414 Shares 7987 views

Opinie: "Lenkom", "Noc Walpurgi". Spektakl Marka Zakharowa, aktorów i ról

Jednym z najnowszych i najgłośniejszych występów, które niedawno wprowadził Lenkom, jest Walpurgis Night. Aktorzy, reżyser i autor – to gwiazdy teatru. Cechy tej produkcji można znaleźć w artykule.


Nowość sezonu

Coraz częściej, nowoczesne przedstawienia powodują wiele różnych opinii od widzów. Wiele hałasu zostało wykonane przez jednego z głównych kierowników naszych czasów – Mark Zakharov. Jego imię jest znane niemal każdemu fanowi kultury. Ten człowiek od dawna łączy swój los z Teatrem. Leninowski Komsomol, lepiej znany szerokiemu gronu ludzi, jak Lenkom. W jego murach pojawiła się nowa sztuka.

Zawartość sztuki "Walpurgis Night" jest rodzajem mieszanki geniuszowych powieści autorstwa Venedikta Erofeeva. Produkcja składa się z kilku prac autora.

Na scenę dołączyli tak wybitne dzieła literackie: "Moskwa – Petuszki", "Notatki psychopaty" i "Noc Walpurgi". Te ostatnie dały nazwę produkcji teatralnej. Dodatkowo użyj pamiętników pisarza, aby pomóc odkryć plan reżysera.

Subtelność działki

Sam Zakharov przyznaje, że pomysł na kolaż z utworów Erofeveva był absolutnie przypadkowy. I to nie jest zaskakujące, ponieważ sposób tego autora mało pasuje do ramy teatru. Krytycy twierdzą, że główny aktor Igor Mirkurbanov odegrał decydującą rolę w kwestii "oddania tego spektaklu", czy też nie. Dyrektor był pewien, że ten artysta doskonale ukaże szeroką duszę czołowego bohatera.

Działka taka jest nieobecna. Opowieść opowiada o Venechce Erofeev, człowieku o szerokiej duszy i inteligentnym intelektorze, który wpada w wąski świat swojego kraju. Filozof nie ma wyjścia energetycznego, a on zamienia się w alkoholika. Jest to obraz pewnego rodzaju upadłego anioła, który mimo wszystko wciąż kocha swoją Ojczyznę.

Produkcja jest bogata w dialogi i szczere rozmowy. Interlokatorami głównego bohatera są barmani Zinochka, obojętny psychiatrzyk i zwykli znajomi.

Problem języka obscenicznego

Na wystawie publiczność pozostawia inną odpowiedź. "Lenkom" ("Walpurgis Night" potwierdza następującą ideę) kocha i wie, jak zadziwiać, a czasem zmusza do krytyki.

Jednym z nieprzyjemnych momentów, z powodu których wykonanie odbywa negatywne oceny, jest nie-normatywne słownictwo. Dla wielu ludzi teatr jest świątynią mądrości i kultury. Maty i wulgarne słowa zepsują zarówno literaturę, jak i społeczeństwo – jak twierdzą niezadowoleni widzowie. Skarżą się, że ludzie idą do sali na pozytywne, jasne emocje, a w zamian otrzymuje "brud" i obscenice. Co więcej, połowa widowni może codziennie oglądać obraz pijaństwa, szaleństwa i śmieci na ulicach swojego miasta.

W ogóle ludzie, którzy nie lubią słyszeć nadużyć ze sceny, mają podwójne wrażenie. Ma dużo negatywności to gra "Walpurgis Night" ("Lenkom")!

Zwolennicy tej samej pracy oświadczają, że nie można wyobrazić sobie tej wypowiedzi bez mat. Ci, którzy nie są przyzwyczajeni do takich innowacji powinni wybrać inną wydajność. A zatem, dzieci z "Nocy Walpurga", a ogólnie z pracy Erofeeva, nie powinny być prowadzone.

Unikalny styl

Nie należy zapominać, że Venedikt Erofeev zyskał sławę dzięki niezwykłym sposobom pisarskim i używaniu w jego pracach tekstów nietylatywnych. Rozmowy o tym, czy ten styl jest odpowiedni na scenie teatru, nie do tej pory się pogłębia.

Teatr próbuje nie poważnie negatywnych recenzji. "Lenkom" ("Walpurgis Night" całkowicie uzasadnia główną ideę) próbuje przekazać publiczności prawdziwość sytuacji. A dzięki nieprzyzwoitym słownictwu, przedstawienie stało się emocjonalne i jasne. Po prawie każdym silnym słowie widzowie wybuchają oklaskami.

Jest inny powód, dla którego autorzy nie usunęli przekleństw w tekście. Autorzy próbowali trzymać się oryginału. Niestety, język rosyjski nie jest tak szeroki, aby pomyślnie i niezawodnie zastąpić wszystkie trzypiętrowe maty, które pisarz użył. Bez tych zmian praca wydawała się mroczna i nieciekawa, zauważają goście.

Linie podziału

Ze względu na świeże podejście do produkcji, teatr często otrzymuje negatywne opinie. "Lenkom" ("Walpurgis Night" jest pewnym dowodem na to) jest miejscem eksperymentowania.

Innym negatywnym punktem jest to, że humor przeznaczony jest dla określonej kategorii wiekowej i smaku. Nie każdy widz, zwłaszcza młody człowiek, rozumie komiczny charakter sytuacji – mimo wszystko duży nacisk położony jest na temat Związku Radzieckiego. Dlatego ci, którzy nie mieszkali w ZSRR, nie mogą postrzegać ukrytej ironii.

Jasny humor w grze łączy się z pełnym dyskursu dialogiem, z którego pojawiają się najbardziej naglące tematy. Widzowie oferują trzy linie. Pierwszy jest polityczny. Pomimo faktu, że opowie się o Unii, ideały rozważane w grze są dziś bardzo istotne. Druga opowieść to historia miłosna. Jest jednak niejasne i często powoduje, że widzowie zastanawiają się nad kim preferuje główny bohater. Trzecia linia jest tematem duszy rosyjskiej.

Praca artystów

Gra aktorów zasługuje na burzę oklasków – udział w widowni. Artyści tak umiejętnie przyzwyczaili się do roli, jaką goście teatru zapominają nawet o tym, gdzie się znajdują. Główna rola męska gra Igor Mirkurbanov. I często widzowie mają pojęcie, że widzą Aleksandra Abdulowa na scenie. Igor umiejętnie trzyma uwagę publiczności na sobie i wie, jak skręcić w dobrym kierunku. Jego zażalenie, jak twierdzi publiczna publiczność, jest takie, że człowiek wydaje się znajomy wszystkim i nie zwraca się do publiczności, ale do kogoś siedzącego w sali.

Główna rola kobieca należy do Ludowej Artystki Rosji Aleksandry Zakharova. Ta utalentowana córka wyżej wspomnianego reżysera, dobrze zaznajomiona ze stylem jego ojca i może wyraźnie zrozumieć jego intencje na scenie. Dlatego wydaje się, że niektóre postacie są napisane dla tej aktorki. Tu znów doskonale przyzwyczai się do roli smutnej klowności.

W najlepszych tradycjach

Rola obojętnego psychiatry należy do artystki innego Victora Verzhbitsky. Udało mu się połączyć w jego wizerunku komiksu i oderwania. Nie mniej żywy grał Siergiej Stepanchenko i Dmitrij Gizbrecht, który dostał rolę krótkowzrocznych i wąskich podróżników.

Przeglądając wydajność, możesz zrozumieć, ile energii i energii spędzili aktorzy. Oni doskonale przyzwyczaili się do twardych obrazów i zafascynowani widownią ich kolosalną pracą.

Prawie zawsze o występach aktorów teatralnych pozostawia się dobre recenzje. Czeka na nowych koneserów jego twórczości.

Scena jest urządzona dość słabo. Nie ma luksusowych i drogich dekoracji, ale światło odgrywa tu dużą rolę. Jest narażony na to, że zgodnie z sceną aktorzy przeniosą się w bok "dobrego" lub "zła". Przewody elektryczne są połączone z platformą. Dominuje czerwony.

Na skraju dwóch gatunków

Fani artyści Venedikt Erofeev są szczególnie zadowoleni z tej produkcji, ponieważ czują, że piszą swojego ulubionego pisarza, a jednocześnie cieszy się nową historią.

Ogólnie rzecz ujmując, to przedstawienie, według gości, jest czymś między filozoficznym dramatem a życiową komedią.

Jedyne, co widzowie zdecydowanie zalecają, mają przynajmniej powierzchowne spojrzenie na pracę Venedikta Erofeeva. Jeśli lubisz jego twórczość, możesz bezpiecznie kupić bilety do teatru. Jeśli nie – lepiej wybrać inną produkcję, a nie wziąć udział w występie Marka Zakharowa.