802 Shares 8208 views

A. S. Puszkina „Jeździec miedziany”: historia powstania poematu

Wiersz „Jeździec miedziany” – to jeden z najbardziej intensywnych, tajemniczych i skomplikowanych wierszy Puszkina. Pisała na jesieni 1833 roku w słynnej Boldin. To jest miejsce i czas dał niezwykłą inspirację Aleksandru Sergeevichu. Idea „Jeździec miedziany” przez Puszkina wyraźnie echa dzieł pisarzy, którzy żyli znacznie później, a poświęconych ich tworzenia w pierwszej kolejności, tematykę Petersburgu, a po drugie, zderzenie z zastrzeżeniem duże majestatyczne idei i interesów „małego człowieka”. W wierszu istnieją dwie przeciwstawne bohaterem i nie do pogodzenia konflikt między nimi.


„Jeździec miedziany”: historia powstania poematu

Z poematu Puszkina ciężko pracował i zakończył ją bardzo szybko – w ciągu zaledwie dwudziestu pięciu dni października. Podczas tego owocnego okresu twórczości Aleksander pracował także w „The Queen of Spades”, pisał prozą i wierszem opowieści „Angelo”. Są organicznie pasuje i oszałamiające „Jeździec miedziany”, opowieść o stworzeniu jest ściśle związana nie tylko z realistycznymi motywacjami i dokumentuje epokę, ale także z mitologii, która rozwinęła się wokół wielkiego człowieka i miasta, spowodowane przez jego najwyższej woli.

Cenzura i kontrowersje wokół wiersz

„historie Petersburg”, jako autor oznaczył swój gatunek, ocenzurowane cesarza Mikołaja I, który zwrócił rękopis z dziewięciu oznaczeń ołówkiem. Udaremnione przez poetę opublikowany tekst wprowadzenia do poematu „Jeździec miedziany” (historia poetyckiej opowieści w cieniu tego faktu) z wymownym pustki w znakach miejsce cara. Później, Puszkin nadal przepisał te miejsca, ale tak, że znaczenie osadzone w nich nie zmieniła. Niechętnie, cesarz pozwolił na publikację wiersza „Jeździec miedziany”. Historia produktu jest związana z gorącym kontrowersji wokół rozszerzonej wiersz po jej wydaniu.

Z punktu widzenia literatury

Spory nie przestają tego dnia. Tradycyjnie, aby mówić o trzech grupach interpretatorów poematu. Pierwsza grupa obejmuje naukowców, którzy twierdzą, „publiczny” aspekt, który świeci poemat „Jeździec miedziany”. Ta grupa krytyków literackich, prowadzony przez wissarion bielinski przedstawiła wersję, że poemat Puszkina okazała śmiertelne dla prawo wykonywania sprawami kraju, poświęcając interesy i sam prosty dyskretny człowiek życie.

interpretacja humanistyczna

Przedstawiciele drugiej grupy, kierowany przez poetę Valeriem Bryusovym profesor Makagonenko i innych autorów, w pełni jednostronnych z innym charakterze – Eugene, twierdząc, że śmierć nawet bardzo nieznaczne w kategoriach ludzkich potężnych idei nie może być uzasadnione przez wielkich osiągnięć. Pogląd ten jest nazywany humanistyczny. Wielu krytyków literackich zwykle dokładnie ocenić powieść „Jeździec miedziany”, historię wiersza, którego fabuła umieścić osobistej tragedii z „małego” osoba cierpiąca na wynikach wolicjonalnej potwierdzenia mocy decyzji.

wieczny konflikt

Przedstawiciele trzeciej grupy badaczy wyrażony system przekonań o tragicznej nierozstrzygalności tego konfliktu. Wierzą, że Puszkin dał obiektywny obraz historii w „Jeździec miedziany”. Ale sama historia uznała wiecznego konfliktu pomiędzy „budowniczego cudowności” autorstwa Piotra Wielkiego i „złym” Eugene – zwykłego mieszkańca miasta z jego skromnych potrzeb i marzeń. Dwie prawdy – zwykły człowiek i mąż stanu – są równe, a żaden nie jest gorsza od drugiej.

Straszliwe wydarzenia z poematu „Jeździec miedziany”

Historia wierszem, oczywiście, mocno pasuje do kontekstu kulturowego i historycznego czasu, kiedy została ona utworzona. To był czas, by spierać się o miejsce jednostki w historii i wpływów wielkich zmian w losach zwykłych ludzi. Ten motyw jest podekscytowany Puszkina pod koniec 1820 roku. Biorąc dokumenty świadczące o powodzi, które miały miejsce w Petersburgu 07 listopada 1824, na każdej drukowanej gazety, genialny poeta i myśliciel dochodzi do wielkich uogólnień społecznych i filozoficznych. Osobowość wielkiego i genialnego reformatora Piotra „put Rosję na tylnych łapach,” pojawia się w kontekście osobistej tragedii małoletniego oficjalnej Eugene z wąskimi drobnoburżuazyjnych marzeń o swojej małej fortuny, nie tak jednoznacznie wielkie i godne śpiewanie. Dlatego nie poemat „Jeździec miedziany” przez Puszkina i ogranicza się chwalić ODIC dysk, otworzyć „okno do Europy”.

kontrast Petersburg

Northern Capital powstały na skutek umyślnego decyzji cara Piotra Wielkiego, po zwycięstwie nad Szwedami. Jego podstawa została przeznaczona do przyjęcia tego zwycięstwa, aby pokazać siłę i potęgę Rosji, a także otworzyć drogę do swobodnej wymiany kulturalnej i handlowej z krajami europejskimi. Miasto, w którym czułem się wielkość ludzkiego ducha, która objawia się w ścisłym i harmonijnym wyglądem architektonicznym, mówiąc symboliczne rzeźby i pomniki, przedstawiono nam w opowiadaniu „Jeździec miedziany”. Historia oparta Petersburgu, jednak nie tylko od wielkości. Zbudowany na blat „bagno”, na którym położono kości tysięcy anonimowych budowniczych, miasto ogarnął w złowrogiej i tajemniczej atmosfery. Uciążliwy ubóstwo, wysokie wskaźniki śmiertelności, prymat choroby i liczba samobójstw – to jest druga strona bujne koronowany kapitału w czasie pisał o Aleksandra Puszkina. Dwa oblicza miasta, wyłania się przez siebie, wzmocnić mitologiczne składnik wiersza. „Przejrzysta zmierzch” pale oświetlenie miejskich stwarza mieszkańcom poczucie, że żyją w jakimś tajemniczym i symboliczne miejsce, które może przyjść do życia, a ze złowrogim determinacji, aby przenieść zabytków i pomników. I to też w dużym stopniu wiąże się historia „Jeździec miedziany”. Puszkin, jako poeta, nie może posiadać taką transformację, która stała się punktem kulminacyjnym fabuły. W pustej przestrzeni sztuki powieści żywy chodnik ograniczająca zimnej pustyni brązowy posąg pogoni zrozpaczony po stracie Sweetheart i zwinąć wszystkie oczekiwania Eugene.

wpis pomysł

Ale zanim słyszymy ziemię drżeniem pod kopytami konia żelaza, musimy przejść przez smutnych i gwałtownych zdarzeń, które wystąpiły w nieszczęśliwym życiu Jewgienija że oskarżają wielkich budowniczych fakt, że włożył miasto na ziemi podatne na niszczące powodzie, a także uświadomić sobie, jasny i wielki wpis, który otwiera wiersz „Jeździec miedziany”.

Piotr stał na brzegu dzika rzeka, na której fale biegunach kruchej łodzi, a wokół hałaśliwego gęstej ponurym lesie, gdzieś trzymać nędzne chaty „Chukhontsev”. Ale oko umysłu, założyciel północnej stolicy już widzi „wspaniałe miasto”, która jest podejmowana w górę „z dumą” i „bogato” over-ubrany w granitu Neva rzeki, miasta związanego z przyszłością sukcesu publicznych i wielkich osiągnięć. Puszkin nie wspomina imię Peter – cesarz wspomina używając zaimków „on”, i podkreśla dwuznaczność ODIC strukturę wejścia. Myśląc o tym, jak kiedyś „stąd” Rosja „zagrażają Szweda” wielkim przywódcą nie widzi dzisiaj „fiński wędkarz”, który wyrzucił wodę „stary” ich włóczek. Cesarz zaczyna widzieć przyszłość, gdzie pojazdy są kierowane do bogatych przystani ze wszystkich zakątków ziemi, ale nie zauważyłem nikogo, kto pływa w samotnym kajakiem i skulony w rzadkich chat na plaży. Tworzenie władcę państwa zapomnieć o tych, dla których jest on tworzony. I to jest bolesne rozbieżność pielęgnuje ideę poematu „Jeździec miedziany”. Puszkin, którego historia nie była tylko zbiorem dokumentów archiwalnych, ale most, rzucony w teraźniejszości i przyszłości, szczególnie odczuwa i ekspresyjnie przenosi konflikt.

Dlaczego brąz jeźdźca pojawił się w ustach miedzi poety?

Chodzi, rzecz jasna, nie tylko w tym, że pisarze 19 wieku nie widać znaczącej różnicy między semantyczną brązu i miedzi. To symboliczne, że jest to Jeździec miedziany. Historia pisać wiersze w tym przypadku łączy się z biblijnej alegorii. To nie przypadek, więc jest to posąg Piotra „idol” i „idol” – dokładnie te same słowa mówią autorzy Biblii, mówiąc o złotego cielca, który zamiast żywy Bóg czczony przez Żydów. Tutaj idolem nawet nie złoto, ale tylko mosiądz – tak autor zmniejsza jasność i chwałę obrazu, połyskującej zewnętrznej olśniewającym luksusie, ale obarczona wewnątrz nie jest wartościową treść. To właśnie podteksty oddycha historię „Jeździec miedziany”.

Puszkin nie można podejrzewać o sympatię do bezwarunkowej suwerennego pomysłu. Jest niejednoznaczna, jednak i jego relacja do fikcyjnego idylli skonstruowanego w snach Eugene. Nadzieje i plany na „małego człowieka” są dalekie od głębokich duchowych poszukiwań, w którym Puszkin widząc ich ograniczenia.

Zwieńczeniem działki i finał

Po odbarwiania wjazdu i deklaracje miłości do miasta Puszkina ostrzega, że więcej będzie omawiany na wydarzeniach, „przerażające”. Sto lat po wypadku na wybrzeżu Zatoki Fińskiej Petersburg oficjalnej Eugene wrócił do domu po służbie, a sny swojej narzeczonej Parasha. Wraz z nim, on nie był przeznaczony, aby zobaczyć, ponieważ, podobnie jak jej skromnym domu, będzie prowadzić „bliscy rozpaczy” woda „szaleje” Newy. Gdy element wyciszony, Eugene rzuci w poszukiwaniu ukochanej, i upewnić się, że nikt już nie żyje. Jego umysł nie jest w stanie wytrzymać uderzenia, a młody człowiek wariuje. On przemierza nepriyutnomu miasto staje się celem dla miejscowych dzieci wyszydzają, zapomina o drogę do domu. W swoich kłopotach Eugene wini Piotra vozvedshego miasto w niewłaściwym miejscu, a tym samym narażony lud śmiertelnym niebezpieczeństwie. W desperacji, szaleniec grozi brązowy idola: „Uzho you ..” Po tym zapalnym sumienia słyszy ciężki i dźwięczny „skakane” na bruku i widzi go wyścigi jeźdźców z wyciągniętą ręką. Po pewnym czasie, Eugene znaleziony martwy przed swoim domem i pogrzebany. Tak kończy się wiersz.

Element jako pełnoprawnego bohatera

Jaką rolę odgrywa tu przez element, który jest niezależny od ludzkiej woli i może zniszczyć wszystko na ziemi? Naukowcy uważają, że dzieląc historię ludzi, łączy razy Niektóre metaforycznego łańcucha przyczynowego. Łączy on w sobie dwie fabuły opowieści – zdarzenie i symboliczny – krajowych i zagranicznych. Konflikt interesów wydawało się obudzić energię z elementów, które w warunkach zewnętrznych i zapobiega losu niszczy szczęście człowieka. Rozwiązanie tego konfliktu leży w tym, że luka pomiędzy wielkością ciekawymi motywami mocy i duchowej przestrzeni osobowości zwykłego człowieka został pokonany, to zamknięte. Są to problemy dzieł Puszkina „Jeździec miedziany”, historia powstania poematu i początek mistyczne serii opowiadań i powieści „St. Petersburg”, który będzie zaspokoić twórców literatury rosyjskiej XIX i XX wieku.

Wiersz i pomnik

Otwarcie pomnika Piotra Wielkiego na Placu Senatu w Petersburgu odbyła się późnym latem 1782 roku. Pomnik, imponujący wdzięk i przepych, został wystawiony przez Katarzynę II. Na utworzenie pomnik pracowali francuskiego rzeźbiarza Eten Falkone, Marie-Ann Kollo i rosyjski mistrz Fiodor Gordiejew wyrzeźbiony z brązu węża pod ostra kopyt konia Petrova. U stóp posągu zainstalowany monolit, zwany kamień grzmotu, jego waga była trochę mniej niż dwa i pół tony (cały pomnik waży około 22 ton). Na miejscu, gdzie bryła została odkryta i uznane za nadające się do pomnika, kamień starannie pojechaliśmy przez około cztery miesiące.

Po publikacji poematu Aleksandra Puszkina w, bohater, którego poeta zrobił dokładnie tego pomnika, rzeźby nazwane Jeździec miedziany. Mieszkańcy i goście Petersburgu mają wielką szansę, aby zobaczyć ten pomnik, który można bez przesady nazwać symbolem miasta, niemal w całości zespół architektoniczny.