485 Shares 5655 views

St Petersburg Akademicki Teatr Leningrad Rady Miasta: repertuar, opisy i aktorzy

W życiu każdego człowieka istnieją tzw symboliczny, a może być i miejsca kultu. Dla theatergoers jednym z tych miejsc, oczywiście, jest Petersburg Akademicki Teatr Leningrad Rady Miejskiej. Nie tylko mieszkańcy miasta, ale każdy turysta lub podróży i próbuje dostać się na wystawie w tej świątyni Melpomeny.


New Century – nowa kultura

W XIX-wiecznym teatrze miejskim nie było tak dużo. Zasadniczo działając trupa wspierany przez patronów i działał na scenie „głównej” teatru. Publiczny dostęp do takiej reprezentacji został zamknięty.

Na początku XX wieku widział rewolucję nie tylko w życiu politycznym kraju. Transformacja i dotknął wszystkich dziedzin sztuki – artystów, poetów i pisarzy, choreografów i reżyserów wieku czuł się wolny i przedstawione sąd wielbicieli jego projekty eksperymentalne. Na tle sztuki współczesnej nie jest zaskakujące, że w 1933 roku w Petersburgu był teatr, który został nazwany „nowym”. Później Trupa kierowany przez Isaac Kroll przekształcony Teatru Akademickiego Leningrad Rady Miejskiej.

holenderski kościół

Pierwszy występ odbył się w budynku holenderskiego kościoła, znajduje się na Newskim Prospekcie. Budynek kościoła nie mają wszystkie warunki konieczne do otrzymania teatru, a wkrótce po pierwszych występów pożar prawie zabrał ze sobą cały zespół. Teatr, ledwo się rozpoczął, niemal przestała istnieć.

Ale gra jest kierowana przez Croll (uczeń VE Meyerholda) i zachwycił publiczność i krytyków. Genialne aktorstwo, stanął w początkach tej świątyni Melpomeny, nie przeszedł niezauważony. Z prośbą do władz okazało figury teatru i sztuki, aw roku 1936 w teatrze przebudowany pokój A. I. Pavlovoy wznowił działalność St Petersburg Akademicki teatr Leningrad Rady Miejskiej. Trójcy na ulicy pojawił się plakaty grać A. N. Ostrovskogo „Mad Money”, z którym historia tego firma rozpoczęła.

W czasie II wojny światowej, budynek jest bardzo dotknięte przez bombardowania, a wrócił z długiej trasy artystów dalekowschodnich dostarczyły nowych pomieszczeń – dawnej rezydencji księcia V. P. Golitsyna i Teatr Akademicki Leningrad Rady Miasta Adres zastąpiony Vladimirsky Prospekt 12.

Meyerholdovshchina

W późnych latach 30-tych figur od sztuki zaczął walczyć z postępowych reżyserów i aktorów. Chęć zmodernizować, aby odczytać na swój sposób dzieł klasycznych dzisiaj nie dziwi nikogo, ale wręcz przeciwnie, jest bardzo popularne. W tym samym czasie, z nazwy zwyczajowej „Meyerholdovshchina” (pochodzący od nazw reżysera V. E. Meyerholda) przestraszony, a nawet odpychane. Oszczędny, znaleźć nowe sposoby na ludzi sztuki nie zaakceptować i żyć w dół.

W tym cyklu było kilka teatrów w Petersburgu. Teatr Lensoviet – nie jest wyjątkiem. Główny reżyser, Isaac Croll, został odwołany ze stanowiska. menedżerów kultury decyzja miejskich został zastąpiony przez BM Sushkevich.

Jedność edukacji

Wybitny aktor, nauczyciel BM Sushkevich, przyniósł ze sobą szereg absolwentów Instytutu Teatralnego. Po pracy z A. P. Chehovym i E. B. Vahtangovym Pierwszy Moskwa Sztuka Teatr Studio, dowiedziawszy się w K. S. Stanislavskogo i LA Sulerzhitskii Boris był przekonany, że sukces trupy potrzebne „jedna fala” (jak Chciałbym powiedzieć teraz). Tylko taka jedność percepcji i podstawy metodologicznej prac będzie prawdziwie ujawniać i przekazywać istotę dzieła sztuki. Jest to obietnica, że przyniósł do Teatru Akademickiego Leningrad Rady Miejskiej. Petersburg szybko stał się wyrafinowane, estetyczne i jednocześnie bardzo nowoczesne rozwiązania sceniczne BM Sushkevich.

Bardzo zróżnicowane, ale dobrze wyważona i składa repertuar pozwolił otworzyć niemal wszystkich aktorów trupy. W inscenizacji Schillera ( „Maria Stuart”, „Conspiracy Fiesco w Genui”) na scenie świeciły Nadezhda Bromley, żonę i sojusznika Sushkevich. Kobieta była również pisarz i reżyser; dzięki jego uwagę i romantyzm występy się jeszcze bardziej wysublimowane, jasne kolory.

Głębokie studium psychologiczne bohaterów widzowie z zapartym tchem „czytać” w „Restless starości” (L. Rakhmanov) „Filistynów” (Gorki), „Mean” (Jean-Baptiste Moliere). Jedynie poprzez stworzenie prawdziwego trupa zespołu Sushkevich udał się na scenie i odegrała znaczącą rolę w świecie dramatu Matthias Clausen dramatu G. Hauptmanna „Przed zachodem słońca”. słusznie wydajność przez krytyków teatralnych legenda.

„żołnierze usług kultury”

Jest z tym preparacie St Petersburg Akademicki Teatr Leningrad Rady Miejskiej w październiku 1940 roku, został wysłany do długiej trasy na Dalekim Wschodzie. Wieści o wojnie znalazł aktorów w Chabarowsku. Tour ciągnęły się długie 5 lat. Do lata 1945 roku teatr pracował na Syberii i Uralu, na Dalekim Wschodzie iw dalekiej północy. posterunki graniczne, miasta, kopalnie złota i okręty 1300 widział prawie 1000 przedstawień i koncertów. Aktorzy regularnie podróżował do części działającej brygady linii frontu.

Oczywiście, w tak trudnym czasie, artyści mogą łatwo po prostu mówić do publiczności, wspieranie ich. Jednak, mimo wszystko, repertuar teatru Lensoviet aktualizowana. Były występy K. Simonow, A. Korniychuk Władimira Sołowjowa, który został pokazany na froncie życia i doświadczeń tych, którzy pozostali w tyle.

Link Akimowa

Po śmierci w 1946 Sushkevich dyrektorów nie pozostał w teatrze na dłużej niż jeden sezon. Od pewnego czasu Petersburg Akademicki Teatr Leningrad Rady Miejskiej na czele Nadieżdy Bromley, umieścić „Nora” Ibsena. Było to ważne wydarzenie w życiu teatralnym miasta. Następnie reżyser stał się aktorka Galina Korotkevitch. Potem przyszła kolej na serię kolejnych dyrektorów, aż w końcu, w teatrze nie wydaje Nikołaj Pawłowicz Akimov. To zdegradowany i „zesłany” tutaj od Teatru Komedii za „formalizm”, który poniósł w swoim czasie J. Kroll.

Akimov przyniósł świeże powietrze oraz firmę przy życiu. Oprócz nazwy nowego aktorów, które stały się znane dzięki publicznych do ostrością artystycznej wizji reżysera, są nowe produkcje: pierwszy musical radziecki «Wiosna w Moskwie», reaktywowana rosyjski dramatyczny satyra Saltykov-Szczedrin i A .W. Sukhovo-Kobylin. Mikołaj I przypuszczać, że klasyczne dzieła nie można zapominać, że jest przez nich mogą i powinny być nauczane gustów i zrozumienie teatralnej estetyki widza.

A w przeddzień 20. rocznicy trupy Teatru Nowego, został wyróżniony Radę Leningrad.

epoka Vladimirova

W 1956 roku powrócił do rodzinnego Akimov Comedy Theatre, a główny dyrektor Rady Miejskiej Leningrad wymienić bez konieczności „przystąpić do odpowiedzialności.” Ale w 1960 roku stanowisko dyrektora naczelnego był Igor Pietrowicz Vladimirov. I nie było nawet bardziej interesujące życie trupy. Vladimirov co był liderem, który tak długo czekaliśmy i szukał aktorów.

Podobnie jak wszystkie reżyserów, zaczął aktorem. Po pracy w Tovstonogov Igor Pietrowicz zaczął mu pomagać w formułowaniu występów i opanowaniu tego zawodu. Powołanie Vladimirov i tłumaczenie w 1962 roku w Akademickim Teatrze Leningrad Rady Miejskiej Alisa Freundlich (żona Vladimirova) Państwowej wielu lat zdefiniowane twórczy kierunek firmy.

Choć dyrektor lubił współczesnego dramatu, komedii i określonych widzów zagranicznych zwrócił się pomysł klasyki. Z inscenizacja „Opera za trzy grosze” teatru nabył charakterystyczny gatunek łączy ekscentryczny, dziennikarstwo, romans i groteska. To jest to, co kryje się za niewiarygodnym sukcesie okres 40 lat.

nowoczesność

Kiedy w 1999 roku Vladimirov umarł, został zastąpiony przez V. B. Pazi. Człowiek najwyższej kultury, jest on bardzo ostrożny stosunek do tradycji teatru. Ale nie boi się podjąć ryzyko i rozszerzony repertuar dość nietypowe, ale bardzo ciekawe występy Bergman, Nabokov Berberova. Pasi zaprosił najlepszych znanych reżyserów i młodych talentów, ustanawiając tym samym zawsze przyciąga uwagę widza.

Od 2011 roku, po 5 latach bez podważenia głównego reżysera, dyrektora artystycznego „Leningrad Rady Miasta” stał Yu. N. Butusov, który kiedyś przyniósł ze sobą Pasi. Je gra zmieniła teatru, ale pozostał wierny do ducha kreatywności i energii.