573 Shares 2075 views

Aleksandr Mihaylovich Gerasimov, zdjęcia artysty, biografia

Życie artysty nie można złożyć różowo, choć na zewnątrz wszystko w porządku. Prawdziwy mistrz jest zawsze w poszukiwaniu i środki wyrazu artystycznego, a historie, które będą miały wpływ na ludzki, zwrócił uwagę na jego zdjęcie.


Dojrzewanie i młodzieży

Alexander Gerasimov urodził się w małym miasteczku w prowincji Tambov Kozłowa w 1881 roku. W nim, w swoim małym domu, wróci ponownie i ponownie, przerwę od zgiełku życia w stolicy i zyskuje nowe siły, doświadczenia. I podczas dorastania uzdolnionej młodzieży studiuje malarstwo w Moskwie. Jego nauczycielami byli K. Korovin, A. E. Arhipov, V. A. Sierow, prawdziwi mistrzowie, którego działa dumni z naszej ojczyzny. Etyudnaya szerokiego pędzla, bogaty kolor są nieodłącznym początkującego pana. Tak rośnie Gerasimov artystę, mastering klasyczną i nowoczesną technikę.

Po pierwszej wojnie światowej, Gerasimova zmobilizowane, a dwa lata spędził na froncie. Wiedział ciężar wojny pozycyjnej, gdy mężczyzna, w słowach Szołochow, wesz zjada kość.

Zwrot i wyjazdu do stolicy

W 1918 Gerasimov wraca do swojej rodzinnej Kozłowa i działa to dekorator od kilku lat. W 1925 roku po raz kolejny dochodzimy do stolicy. W AHRR Stowarzyszenia jako malarz odnajduje się Gerasimov. Teraz artystka łączy radzieckie tematy polityczne z tradycyjnym stylu z pięknymi literami. Pomyślany i napisany dużo pracy „Lenina na podium.” Ona nie może znaleźć oddźwięk w sercach ludzi, którzy stracili swojego lidera dalej jak cztery lata temu, których żal jest wciąż żywa. Ale teraz widzą Vladimira Ilicha na tle czerwonej flagi, na które przelali krew w wojnie domowej, energicznie dzwoni do przodu … Film jest pełen rewolucyjnego zapału i energii napisane zrozumiałym, prostym językiem malarstwa.

portrecista

Jednocześnie, jest profesorem w Szkole Pamięci 1905. Gerasimov była zdolność do uchwycenia podobieństwo portretu. Więc on sam postrzegany i umieszczone przede wszystkim jako portrecista. To było w latach 30. głównie w artysta staje się malarstwa portretowego. Ma indywidualne i grupowe portrety. Pracuje na portrety sławnych ulubionych aktorów, odkrywcy. portret grupa „Kawalerii Armii” otrzymał Grand Prix na wystawie w Paryżu.

życie publiczne

Wykonawca „otwarte drzwi” w swojej pracowni, a w jej szerokim strumieniem płynęła codzienne życie ludzi. No event społeczny, który dotyka kraj, malarz nie przechodzi – wszystko rezonuje. Jednocześnie dodaje prac administracyjnych: Gerasimov był jednym z liderów w sekretariacie Związku Radzieckich Artystów. Pomimo braku czasu na jego portrety zaczynają pojawiać się coraz częściej pierwszych osób państwa. Celowo lub nie, ale jego prace są uważane za wzór, jak pisać. Gerasimov artysta staje się ulubionym portrecistą Stalina. Jest to portret Stalina na 17. Zjeździe KPZR (b) w 1934 r. Wciąż pełen wigoru I. V. Stalin czyta raport, wzywając wsparcie dla całej hali. Różne odcienie brązu, złote refleksy gry, nie łączyć, ale dać surowość i powagę chwili. To jest oficjalna „parada” obraz. Bardziej kameralny, „dom” to portret Stalina I. V. A. i M. Gorkiego w Gorki pisał w 1939 r. Przytulna atmosfera na werandzie z filtrowaniem rano światła przez liści okolicznych drzew. Jego perłowe refleksy – na rzeźbionej poręczy, na obrusie, na odzież dwie osoby rozmawiają cicho. Wszystko jest pełen prostoty i spokoju. Cisza i spokój podkreśla spokojnie śpi na podłodze psa. Mistrzowsko pokonać tę przyjazną atmosferę Gerasimov. Artystka nie żałować w jasnych kolorach, które tworzą wspaniałą harmonijną powierzchnię.

Podmuch inspiracji

Obraz, który został napisany przez Gerasimov, "After the Rain", prosty, łatwy i poetycki. To tylko rogu werandy z ogrodem za nim: ławce z poręczy łóżka, stół w kształcie postaci z rzeźbionymi nogami. bukiet objętość w szklanym słoju, przewrócił się szkło – wszystko błyszczy i mieni z radosnych kolorach, odbicia prysznicowych post-słoneczny. Soczyste zielenie i zróżnicowane skąpane w ogrodzie deszczu. Używane wszystkich odcieniach zieleni. Migocze każdego liścia, oświetlone ścieżki i oświetlony od tyłu. Mocno wygięte gałęzie, bardzo blisko do ganku, jest o to będzie spojrzenie. Kałuże na podłodze widoczne niebieskie niebo. Wszędzie, na każdy temat, iskierka perłowe krople deszczu. Szczególny stan świeżości i czystości osiągnięty artystę, wykorzystując odbicia, które pozostawiają w tyle i zielonych liści i różowy i biały bukiet na ciemnym mokrej powierzchni stołu. Światło i cień przeplata, ale cień jest w wielu odcieniach, tak też błyszczy i mieni, miłe spojrzenie. Widz widzi źródło światła. Rozproszone światło słoneczne – gdzieś za drzewami i krzewami. Był miękki, ale ciepło ustawienie pławić odczuwalne wszędzie. Według świadków, po letnim prysznicem Gerasimov ( „After the Rain” – jeden z jego najbardziej znanych obrazów), zachwycony tym, co zobaczył, od razu wziął się farbę i palety i na tym samym oddechu, nie patrząc w górę, oddaje wspaniały krajobraz. Ale aby być w stanie tak szybko i efektywnie pracować, trzeba mieć długą i trudną drogę w malarstwie. Jedynym powodem, dla którego artysta był w stanie wyrazić szczerość jego uczuć, które nie pozostawia nikogo obojętnym, przekazać publiczności świeżość energii. Później mistrz przypomniał jego entuzjazm, zniecierpliwienie, kiedy pracował na scenerii. Dlatego praca była prawdziwa i poetycki w każdym szczególe. Został wystawiony w Paryżu, a malarz otrzymał Grand Prix (Grand Prix). To nie jest przypadkowe szczęście, a wynik jest wielkim działanie długotrwałe ze względu na całe życie. To przylega portret rodziny, utworzony rok wcześniej. W domu tego samego Ojca w Kozlov gorący letni dzień cała rodzina zgromadziła Gerasimov. To właśnie tutaj, a nie przeniesienie do stolicy, na stałe mieszka blisko artysty. Malarz spokojnie odpoczynku po ciężkiej pracy w rodzinie. On przygotowuje się do nadchodzących wyzwań i wielkiego dzieła. W internecie jest pełen światła, pokoju i harmonii.

Wystawa – wielkie wydarzenie w życiu artysty

W tym samym okresie, a dokładniej w 1936 roku, artysta podsumował swoją działalność, która trwała ćwierć wieku miał pokaz w Moskwie, gdzie około stu prace były prezentowane. Były to obrazy i prace graficzne.

Kolejny portret

Nieco później, to będzie napisane „Portret baletnicy O. V. Lepeshinskaya” w 1939 roku. Artysta odnajduje główną tancerkę po rozgrzewce, to nie jest już na ławce. W tradycyjnej tutu stojący na pointe, że jest gotowy do lotu i kontynuować taniec. Dumny opanowanie, obracając ramiona, lekkim uśmiechem – wszyscy mówili musującą temperamentu charakter tancerza, jego żywotności i dynamizmu, która urodziła się na scenie. Inspiracja i miłość do pracy, w którym odnotowuje się primabalerina, jak przedstawiony przez artystę w tym portretu. Olga była jedną z najpopularniejszych tancerzy I. V. Stalina, nazwał ją „ważka”.

wojna

W trudnych latach wojny, mistrz nadal działa i przekazują swoje osobiste oszczędności na Fundusz Obrony. Gatunek historyczny teraz zajmuje artystę coraz częściej. Tworzy portrety bohaterów Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. W tym samym czasie pisał „Portret grupy najstarszych radzieckich artystów Pavlova N., Baksheeva VN, Byalyanitskogo Birulya-VK, Meshkova V. N.”, za który otrzymał Nagrodę Stalina w 1946 roku. Biorąc pod uwagę to, co wielki wpływ na rozwój sztuk plastycznych ma AM Gerasimov, przyznano mu tytuł Ludowy Artysta ZSRR. A także pracuje nad epickich obrazów poświęconych konferencji szefów trzech wielkich mocarstw w Teheranie. Więc po raz kolejny objawia się w historyczną gatunek artysty. Płótno trawione i kształt, a postacie osób, które wzięły w nim udział.

akademik

Po wojnie, w 1947 roku został wybrany pierwszym prezydentem ZSRR Akademii Sztuki. Znaczną rolę w tych wyborach grał jego bliski przyjaciel Woroszyłow. W ciągu dziesięciu lat, pełniąc tę funkcję, Gerasimov energicznie zwalczał artystów, którzy widzieli w innowacje, lub nawet tylko w impresjonizmu. Zdegenerowany sztuka Zachodu, czuł się obcy radzieckiego człowieka. W ciągu tych lat tworzy pełną powagą i pomp płótno zatytułowane „Jest pod ziemią!” W środku na podium – I. V. Stalina. Ale z jakiegoś powodu, nie przyciąga uwagę, a nie lider Delegatów hali i pięć ogromne żyrandole. Wszystko inne wydaje się być małe i nieistotne.

W dniu narodzin

Wielki potencjał twórczy oraz wysoką zdolność do pracy artysta udaje, kiedy przychodzi do swojego rodzinnego miasta. Tutaj pisał martwe natury, pejzaże, odzwierciedlającą jego stan umysłu. Pamięć o latach pracy i studiów w Konstantin Korovin wpływu w tych płótnach. „Pieśń o Starling” – czysta praca, bez patosu, lirycznie przedstawiających piękno przyrody przebudzenia. Still Life „Noon. Ciepły deszcz „pokazuje, jak tęsknota opanować ten papier. W nim, może on korzystać ze wszystkich sprawdzonych technik w celu zastąpienia znudzony kolor brązowo-czerwony na cienkiej fioletowo niebieski, pokazują krople deszczu spływały szkła, oddychać czystym powietrzem, pełne wilgoci. To jest – życie w poszczególnych jego przejawach. To – Gerasimov, artysta, którego obrazy są dalekie od biurokracji, ale pełen marzeń i poezji, podziwu i zachwytu.

cechy osobowości

Tutaj czai inną stronę swojej osobowości. Wszakże w życiu codziennym Gerasimov był łagodny, przyjazny człowiek. Młodzi artyści nie zaleca się wykonywać o tytuł, pieniędzy i sławy. Do człowieka, zasługują na to, będą pochodzić sobie po długiej pracy nad projektem i koloru. Wierzył, że artysta nie może stracić zaufanie.

hańba

Po śmierci Stalina I. V. Wpływ Gerasimov zaczęła spadać. A on sam najwyraźniej zmieniła. Stało się tak jak mniejszy wzrost, cienkie. Inteligentne oczy były smutne. Ale był już po siedemdziesiątce. Zhańbiony artysty podczas „odwilży” Chruszczow był postrzegany jako coś przestarzałego.

życie toczy się dalej

Jednak reakcyjny Gerasimov nie uważa siebie. Wiedział, że był artystą obdarzonym wielkim talentem przez Boga. I to było w istocie. Tylko co marnować swój talent? Musiał, aby przetrwać, do kompromisu i służyć ci, którzy byli u władzy. Tutaj – cienka linia pomiędzy obsługujących talentów i władców. Jak by nie zsunąć nim? Jak nie iść niewidzialną linię? Są to odwieczne pytania dla każdego artysty, w jakiejkolwiek dziedzinie to nie działa. Przed muzyk Orpheus była kwestia, komu będziecie służyć – jasny, jasny, harmonijny Phoebe i ciemna, burzliwa, ekstatyczny Dionizos. Tak od czasów starożytnych ta kwestia decyduje za siebie każdy człowiek. Gerasimov Aleksandr Mihaylovich (artysta) dał sobie odpowiedź, przynajmniej do końca i zawahał się.

Wieloznaczność artysty

Przyszli historycy sztuki, porównując dwa zdjęcia Gerasimov, którzy są w Państwowej Galerii Trietiakowskiej, można zobaczyć w tych ponadczasowy talent i nie obwiniać artyście na oficjalne portrety przywódców radzieckich. Gdy patrzymy na dzisiejszy dokładnie rozpisane w każdym szczególe uroczystego dzieła Franza Ksavera Vinterhaltera lub D. G. Levitskogo i V. L. Borovikovskogo i traktować je bezpiecznie – podobnie jak dzieła sztuki.

Co Ojczyzny artystę

Zasługi dla Ojczyzny, od 1941 AM Gerasimov potraktowano łagodnie przez władze. Nagrody i wyróżnienia właśnie spuściliśmy na niego. On – Ludowy Artysta ZSRR, ma cztery Stalina nagród Lenina Order, Order Czerwonego Sztandaru Pracy.

I tak, w niestrudzonej pracy życia twórca poszedł z prostą nazwę Gerasimov. Artysta, którego biografia jest ambiwalentny i niejednoznaczny, i oczywiście naznaczone talentu, zmarła, gdy miał 82 lat.