622 Shares 9548 views

Leki hipotensyjne – odmian i metod ich stosowania


W takich przypadkach stosuje się leki hipotensyjne, gdy konieczne jest obniżenie ciśnienia krwi. Wzrasta wraz z nadciśnieniem tętniczym, jak również z objawowym nadciśnieniem tętniczym. W zależności od mechanizmu działania, wszystkie te leki dzielą się na środki rozszerzające naczynia, leki przeciwdziałające nerwowi, antagoniści angiotensyny II, antagoniści wapnia i diuretyki.

Narkotyki niedotlenione – klasyfikacja leków

Leki przeciwmiażdżycowe mają swój wpływ na współczulny układ nerwowy, są to leki "Clofelin" i "Methildofa". Leki te bezpośrednio wpływają na receptory ośrodkowego układu nerwowego, a tym samym powodują spadek ciśnienia, spadek tętna. Również te leki przeciwnadciśnieniowe zmniejszają ilość reniny w osoczu, mają działanie uspokajające, a ich wadą jest zdolność do zatrzymywania sodu i wody. Jeśli są przyjmowane z lekami moczopędnymi, efekt będzie znacznie lepszy. Z rezerpiną lepiej nie przyjmować ich, aby nie powodować senności i depresji. Osoby w podeszłym wieku muszą zachować ostrożność przy przyjmowaniu tych leków, ponieważ mogą wystąpić depresje i stan kolapoidalny. Jeśli zniesie się methyldopha i klonidyna, postępuje to stopniowo.

Ganglioblokery obejmują preparaty "Benzoheksonium", "Pentamina". Zablokują węzły nerwowe sympatią i parasympatią . Ponieważ leki przeciwnadciśnieniowe blokują węzły korekcyjne, może wystąpić niedowład pęcherza żółciowego, pojawienie się suchego jamy ustnej, impotencji. Po wstrzyknięciu pacjent powinien leżeć co najmniej 2 godziny z podniesioną głową, co jest konieczne, aby zapobiec niedociśnieniu ortostatycznemu.

Postgangliablocatory obejmują takie leki jak "Octadin", "Raunatin", "Reserpine". Jeśli stosuje się lek "rezerpina", to jego działanie trwa kilka tygodni. Lepiej jest przyjmować lek moczopędny, ponieważ zawiera także wodę i sód w organizmie. Lek "Raunatit" ma działanie antyarytmiczne, a po przyjęciu leku może pojawić się przekrwienie nosa i senność.

Takie leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak alfa-adrenoblasty, działają szybko i krótko, więc zwykle są one stosowane w początku kryzysu nadciśnieniowego. Są to takie leki, jak "Tropafen", "Fentolamin" i "Piroxan". Po wprowadzeniu tych leków pacjent musi leżeć na 1,5-2 godzin. Leki te mogą powodować zawroty głowy, częstoskurcz, swędzenie, obrzęk błony śluzowej nosa, wymioty i biegunkę. Nie jest możliwe zabranie ich w obecności choroby niedokrwiennej, pogwałcenia krążenia krwi w mózgu i niewydolności serca.

Beta-adrenoblasty zmniejszają liczbę uderzeń serca i mają działanie uspokajające, zniekształcające i rozszerzające naczynia. Te leki przeciwnadciśnieniowe są skuteczne przy wysokim ciśnieniu skurczowym.

Lekarstwa są podzielone na żyłę i tętnicę. Przedstawiciele leków tętnic szyjnych to "Minoxidil", "Diazoxyd", "Apressin". Dysplazja sodu i tętnicy szyjnej po podaniu dożylnym ma zauważalny efekt, gdy rozszerzają się naczynia obwodowe, a oporność obwodowa maleje.

Leki hipotensyjne, takie jak antagoniści wapnia (preparaty "Fenigidyn", "Nifedypina", "Corinfar") powodują obniżenie ciśnienia po pół godzinie po ich podaniu, a maksymalny efekt obserwuje się po godzinie i trwa do 6 godzin. Po ich zastosowaniu następuje zaczerwienienie rąk, szyi, twarzy; Prawdopodobnie pojawienie się senności, bóle głowy, obrzęk nóg. Nie należy przyjmować tych leków w czasie ciąży.

Podczas leczenia i zapobiegania nadciśnieniu należy stosować dietę o niskiej zawartości tłuszczu, regularnie dać organizmowi umiarkowaną aktywność fizyczną, wystarczająco dużo snu i, jeśli to konieczne, przyjmować środki uspokajające.