548 Shares 9132 views

Straty USA w Wietnamie: według roku

Uwarunkowania USA w Wietnamie były większe niż w drugiej wojnie światowej. Ta kampania okazała się najkrwawsza dla Amerykanów. Ani przed, ani po tym, USA nie stracili tak wielu ludzi i technologii. Przypomnijmy powody tego konfliktu, a także przebieg operacji wojskowych. Będziemy głosić nie tylko utratę Stanów Zjednoczonych w Wietnamie, ale także utratę drugiej strony, a także lokalnych mieszkańców będących ofiarami tego konfliktu.


Przyczyny wojny

Wojna była związana z podziałem świata po II Wojnie Światowej na dwa systemy: kapitalistyczne i socjalistyczne. Wojna w Korei zakończyła się, dzieląc raz zjednoczony kraj na dwa obozy. To był obrót Wietnamu. W 1954 r. Został podzielony wzdłuż 17 równolegle do północnej (socjalistycznej) i południowej (kapitalistycznej pod rządami francuskimi). Północy aktywnie zaatakowały przy wsparciu ChRL i ZSRR, starając się utworzyć jedno państwo pod jego banderą. Kwestia unifikacji była tylko kwestią czasu. Południa, oczywiście, nie chciał pogodzić się z tym stanem rzeczy, a państwa kapitalistyczne, na czele z Stanami Zjednoczonymi, nie zamierzały dać jeszcze większego nacisku banerów socjalistycznego obozu.

Okazje

Amerykańskie społeczeństwo boleśnie reaguje na utratę swoich żołnierzy w każdej wojnie. Dlatego przed rozpoczęciem jakiegokolwiek konfliktu prowadzona jest poważna propaganda informacyjna. Aby rozpocząć operacje, potrzebny jest zbrojny incydent, który może służyć jako usprawiedliwienie dla wyzwolenia działań wojennych. Stało się to wydarzenie w zatoce Tokyo w dniu 2 sierpnia 1964 roku. Niszczyciel US Navy "Maddox" zbliżył się do granic Wietnamu Północnego i został zaatakowany. I 5 sierpnia 1964 r. Amerykanie zaczęli bombardować. To wydarzenie wciąż rodzi wiele pytań:

  1. Dlaczego zniszczyć niszczyciela na brzegu wrogiego państwa? Przed tym wydarzeniem Amerykanie wylądowali na południu oddziału instruktorów. Północy uważano już za wroga.
  2. Okoliczności śmierci statku nie zostały ostatecznie wyjaśnione. Jest wersja, która fizycznie nie mogła zniszczyć tego statku.
  3. Szybkie podejmowanie decyzji. Dopiero trzy dni między zniszczeniem niszczyciela a początkiem ataku. W rezultacie wojsko już wiedziało o zakończeniu prowokacji.

Zacznij

Wszystkie siły północy zjednoczyły się w organizacji "Vietcong". Stąd nazwa "Vietcong", która była synonimem słowa "komuniści" dla krajów zachodnich.

W 1961 r. USA wysyła swoich instruktorów i personel wojskowy do regionu. Pojawiły się pierwsze straty USA w Wietnamie. Jednak Ameryka nie prowadziła w pełnym wymiarze operacji wojskowych. Jej udział w szkoleniu południowych. Jednak przywódcy Stanów Zjednoczonych rozumieli, że siły Viet-Kongu, przy wsparciu socjalistycznego obozu, nie są porównywalne.

W 1963 r. Północ w bitwie o Apbaque zniszczyła prawie całą armię południu. Partyzant-Vietcong liczył już około 8 tysięcy osób na terytorium wroga. W 1964 r. USA wysyłają duży kontyngent na 25 tysięcy osób. Wcześniej było tylko 800 specjalistów i myśliwców. Konflikt wojskowy był nieunikniony.

"Płonąca włócznia"

W 1965 r . Zaatakowano pozycje armii amerykańskiej. W Stanach Zjednoczonych dotarły do ludzi i technologii straty. Prezydent Johnson ogłosił początek operacji "Flaming Spear". Jego celem było strajk powietrzny na stanowiskach Vietcong. To jednak nie miało szczególnego wyniku.

Pełna interwencja, operacja Thunder Rumble. Normalne uderzenia powietrzne nie miały żadnego wpływu. W warunkach gęstej dżungli, aby znaleźć obiekty do zniszczenia jest bardzo trudne. Następnie USA rozwijają operację Thunder Rumble. Jego istotą jest dywanowa bombardowanie ogromnych terytoriów przy użyciu sił lądowych. Liczba personelu przyniosła 180 tys. Osób. W ciągu następnych trzech lat grupa Amerykanów wzrosła do pół miliona.

Bombardowanie dywanów prowadzi do dużych strat wśród ludności cywilnej. Chciałabym zauważyć, że dochodzenie bombowe przyjęte przez Anglię w 1920 r. Zostało przyjęte przez Stany Zjednoczone. Aktywnie używano go w Dreźnie podczas drugiej wojny światowej. Jej celem jest terroryzowanie całej populacji. Jednocześnie zabijanie cywilów jest uważane za część ogólnego planu.

Początek Wietnamu Północnego

Chcesz rozwiać mit, że Vietcong prowadził wojnę obronną, a Amerykanie – obraźliwe. W rzeczywistości tak nie jest. Wszystkie główne działania były początkowo prowadzone przez partyzanckie oddziały na terenie Południowego Wietnamu. Prawdziwym agresorem był wietnamczyk.

W dniu "Theta", 30 stycznia, w północnej części północy rozpoczęła się ofensywa na dużą skalę w 1968 roku. Było to nieoczekiwane, ponieważ w ramach porozumienia w dzisiejszych czasach nie powinno się walczyć z działaniami wojskowymi. Utrata Stanów Zjednoczonych w Wietnamie w tych dniach poważnie wzrosła.

Wszystkie ataki zostały pomyślnie odparte, ale miasto Hue zostało utracone dla Amerykanów. Dopiero w marcu ofensywa wreszcie dusiła. Potem południowi i amerykanie popierają kontratakcję, aby powrócić do Hue. Najwolniejsza bitwa w historii całej wojny się rozwinęła.

Miasto miało strategiczne znaczenie. Jest jednym z trzech głównych ośrodków Wietnamu Południowego, a także Sajgonu i Danangu. Przechodząc przez autostradę główną, łącząc północne tereny ze stolicą. Armia na północ od Hue była odcięta od podaży. W XIX wieku miasto to było stolicą jednego państwa. Miało to więc symboliczne znaczenie.

Strata Amerykanów w walce o Hue to około 200 osób zabitych. Południowi – około 400. Jednakże straty Vietcongu były znacznie poważniejsze – około 5 tysięcy osób. Uważa się, że ta klęska całkowicie podważa ich potencjał militarny.

Bitwa o Hue – wojskowa chwała Stanów Zjednoczonych

Zwycięstwo w Hue jest uważane za jeden z pamiętnych bitew w historii Stanów Zjednoczonych, wraz z bitwami na Guadalcanal (Wyspy Salomona), II wojna światowa, pod Chosin (Korea). Dowództwo wojskowe zdobyło ogromne doświadczenie w prowadzeniu operacji wojskowych w mieście. Wcześniej marines nie prowadziły ich w dużych osadach. Uważa się, że Amerykanie opracowali taktykę walki w warunkach miejskich, która została w 2003 roku wykorzystana z powodzeniem w napaść Fallujaha. W bitwach z Hueem wzięły udział 3 bataliony Morskiego Korpusu i 11 batalionów sił południowokoreańskich.

Straty USA w Wietnamie: lotnictwo

Pomoc ZSRR i Chin była bezcenna dla północnego Wietnamu. Tylko z Unii DRV otrzymał 340 milionów rubli, co w tamtych czasach było znaczną kwotą. Związani radzieccy instruktorzy pomogli opanować złożone techniki. Alianci i broń zostały dostarczone, w tym najnowsze bronie obrony powietrznej. Techniczne straty Stanów Zjednoczonych w Wietnamie (samoloty, nie licząc innych urządzeń) to ponad 4000 jednostek. Amerykanie poinformowali, że wynosi około 0,5 na 1000 lotników. W warunkach wojny ta liczba nie jest duża. Jednakże, przekraczając granicę północnego Wietnamu, straty wzrosły natychmiast. Sowiecki system obrony powietrznej z niezawodnym tarczą strzegł nieba. Nie zapomnij o utracie samolotu w Południowym Wietnamie. Przed wojną ich lotnictwo zajęło czwarte miejsce na świecie po Stanach Zjednoczonych, ZSRR i Chinach. I tutaj straty są ogromne – około 10 tysięcy samolotów.

Straty USA w Wietnamie: helikoptery

Jeśli chodzi o helikoptery, tutaj Amerykanie stracili ponad 5 tysięcy jednostek. To jest 3 samochody dziennie.

Śmigłowiec jest główną technologią morską podczas wojny w Wietnamie. W warunkach nieprzejezdnych dżungli i nieprzejezdności jest to jedyny transport, który może również pokrywać piechotę z ogniem. Jednak śmigłowiec jest łatwym celem w porównaniu do samolotów. Nie musisz mieć obrony powietrznej, aby ją zastrzelić. Od 1972 r. Radziecki MANPADS "Strela" pojawił się w służbie z Wietnamczykiem. Każdy chłop może ich opanować. W 1972 roku Stany Zjednoczone zdały sobie sprawę, że nie mogą wygrać tej wojny.

"Bombardowanie bożonarodzeniowe" i koniec wojny

W 1972 roku Północy podjęły kolejną próbę przeprowadzenia dużej ofensywy, używając sił zbrojnych. Jednakże, przy pomocy lotnictwa amerykańskiego, południowi odepchnęli ten atak.

Następnie Stany Zjednoczone przeprowadziły poważne bombardowania dywanów w dużych miastach północy: Hanoi i Haiphong. Operacja nazywana była bombą bożonarodzeniową. Północny Wietnam musiał usiąść przy stole negocjacyjnym, po czym Amerykanie szybko wycofali swoje wojska. Utrata Stanów Zjednoczonych w Wietnamie przez lata jest trudna do wyliczenia. Ta wojna jest zapisem liczby zabitych żołnierzy amerykańskich. W armii rozkwitł rozkwit, wszystkie miasta były przerażone przez przechodzenie wojskowych, którzy rozprowadzali flagi. Oznaczało to śmierć bliskiego krewnego w bitwie. Uwarunkowania USA w Wietnamie (zdjęcia korespondentów wojskowych podane są w artykule) wahają się od 40 do 60 tysięcy osób. To nie liczy Puerto Ricans, którzy zostali zatrudnieni w wojsku, aby uzyskać obywatelstwo, a także rannych i okaleczonych. Nie weszli do tej postaci, ale w społeczeństwie także stracili.

Słynny bokser Muhammad Ali właśnie wtedy stał się muzułmaninem i wziął nowe imię, ponieważ dała rezerwację z projektu. Wielu wyemigrowało z kraju. Ponad milion osób zmarło w czasie wojny w Wietnamie, w tym kobiet i dzieci.