799 Shares 7907 views

Beethovena oraz innych kompozytorów niemieckich

Nie jeden kraj na świecie dał ludzkości wielu wielkich kompozytorów, takich jak Niemcy. Tradycyjne wyobrażenia o Niemców, jak najbardziej racjonalne i pedantyczny ludzie zapaść z takiego bogactwa talentów muzycznych (choć i poezji zbyt). Niemieccy kompozytorzy Bach, Händel, Beethovena, Brahmsa, Mendelssohna, Schumanna, Schuberta, ARF, Wagner – to nie jest to pełna lista utalentowanych muzyków, którzy stworzyli niesamowitą ilość arcydzieł muzycznych najróżniejszych gatunków.


Niemieccy kompozytorzy Johann Sebastian Bach i Johann Georg Handel, zarówno urodzony w 1685 roku, położył podwaliny muzyki klasycznej i doprowadził Niemcy do „pierwszej linii frontu” świata muzyki, gdzie wcześniej zdominowany przez Włochów. Brilliant Bach, nie jest całkowicie zrozumiałe i uznawane przez współczesnych, on położył silny fundament, na którym później dorastał całą muzykę klasyczną.

Wielkich klasycznych kompozytorów Haydn, Mozart i L.Beethoven jest najjaśniejszą przedstawiciel wiedeńskiej szkoły klasycznej – w kierunku muzyki, które pojawiły się pod koniec XVIII – XIX wiekach. Nazwa „klasyków wiedeńskich” zakłada udział austriackich kompozytorów, i jakie były Haydna i Mozarta. Nieco później dołączył do nich Ludwig van Beethoven – niemiecki kompozytor (historia krajów sąsiadujących jest nierozerwalnie związane ze sobą).

Wielki niemiecki, który zmarł w biedzie i samotności, znalazł wiek chwały dla siebie i swojego kraju. Niemiecki romantyk kompozytorzy (Schumann, Schubert, Brahms i inne), a także współczesnych kompozytorów niemieckich, takich jak Paul Hindemith, Richarda Straussa, zagubiony w swojej pracy z dala od klasycyzmu, jednak rozpoznać wpływ wielkiego Beethovena na pracy każdego z nich.

Ludwig van Beethoven

Beethoven urodził się w Bonn w 1770 roku w rodzinie biednego muzyka i picia. Mimo uzależnienia, ojciec był w stanie dostrzec talent swojego najstarszego syna, i zaczął uczyć go muzyki. Chciał, aby drugi z Ludwig Mozarta (ojciec Mozarta powodzeniem wykazanej do publicznej wiadomości jego „cudownego dziecka” od 6 lat). Mimo złego traktowania ojca, zmuszony do czynienia z synem przez cały dzień, Beethoven kochał muzykę z pasją, do dziewięciu lat, on nawet „przerosły” jego wydajności, aw jedenastu – został asystentem sąd organista.

Na 22, Beethoven opuścił Bonn i wyjechał do Wiednia, gdzie brał lekcje u mistrza Haydna. W stolicy Austrii, ówczesny świat uznane centrum życia muzycznego, Beethoven szybko zyskał sławę jako pianista-wirtuoz. Ale dzieła kompozytora, pełne burzliwych emocji i dramatu, nie zawsze były doceniane przez wiedeńskiej publiczności. Beethoven jako człowiek, nie był bardzo „wygodny” dla innych – to może być, że ostry i szorstki, niepohamowana radość, ponury i posępny. Te cechy przyczyniły się do sukcesu Beethovena we wspólnocie, był uważany za utalentowanego ekscentryczny.

Tragedia życiu Beethovena – głuchota. Choroba sprawia, że jego życie jeszcze bardziej zamknięty i samotny. Boleśnie dla kompozytora było tworzyć swoje dzieła geniusza i nigdy nie usłyszeć ich wykonanie. Głuchota nie złamać silnego ducha pana, on nadal tworzyć. Jak już całkowicie głuchy, sam Beethoven przeprowadził swą błyskotliwą 9 Symfonię ze słynnej „Ody do radości” w słowach Schillera. Moc i optymizm muzyki, zwłaszcza biorąc pod uwagę tragiczne okoliczności życia kompozytora, tak olśniewający.

Od 1985 roku, Beethovena „Oda do radości” w leczeniu Herberta von Karajana został uznany za oficjalny hymn UE. Romain Rolland pisał o tej muzyce: „Cała ludzkość wyciąga ręce do nieba … sitowie ku radości i przyciska ją do piersi”