842 Shares 3984 views

Jak nauczyć deklinacji rzeczowników w języku niemieckim

Tak więc, jeśli mówimy o deklinacji rzeczowników w języku niemieckim, należy zacząć mówić o osobliwości samego języka. I w tym przypadku bardzo dużo.


Afiksów, samiec i samica deklinacja

Ta grupa język rzymsko-germańskich, istnieją cztery typy deklinacji niezależnych części mowy. Dzielą się one na mieszany (specjalne), kobieta, słabe, a tym samym silne. Głównym zadaniem – w celu ustalenia prawidłowości w procesie spadku w każdym z przypadków, który jest cztery w języku niemieckim. Mianownik (w tłumaczeniu – Nominativ) odpowiada na pytania takie jak: „Wer?” I „było?”. Dopełniacz, co tłumaczy się jako Genetiv, – „? Wessen” na pytanie. Obserwowani przez celownik, Dativ, – "wem?", "Wo?" I bierniku, Akkusativ – "? Wen", "Czy?", "Wohin?". Silny spadek zależy od końca „S” w dopełniaczu przypadku, to sprawa dotyczy większość rzeczowników rodzaju męskiego są przedstawiciele, jak również wszystkie należące do rodzaju nijakiego. Wyjątek stanowi „serce” – Das Herz. Jeśli mówimy o słabej deklinacji rzeczowników w języku niemieckim, w tym przypadku znak będzie koniec e (n) – odnosi się do wszystkich przypadków. Wyjątkiem są rzeczowniki rzeczownik definiowanie życia rzeczy. Najłatwiej rzeczy są ze spadkiem damskiej – nie ma końca.

Szczególnym rodzajem mnogiej

Mówiło się, że niektóre z cech inny niemiecki. rzeczowniki deklinacji wcześniej wspomniano mieszana odnosi się do jednej z nich. Oto tylko kilka słów podświetlony, należy je wymienić i zapamiętać! Das Herz (tłumaczone jako "serce"), Der SCHADEN ( "uszkodzenia"), Der Frieden (tłumaczenie – "The World", chociaż synonim Welt, zmienne według zasad), Der Wille ( "Will"), Der samo ( " seed "), der Glaube (" wiara "), der Gedanke (tłumaczone jako" myśli "ale może być zastąpiona przez ideę synonimów), der Funke (" iskra "), der litera (" list "), nazwa der (" name " ). Te słowa mają następujące deklinacji rzeczowników w języku niemieckim: na e (NS), kończy się w dopełniaczu sprawy, e (n) – w celowniku i bierniku. Nieco łatwiej będzie spadać w liczbie mnogiej. Tutaj wszystko musi być jedną regułę: w końcu Dativ N, tylko jeden wyjątek. Jeżeli rzeczownik jest przekształcony z jednostki. godz., po czym robi się przyrostków S i N.

Siła deklinacji

Tak więc w tym języku, w przeciwieństwie do rosyjskiego, wszystkie cztery przypadki. Jeśli mówimy o spadku, to istnieją trzy rodzaje, które zmieniają słowa. Ten silny spadek, słaby i mieszane. Jeśli niemiecki, to funkcja S-Deklination n-Deklination i gemischte Deklination. Wiele rzeczowników ma żadnych zakończeń, tylko zmienia się artykuł w słowie. Prawie wszystkie słowa celownik zakończenie w N, to samo odnosi się do żeńskich rzeczowników. Chociaż istnieje specjalna funkcja. Oraz rzeczowników. p. oraz zmiany w deklinacji damskiej. Wszystkie formy liczby pojedynczej są dokładnie takie same jak w mianowniku, a kończy się na słowie mnoga mianownik gdziekolwiek na pl.

Silny typ ma swoje własne cechy. Fakt, że tego rodzaju zwykle medium ekspresji i płci męskiej. Tutaj należy zauważyć, że powyższe słowa Nominativ mają zerową zakończenie, lub -er, -e. Słaby deklinacja ma charakterystyczny rys w postaci -en końcowego. Stoi on w każdej formie, z wyjątkiem Nominativ. Według typu słabego zmienić nazwy męskiej końcówki w -loge, -ant, -e, -i, -ist, -af i tak dalej. D. W większości są to słowa oznaczające zawodu, narodowości i żyjących istot.

Jak zapamiętać

Deklinacja rzeczowników w języku niemieckim – to złożony temat. I to jest bardzo ważne, ponieważ aby mówić normalnie, tak że rodzimymi może zrozumieć głośnik musi być w stanie zmienić słowa na spadek. Pomóc nauczyć się wątek „Deklinacja rzeczowników” ćwiczenia języka niemieckiego jest bardzo bogata, więc pociąg będzie łatwo może utworzyć wykres lub tabelę z doprowadzeniem zakończeń przypadków będzie więc mieć dwa rodzaje pamięci: … wizualnych i dźwiękowych, a proces zapisywania pójdzie znacznie bardziej wydajne . w tabeli można dokonać w taki sposób (na przykład słowo „człowiek”, „mister”, „student”, „nazwa”):
N: der: Mensch, Herr, student, nazwa.
A: den: Mensch (en), Herr (n), student (en) Nazwa (n).
D: dem: Mensch (en), Herr (n), student (en) Nazwa (n).
G: des: Mensch (EN), Herr (n) Studenta (pl), na nazwisko (NS).

Nawet na podstawie tego prostego przykładu, można zauważyć, że uczenie się i zapamiętywanie takiej tabeli jest łatwe. Przede wszystkim, jak w każdym innym języku, znaleźć wzór, zgodnie z którym proces zapamiętywania będzie wyglądać logiczne i spójne.