482 Shares 3911 views

Mi-8: cechy, misje bojowe, katastrofy i zdjęcia śmigłowców

W naszym kraju, od samego początku, nie było bardzo ważne, aby stworzyć śmigłowce. Z tym, co było połączone, teraz trudno jest się dowiedzieć, ale fakt pozostaje: początkowo Armia Czerwona otrzymała tylko samoloty, a nawet o gospodarce narodowej i nie może mówić.


I to pomimo faktu, że obiecaliśmy rozwój sytuacji w tej dziedzinie, a nawet co! Na szczęście wkrótce kierownictwo młodego państwa zrozumiało błędne podejście do takiej strategii, a zatem przemysł zaczął opanowywać produkcję wirówek.

Pierwszym z nich był Mi-1, którego uwolnienie rozpoczęto dopiero w 1948 roku. Od tego czasu do końca uruchomienia Mi-4, wszystkie helikoptery w naszym kraju zostały wyposażone w silnik obrotowo-tłokowy. W tamtych czasach było to normalne zjawisko, ale potrzeba samochodu o najlepszych cechach elektrowni okazała się bardzo widoczna.

Nowy helikopter

Dlatego w 1960 roku przemysł i najważniejsze biura projektowe budowy śmigłowców w kraju otrzymały to zadanie. Jego rezultatem był rozwój śmigłowca Mi-8, który stał się prawdziwą legendą branży, nadal aktywnie wykorzystywaną w gospodarce narodowej i armii na całym świecie.

Historia stworzenia

Początkowo założono, że helikopter będzie produkowany w wariantach transportu, pasażerów i przedsiębiorstw. Rozwój rozpoczął się w pierwszych miesiącach 1960 roku. Jak można przypuszczać, Central Branży Projektowej imienia Mil angażował się w to. Opierając się na dobrze sprawdzonym Mi-4. W rzeczywistości nowy Mi-8 został pierwotnie zaplanowany jako projekt jego głębokiej modernizacji.

Jednak wkrótce projektanci zdali sobie sprawę z potrzeby wprowadzenia nowego samochodu w samochodzie, więc w tym projekcie nie było zbyt wiele.

Prace były prowadzone w szoku. Już w połowie 1961 r. Pierwszy prototyp z czterema nożycami i jednym silnikiem unosił się w powietrzu. Prototyp z pięcioma ostrzami i dwoma elektrowniami latał w ciągu roku. Pod koniec tego samego roku powstał pierwszy prototyp.

Komisja podobała się cechom przyszłości Mi-8, a więc w ciągu zaledwie kilku lat nowe helikoptery trafiły już do masowej produkcji. Od 1965 model został wyprodukowany w Kazaniu i Ulan-Ude.

MI-8: charakterystyka

Jego poprzednik, nowa maszyna była 2,5 razy większa niż nośność. Maksymalna prędkość była prawie dwukrotnie większa.

Transmisja została w dużej mierze pozostawiona bez istotnych zmian. Schemat helikoptera jest jednoślimakowy, ale dostarczana jest śruba sterująca. Projekt wykorzystuje dwa silniki turbin gazowych, podwozie opiera się na trzech kołach. Ogólnie rzecz biorąc, Mi-8 na swój czas był na wiele sposobów zaawansowanym modelem.

Oczywiście niektóre parametry zostały ominięte przez amerykańskiego "Sikorskiego", ale było o wiele tańsze, a jednocześnie posiadało większą zdolność przewozową i niezawodność.

W przeciwieństwie do poprzedniego modelu, konstrukcja noży została znacząco zmieniona. Był pusty pusty, w całości wykonany ze stopu aluminium o wysokiej wytrzymałości. Aby zapewnić, że system jest jak najbardziej bezpieczny, ostrza są wyposażone w specjalny pneumatyczny system sygnalizacyjny, który umożliwia natychmiastowe rejestrowanie uszkodzeń mechanicznych w łopatce.

Dlaczego ten helikopter stał się tak rozpowszechniony na całym świecie?

Stało się to z powodu bezpretensjonalności i niezawodności maszyny. Nie tylko w naszym kraju jest on z szacunkiem nazwany "zawodowym". Na świecie jest to najbardziej (!) Wspólny helikopter transportowy. Za granicą znany jest jako Mi-17, z których część jest używana jako helikoptery wojskowe (zdjęcie jest w artykule) przez kontyngent NATO w Afganistanie. Ze względu na łatwość pilotowania, nie potrzeba dużo czasu na szkolenie pilotów.

Na świecie nie ma już żadnych cywilnych śmigłowców transportowych, które byłyby produkowane w takim rozmiarze: nawet w oparciu o przestarzałe dane, ponad 12 tysięcy maszyn wylazło z linii produkcyjnej. I to – bez uwzględnienia jakichś modyfikacji!

Nawiasem mówiąc, pod względem liczby gatunków, ten helikopter jest zdecydowanie światowym liderem. W tej chwili nawet specjaliści nie mogą powiedzieć, jak wiele zostało zmodyfikowanych. Definicja tej figury jest w znacznym stopniu utrudniona przez fakt, że w jednostkach wojskowych dokonano pewnych usprawnień, ale nie otrzymały patentów na ich wynalazki, a więc nie padły one na produkcję przemysłową.

Układ sterowania i silniki

Cały system sterowania tym razem bazował na wysokiej jakości i mocnych wzmacniaczach hydraulicznych. Ponadto Mi-8 jako pierwszy użył najnowszego systemu zapobiegania oblodzeniom, który umożliwił użycie śmigłowca w różnych warunkach. Ponadto zapewniono specjalny mechanizm zabezpieczający ładunek, dzięki czemu można było przewozić dodatkowe trzy tony.

Jeśli jeden silnik zawiedzie podczas lotu, drugi w tej samej chwili zaczyna pracować w trybie wymuszonym, dając moc, wystarczającą nawet do awaryjnego zakończenia lotu. Aby piloci byli bardziej komfortowi w trudnych warunkach, samochód wyposażony jest w zaawansowany autopilot, który może przybrać znaczną część ludzkich funkcji.

Dzięki temu, że w tym czasie można było latać helikopterem o każdej porze roku i dnia. Ta cecha została szybko doceniona przez wojsko. Ponadto jeden z symboli armii rosyjskiej szybko stał się Mi-8: śmigłowiec okazał się niezwykle wiarygodny i niedrogi, dlatego został natychmiast przyjęty do służby.

W jakich przypadkach jest on używany?

Jak już powiedzieliśmy, początkowo ten model został stworzony dla potrzeb transportowych i pasażerskich (do 28 osób). Dodatkowo, w Kazaniu przygotowano specjalne zamówienia dla luksusowych kopii dla siedmiu osób, które są bardzo popularne wśród najlepszych urzędników stanu i zamożnych przedsiębiorców.

Modyfikacje wojskowe i dalszy rozwój

Wspomnieliśmy również w artykule, że wojsko bardzo lubiło Mi-8. Silnik był bardzo niezawodny, a awaria jednej elektrowni wycofała się z samochodu, a pojemność była imponująca.

Dlatego wkrótce pojawiły się liczne modyfikacje tego helikoptera, przeznaczone specjalnie do użycia przez armię. Najczęściej transportowano po prostu wariant, do którego dodano słupy do mocowania bomby lub zbiorników zapalających. Wkrótce okazało się, że dla potrzeb armii nawet taki wzrost nie wystarczy, a zatem była modyfikacja 8TV, wyposażona w wzmocnione i ulepszone zawiesiny. Dodano możliwość zawieszenia broni rakietowej.

Śmigłowce transportowe

Zmiana 8MT stała się logiczna i ostateczna w drodze do stworzenia nowej rodziny pojazdów transportujących. Główną cechą wyróżniającą była instalacja nowych elektrowni TVZ-117 MT wyposażonych w najnowszą turbinę gazową AI-9V. Helikopter stał się znacznie bardziej niezawodny, ponieważ wloty powietrza zostały zamknięte nowym ekranem, co znacznie filtrowało powietrze dostarczane do silnika.

Na śmigłowcu Mi-8, którego zdjęcie jest przedstawione w artykule, nie można było łatwo trafić pocisków z przewodem cieplnym, opracował system rozpraszania gorących gazów spalinowych z silników. Ponadto istnieją mechanizmy strzelania fałszywymi celami. W latach 1979 i 1989 helikopter z honorem przeszedł przez cały konflikt w Afganistanie.

Walka i pokojowe doświadczenie

W okresie, kiedy kontyngent wojsk radzieckich był w tym kraju, pilotzy przeprowadzali setki tysięcy lotów. Przewieziono miliony ton ładunku, tysiące żołnierzy zostało ewakuowanych spod poduszek. Przez cały ten czas na palcach można policzyć awarie maszyny.

W przeciwieństwie do "starszego brata" Mi-24, G-8 początkowo pozbawiony był ciężkiej rezygnacji, dlatego zawsze miał wystarczającą siłę lotu, nawet w warunkach bardzo rozmytego górskiego powietrza.

W obu konfliktach czeczeńskich helikoptery wojskowe tego typu również pokazały się z najlepszej strony. Niezawodny i niezwykle skromny, pomagali nie tylko samych wojsk, ale także Ministerstwu Sytuacji Nadzwyczajnych i "Czerwonego Krzyża", który pracował z ludnością cywilną, dostarczając jej lekarstwa i żywność.

Katastrofy

Niestety nawet najwyższa niezawodność i prostota projektowania nie są zapisywane przez śmigłowce wojskowe MI, jak również ich cywilne warianty z upadków.

Na początek podczas afgańskich i obydwu konfederatów Czeczeńskich utracono około 50-60 samochodów. W Afganistanie straty wśród nich to głównie nie-walka, często związana z wypalaniem na wojskowych lotniskach. Uważa się, że w tym czasie utracono nie więcej niż dziesięć jednostek tej techniki. Nie ma dokladnych danych o stratach w pierwszej kampanii czeczeńskiej. W drugim zlikwidowano 29 helikopterów tego typu.

Pojawienie się pokoju nie przyniosło spoczynku. W wyniku awarii technicznych, złej jakości paliwa i nadmiernego zużycia maszyn, w latach dziewięćdziesiątych (na Syberii) spadło lub utraciło 174 samochody.

Podajemy konkretne informacje na lata 2012-2013. Tak więc, 14 lipca 2013, załoga helikoptera w powietrzu czuła, że oba silniki zaczęły działać niepoprawnie. Postanowiono zasadzić samochód bezpośrednio na torfowisku. To prawda, że helikopter spadł na bok, ale w przeciwnym razie lądowanie w nagłych wypadkach zostało wykonane doskonale. Nikt nie został zabity, ani też nie był ranny. 11 lipca tego samego roku, coś podobnego działo się w regionie Amur. Potem udało się nam bez ofiar.

Niestety, 2 lipca w Yakutii zmarło 24 osób, w wyniku upadku samochodu, ponad połowa to dzieci. Przeżyli tylko dwóch członków załogi i jednego pasażera. W dniach 6 i 6 czerwca tego samego roku wypadki tych helikopterów zostały zarejestrowane na terytorium Chabarowskiego. Nie było też ocalałych.

W 2012 r. Te helikoptery spadły siedem razy, ale tylko jedna osoba zmarła.

Oczywiście, te dane są tylko dla naszego kraju. Ilu z nich rozbił ten sam Mi-17 w Afganistanie, to niemożliwe do powiedzenia, ponieważ samorząd rzadko przeprowadza szczegółowe statystyki. To samo można powiedzieć o incydentach w Afryce.