672 Shares 9916 views

T-80U z silnika turbinowego: a A Specyfikacje paliw

Okazało się, że prawie wszystkie główne MBT (czołgów) świata posiada silnik wysokoprężny. Istnieją tylko dwa wyjątki: T-80U i „Abrams”. Co rozważania prowadzone przez specjalistów radzieckich, tworząc słynne „vosmidesyatki” i jakie są perspektywy tej maszynie teraz?


Jak to wszystko się zaczęło?

Po raz pierwszy domowy T-80U został wydany w 1976 roku, aw 1980 roku jego „Abrams” made Amerykanów. Do tej pory tylko Rosja i Stany Zjednoczone są uzbrojeni w zbiornikach elektrowni turbiny gazowej. Ukraina nie biorą pod uwagę, ponieważ nie są uzbrojeni tylko z T-80UD, wersja diesel słynnego „vosmidesyatok”.

Wszystko zaczęło się w 1932 roku, kiedy biuro projektowe należące fabryki Kirowa zorganizowano w ZSRR. To było w jego wnętrzu zrodził się pomysł stworzenia fundamentalnie nowy zbiornik wyposażony w elektrowni turbiny gazowej. To właśnie z tego decyzja zależała od rodzaju zbiornika paliwa T-80U zostanie wykorzystana w przyszłości: konwencjonalny olej napędowy lub naftę.

Słynny projektant Ż. Ya. Kotin, który pracował w układzie groźny Isov, w jednym czasie myślał o tworzeniu mocniejsze i lepsze pojazdy wojskowe. Dlaczego potem zwrócił się do turbinowego silnika spalinowego? Fakt, że zamierza stworzyć zbiornik ważący w przedziale 55-60 ton dla normalnego mobilności wymaganej mocy silnika nie mniejszej niż 1000 litrów. a. W tych latach takich silników wysokoprężnych mogli tylko pomarzyć. Dlatego, i wpadł na pomysł wlewu lotnictwa i przemysłu stoczniowego technologii (tzn SDT) w zbiorniku.

Już w 1955 roku rozpoczęto prace nad dwoma obiecującymi Próbki zostały stworzone. Ale stało się jasne, że inżynierowie z fabryki Kirowa, zanim tworzyć tylko silniki do statków, nie w pełni zrozumieć zadanie technologiczne. Prace zostały zakończone, a następnie całkowicie zatrzymany, a N. S. Hruschev całkowicie „wkręca się” cały rozwój ciężkich czołgów. Więc w tym czasie pojawiają się T-80U, którego silnik jest wyjątkowy, to nie miało być.

Jednak fałszywie oskarżać Nikita Siergiejewicz, w tym przypadku nie jest konieczne: równolegle do niej wykazano i przyszłych silników wysokoprężnych, przeciwko któremu szczerze wyglądał dość surowy GTD maloobeschayusche. Co mogę powiedzieć, jeśli „zarejestrowany” w zbiorniku produkcji, silnik ten mógł tylko do lat 80. ubiegłego wieku, a nawet dzisiaj jednostek takich elektrowni w wielu postawy wojskowej nie jest bardzo jasne. Należy zauważyć, że nie są dość obiektywne powody.

kontynuacja

Wszystko zmieniło się po stworzeniu pierwszego na świecie MBT, Kojima stał się T-64. Wkrótce projektanci sobie sprawę, że im bardziej doskonały zbiornik może być wykonany w oparciu o nią … Ale trudność było rygorystyczne wymagania przedstawione przez kierownictwo kraju: powinien być ujednolicony z istniejącymi maszynami, nie przekracza ich rozmiar, ale jednocześnie mógł być używany jako środek do „przeskoczyć kanał La Manche”.

A potem jeszcze raz przypomniał SDT, jak native napędowego T-64 był już wymagania czasowe silnie spójne. To wtedy Ustinov postanowił stworzyć T-80U. Głównym paliwem i silnik nowego zbiornika musiała promować go jako charakterystyk szybkobieżnych.

napotkanych trudności

Ogromnym problemem było to, że nowa elektrownia z filtrów powietrza wymagane jakoś pomieścić standardowy MTO T-64A. Ponadto Komisja wymagany system blokowy: innymi słowy, silnik trzeba było zrobić tak, że może on zostać usunięty w całości i zastąpiony nowym w naprawie. Bez wydatków, oczywiście, dużo czasu na to. A jeśli to stosunkowo kompaktowy GTE było stosunkowo proste, inżynierowie systemów oczyszczania powietrza dostarczane dużo bóle głowy.

Ale ten system jest bardzo ważne, nawet do zbiornika oleju napędowego, nie wspominając o jego analog turbiny gazowej na T-80U. Niezależnie od rodzaju stosowanego paliwa, turbina ostrze roślina żużel i natychmiast otynkowane implode jeśli wejściem do komory spalania powietrze nie zostaną odpowiednio oczyszczone z zanieczyszczeń zanieczyszczających go.

Należy pamiętać, że wszystkie projektantom silnika na celu zapewnienie, że wejście do cylindrów lub pracy komory turbiny powietrze zostało oczyszczone z pyłu 100%. I są łatwe do zrozumienia, jak kurz dosłownie pożera wnętrzności silnika. W rzeczywistości, to działa jak papierem ściernym.

prototypy

W 1963 roku, znany Morozow został stworzony prototyp T-64T, który został zainstalowany silnik turbiny gazowej ze skromnej pojemności 700 litrów. a. Już w 1964 roku, projektanci z Tagil, pracujący pod kierunkiem LN Kartseva stworzył wiele bardziej perspektywiczną silnika, które mogłyby zostały wydane konie „800”.

Ale projektanci, w Charkowie, w Niżnym Tagile, w obliczu złożonych problemów technicznych, z powodu którego pierwsze rosyjskie czołgi z silnika turbinowego może pojawić się dopiero w latach 80-tych. W końcu naprawdę dobry silnik otrzymał tylko T-80U. Paliwo stosowane do jego dostawy amunicji, porównuje również przychylnie do silnika od wczesnych prototypów, jak zbiornik może wykorzystać wszystkie rodzaje konwencjonalnego oleju napędowego.

Nie przypadkowo malowany kurz powyższych aspektów, ponieważ jest to problem oczyszczania powietrza jakości stał się najtrudniejsze. Inżynierowie mieli duże doświadczenie w rozwoju turbin dla śmigłowców, silników … ale helikoptery sterowane w sposób ciągły, a kwestia zanieczyszczenia powietrza zakurzonym na wysokości ich pracy nie stać na wszystko. Ogólnie rzecz biorąc, kontynuowano prace (co dziwne) tylko składając Chruszczow Breda zbiornika rakiet.

Najbardziej „opłacalne” był projekt „Dragon”. Bo była niezbędna do silnika o dużej energii.

Przedmioty doświadczalne

W ogóle, to nie dziwi fakt, że nie było tak ważne dla takich maszyn została zwiększona mobilność, zwartość i niską sylwetkę. W 1966 roku, projektanci postanowili pójść inną drogą i zaprezentowane publicznie na projekt pilotażowy, serce, które były kiedyś dwa-350 GTD, wydawania, jak to łatwo zrozumieć, 700 litrów. a. Elektrownia zbudowana w NPO. V. Ya. Klimova, który w tym czasie miał wystarczająco dużo doświadczonych specjalistów zajmujących się rozwojem turbin dla statków powietrznych i statków. One ogólnie rzecz biorąc, i stworzył T-80U, silnik, który na swoje czasy był naprawdę wyjątkowy rozwój.

Ale wkrótce stało się jasne, że nawet jeden GTD – jest skomplikowana i dość kapryśna, a nawet ich Spark i nie ma absolutnie żadnej przewagi nad tradycyjnym obwodzie jednoczęściowy. I tak przez 1968 został wydany oficjalny dekret rządu i Ministerstwa Obrony ZSRR, aby wznowić prace nad jednym celem. W połowie lat 70. był gotowy do zbiornika, który później stał się znany na całym świecie pod nazwą T-80U.

Kluczowe cechy

Układ (jak w przypadku T-64 i T-72), z tylnej klasycznej MTO załogi – trzy osoby. W przeciwieństwie do poprzednich modeli, tutaj mehvoda podano tylko trzy Triplex co znacznie poprawia widoczność. Nawet tak niesamowite dla zbiorników domowe luksusy jak ogrzewanym miejscu pracy, nie został przedstawiony.

Korzyść, że ciepło z turbiny żarowej było pod dostatkiem. Tak że silnik turbiny gazowej T-80U jest uzasadniony ulubionym tankowców, jak warunki pracy załogi w nim o wiele bardziej komfortowe, jeśli porównać tę maszynę z T-64/72.

Obudowa wykonana jest za pomocą spawania, wieża jest odlewana, kąt nachylenia 68 stopni jest arkusz. Podobnie jak w przypadku T-64, łączy się pancerz składający się ze stali pancernej i ceramiki jest stosowany. Dzięki racjonalnych kątów nachylenia i grubości zbiornika T-80U daje większe szanse na przeżycie załogi w najtrudniejszych warunkach terenowych.

Jest też dobrze rozwinięty system ochrony broni masowego rażenia od załogi, w tym broni atomowej. Układ przedziału bojowego prawie całkowicie analogiczna do tej z T-64B.

Komora silnika cechy

Projektanci jeszcze być umieszczony wzdłużnie w MTO GTE automatycznie spowodował nieznaczny wzrost wielkości urządzenia w porównaniu do T-64. TBG jest zaprojektowany jako monoblok o wadze 1050 kg. Jego funkcja była obecność danego biegu, pozwala wziąć maksymalna możliwa od silnika, jak również tylko dwie skrzynie biegów.

Do zasilania wykorzystywane w czterech zbiornikach natychmiast MTO łączna objętość wynosi 1140 litrów. Należy zauważyć, że silnik turbiny gazowej T-80U powstaje paliwo, dla których jest przechowywana w takich ilościach – raczej „żarłoczny” tank, który zużywa 1,5-2 razy więcej paliwa niż T-72. A zatem wielkość odpowiednich zbiornikach.

GTD-1000T tworzone za pomocą schematu trzech wał ma jedną i dwie niezależne jednostki sprężarki turbiny. Duma inżynierowie – zespół regulacji dyszy, który umożliwia płynną regulację obrotów turbiny i znacznie zwiększa jego żywotność T-80U. Jakie paliwo zaleca się stosować do przedłużania trwałości agregatu? Sami deweloperzy twierdzą, że najbardziej optymalna dla tego celu, wysokiej jakości paliwa do silników odrzutowych.

Ponieważ połączenie między mocą kompresora i turbiny po prostu nie ma, zbiornik może poruszać się pewnie na ziemi, nawet przy bardzo słabej nośności, a silnik nie będzie stoisko nawet jeśli nagłe zatrzymanie maszyny. I co "zasila" T-80U? Paliwo silnikiem może być inaczej …

instalacja turbin

Główną zaletą tego paliwa silnika turbiny gazowej krajowego jest jego wszystkożerne. Można uruchomić na paliwo do silników odrzutowych, każdy rodzaj oleju napędowego, nisko-oktanowa benzyna przeznaczone dla pojazdów silnikowych. Ale! T-80U, paliwo, które powinny mieć tylko tolerowane płynność, ale jest bardzo wrażliwy na „nielicencjonowane” palny. Uzupełnianie nie zaleca paliw dostępne tylko w warunkach bojowych, ponieważ pociąga za sobą znaczne zmniejszenie życia silnika i turbinowych łopatek.

Uruchamianie silnika kosztem promowania kompresorów, które są odpowiedzialne za dwóch własnym silnikiem elektrycznym. Podpis akustyczny zbiornika T-80U znacznie niższym niż jego kolega diesel zarówno ze względu na bardzo charakterystyki turbiny i przez specjalnie zaaranżowanej układu wydechowego. Ponadto, urządzenie jest wyjątkowy, podczas hamowania służy jako hamulców hydraulicznych i samego silnika, przy czym czołg zatrzymał się niemal natychmiast.

Jak to jest zrobione? Faktem jest, że gdy pedał hamulca jest wciśnięty pojedynczy łopatki turbiny zacznie obracać się w przeciwnym kierunku. Proces ten daje ogromne obciążenie materiału łopatek i samej turbiny, ale dlatego, że jest sterowana elektronicznie. Z tego powodu, podczas gwałtownego hamowania, powinien niezwłocznie utaplivat pedał całkowicie. W pracy natychmiast włączone hamulce hydrauliczne.

Jeśli chodzi o innych cechach zbiornika, ma stosunkowo niską paliwa „apetyt”. Aby to osiągnąć projektanci udało się ani razu. Aby zmniejszyć ilość zużywanego paliwa, inżynierowie założyli automatyczny zostaje system sterowania turbiną (XUAR). Obejmuje to czujniki temperatury i kontrolery, przełączniki oraz fizycznie połączone z układu zasilania.

Ze względu SAUR nosić noże udało się zmniejszyć o co najmniej 10%, a przy właściwej pracy pedału hamulca i zmiany biegów kierowca może zmniejszyć zużycie paliwa o 5-7%. Nawiasem mówiąc, a co za tym zbiorniku głównym paliwem? T-80U w idealnych warunkach powinien być zatankowany nafty lotniczej, ale dopasowanie i jakość oleju napędowego.

Systemy oczyszczania powietrza

Cyklon oczyszczacz powietrza stosować zapewniając 97% usuwania pyłu z powietrza zasysanego i innych substancji obcych. Przez sposób „Abrams” (z powodu zwykłego dwustopniowego oczyszczania), wartość ta jest bliski 100%. To z tego powodu, zbiornika paliwa T-80U – temat pacjenta, ponieważ spędza znacznie więcej w porównaniu ze zbiornikiem jego amerykański rywal.

Pozostałe 3% pyłu osadzają się na łopatki turbiny w formie skoagulowanej żużla. Aby ją usunąć, projektanci przedstawili automatyczny program czyszczenia wibracje. Należy zauważyć, że wloty powietrza mogą być podłączone do specjalnego urządzenia do podwodnego jazdy. To pozwala na pokonanie rzeki na głębokość pięciu metrów.

Zbiornik standard transmisji – mechaniczna typu planetarnego. Obejmuje ona dwa pudełka, dwie skrzynie biegów, dwa napęd hydrauliczny. Istnieją cztery biegi do przodu i jeden do tyłu. rolki bieżne, gumowy. Tor posiada także wewnętrzną bieżnią gumową. Z tego powodu, T-80U jest bardzo drogie podwozie.

Napinanie odbywa się za pomocą mechanizmów robak typu. Połączenie zawieszenie, to składa się z dwóch prętów skrętnych i hydraulicznymi amortyzatorami na trzech lodowisk.

charakterystyka broni

Głównym narzędziem – model pistoletu 2A46M-1, kaliber wynosi 125 mm. Dokładnie takie same pistolety umieszczano w zbiorniku T-64/72, jak również nie wiadomo zbiornik niszczyciel „Octopus”.

Uzbrajania (jak w T-64) była całkowicie stabilna w dwóch płaszczyznach. Doświadczeni cysterny powiedzieć, że zakres bezpośredniego strzału na bramkę obserwowane wizualnie może osiągnąć poziom 2100 m Amunicja :. burzącym i przebicia pociskami kształcie opłat. Autoloader w jednym etapie może wynosić do 28 strzałów, a kilka może znajdować się w przedziale bojowym.

Broń pomocnicze 12,7 mm karabin maszynowy „Utes”, ale Ukraińcy długo stawiać żadnych podobnych broni, skupiając się na wymaganiach klienta. Ogromny wadą jest karabin maszynowy, który strzelać z niego może być tylko dowódca zbiornik, i za to, że w każdym przypadku konieczne jest, aby pozostawić przestrzeń zabronevoe maszynę. Od początkowych 12,7 mm pociski balistyczne bardzo podobny do pocisku, głównym celem jest również pistolet zerowanie wejścia głównego pistolet bez amunicji.

boeukladki

Zmechanizowane paczka bojowy został opublikowany przez projektantów na całym obwodzie mieszkalnej objętości zbiornika. Ponieważ znaczna część całkowitych MSW czołgów T-80 posiadają paliwo, projektanci ze względu na objętość zostali zmuszeni umieścić poziomo tylko muszle, natomiast miotające się w bębnie w pozycji pionowej. Jest to bardzo istotna różnica „vosmidesyatok” z T-64/72, w którym pocisk podnoszące ładunek umieszczony poziomo na poziomie rolek.

Zasada działania przekładni głównej i ładowarki

Przy otrzymaniu odpowiedniego polecenia bęben zaczyna się obracać, jednocześnie zsumowanie wybrany typ pocisku do płaszczyzny ładunkowej. Następnie, mechanizm jest zablokowany, a opłata podnoszenia skorupa być wysyłane do urządzenia za pomocą stałego pojedynczy pręt punkt załadunku. Po wtryskującej tulei jest automatycznie rejestrowany przez specjalny mechanizm i umieszczona w pustej komórki bębna.

„Karuzela” ładowania zapewnia szybkość wypalania nie mniej niż sześć do ośmiu pocisków na minutę. Jeśli automatyczne ładowanie nie powiedzie się, można ręcznie ładować broń, ale tankowce uwierzyć takiego rozwoju nierealne (zbyt trudny chore na długi czas) zdarzeń. Zbiornik stosowanym modelem widok DCT 2-49, niezależnie od pistoletu stabilizowane w płaszczyźnie pionowej, co pozwala na wyznaczenie odległości i indukowano w celu w odległości 1000-4000 m.

Niektóre modyfikacje

W 1978 roku czołg T-80U z turbinowego silnika spalinowego został nieco zmodernizowany. Główną innowacją był system rakietowy wygląd 9K112-1 „Cobra”, z których produkuje się strzelanina rakiet 9M112. Pocisk może trafić opancerzony cel w odległości 4 km, a to prawdopodobieństwo wynosiło 0,8 do 1, w zależności od prędkości właściwości terenu i ruchu docelowego.

Ponieważ pocisk powtarza rozmiar standardowy 125 mm pocisk może być umieszczony w dowolnym mechanizmu ładującego taca. Ta amunicja jest „zamknięty” wyłącznie wobec pojazdów opancerzonych, tylko skumulowanego głowicy. Jak zwykle strzał rakieta strukturalnie składa się z dwóch części, które występuje, gdy kombinacja standardowy mechanizm ładowania papieru. Jest indukowane w trybie półautomatycznym: pierwsze sekundy strzelca musi mocno trzymać ramę przechwytywania na celu docelowej.

Naprowadzania lub optyczny, lub kierunkowe sygnał radiowy. Aby zmaksymalizować szanse trafienia w cel, strzelec może wybrać jeden z trzech trybów lotu pocisków, koncentrując się na sytuacji militarnej i okolicę. Doświadczenia wykazały, że korzystne jest podczas ataku pojazdów opancerzonych chronione aktywnych systemów licznika.