390 Shares 7828 views

"Borodino". MY Lermontow analiza wiersza

Podczas swojego krótkiego życia, Michaił Lermontow napisał ogromną liczbę wspaniałych prac, wpływając piękno stylu i głębokości znaczenia. Poeta zawsze podziwiałem dwie rzeczy: piękno natury i prostoty, szczerości narodu rosyjskiego. Dlatego w żadnym wypadku nie dziwi fakt, że historia zwykłych na żołnierza była podstawą wiersza „Borodino”. Lermontow napisał ten niesamowity kawałek w 1837 roku z okazji 25 rocznicy Wojny Ojczyźnianej przeciwko Francuzom. Wiersz można usłyszeć jednocześnie dumnej uczestniczących w krwawych walkach z odważnych i nieustraszonych bohaterów, a jednocześnie widać światło na zawsze tęsknota za dawnych czasów, smutek, teraz nie ma takich dzielnych wojowników.


wiersz Lermontowa „Borodino” został napisany w imieniu zwykłego żołnierza, uczestnika bitwy. Podkreśla to oświadczenie, dlatego, że historia kraju tworzy naród. Pomimo faktu, że historia jest wspólna żołnierz, nie obejmuje kawałek przypadku, opisując tylko baterię i dowódcy, a wszystko po mistrzowsku przedstawia bitwę. Feat ludzi zintegrowane pełnego obrazu, ale nie rozpadają się na małe przypadków, które miały miejsce w czasie wojny.

Wiersz „Borodino” Lermontow zrobił autobiografię narodu rosyjskiego. Celem autora było pokazanie, jak wzrosła świadomość ludzi, których mają ducha walki i chęć obrony ojczyzny za wszelką cenę, a nie tracąc trochę ziemi do wroga. Michaił Jurewicz w pełni zdolny do przekształcenia artylerzystów i oczy spojrzeć na wydarzenia, które miały miejsce w trakcie bitwy pod Borodino. Narrator mówi, że we własnym imieniu, używając zaimka „ja”, to idzie do „my”, a tym samym jednocząc całą armię. Nie czuje się napięte, żołnierz nie rozpuszcza się w tłumie, ale tam jest jedność narodu. Żołnierze nie walczą tylko o swoje życie, ale także ochronę swoich towarzyszy.

Wiersz „Borodino” Lermontow napisał na zawsze uczcić bohaterów feat. W produkcie odczuwa pogardę dla zdobywców, nie przyzwyczajony do przeszkód i trudności. Francuski udało się zdobyć Moskwę, a oni cieszą się, ale rosyjska nie jest tak łatwo się poddać, cicho i pewnie przygotowuje się do nowej walki, który nie szczędzi się pomścić śmierć przyjaciół. Autor postanowił pokazać psychikę żołnierzy biorących udział w wojnie wyzwoleńczej, i robił to naprawdę dobrze.

W wierszu „Borodino” Lermontow porównaniu napoleońskich żołnierzy rosyjskich. Pierwszym są używane do szybkiego przechwytywania dobro innych, a te ostatnie są gotowi do walki na śmierć i życie, bo nie mają nic innego do stracenia. Lew Tołstoj kiedyś przyznał, że ta praca jest podstawą „Wojny i pokoju”, w kategoriach ideologicznych, to prawda. Michaił opisuje tę wojnę jako sprawiedliwego, wyzwolenia narodowego, wielokrotnie podkreślając, to słowo „ojczyzna” i „rosyjskiej”. Bitwa jest wygrana, więc nic dziwnego, że żołnierze zginęli niedaleko Moskwy – to znaczy Lermontov.

„Borodino”, tekst jest czytelny, poemat jest istotny nie tylko w pracach Michaił Jurewicz, ale także w literaturze rosyjskiej jako całości. Jego wpływ na myśli społecznej przecenienia prawie niemożliwe.