiętnik pokazuje "oszust" albo reżyser zabrał swoich rodziców do szkoły z powodu złych zachowań ucznia, mama i tata nadal będą kochać. Tak, będą zdenerwowani, kontynuowana będzie edukacyjna rozmowa, a być może nawet będą stosować pewien rodzaj dopuszczalnej kary, ale jednocześnie będą ich całe serce wraz z dzieckiem. I nie fizyczna kara, nadmierne pozbawienie lub alienacja!

Wskazówka 2: Geniusz nie jest najważniejszą rzeczą

Aby nie rozwijać syndromu dziecka, nie powinieneś "rzeźbić" geniuszu lub zwycięzcę od niego we wszystkich konkursach, konkursach i olimpiadach. Niech dziecko angażuje się w to, co jest zainteresowane i wykonywać zadania, które są w jego mocy. Niech ucznia nie zasila, a nie zdobywca tańców balowych, a nie zwycięzca konkursu najlepszych rzeźb z plasteliny itp., Ale jego ulubiony, rodzimy i psychicznie zdrowy!

Wskazówka 3: Różnorodność i improwizacja

Jeśli student spędza nadmierną ilość czasu na studiowaniu, bez odpoczynku i spacerów, siedzi za książkami, stara się być najlepszym uczniem dla całej szkoły, co oczywiście jest dobre. Ale, jak wiesz, "dużo dobrego – również nie dobrego". Aby mieć pewność, że taki pilny dzieciak nie zarobi "doskonałego zespołu ucznia" wraz z pięcioma, dyplomami i medalami, rodzice powinni przestać dotykać i rozpraszać swoje dziecko do czegoś innego, aby pokazać, że na świecie jest wiele rzeczy, które nie są idealne, ale interesujące. Na przykład, aby wieczorem wieczorem towarzyszyć pies i rozmawiać o wszystkim inaczej, nie używaj tej samej trasy, ale za każdym razem, aby improwizować.

Lub całkiem nieoczekiwanie, pomimo góry nieużywanych potraw lub prac, które jeszcze nie zostały zrobione, zbierają się i chodzą z całą rodziną do natury, aby grać w badmintona.

Jak pozbyć się zespołu doskonałego uczeń dorosłych?

Potem, po zrealizowaniu istnienia podobnego problemu, będziesz musiał wypróbować własną rękę. Jak mówią, zbawienie tonących ludzi jest dziełem utopionych ludzi.

Wskazówka 1: niewielkie zmiany

Pozwolić sobie przynajmniej trochę zaniedbania. Na początek możesz zrobić fryzurę, która nie ma idealnego stylu. Następnie wybierz kilka rzeczy, które nie wyglądają jak reszta szafy. Możesz też spróbować iść spać bez mycia naczyń, iść do pracy, nie biorąc worki śmieci z tobą, która musi być wyrzucona, zawiesić ręczniki w łazience nieodpowiednie miejsca. W pierwszej kolejności będzie to trudne, ale zmiana takich drobiazgów sprawi, że będzie jasne i czuć, że świat nie upadnie, jeśli nie wszystko w nim jest doskonałe i bez skazy.

Rada 2: Delegacja Urzędu

Dobrym sposobem na pozbycie się doskonałego zespołu źrenic jest umożliwienie komuś zrobienia czegoś dla siebie. Na przykład pozwolić jej mężowi iść do sklepu i kupić dowolne produkty, które wybiera, a nie te, które są wymienione w ścisłej liście. Albo niech sama koleżanka doprowadzi projekt do końca, bez każdych minut monitorowania i weryfikacji. Oczywiście to spowoduje całą falę emocji, ale będzie to trudne tylko kilka pierwszych razy. Wtedy ta sama zasada będzie działać: świat nie jest doskonały, ale pomimo to, nadal ma, a ludzie w nim są szczęśliwi.

Wskazówka 3: proces jest ważny, a nie wynik

A wreszcie można przezwyciężyć zespół doskonałego ucznia w dorosłym, ucząc się cieszyć się nie rezultatem, który zostanie osiągnięty na końcu ścieżki, ale na każdym kroku i na moment. W końcu ważne jest nie tylko przyjemność klienta z widocznego wyniku pracy firmy, ale także każda minuta spędzona w pracy, wszystkie uśmiechy kolegów, wszystkie przyjemne wspomnienia i jasne małe rzeczy.

Aby przezwyciężyć syndrom honoru uczeń jest trudny, ale to wszystko jest całkiem realne. Najważniejszą rzeczą nie jest próba "perfekcji"!