277 Shares 4795 views

Symbolistycznych poeci i ich praca

Symbolizm – ruch literacki, który powstał pod koniec 19 wieku we Francji i dystrybuowane w wielu krajach europejskich. Jest to jednak w rosyjskiej symboliki stała się najbardziej znaczącą i dużą skalę zjawisko. Rosyjscy poeci symbolistycznych wprowadzone w tym obszarze jest coś nowego, coś, czego nie było w ich francuskich poprzedników. Równocześnie z pojawieniem się symboliką zaczyna Silver Age literatury rosyjskiej. Ale muszę powiedzieć, że w Rosji nie było kawaler modernistycznego nurtu, nie było jedności koncepcji, jeden styl. Kreatywność Symbolista poetów jedną wspólną cechę: nieufność zwykłych słowy, pragnienie wyrażone przez symbole i alegorie.


symbolikę płynąć

Jest to literacki ruch pozycji ideologicznej i czas powstawania dzieli się na dwa etapy. Ukazał się w 1890 symbolistą poetów, których wykaz zawiera takie dane jak Balmont Gippius, Bryusov, Sologub, Merezhkovsky, określane jako „starszy”. Na początku 1900, kierunek jest pełen nowych sił, znacznie zmienia swój wygląd. Debiut „Junior” poeci symbolistycznych takie jak Iwanow, blok, Bely. Druga fala przepływu jest nazywane mladosimvolizmom.

Przedstawiciele „starszego” szkoły zajęło mu ruch literacki w kategoriach estetycznych. Balmont i Bruce wyraził myśl, że poeta – jest przede wszystkim twórcą czysto artystycznych i czysto osobistych wartości. „Młodsi” poeci widzieli nad w aspekcie religijnym i filozoficznym. Filozofia, załamane w poetyckiej świadomości – to jest, ich zdaniem, symboliki. Poety Symbolista Druga generacja reprezentował Sergeem Solovevym, Innokentiem Annenskim i innych.

„Senior” symboliści

W Rosji jest to ruch literacki ogłoszony się pod koniec 1890 roku. W Moskwie, na początki symbolizmu był Walerij Bryusov, aw Petersburgu – Dmitrij Mereżkowski. Jednak najbardziej uderzające i radykalny przedstawiciel wczesnego symboliki szkoły w mieście nad Newą był Aleksander Dobrolyubov. Zdystansowany i oprócz wszystkich grup modernistycznych stworzył swój poetycki świat jest inny rosyjski poeta symbolizmu – Fedor Sologub.

Ale chyba najbardziej czytelna, muzyczne i dźwięczny w tym czasie były wiersze Konstantin Balmont. Pod koniec 19 wieku, jest wyraźnie powiedziane, że „poszukiwanie korespondencji” między znaczeniem, koloru i dźwięku. Podobne pomysły spotkały Rimbauda i Baudelaire'a, a później w wielu rosyjskich poetów, takich jak blok, Bruce Khlebnikov, Kuzmin. Balmont tego wyszukiwania odpowiedniki widać przede wszystkim w tworzeniu dźwięku intencje tekstu – muzyka, rodząc znaczenia. Poeta zvukopisi ponieść, zaczęli używać prace kolorowe przymiotników zamiast czasowników, w wyniku tworzenia, podobnie jak przeciwników, niemal pozbawione znaczenia poezji. Jednak to zjawisko w poezji ostatecznie doprowadziło do powstania nowych koncepcji poetyckich, wśród których Melorecytacja, nonsens, zvukopis.

„Młodsi” poeci symbolistycznych

Druga generacja poetów symbolizmu, po raz pierwszy zaczął publikować w 1900. Wśród nich były zarówno bardzo młodzi autorzy, jak Andriej Bieły Siergieja Sołowjowa, Alexander Blok i szanowanych ludzi, na przykład, naukowiec Wiaczesław Iwanow, dyrektor gimnazjum Innokentiy Annensky.

W Petersburgu, w okresie „centrum” symboliki był płaski Iwanow na rogu ulicy Tauris, gdzie w jednym czasie mieszkał M. Kuzmin, A. White, A. Mintslova, V. Khlebnikov było Bierdiajew, Anna Achmatowa, Blok, Łunaczarski. W Moskwie poeci symbolistycznych zebrane w redakcji wydawnictwa „Scorpion”, redaktor naczelny, który był Bryusov. Oto przygotowane wersje najsłynniejszych symbolistycznego Edition – „Balance”. Pracownicy skorpionów "były" autorów, takich jak: K. Balmont A. White, J. Baltrušaitis, A., F. Remizov Sologub, Blok, M. Wołoszyn i innych.

Szczególnie wcześnie symbolizm

W Rosji do końca 19 i początku 20 wieku. Był to czas zmian, frustracji ponurych przepowiedni i suspensu. W tym okresie nie można było wyraźnie odczuwalne podejście śmierci istniejącego porządku społecznego i politycznego. Zmiany te nie mogły jednak wpłynąć na poezji rosyjskiej. Wiersze poetów symbolistycznych zmieszano jako poeci odbyło sprzecznych poglądów. Na przykład, autorzy tacy jak D. Merezhkovsky i N. Minsky, początkowo byli przedstawiciele poezji obywatelskiej, a później zaczął skupiać się na idei „wspólnoty religijnej” i „Bóg-budowlanych”. „Senior” symboliści nie rozpoznaje rzeczywistość otaczającego świata i powiedział „nie”. Tak, Bruce napisał: „Nie widzę naszą rzeczywistość, nie wiem tego wieku …” Pierwsi przedstawiciele obecnej rzeczywistości przeciwstawia świat kreatywności i marzeń, w którym człowiek staje się całkowicie za darmo, ale w rzeczywistości oni przedstawiani nudne, złe i bezsensowne.

Duże znaczenie dla poetów miał innowacji artystycznych – Konwersja znaczeń wyrazów, rymy rozwoju, rytm, i tym podobne. „Senior” symboliści były impresjonistów, starając się przekazać subtelne niuanse wrażeń, nastrojów. Nie zostały one wykorzystane system symboli, ale słowo jako takie utraciła koszt i stał się znaczący tylko w jakości dźwięku, nuty, ogniwo w ogólnej budowie wiersza.

nowe trendy

W 1901-1904 gg. rozpoczął się nowy etap w historii symboliki, i to zbiegło się z rewolucyjnego zrywu w Rosji. pesymizm inspirowany w 1890 ustąpiła przeczucie „bezprecedensowych zmian”. W tym czasie na scenie literackiej pojawił mladosimvolisty którzy są zwolennikami poeta Włodzimierz Sołowiow, który widział stary świat na skraj śmierci, i powiedział, że „ratowanie świata” musi być boskie piękno łącząc początek niebiańskiego życia materiału, ziemski. W dziełach poetów symbolistą zaczął często pojawiać poglądy, ale nie jako taki, lecz jako środek do identyfikacji nastrój. Tak więc, w wierszach ciągle spotyka się z opisem boleśnie smutna-rosyjski jesienią, kiedy słońce nie świeci lub rzuca się na ziemię po prostu smutne blade promienie spaść miękko szelest liści, a wszystko jest owiana zamglenia falujący.

Jest to także ulubiony motyw z „młodszych” symbolistów był miastem. Pokazali go jako żywej istoty z własnym charakterem, z jego postaci. Często wyglądał jak miasto jako miejsce grozy, szaleństwo, symbol wice i znieczulica.

Symboliści i rewolucja

W latach 1905-1907, gdy zaczęła się rewolucja, symbolika została ponownie zmieniona. odpowiedzieli na te wydarzenia wielu poetów. Tak, Bruce napisał słynny wiersz „Coming Hunów”, który uwielbiony koniec starego świata, ale liczyć na niego, i ja, i wszyscy ludzie, którzy żyli w okresie umierania, starej kultury. Jednostka w swojej pracy do tworzenia obrazów nowego świata ludzi. W 1906 Sologub opublikował książkę „Ojczyzny” poezji, aw 1907 Balmont napisał cykl wierszy, „Songs of the Avenger” – kolekcja została opublikowana w Paryżu i jest zakazane w Rosji.

Spadek symboliki

W tym czasie zmienił artystyczną zrozumienia świata symbolistów. Gdyby postrzegane jako piękno harmonii, ale teraz dla nich znalazła połączenie z elementami ludowymi, z chaosu walce. Pod koniec pierwszej dekady 20 wieku, symbolika była w spadku i nie dając nowe nazwy. Wszystko opłacalne, energiczny, młody były już z niego, choć niektóre elementy są nadal stworzył poeci symbolizmu.

Lista najważniejszych poetów, reprezentujących symbolizm w literaturze

  • Innokentiy Annensky;
  • Jurgis Baltrušaitis ;
  • Walerij Bryusov;
  • Zinaida Gippius;
  • Fedor Sologub;
  • Konstantin Balmont;
  • Alexander Tinyakov;
  • Wilhelm Zorgenfrey;
  • Alexander Dobrolyubov;
  • Wiktor Strazhev;
  • Andrey Bely;
  • Konstantin Fofanov;
  • Wiaczesław Iwanow;
  • Alexander Blok;
  • Gieorgij Chulkov;
  • Dmitrij Mereżkowski;
  • Ivan Konevskaya;
  • Vladimir Piast;
  • Poliksena Soloveva;
  • Ivan Rukavishnikov.