89 Shares 6132 views

Sergei Tretyakov – utalentowany poeta i futurysta

Tretyakov Sergey – futurysta poeta z początku XX wieku. Kierunek Futuryzm (od słowa „przyszłość”) rozprzestrzenił się wśród poetów na początku ubiegłego wieku.


dla futuryzmu

W 1909 roku, włoski pisarz Filippo Marinetti nalegał, aby całkowicie zniszczyć wszystkie wartości i tradycji kulturowych. Zamiast tego, powinniśmy mówić tylko o przyszłości. Człowiek jednocześnie stanowi centrum wszechświata. To o tym, mieszkańcy dużych dynamiczne miasto z dużą ilością technologii, pisał poeta. Zatem futurystów odrzucił klasyczną przeszłość, nie ma zasad składni, kolokacji. Głównym zadaniem futuryzmu – wyrazić swoje własne rozumienie świata za pomocą konwencjonalnych metod, niezależnie od przyjętych norm i zasad.

rosyjski futuryzm

Sergei Tretyakov urodził się w 1892 roku. I już w 1910 roku, w Rosji jest futurystyczny przyciągania wiele uwagi. Co jest w tym tak skandaliczny? Specyficzną formą wiersza, powodując wystąpień publicznych, popełniane podczas podróży w największych miastach kraju.

Podobnie jak w innych przedsięwzięciach, w którym zostało również udział walki wewnątrz grup i związków. Ze względu na nich, poeci migracji między grupami, czasem gwałtowne spory i sprzeczne.

kierunki Futuryzm

W niektórych zróżnicowanego strumienia Futuryzm. Egofuturizm – kierunek „stałe” egoizmu. Wysławiając własnym „ja”. Futurysta poeta w tym kierunku tylko promował koncepcję „ja i nikt inny.”

Cubo-futurystów. Mieli już zmiękczona koncepcję „ja”, zastępując ją „my”. Cubofuturists zjednoczeni w „Galeyu” i ostrożnie próbował odciąć się od włoskich kibiców. Oni także kontrowersyjny manifest został opublikowany „Slap smak publicznego.” Sławy futurysta poeta Władimir Majakowski, należący właśnie do określonego strumienia, często szokować publiczność z wiersza wolnego i stylu ubierania (żółtej kurtce, pomalowane twarze poetów). Ponieważ jednak i inni poeci.

To było normalne, aby wydrukować swoje prace na skrawkach papieru, stare tapety. I to zdecydowanie za złe klasyki. Ale mimo negatywnej opinii publicznej, tym razem dano nazwę „Silver Age” i futurystycznej poetę, vayavshie ich pracy w warunkach wolności, graniczące z rozwiązłości, stał się jego „dzieci”. I należy do nich dość wybitny wkład w rozwój literatury. Poezji Majakowskiego sam jesteś wart.

Biografia Tretyakov

Siergiej Trietiakowskiej w jego wczesnej biografii nie ma żadnych zaległych szczegóły. Urodził się w rodzinie nauczycielskiej w Goldingen tam i poszedł do szkoły. Po jej ukończeniu wstąpił na Uniwersytet w Moskwie na wydziale prawa. To było na uniwersytecie i nie było znaczące spotkanie: Sergei Tretyakov i poetów futurystów. To spotkanie ustalił losy całego Tretjakowa.

W 1913 roku kolejny oddział został utworzony futuryzmu – „Mezzanine Poezji”, niszę, w której i wziął Siergiej Trietiakow. Oczywiście, nie mógł konkurować na popularności z gwiazdą – Majakowski, ale był dość znanym poetą swego czasu podczas pierwszej wojny światowej. Był to okres ogromnej liczby wystaw, wykłady, wieczory poezji. Tutaj trwało to tylko przez krótki czas. Aż do 1915 roku. Wtedy wszyscy ruchu Futuryzm dostępnych rozpadł.

Siergiej Tretyakov, biografia, która przychodzi do rozkwitu ruchu po jego upadku wyjechał do dalekiego wschodu, gdzie pracował w różnych miastach: Pekin, Harbin, Chita. Brał udział w wojnie domowej.

Ale nawet w czasie wojny i napiętej sytuacji, pozostał wierny futurystycznym kierunku. Założona wraz z innymi podobnie myślącymi poetów kręgu, staje się coraz bardziej znany jako rewolucyjnego poety. I wydał swój drugi zbiór wierszy „Yasnysh” w 1922 roku.

Po tym Trietiakowskiej Sergey Mihaylovich wrócił do Moskwy, gdzie dostaje pracę w „New LEF” magazynu edytujesz swoje numery. Uwalnia również swój nowy zbiór wierszy.

W latach dwudziestych ubiegłego wieku Sergei Tretyakov staje się również słynny dramaturg, napisał kilka sztuk. Po włączeniu do powieści i esejów.

Rewolucyjny nastrój Trietiakowskiej nie mogła przejść bez echa i bezkarne. Ponieważ w tym czasie nie wolność myśli nie pozostanie długo w ogóle. Dlatego został on aresztowany i stracony w 1937 roku. Jednak w 1956 roku, pośmiertnie zrehabilitowany.