405 Shares 1241 views

Co jest stylistycznie kolorowe słowa? stylistic barwiących

Należą one do dziedziny nauki, która zajmuje się szkoleniem zróżnicowanej użycia języka w komunikacji, a także dostarczanie wiedzy w odniesieniu do samego języka i odpowiednie środki niezbędne do jego stosowania. To się nazywa „styl” i jego poprzednik był retorykę oratorium (koncepcja), która zajmowała się wyłącznie styl wystąpień publicznych. Styl nauki obejmuje wszystkie systemy pomocy mowy. Jest to rodzaj doktryny w odniesieniu do najbardziej skutecznych form wyrażania myśli i uczuć.


Co jest stylistycznie kolorowe słowa?

Są one stosowane tylko w określonych stylów, takich jak:

  1. słownictwo naukowe. Zawiera on słowa, które są wykorzystywane w edukacji, nauce i technologii (np zakresie, laser i tak dalej. D.).
  2. Leksykon polityczny. Oto słowa użyte w dziedzinie społecznej i politycznej (kandydat, praca, pomyśl i tak dalej. N.).
  3. słownictwo rozmowa. jest on reprezentowany przez słowa, które są wykorzystywane przede wszystkim w połączeniu wewnętrznym, doustnie (dużych obrazów i Inet t. D.). Jako część dzieł sztuki jest używany do charakteryzowania bohaterów.

Reasumując powyższe, można stwierdzić, że jest to stylistycznie malowane słowa. Są to słowa, które mają wartość dodaną, a dokładniej nazywają obiekt i przekazać go do odpowiedniej oceny (zaniedbania, zatwierdzenia, ironii, i tak dalej. P.), jak również pewne emocje wobec niego.

Rodzaj stylistycznej barwienia

Obejmuje on dwa komponenty:

1. Funkcjonalne docelowe barwiących stylistic (wybarwienie poszczególnych jednostek danego języka), które z kolei dzieli się na trzy główne kategorie:

  • rozmowa;
  • książka;
  • neutralny.

Pierwsze dwa typy mogą być:

– formy gramatyczne (np umowy (obojętne) – Układ (rozmowy);

– słowo (np miejsce (neutralny) – lokalizacja (książka);

– idiomy (np rozciągnąć nogi (rozmowa) – spocząć ostatni sen (książka);

– propozycje (na przykład z powodu nie-pływające warunków atmosferycznych, lot jest opóźniony (neutralny) – ze względu na mgłę, nie odlecieć (potoczny).

2 ekspresyjne oszacowano stylistic zabarwienie (bez wiązania się z konkretnym stylu zawartych w słowie) obejmuje trzy rodzaje:

  • zmniejszone;
  • zwiększone;
  • neutralny.

Przykład: Trwałość (zero) – zhituha (zmniejszenie) – życie (zwiększone).

Neutralny i stylistycznie malowane słowem

Słownictwo języka literackiego można podzielić na dwie główne części: słownika stylistycznie i neutralnym kolorze.

Neutralny słownictwo – słowa, które nie są związane z żadnym z istniejących stylów wypowiedzi, to mogą one być stosowane w dowolnym systemie wypowiedzi oznacza, bo są wyraziste i emocjonalnie zabarwiony. Jednak te słowa mają stylistyczne Synonimy (konwersacyjny, książki, języki narodowe).

Według teorii, M. V. Lomonosova ( „Trzy uspokaja”), wszystkie pozostałe słowa albo wysokiej mowy zasoby systemu (na przykład, odpoczynku i ojczyzna t. D.) lub niski (na przykład, drugi dzień, brzuch i M n. ) ..

W związku z tym, nie ma słowa wypowiedziane (szare wałach, tsyts, etc …) i książka, która z kolei dzieli się na następujące rodzaje:

  • oficjalny biznes (wykonawcy, protokół, etc …);
  • literatura słownictwo (oczy, magenta, etc …);
  • sf (przyprostokątnej, praca, etc …);
  • publicystycznym (pracowników terenowych, inicjatywa, i tak dalej. p.).

Kierunki styl językowy

Dwa z nich, w szczególności:

  • Stylistyka języka;
  • styl mowy (stylistyki funkcjonalnej).

Pierwszy kierunek studiuje stylistyczne środki słownictwa, gramatyki i frazeologii i stylistycznej struktury języka.

Drugie – różne rodzaje mowy i ich zależność od różnych oświadczeń celów.

Stylistyka językowe powinny zawierać zasadę spójności i funkcjonalności oraz odzwierciedlać relacji z różnych rodzajów mowy dla celów mówiąc swoich poddanych, warunków komunikacji, postawę autora i mowy przez adresata.

Jego najważniejsze kategorie są style funkcjonalne (odmiany standardowego języka, które służą różne aspekty życia społecznego).

Style – różne kombinacje użycia języka w procesie komunikacji. Każdy środek mowy systemu charakteryzuje oryginalności stosowane środki językowej, jak również ich unikalnej kombinacji ze sobą.

Zatem konieczne jest sformułowanie definicji czym jest językowe stylistyka. To przede wszystkim dziedzina językoznawstwa badająca różne style (język, mowa, gatunku, itp). Również przedmiotem jej badań jest emocjonalne, ekspresyjne i oceniające właściwości jednostek językowych w zakresie paradygmatycznych (w systemie języka) oraz syntagmatyczna aspekt (w różnych obszarach komunikacji).

Struktura rozważanego odcinka językoznawstwa

Styl współczesnego języka rosyjskiego składa się z trzech głównych części:

1. styl tekstu, który analizuje jego wewnętrznej struktury, a nie językiem związku pomiędzy zawartością (cel, przedmiot i tak dalej. D.) Z wypowiedzi językowej.

W tym dziale, ważne jest, aby zbudować tekst, oddziaływanie jego elementów konstrukcyjnych, związek formy i treści, wpływu komunikacyjnych intencji autora i adresata, a także wpływ czynników fundamentalnych. W ogóle, istotną rolę odgrywa stopień ujawniania konkretnych zadań komunikacyjnych.

2. stylistyka funkcjonalne koncentruje się na badaniu istniejących sposobów użycia języka w konkretnych dziedzinach działalności człowieka (administracyjne, prawne, naukowe, społeczno-politycznych, i tak dalej).

3. Zasoby stylu (praktyczna stylistyka) jest zaangażowany w badania zasobów językowych pod względem stylistycznym barwienia (emocjonalnie wyrazisty i funkcjonalny styl). Bada aspekty w odniesieniu do stosowania jednostek języka jako środka promowania ekspresji konkretnych myśli, emocji i przekazywania informacji.

Innymi słowy, styl współczesnego języka rosyjskiego, a także kultura wypowiedzi i retoryka bada kwestie związane ze stopniem wykorzystania języków i operacji i jej funduszy w ramach komunikacji werbalnej. Jej zainteresowanie problemem w odniesieniu do różnorodności i wyrazistości mowy.

Zatem rozszyfrowania wszystkie sekcje stylu można streścić jego definicji. Według Słownika encyklopedycznego stylistycznego języka rosyjskiego, jest to gałąź językoznawstwa, że badania zdolności językowych swoich środków wyrazu i zasad funkcjonowania w różnych dziedzinach działalności człowieka.

Zawartość praktycznego stylu

Po pierwsze, zawiera ogólne informacje w odniesieniu do stylów językowych. Druga, praktyczna stylistyka obejmuje ocenę wyraziste emocjonalnego zabarwienia istniejących zasobów języka. Po trzecie, ten rozdział zawiera synonim zasobów językowych.

Centralne miejsce zajmuje ostatnie, takie jak:

  • w języku najczęściej bez bezwzględnych synonimami;
  • synonimiczne odmiany powinien zawsze odpowiadają normom literackich;
  • Pozwoliło to na porównanie synonimów jako przedmiot ich istnienia w tym samym czasie i pod warunkiem ich ewolucji.

Ważne jest również, w ramach praktycznego wykorzystania stylistycznych i gramatycznych zasobów leksykalnych języka.

Historia ewolucji stylu

Jak wspomniano wcześniej, poprzednik nowoczesnej formy stylu były starożytnych i średniowiecznych poetyka i retoryka. Pierwszym był postrzegany jako naukę o poezji, a drugi – nauki o oratorium, centralny, do którego jest zaangażowany w nauczanie dotyczące werbalnej ekspresji opartej na wyborze pewnych słów, zwrotów i ich postaciami mowy.

W ramach rosyjskie stylistyki znaczącej roli teorii stylów pierwszy rosyjski naukowiec-przyrodnik M. V. Lomonosova.

Termin pochodzi z początku XIX wieku. korzystnie działa w niemiecki romantyk, aw połowie tego samego stulecia próby naukowego stylu uzasadnienie ( „styl” filozofię Herberta Spencera (1852) oraz Heymann Steinthal (1866).

Podstawy stylu układano w pracach AA i A Potebni Veselovsky ( „Z dziejów epitet”).

W węższym znaczeniu (jak rozmieszczenie elementów języka w mowie w granicach morfemu do całego zdania), ta gałąź Lingwistyki Stosowanej amerykańskich językoznawstwo opisowe (40-50-tych. XX-wieku.).

W szerszym znaczeniu, styl został zrozumiany przez nowoczesną tekst językoznawstwa angielskiego. Poza tym te związane pojęć takich jak zmienność i swobodę wyboru form i metod autora tekstu lub wypowiedzenie zostało poważnie naruszone, więc ona zidentyfikować więcej z gramatyki (stylistyki tekst).

Jako doktryny tekstu pasującego z podsystemów ekstra tekstowych językowych ( „CODE” wspólnego języka, i tak dalej. D.) Styl został opracowany przez przedstawicieli szkoły językowej w Pradze jest historycznie znacznie wcześniej (30-40-tych. XX-wieku.). Tutaj cały akt mowy (ustne lub pisemne) rozumie się w wyniku wyboru przez głośnik konkretnych form językowych, w tym pre-zapewnienie możliwości językowej (gramatycznej, składniowej, fonetyczne, leksykalne). Jak również ich kombinacje, w ramach aktu mowy, oczywiście, w zależności od swojej „funkcji”.

Podstawą tego typu interpretacji stylu była koncepcja „funkcjonalna” ( „Porozumienie”) styl wypowiedzi. To przyszło z pojęciem Charles Bally: w języku skupione są liczne formy synonimiczne, wraz z ich wierszy, z których jedna jest „neutralne tło”, a reszta mają różną dodatkowy kolor – stylistyczny.

Kryteria oceny słownictwa stylistycznej

Najważniejszą dwa z nich pojawiają się w szczególności:

  1. Obecność lub brak słów należących do danego stylu funkcjonalnego języka rosyjskiego.
  2. Obecność emocjonalnego zabarwienia mowy (ekspresyjne możliwości jednostek językowych).

Pojęcie stylistycznych konotacji

Stylistic znaczenie słowa – jest własnością treści lub formy brzmieć jednostce językowej, co ogranicza jego zastosowanie specyficznego stylu. Ma inną nazwę – konotacja (konotację).

Bardzo często zdarza się, że trudno jest odróżnić stylistycznej i leksykalnej rozumieniu jednostek językowych. Na przykład, słowa takie jak czoło, policzki i usta są anatomiczne pojęcia (część czaszki, części twarzy, fałdy skóry, mięśni) oraz odpowiadające tserkovnoslavyanizmy (czoło, policzki i usta) – „źródłowymi wystąpień mądry” „rezerwuarem idei”,

Tak więc, można powiedzieć, że tutaj łączy się z konotacji leksykalnej rozumieniu tego słowa. Jednak różnice semantyczne stylistyczne realizacje mogą być minimalne (np Breg – Plaża, chłód – zimno, etc …). W związku z tym, możemy wybrać stylistyczne wartości funkcji jak niepodległości.

podzespoły konotacje

Trzy z nich:

  1. Funkcjonalny styl. Definiuje jednostkę języka należącego do konkretnego stylu.
  2. Szacuje się emocjonalnie. Funkcja ta tworzy związek głośnika do obiektu mowy.
  3. Ekspresyjny (ekspresyjne). On pokazuje pragnienie głośnika, by tak rzec, „upiększyć” go. Uogólnione expressivity można rozumieć jako aktualizację wewnętrznych stanowią słowa (połączenie pomiędzy wartością i dźwięku).

Stylistyczne cechy jednostek językowych

Wiele z nich jednak, postanowił przeznaczyć co następuje:

  • podstawa:

– Funkcja komunikacyjna (proces komunikacji);

– poznawczy (proces myślowy).

  • podstawowej;
  • pochodne (częściowe).

Stylistyczne cechy słów (wspólny język) są podzielone na trzy grupy:

  • mianownik (oznaczenie zjawisk i obiektów pozajęzykowego rzeczywistości);
  • emocjonalny (wyrazem stosunku mówiącego do przedmiotu wypowiedzi);
  • conativus (orientacja w stosunku do rozmówcy).

Podstawowe funkcje są ogólnie określane jako generalny językowej, które przejawiają się w dowolnej liczbie sprawozdania (bez odniesienia do przynależności stylistycznej).

Klisze i kantselyarizmy

Co jest stylistycznie malowane słowa, poprzednio omówione, jest obecnie wart radzić sobie z błędami, które są spowodowane przez ich nieuzasadnionego użycia. Szczególną uwagę przywiązuje się do jednostek językowych, które są połączone z oficjalnym stylu.

Jej elementy są zawarte w kontekście stylistycznie do przyjęcia dla nich, zwana kantselyarizmami ( „język rosyjski klasa 10”). Warto pamiętać, że ten termin, o którym mowa usług mowy tylko w przypadkach, gdy są one używane w mowie, która nie jest związana ze standardami tym stylu.

Przez frazeologicznych i słownikowego kantselyarizmam przyjętej słowu (oznaczenie) o głównie typowe dla systemu głosowych środki barwiące (na przykład z powodu braku, o ile występują, w celu przejęcia i m. G). Ich wykorzystanie w ramach tego stylu sprawia, że stylistycznie zaniżone.

Warto przypomnieć, że takie słowa – stylistycznie pomalowane jednostek językowych z wartością dodaną.

Wpływ oficjalnej studni stylu wyrażana przy użyciu klisz (słowa kluczowe, które otrzymały bardzo rozpowszechnione i wyrażenia, które nadszarpnięta skasowane semantykę i emocjonalne). Na przykład, w różnych kontekstach, często używane wyrażenie „get Registration” ( „The piłkę, która leci do bramki, otrzyma pozwolenie na pobyt w tabelach”, „Aphrodite stała się stała wystawa kolekcji muzealnej, a tym samym roku otrzymał pozwolenie na pobyt w naszym mieście”).

Pieczęć może być również dowolny często powtarzane mowy, na przykład stereotypowe metafor (którego definicja utraciły graficznego siły z powodu ciągłego stosowania w rozmowie). Jednak w praktyce termin ten styl jest bardziej wąską interpretację: jest stereotypowe wyrażenia posiadające kolor urzędnicze ( „język rosyjski klasy 10”).

Wszechstronne słowa nieokreślonej wartości, może również działać jako klisz (np numer, problem, wdrażanie zdefiniowane, ćwiczenia, prowadzone oddzielne, i tak dalej).

Należy je odróżnić od tzw regionu (środków wyrazu, które są świadczone w przemówieniu, które są wykorzystywane w dziennikarskim stylu).

Należą do nich kombinacji posiadające stabilną postacią (służby zatrudnienia, pracowników sektora publicznego, międzynarodowej pomocy humanitarnej i tak dalej. D.). Są one szeroko stosowane przez dziennikarzy ze względu na fakt, że jest niemożliwe, aby stale narastającymi fundamentalnie nowych środków wyrazu.