310 Shares 7282 views

Bombowiec strategiczny samolot Tu-95MS „Miś”

Po Rosja wznowiła loty strategicznych lotniskowców w trybie alarmowania, prasie zaczęły pojawiać się doniesienia, że samolot Tu-95MS są widoczne w pobliżu granic powietrznych Wielkiej Brytanii, Guam, Japonii i innych miejscach, gdzie nie zaobserwowano wcześniej takie działanie. Granice powietrzne, nasze lotnictwo nie jest uszkodzony, ale zbliżyć je uważnie, to jest postrzegane jako nieprzyjazne zachowanie. Czasami przechwytujący (warunkowe) latać przechwytujących NATO, a incydent jest rozliczana. Dopiero w tej chwili w świecie bombowca ślimaka „Tu” niektórzy komentatorzy wojskowe zwane „relikwia”. Mimo tak obelżywy przydomek, jego pojawienie się w pobliżu obszaru ćwiczeń wojsk i flot krajów potencjalnych wrogów jest problemem. Dlaczego?


Początek ery „Hey-bomb”

Tu-95MS „Miś” – bezpośrednim potomkiem „samolotu-95-1”, pierwsza odbyła się w powietrze na jesieni 1952 roku. Działanie w ramach letnich rozpoczęła się w 1956 roku, prawie taka sama jak w Ameryce, był słynny B-52 niosący usługę dzisiaj. Zdarzenia, które poprzedzone pewną prehistorię.

W sierpniu 1945 roku, US Air Force wykonane dwa atomowe bombardowanie japońskich miast. Na wojskowym celowości tego działania politolodzy nadal twierdzą, ale wpływ psychologicznego, oczywiście, miało miejsce. Era psychozy atomowej. przywództwo Stalina było jasne, że utrata niezależności geopolitycznej bez własnych sił atomowych ZSRR. W tym przypadku większość bomb (ma już opracowany) nie wystarczy, potrzebujemy środków jej przenoszenia. Pierwszy i uzasadnione środki podjęte w tym kierunku był w górę, „Boeing” B-29 „Stratofortress”, nazwaliśmy Tu-4. W 1950 roku rozpoczął wojny koreańskiej , w której wojska USA są już tradycyjne i sprawdzone strategia opierała się na bombardowania dywanowego prowadzone przez dużą dużej powietrzu, lecąc w ciasnym szyku. System jednak nie powiodła się.

Making of "The Bear"

Po pojawieniu się na niebie w koreańskich myśliwce MiG-15 Usterka B-29 stało się oczywiste. Paradoksem było to, że radzieccy konstruktorzy samolotów własnymi rękami obalić koncepcję bombowca jądrowej z silnikiem tłokowym (tj Tu-4), a drugi z ZSRR w tym czasie nie było. Jako pilną zostały wstrzymane prace nad potencjalnym modelu Tu-85 ze względu na jego dezaktualizacji na etapie projektowania. KB Tupolew został przydzielony do utworzenia nowego lotniskowca svobodnopadayuschih tonaż bomb, które mogłyby latać znacznie wyżej, szybciej i będzie miał większy promień bojowy. Wdrożenie takiego projektu może być wyłącznie przy użyciu silników turbinowych. W połowie 1951 roku rozpoczęły się prace. Przez 1952, były udane, wynik był samolot ze skromnym indeksem „95”, transportowany na lotnisko „Żukowski” i tam montowane. Na zewnątrz, on prawie nie różnią się od bombowców Tu-95MS, latające dzisiaj.

ogólny schemat

Według dzisiejszych standardów układ „znieść” (jak go nazywano w NATO) nie jest niesamowite. Jazdy klasycznym, kadłub o przekroju kołowym (zazwyczaj decyzji Tupolew) przetoczyła skrzydła, sredneraspolozhennoe. Specjaliści niespodzianka w początku lat pięćdziesiątych spowodowałoby bardzo długi gondolę ze względu na dużą moc silnika, oraz nietypowych wzorów przeprowadzki. Tu-95MS nie jest wyposażony w cztery (B-17, jak i B-29) śruby i osiem. Na każdej osi silnika obracającego śrubę napędową (dwa naprzeciwległe dzięki bardzo ciekawym wzorze narzędzi) nachylenia łopat, który ma również przeciwną biegunowość. Zatem konsekwentnie kierować powietrze, a tym samym uzyskanie bardzo wysokiej efektywności (do 82%). To rozwiązanie jest natychmiast przyniósł parametry elektrowni na poziomie jakości Tu-95MS blisko wydajności odrzutowy.

Oprócz tych niezwykłych chwil, pod wrażeniem wielkości i geometrii płatowca. Długość i skrzydła jego rozpiętości – około 50 m. Start Waga – 180 ton.

Co do ciężaru ładunku bojowego, w chwili przyjęcia wynosił 12 ton, ale w procesie rafinacji i poprawę jego projekt może przynieść do 20 t (jak Tu-95MS ma „Bear”).

„Kątem”

Zwiększenie możliwości systemów obrony powietrznej, zarówno w ZSRR oraz w przeciwnych it militarnie kraje, stopniowo podważa ideę użyciu bomby svobodnopadayuschih, zwłaszcza wyposażonej spetszaryadom. Stany Zjednoczone i Związek Radziecki w czasie tej realizacji było setki dobrej jakości i trwałych urządzeń, które mają szereg unikalnych cech lotu (zakres prędkości, ładowności). W ich projektowaniu i budowie dużo pieniędzy zostało wydane. Musieli znaleźć nowe zastosowanie. Nie wiadomo, kto wpadł na pomysł, aby użyć bombowca lecącego jako wyrzutni dla rakiet, ale była oszczędność dla całej klasy samolotów. Tu-95MS zmodyfikowana stała się tak „air-baterii”, zaprojektowany, aby uruchomić płytę strefy neutralnej, bez wprowadzania wroga przestrzeń powietrzną i wypalanie nagle jak za rogiem.

wersja cywilna

Począwszy od lat pięćdziesiątych (aw niektórych przypadkach z dawnych czasów) bombowców stał się swego rodzaju „dawcy” floty pasażerskiej. Zjawisko to jest najbardziej charakterystyczny dla CB AN Tupoleva wystarczy przypomnieć słynną Tu-104, który jest walka konwersja TU-16. Państwo od dawna uważane niepotrzebnych kosztów projektowania samochodów wyłącznie cywilne, preferując stosowanie gotowych wzorów i dostosować je. Tu-95MS bombowce pracować znacznie dłużej niż w innych wersjach „95-ci” pasażerski Tu-114, już podawane w „Aeroflot” i miał nawet czasu na dostarczenie sekretarz generalny Chruszczowa w Stanach Zjednoczonych.

samoobrona

W latach 50. i 60. paszowe stanowisk ogniowych WYPOSAŻONY nawet samolotów transportowych An-12. Dzisiaj te bronie wydają się przestarzałe, a pomysł z użyciem armat samolotów do ochrony przed Fighter – naiwny. Niemniej pocisk artyleryjski przewoźnik Tu-95MS zachowali kaliber – 23 mm. We wczesnych wersjach były bardziej (do sześciu szybów 3 System Twin). Wobec pocisków rakietowych „powietrze-powietrze”, są one mało prawdopodobne, aby pomóc, ale daje pewne szanse na zastanowienie fighters atak z tylnej półkuli. Na konstrukcji instalacji z armaty GS-23, o taki sam, jak używany do, urządzenia artyleryjskiego Tu-4 ogólnie charakteryzuje zachowawczości.

Główną bronią

rakiet X-55 – główne uzbrojenie Tu-95MS. Ich cechy zasługują na osobny artykuł, ale sposób ich integracji z konstrukcji statku powietrznego jest oryginalny i elegancki w swojej własnej drodze. Sześć muszli złożonymi skrzydłami, jak pojemniki są umieszczone w bębnie rewolweru umieszczonego wewnątrz kadłuba. Po uruchomieniu całego systemu rakietowego jeden wewnętrzny jest obracany o 60 stopni, a obok X-55 jest gotowy do separacji dzięki dużej bomby zatoce.

Pylony podskrzydłowych (cztery z nich) są obliczane na zawieszeniu nawet dziesięć pocisków pasażerskie, ładunek statku powietrznego pozwala przeprowadzać taką wagę, mimo obniżonych właściwości lotu, zwiększa opór powietrza, a w konsekwencji, zużycie paliwa i obniża zakres.

warunki pracy załogi

Tu-95MS – nie jest to najbardziej wygodny samochód. W kabinie jest dość ściśle, choć wiele nieprzyjemnych czynniki specyficzne dla wcześniejszych wersji, jest obecnie wyeliminowane. Załoga Kabina ciśnieniem odbywa się wysoko po drabinie przez właz w dolnej części łuku, przy słupku przednim podwoziem poprzez pozostawia samolotu w razie nagłego wypadku. W celu przyspieszenia procesu przewidzianego rodzaju taśmy przenośnikowej, lecz spadochron zeskoczyć jest zawsze bardziej niebezpieczne, ponieważ w większości wypadków powietrza występują w niskich wysokościach (startu i lądowania). Katapulta jako taki jest nieobecny.

Tylny kabinę ciśnieniową jest wyposażony we własny właz. Dla zbawienia wypadku nad morze tratwy nadmuchiwane usług.

Piloci skarżą się na wysokim poziomie hałasu (silniki są bardzo potężne, do 15 tys. Litrów. Dzięki., A śruby są ogromne i istnieje osiem). Niewygodne i WC. Należy jednak pamiętać, że praca nad projektem 95. rozpoczyna się w epoce Stalina, kiedy to kwestia wygody poświęcono niewiele uwagi.

perspektywy

LOTNISKA samolotów dalekiego zasięgu „Engels” w regionie Saratowa rozpoczął się po upadku Związku strony głównej oparcie 32 jednostek 90 samolotów wykonanych tę modyfikację. W 1992 roku, kwestia „Bears” Tu-95MS została zakończona. Cechy pocisków pozwalają MON polegać na możliwości ich wykorzystania przez co najmniej dziesięć lat.

Zakres lot od 6 do 10 tysięcy. km zapewnia możliwości bojowe samoloty nieodłączne w kolejnych pokoleniach. Przyspieszenie do 900 km / h odpowiada parametrami powiedział bombowiec B-52 pełniących podobne funkcje. Możliwość montażu urządzeń elektronicznych wojny eliminuje wysoką „Bear” widoczność wrogiego radaru. Terminowe zapobieganie przedłuża żywotność. Niemniej jednak, Tu-95 przeznaczony do odwołania po ostatnim z nich zabrakło marginesu. W ich miejsce powstaną do eksploatacji nowoczesnego pocisku strategicznego.