684 Shares 1997 views

Struktura i funkcja analizatora wzrokowego. narządu wzroku

Do interakcji ze światem zewnętrznym, osoba musi odbierać i analizować informacje ze środowiska zewnętrznego. W tym celu, charakteru i darował mu zmysły. Sześć z nich: oczy, uszy, język, nos, skórę i narządów przedsionkowych. Zatem osoba tworzy reprezentację wszystko, co go otacza i od siebie w wyniku wizualnej, słuchowy, węchowy, dotykowe, smakowe i kinestetycznych doznań.


To może być trudno argumentować, że niektóre narządy zmysłu jest ważniejsza niż inni. One wzajemnie się uzupełniają, tworząc kompletny obraz świata. Ale to, co przede wszystkim informacji – nawet do 90%! – ludzie postrzegają pomocą oko – to jest fakt. Aby zrozumieć, w jaki sposób informacja ta trafia do mózgu, i jak jest jej analiza, konieczne jest, aby wyobrazić sobie strukturę i funkcję analizatora wzrokowego.

Cechy analizatora wzrokowego

Dzięki wizualnej percepcji uczymy o wielkości, kształtu, kolorystyki, wzajemnego rozmieszczenia obiektów na świecie, ich ruch lub bezruch. Jest to skomplikowane i wieloetapowy proces. Struktura i funkcja analizatora wzrokowego – układu realizującego odbiór i przetwarzanie informacji wizualnej, zapewniając w ten sposób wizja – bardzo skomplikowane. Początkowo można przydzielić do danych wejściowych (odbiorniki) obwodowy i analizując część przewodzącą. Uzyskanie informacji przenoszonej przez układ receptora, który obejmuje układy pomocnicze gałki ocznej i, a ponadto jest przesyłany za pośrednictwem nerwu z odpowiednimi środkami do mózgu, gdzie są przetwarzane i obrazów wizualnych osad. Wszystkie wydziały analizatora wzrokowego zostaną omówione w artykule.

Jak działa oko. Zewnętrzna warstwa gałki ocznej

Oczy są sparowane narządów. Każde oko przypomina nieco spłaszczony kształt kuli i składa się z wielu warstw: zewnętrznej, środkowej i wewnętrznej otaczającą wnękę wypełnioną płynem oka.

Zewnętrzna powłoka – gęste włókniste kapsułki zachowuje kształt oka oraz zabezpiecza jej wewnętrznej struktury. Ponadto przeprowadzono sześć ustalające mięśni ruchowych gałki ocznej. Powłoka zewnętrzna składa się z przezroczystej przedniej części – rogówki i tylnej, nieprzezroczyste – twardówki.

Rogówka jest oko refrakcji mediów, jest wypukła, ma widok obiektywu i jest z kolei składa się z kilku warstw. To nie ma naczyń krwionośnych, ale istnieje wiele zakończeń nerwowych. Niebieski odcień lub twardówka, widoczna część, która jest zwykle nazywana oczy białkowe utworzone z tkanki łącznej. Do niej i przylegających mięśni, zapewniając oko obraca.

Środkowa warstwa gałki ocznej

Średnia naczyniówki bierze udział w procesach metabolicznych, zapewniając odżywienie oczu i wycofanie produktów przemiany materii. Przednia, najbardziej zauważalną częścią – to Iris. Substancja pigmentowane w tęczówce, a raczej jego ilość jest ustalana indywidualnie odcień ludzkie oko z niebieskim, o ile nie jest wystarczająca do leszczyny, jeśli wystarczające. Gdy pigmentem jest nieobecne, jak to się dzieje z bielactwo, staje się oczywiste, splot naczyniowy i przesłona się na czerwono.

Iris usytuowany jest tuż za rogówki, jej podstawą jest mięsień. Uczeń – okrągły otwór koncentrujące iris – za sprawą tych mięśni reguluje przenikanie światła do oka rozszerza podczas słabym świetle i zwężający się zbyt jasny. To jest kontynuacją tęczówki rzęskowego (rzęskowy) korpusu. Zadaniem tej części analizatora wzrokowego jest produkcja płyn, który odżywia oko te działy, które nie mają własnych naczyń. Ponadto, ciało rzęskowe ma bezpośredni wpływ na grubość soczewki za pomocą specjalnych więzadeł.

Tylnej części oka, w warstwie środkowej jest naczyniówka lub rzeczywisty naczyń powłoki oko prawie całkowicie naczyń o różnej średnicy.

siatkówka

Wewnątrz cienka warstwa, – siatkówki lub siatkówką jest utworzona przez komórki nerwowe. Istnieje bezpośrednie postrzeganie podstawowego analiz i informacji wizualnej. Tylna część siatkówki obejmuje fotoreceptorów specjalnych zwanych stożków (z 7 Mn) oraz prętów (130 Mn). To właśnie one są odpowiedzialne za percepcję obiektów oka.

Stożki są odpowiedzialne za rozpoznawanie kolorów i zapewniają widzenie centralne pozwala zobaczyć drobne szczegóły. Laski, są bardziej wrażliwe, dają człowiekowi możliwość zobaczenia w kolorach czarnym i białym w słabym oświetleniu, i są odpowiedzialne za widzenie peryferyjne. Większość stożki są skoncentrowane w tak zwane żółte rzutu z przodu źrenicy, nieco powyżej wejścia do nerwu wzrokowego. To miejsce jest maksymalna ostrość wzroku. Siatkówki, a także wszystkie elementy analizatora wizualnych, a struktura nie jest łatwe – w swojej strukturze przeznaczyć 10 warstw.

Konstrukcja komory oka

Oczne rdzeń składa soczewki i szkliste komory wypełnione cieczą. Wydaje się jak soczewka wypukła po obu stronach obiektywu przejrzysty. On nie ma naczyń krwionośnych i zakończeń nerwowych i jest zawieszony pod-skoki okolic ciała rzęskowego, mięśnie, które zmieniają swoją krzywiznę. Zdolność ta nazywana jest zakwaterowanie i pomaga oka do skupienia się na blisko lub wręcz przeciwnie, odległych obiektów.

Za obiektywem przylegające do niej i dalej na całej powierzchni siatkówki, ułożone szkliste. Jest to oczywiste, galaretowata substancja, która wypełnia większość objętości narządu wzroku. W skład tego galaretowatej masy 98% – woda. Celem tego materiału – niosący promieni świetlnych zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego kompensacja, wsparcie stałość kształtu gałki ocznej.

przednia komora ograniczona rogówki i tęczówki. Jest ona połączona przez źrenicę o węższej tylnej komory, rozciągając się od soczewki do tęczówki. Zarówno wewnątrzgałkowe wnęka wypełniona płynem, który przepływa swobodnie pomiędzy nimi.

załamanie światła

system wizualizacji analizator jest taki, że początkowo promienie świetlne są załamywane i skupiane przez rogówkę i przechodzą przez tęczówki do komory przedniej. Przez część środkową uczeń światła pada na soczewki, gdzie jest to bardziej dokładne nastawianie ostrości, a następnie przez ciała szklistego – siatkówce. Jest rzutowany na siatkówkę obrazu obiektu w zmniejszona, a ponadto odwróconą postać i energii promieni świetlnych fotoreceptorów przeliczeniu na impulsy nerwowe. Informacje na temat poprzez nerw wzrokowy wchodzi do mózgu. Umieść na siatkówkę, dzięki którym nerw wzrokowy, jest pozbawione fotoreceptorów, tzw ślepa plamka.

Locomotion narządu wzroku

Oko do terminowego reagują na bodźce, musi być mobilny. Podczas przemieszczania urządzenia wizualnej spełniać trzy pary mięśni ocznych: dwie pary prostych i jeden skośny. Mięśnie te są prawdopodobnie najbardziej high-speed w organizmie człowieka. Steruje ruchem nerwu gałki okoruchowe. On łączy się z układu nerwowego czterech z sześciu mięśni oka poprzez zapewnienie im odpowiedniej pracy i skoordynowanych ruchów oczu. Jeżeli nerw okoruchowy, z jakiegokolwiek powodu, przestaje funkcjonować prawidłowo, to wyraża się w różnych objawów: zez, opadanie powiek wieku, dwu obiektów, rozszerzenie źrenic, zaburzenia mieszkalnych, oko występu.

Układ ochronny oka

Kontynuując temat tego tomu, jak struktury i funkcji analizatora wzrokowego, nie wspominając o systemy, które go chronią. Gałki ocznej się w jamie kości, – orbity w amortyzującą poduszki tłuszczu, gdzie jest dobrze chroniony przed uderzeniami.

Co więcej, orbity w korpusie ochronnym Urządzenie zawiera górne i dolne powieki rzęs. Chronią oczy przed zewnątrz różnych obiektów. Ponadto powieki pomocy równomierne rozprowadzenie nad cieczy łzowej oka podczas mrugnięcia w usuwa się z cząstek pyłu rogówki minut. Brwi też w pewnym stopniu pełnią funkcję ochronną, chroniąc oczy przed płynący z czoła pot.

Na górnym zewnętrznym narożniku oczodołu znajdujących gruczołów łzowych. Ich sekret chroni, odżywia i nawilża rogówkę, a także ma działanie dezynfekujące. Nadmiar cieczy przez rozdarcie odpływów przewodów do jamy nosowej.

Kontynuacja i informacje wykończenia

Przewód oddzielone Analizator składa się z dwóch nerwów wzrokowych, które wychodzą z ich gniazd jamy czaszkowej i zawiera specjalne kanały tworząc dalsze przejście części lub chiasma. Obrazy z czasowego (zewnętrznej) części siatkówki pozostaje na tej samej stronie, ale na wewnętrznym łuku – skrzyżowane i przesyłane do przeciwległej strony mózgu. Rezultatem jest to, że prawo pola widzenia są przetwarzane przez lewej półkuli i lewo – prawo. Nakładanie niezbędne do tworzenia objętości obraz widzialny jest.

Po przekroczeniu przez dział nerwy przewodu pokarmowego nadal nerwu. Informacja wizualna wchodzi część kory mózgowej mózgu, która jest odpowiedzialna za przetwarzanie. Taka strefa znajduje się w potylicznej. Nadchodzi ostateczna przemiana otrzymanej informacji w wrażenia wzrokowego. Jest to centralna część analizatora wzrokowego.

Tak więc, struktura i funkcja analizatora wzrokowego jest taka, że na naruszenie któregokolwiek z jego elementów, czy postrzeganego prowadzeniem lub strefy analizującym pociągają za sobą awarię jego pracy jako całości. Jest bardzo wszechstronny, cienki i doskonały system.

Naruszenie analizatora wzrokowego – wrodzona lub nabyta – co z kolei prowadzi do znacznych trudności w zrozumieniu rzeczywistości i niepełnosprawnych.