846 Shares 8001 views

Bezpośrednie i pośrednie koszty


Koszty dzielone są na koszty bezpośrednie i pośrednie na podstawie przepisów art. 318 Kodeksu Podatkowego. Ustawodawstwo określa specjalną listę.

Tak więc, do bezpośrednich kosztów:

  1. Przy zakupie materiałów i surowców używanych w produkcji.
  2. Do zakupu komponentów lub półproduktów.
  3. W sprawie wypłaty pracowników bezpośrednio zaangażowanych w proces produkcji. Wydatki te obejmują opłaty za obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne, na finansowanie składek zarobkowych i składek ubezpieczeniowych z tytułu świadczeń pracowniczych i innych potrąceń.
  4. Na amortyzację środków trwałych, które są wykorzystywane przy produkcji produktów.

Kategoria kosztów pośrednich obejmuje sumy wszystkich pozostałych kosztów, z wyjątkiem sprzedaży pozarolniczej. Lista wydatków znajduje się nie tylko w Kodeksie Podatkowym, ale także w Deklaracji o podatku dochodowym.

Dlaczego dzielić koszty bezpośrednie i pośrednie?

W tej kwestii należy zwrócić uwagę na zasadniczą różnicę między kosztami. Tak więc koszty pośrednie w tej kwocie w pełni odnoszą się do kosztów bieżącego okresu podatkowego (sprawozdawczego), a także kosztów bezpośrednich do wydatków z danego okresu sprzedaży towarów, biorąc pod uwagę saldo niedokończonej produkcji. Wyjątkiem jest sytuacja, w której działalność firmy ma na celu świadczenie usług.

Należy zauważyć, że lista określająca bezpośrednie i pośrednie koszty i wymieniona w kodeksie podatkowym jest obowiązkowa. Jednakże firma ma prawo, według własnego uznania, dodać do jednej lub innej listy swoich wydatków.

Jeśli koszty pośrednie i pośrednie nie są określone w polityce rachunkowości organizacji , domyślnie uznaje się, że odpowiadają wykazowi art. 318 w kodeksie podatkowym. A jeśli ustawodawstwo zostanie włączone do ustalonej listy zmian, firma musi wziąć je pod uwagę. W związku z tym lepsze jest zatwierdzanie bezpośrednich i pośrednich kosztów w polityce rachunkowości firmy.

Podział kosztów w rachunkowości zarządczej umożliwia stosowanie uproszczonego formularza księgowego do prognozowania dochodów. Zgodnie z daną liczbą przychodów w podziale kosztów można obliczyć optymalną wielkość obrotów oraz odpowiedni poziom kosztów. W związku z tym ustalona jest celowość wprowadzania do obrotu tych lub innych rodzajów produktów.

Jako jeden z praktycznych wyników zastosowania klasyfikacji kosztów zgodnie z zasadą uzależnienia od wielkości wdrożenia jest możliwość prognozowania dochodów. Bierze pod uwagę oczekiwany stan wydatków, definicję sprzedaży, która zapewnia każdą konkretną sytuację w równym stopniu.

Analiza kosztów bezpośrednich i pośrednich pozwala zbadać strukturę i skład kosztów produkcji w celu określenia głównych kierunków poszukiwania rezerw w celu ich ograniczenia. Wraz z tym można zbadać dynamikę zmian wydatków bieżącego okresu w porównaniu z poprzednim, a także plan jako całości i odrębne artykuły. Analiza umożliwia ustalenie i kwantyfikację czynników wpływających na zmianę kosztów, określenie wkładu poszczególnych jednostek w ogólny wynik osiągnięty przez firmę w celu obniżenia kosztów. Ponadto można zidentyfikować i zmierzyć kwotę rezerw w celu zmniejszenia kosztów produkcji i wprowadzania do obrotu towarów.

Zadania, które pod wieloma względami różnią się w zależności od zadań, które są przeprowadzane przez analizę zarządzania, wynika z faktu, że księgowość w zarządzaniu jest uważana za podsystem księgowy.

Jak pokazuje praktyka, nie zawsze można określić, jakie wydatki są bezpośrednie, a które są pośrednie. Pod wieloma względami zależy to od charakteru działalności firmy.