506 Shares 1782 views

obrazy Lyusena Freyda z tytułami

W przeciwieństwie do oczywistego widzenia realizmu w malarstwie w czystej postaci jest bardzo rzadko i jest wydłużone w historii czasu. Obrazy Lyusena Freyda – jeden z kultowych artystów XX wieku – jest również trudny do jednoznacznego nadana realistycznej sztuki, choć człowiek pojawia się bez upiększeń, pozbawionej wszelkiego rodzaju iluzorycznych pokryć …


Wnuk założyciela psychoanalizy

Ojciec Lucien – Ernst Ludwig Freud – najmłodszy syn Zygmunta Freuda, aby ludzkość nowy sposób spojrzeć na siebie, natury ludzkiej myśli, pragnień i działań. Wnuk jest godnym spadkobiercą słynnego dziadka: Lyusena Freyda malowanie oznacza obraz pokazał nowe głębie ludzkiej wszechświata.

Urodził się w 1922 roku w Wiedniu, ale gdy w Niemczech naziści doszli do władzy (1933), wraz z rodziną przeniósł się do Wielkiej Brytanii. Początkowo chłopiec nie bardzo komfortowe uczucie w nowym kraju. Bad English siły na samotność, rodzice w pełni popieram jego chęć do malowania, a artysta Lyusen Freyd, którego obrazy są warte miliony, rozpoczyna długą podróż, która trwała aż do końca pierwszej dekady następnego stulecia.

Szukaj dla siebie

Pierwsze prace artysty na wiele sposobów zgodnych z duchem lat czterdziestych ubiegłego wieku: nie porzucenia malarstwa figuratywnego na rzecz pełnej abstrakcji, lecz szukał nowego spojrzenia na otoczenie. Zaprzeczył żadnego wpływu mistrzów przeszłości lub współczesny, ale niektóre obrazy Lyusena Freyda w początkowej fazie twórczości jest uważany za surrealistyczne. Wydaje się oczywiste – a mianowicie, pomysł dziadka na wiele sposobów stał teoretyczne podstawy wspomnianego prądu.

Jest to „pokój artysty” (1943-1944) z głową zebry, wystarczy spojrzeć na przestrzeni twórczej ręki mistrza. Ale te motywy można uznać za przypadkowe: Lucien staje się nieodłącznym bliżej, niemal optycznej, filigran, dokładne i twarde „dyurerovsky” rysunku ( „Rabbit na krześle”, 1944) i początkowo gładka i pracował przez malowanie stylu podobnym do stylu mistrzów protorenessansa i Northern Renaissance. Są to pierwsze znaczące portretów „Kobieta z tulipana” (1945), „Portret z łopianu” (1945) i inne.

Głównym gatunkiem

Powiedział, że był zawsze bardziej wygodne do komunikowania się ze zwierzętami … Powszechnie znany animalistycznych arcydzieł – „Colt” (1970), „Eli” (2002), „szara wałach” (2003); Jego martwe natury imponująca technika i treści – «skrzynki jabłek w Walii” (1939), «Martwa natura z książką» (1991-1992), ale przede wszystkim malarstwa Lyusena Freyda – portrety.

On prawie nigdy napisany umowy lub formalne portrety, z wyjątkiem słynnego obrazu królowej Elżbiety II (2000-2001), a zawsze zwrócił tylko tych, którzy byli zainteresowani w nim, i którego dobrze znał. Pod wieloma względami, to zaczęło się od jego pierwszej żony – Kitty Garmana, z którymi mieszkał przez cztery lata. W jej portrety – „Dziewczynka w ciemnym płaszczu” (1947), „Dziewczynka z kotkiem” (1947), „Dziewczyna z białego psa” (1952) – mistrz znajdzie swój główny motyw, ale w dalszym ciągu szukać malarskiego stylu.

Frensis Bekon. Dotykowy realizm

Jedynym artystą, którego Freud mógłby nazwać swojego mentora, to kolejny klasyk sztuki powojennej – Frensis Bekon, który miał 15 lat jego starszy. Razem eksponowana w pawilonie Wielkiej Brytanii na wystawie w Wenecji, Freud napisał kilka jego portretów.

Uważa się, że pod wpływem Bacon ostatecznie uformowana, że specjalny styl malarski, który jest rozpoznawalny przez Lyusen Freyd. Jego obrazy tracą dawny gładkość, perfekcyjnego podejścia do mety, bohaterowie tracą światło stylizowane i stają się mocniejsze, wziąć na ciele i krwi, a to ciało nie jest idealne, nierozerwalnie związaną z nim najbardziej naturalne i ziemia znaki, to fizjologicznej, przedstawiana nabywać oszałamiająco napisany skórę i włosy, powodując niemal dotykowe odczucia.

kolejna piękna

„Piszę do ludzi, jak mogłyby być” – tak powiedział Lyusen Freyd. Malarstwo okresu jego twórczej dojrzałości rozmawiać z człowiekiem, ponieważ nie powstał wcześniej. Artystka tworzą unikalne podejście do nagości. To jest daleko od tradycji akademickich i klasycznych, wykracza poza impresjonistów, bezlitośnie pokazuje chwilową masę ciała ludzkiego, jego kruchości. Dla niego, szef staje się poczucie obecności starć Reality z charakterem. Piękno proporcjach i kombinacji kolorów staje się nieważny, urody się drugiego.

Pochodzi zadziwiające: twarze ludzi niemal groteskowo zniekształcone, ich ciała są dalekie od klasycznych proporcjach, postawa intensywnie niewygodne i bezwstydna nagość powoduje słabe erotyczne emocje gasić frank naturalizm – ale te portrety nie spowodować odmowę, każda chwila staje się namacalna znaczenie istnienia każdej osoby, prześledzić artysty zaskakująco harmonia Bożego stworzenia, nawet jeśli to ma niezwykłą formę.

Oczywiście, jego sztuka jest zbyt niezwykła, by nie podnieść falę niezrozumienia cichym i głośnym odrzucenia. Wiele moraliści drażnić podpisał nazwę Lyusen Freyd obrazach: „Córki, aczkolwiek nielegalne, ale jego, aby pokazać w ten sposób można tylko zboczeniec!” Tak, jego sztuka nigdy nie zostanie zaakceptowany przez wszystkich, bez wyjątku.

Krąg Wewnętrzny

Był nazywany mistrzem z ubiegłego wieku. Nigdy nie napisałem na zdjęciach, a nie oglądania filmów i telewizji, zawsze pracował z naturą, długo i uważnie studiując każdy szczegół, czasem przynosząc Opiekunka do wyczerpania – nie przez przypadek w jego obrazach dużo snu i leżąc modeli.

Innym jest jasne nawet po krótkim znajomy ze zjawiskiem Lyusen Freyd: Obrazy (Zdjęcia zostały przedstawione w artykule), wykonany w swoim warsztacie, wykazują wysoki stopień wzajemnego zaufania pomiędzy artystą i modelem. To nie przypadek, uszczelnione swoich krewnych na najlepsze Freuda obrazów, przyjaciół, żony, kochanki i dzieci – legalne i nielegalne (całkowitej liczby, które, według danych nieokreślonych, – co najmniej cztery kilkunastu).

Wspaniała seria matka portret artysty. Po śmierci męża Lyusi Freyd próbował popełnić samobójstwo, i jej syna, dzięki czemu model dla swoich obrazach i starał się dać jej siłę, by dalej żyć, aby nadać jej sens. Żyła wiecej prawie dwóch dekad i pozostał na kartach graficznych i wspaniałymi obrazami: „matka artysty” (1972), „Portret we wnętrzu” (1973), „Matka artysty podczas wakacji” (1976), etc …

ulubione modele

Nazwał siebie stworzenie nawyku, nie stają się nieciekawe człowiek, którego pisał kilka razy, przez długi czas. Teraz jesteśmy zainteresowani, aby zobaczyć, jak ludzie się zmieniają i jak sam Mistrz. Miał kilka z tych modeli: 1. Artysta ze świata mody i tylko dziwakiem, który zmarł na AIDS – Leigh Bowery (1961/94). Szczególnie wyrazisty portret Leigh Bowery w 1991 roku, "Nagi mężczyzna, widok z tyłu" (1992), "Lee w świetle fluorescencyjnym" (1994), "The Last Portret Lee" (1995.

2. najbliższy przyjaciel i asystent Devid Douson – "David, Pluton i Eli" (2001), "Dawid i Eli" (2003).

3. Susan Taylli. Doprowadziło to do Freuda Leigh Bowery, o którym pisała książkę. Widzimy to na zdjęciach „Kobieta z tatuażem na ramieniu” (1996), „Śpiący lew na dywanie” (1996). Służył jako model dla najdroższych obrazów, pisanych przez Lyusen Freyd – „Pracownik socjalny śpi” (1995). Ten obraz został sprzedany na aukcji w 1995 roku do pomyślenia dla żyjącego artysty $ 33, 6 mln.

Ostatni klasyczne malarstwo figuratywne

Odszedł w 2011 roku, prawie 90 lat, które spędził na sztalugach większość swojego życia. Sława i pieniądze nie są bardzo zainteresowani tym, przyszedł, kiedy był już w bardzo zaawansowanym wieku. Ostatni sezannist ostatni egzystencjalizm, ekspresjonizm legenda – krytycy sztuki nie lubią, gdy nie ma potrzeby, ich zdaniem, skrót.

Były też nieznane, ale wykonane przez artystę o imieniu obrazów Lyusen Freyd i nazwy, które są zawarte w historii światowego malarstwa, „Wnętrze w Paddington” (1951), „Odbicie z dwójką dzieci” (1965) „Duże wnętrze, W11 (na podstawie Watteau ) „(1981-1983), bezwzględny sobie autoportret, 1993” artysta w pracy. Odbicie "" After Cezanne "(2000), Portret artysty Devida Hokni (2002)," Majster "(2003), jeden z ostatnich autoportretu -" Artysta, złowione znienacka nagi fan „(2007).

Paradoks – jedna z oznak tego, niezwykły artysta. Wielka sprzeczność wzbudza zainteresowanie malowanie Lyusena Freyda: zdaje się mówić: „Patrzę na uboczu, jestem zainteresowany nie jest świat wewnętrzny, chcę przechodzić powłokę powierzchniową” Ale to jest niemożliwe, aby uwierzyć, że wnuk twórcy psychoanalizy: jego obrazy – fascynująca rozmowa, która wzbogaca widza rzetelną wiedzę na temat konkretnej osoby, jak i całego wszechświata.