873 Shares 3968 views

Natalia Kovshova – dziewczyna-snajper

Więc był los, że życie Natali Kovshovoy był bardzo krótki, ale mimo, że żyła tak, że cały kraj jest wciąż dumny z wyczynu zwykłej młodej dziewczyny.


Życie przed wojną

26 listopada 1920 w stolicy Baszkirii (Ufa), w rodzinie prostych robotników, dziewczynka urodziła. Jej ojciec i matka, i nie mógł sobie wyobrazić, że w ten dzień dzięki nim urodził się wojownikiem, który nie da łaskę wroga. Ale do tej pory było to najbardziej zwyczajne dziecko.

Gdy tylko dziewczyna stała się trochę, wiadro, rodzina przeniosła się do Moskwy, gdzie Natasza poszła do szkoły (szkoły średniej liczbie 281, dziś numer 1284).

Przed wojną radziecka młodzież dosłownie w szkole gotowy do obrony ojczyzny. I nie zatrzymać się na bok i Natalia: kobieta weszła Osoaviakhim, który przeszedł szkolenie w zakresie filmowania, za którą otrzymała tytuł wyników „Woroszyłow Sharpshooter”.

Po otrzymaniu ostatecznego świadectwa w szkole, dostała pracę w „Trust” Orgaviaprom WP, równolegle przygotowuje się do wejścia do Instytutu Lotnictwa (MAI). Jednak plany Natasha nie były przeznaczone do come true – wojny w Niemczech, pomimo osadzonego wcześniej pakt o nieagresji, najechał na terytorium ZSRR.

Wybuch wojny

Od pierwszych dni wojny Natalia Kovshova starał się pomóc kraj walczyć z wrogiem, dołączając do zespołu obrony cywilnej bojowników. Ich zadaniem było ugaszenie uwięziony na dachach domów firebombed. Jednak to nie wystarczyło: chciała przodu. A niektóre pomoc w osiąganiu Nataszę wcześniej zdobyte doświadczenie strzelanie.

26 lipca 1941 dziewczynka Komsomołu wysyłane do specjalnych kursów, gdzie musiała przejść szkolenie snajpera. A potem celował, będąc w gronie najlepszych absolwentów. Aw październiku tego samego roku Natalia Kovshova zostało włączonych do Trzeciej Dywizji Piechoty, utworzone z Ludowej ochotniczych i stacjonował w Moskwie.

Walka doświadczenie młodego snajpera

Jego pierwsza walka Natalya odbyła się jesienią 1941 roku, kiedy jego podział do obrony stolicy przed wrogiem. W styczniu 1942 roku została wysłana do północno-zachodniego frontu, gdzie zostało włączonych przez snajpera w pułku 528 TH 130. Dywizji Piechoty, która jest częścią pierwszej armii.

Według informacji otrzymanych z blachy premia Natalyu Venediktovnu Kovshovu ona aktywnie uczestniczył w niemal wszystkich operacji wojskowych prowadzonych przez pułk.

Tak więc, w walce o miejscowości New Ross Nataszy w ciągu dwóch dni zniszczone jedenastu Niemców, którzy w większości byli snajperzy, lub jak są one nazywane w żargonie wojskowym „kukułki”.

Innym pięć zostało zabitych przez hitlerowców na ręku w pobliżu miejscowości Guczkow. W tej walce, Natasha uratował życie ciężko ranny dowódca III batalionu Sztuki. Lt. Iwanow, wyciągając go z pola bitwy pod ciężkim ostrzałem wroga. Ponadto, jego głównym zadaniem – snajper – Dziewczynka ma łączyć z obowiązkami sygnalistą.

Podczas bitwy o miejscowości Velikushu Screener rąk nazistów zginęło 12. Ponadto, wspólnie z Natalią tak młody jak ona była też dziewczyną i snajper – Masza Polivanova – zniszczone nazistów załogi karabinu maszynowego, co sprawiło, że możliwe do wykonania ataku jego jednostki.

W walce o wsi. Duży Vragova Natalia zniszczył sześć niemieckich żołnierzy, ale został ranny odłamkami z powłoki: rannych obie ręce i nogi, ale pozostał aż do końca walki w szeregach, nie chcąc opuścić stanowisko.

Ze szpitala, że został zwolniony, nie czekając nawet, aż otrzymał w pełni zagojone rany. Wracając do zespołu, snajper Natalia Kovshova kontynuował swoją pracę. Wkrótce oficjalnie ze względu na jego już nie było 167 zabitych przez nazistów, chociaż według świadectwa Georgiya Balovneva (jej brat-żołnierz) rzeczywista liczba zostanie osiągnięta dwieście.

Natalia Kovshova – HSU

14 sierpnia 1942 pułk, który służył jako Natalia, doprowadziły walk na północ od rzeki Ryabey (rejon Novgorod). wiadro Polivanova a częścią zespołu snajperskiego został wysłany do wioski w pozycji Sutoki-Byakov gdzie mieli walczyć wkrótce.

Podczas konfrontacji grupa straciła dowódcę, a jego funkcje Natalia wzięła na siebie. Ciągle się zmienia swoją pozycję, snajperzy powstrzymał natarcie Niemców. Podczas kolejnego ataku hitlerowców czekał na Niemców do ich lokalizacji pozostanie nie więcej niż trzydzieści metrów, a następnie otworzył ogień. Atak Niemców „dusił”, ale nie na długo, dotkniętego wyższości w zatrudnieniu, a wkrótce Niemcy wznowili ofensywę. W tym czasie wszystkie drużyny broniącej wciąż żyje trzy: Natasza, jej przyjaciel Masha Polivanova i poważnie ranny wojownik Novikov, więc wrócił prowadzić ogień może tylko dziewczynka.

Posiadanie wielu urazów, dwóch dziewczynek rozstrzelano dopóki wróg nie jest ostatnia kula została wysłana. W wyniku tej amunicji nie opuściły tylko cztery granaty. Dwa z nich poleciał w kierunku zbliżających się Niemców. Pozostałe dziewczęta zostały zarezerwowane dla siebie. Oczywiście, mogą zrezygnować i, być może, aby utrzymać się przy życiu, ale preferowane niewoli śmierci. Dziewczyny wysadzili się, gdy Niemcy zbliżył się do ich schronu, zabijając kilkanaście nazistów.

Za poświęcenie i odwagę dwóch dziewczynek został pośmiertnie odznaczony Orderem Lenina i Złotej Gwiazdy Bohatera Związku Radzieckiego.

Hołd dla bohaterów

N. Polivanov wiadro i pochowano we wsi Korovitchino, gdzie hołd dla ich bohaterstwa obelisku.

Natalyu Kovshovu Ufa i Moskwa jest słusznie uważane za jego „córka”. W związku z tym, jedna z ulic stolicy nosi jej imię. Również w Ufie znajduje się ulica nazwana na cześć dziewczyna-snajpera.

Na ścianie szkoły w Moskwie, gdzie studiowała Kovshova wisi tablica. Ponadto, na cześć Nataszy nazwane ulice w miastach Czelabińsku i Stara Russa i wsi Zăluceni, Mirage i Mesyagutovo.

Należy zauważyć, że w 1944 roku ZSRR pocztowy wydany specjalny okolicznościowy znaczek na cześć feat dwóch dziewczynek.

W latach siedemdziesiątych nazwa Natali Kovshovoy był jednym z okrętów.

Natasha i Masza, kiedy dokonał wyczynu, było niewiele ponad dwadzieścia lat, ale dziewczyny nie wahał, oddali swoje życie dla ojczyzny, stając się dla swoich współczesnych i dla potomnych przykład prawdziwego patriotyzmu.