564 Shares 1345 views

Motyw miłości w twórczości Lermontowa. wiersze Lermontowa o miłości

Kocham – piękny i jasny uczucie, który był chwalony nawet przez starożytnych poetów. Ona zawsze martwi człowieka. Temat miłości – zazwyczaj jeden wiecznej poezji. Jest on położony w samym sercu reakcji i Mihaila Yurevicha Lermontova. W jego życiu było wiele kobiet, które poświęcone poezji. Temat miłości w twórczości Lermontowa biegnie przez całą pracę. Ponad jedna trzecia jego wierszy poświęconej poecie jest lekkie uczucie.


Miłość w lirycznych Lermontowa

Ardent, namiętny i czuły młody człowiek szybko zaczął się zakochać i pisać wiersze. Niestety, na przedniej poety miłości pechowy. Dlatego też tematem miłości w twórczości Lermontowa często męczennika, skazane charakteru.

W roku 1829, piętnaście lat poeta napisał wiersz „Odbierz”. To wczesne prace przesycone rozczarowanie, cierpienia i łez. Jednak w przeciwieństwie do późniejszych wierszach, że brakuje podstaw biograficzny. Został on napisany w duchu tradycyjnej w tych latach sentymentalne romantyczne konwencje.

Kobiety w życiu muzy poety

Jak już powiedzieliśmy, w miłości Lermontowa często. Według wersety poświęcone kochanka, można prześledzić łańcuch wydarzeń biograficznych z życia poety. Zastanów się, co kobiety były odbiorcami tekstami jego miłości.

Ekaterina Aleksandrovna Sushkova

Motyw miłości w twórczości Lermontowa stał prześledzić najwyraźniej kiedy po raz pierwszy naprawdę się zakochał. Jego wybór był osiemnaście Katarzyna Sushkova, black-eyed piękna, ubrana w najnowszej mody. Z nią spotkał w 1830 roku w Serednikovo, gdzie przeniosła się z babcią Elizavetoy Arsenevoy. W tym czasie poeta miał szesnaście lat, więc nie Sushkova zareagował na jego uczuć poważnie, biorąc pod uwagę, że jest to chłopiec.

Motyw miłości w twórczości Lermontowa „Wiosna”, „No, do widzenia! Po raz pierwszy ten dźwięk … „” Czarne oczy „” Kiedy opowieść plotka do ciebie … „” Ja sam w ciszy nocy «» Przede mną leży kawałek … „opiera się na uczuciach do Ekaterine Aleksandrovne. W „Czarne oczy”, autor mówi, że w oczach ukochanej i znalazł niebo i piekło.

Wkrótce Sushkova opuścił Moskwę. Lermontow, spotkali się tylko cztery lata później. Obrażony więc postanowiłem zemścić się na byłym kochankiem. Ukradł ją w sobie, bo co ślub został odwołany Sushkova z Alexei Lopukhin znajomego Michaił Jurewicz.

Wiersz „Wiosna”

Co jest tematem pojawia miłości w twórczości Lermontowa? Spójrz na pierwszym wierszem poety, wydany z prasą. Według Sushkova, że został napisany na jej prośbę, aby powiedzieć „prawdę”. Kolejny dzień przyniósł jej Lermontov „Wiosna”. Ekaterina postanowił zignorować sarkastyczne utwory tematyczne. W nim poeta odzwierciedla szybkiego rozpadu kobiecego piękna.

Varvara Aleksandrowna Lopuhina

Varenka poeta spotkał się wiosną 1832 roku i miał rozbijać. Ona stała się najsilniejszą przywiązanie Lermontov. To Lopuchin był ideał kobiecego piękna poety. Jej rysy patrzył na inne kobiety, że śpiewała z ognistą pasją w wierszach.

Jednym z bardziej Lopukhina nie był w stanie kochać Lermontov. Temat miłości do niej miała szczególne miejsce w jego twórczości. Te wiersze dedykowane do niej, a bohaterowie, których prototyp stała i portrety, napisany przez poetę. Lopukhina zwrócił wiersz: „Ona nie jest dumny urody …” „My przypadkowo przyniósł los …” „Leave daremną opiekę …”. Nie zapomnij o swoim Lermontowa i w późniejszych utworach: „Piszę do ciebie przez przypadek: prawo do …”, „Sen”. Dedykacja do poematu "Ismail Bey" i "Demon" (1831 i 1838). Lopukhina skierowana również.

Wiadomym jest, że dwa z nich związany złożoną, Strange Love. Lermontow kochał Varya, ona odpowiedziała na jego uczucia, ale to nieporozumienie powstało między nimi zrujnowane życie. Przed Lopukhina słyszał pogłoski, że Lermontow żonaty Sushkova. W odpowiedzi poślubiła Bahmetova, ale wkrótce żałował, ponieważ są one nadal kochał Michel. Niestety, nic nie może go zmienić to niemożliwe.

Historia tej bolesnej miłości Lermontowa częściowo odtworzony w „Bohatera naszych czasów”, w dramacie „Two Brothers” w niedokończonej „The Princess Ligovski”. W tych pracach, Varya stał się prototypem Wiary.

„Ona nie jest dumny piękno …”

Jest to dolna z pierwszych wierszy, które dedykowane Varenke Lermontov. Temat miłości do niej zajmuje centralne miejsce w jego twórczości. Według krytyk literacki Nikolaya Brodskogo, wiersz Lermontowa porównuje dwa ulubione kobiet: Lopuchin i Iwanow. Obraz bohaterką jest przeciwny idei świeckiego urody. Autor maluje doskonałe kobieta, która wygrywa nie jest zewnętrzna i wewnętrzna piękno.

Antyteza „dumnego Beauty – wspaniałym prostoty” położył główny pomysł na pracę. „Proud” oznacza do zdobycia jednego, który pozwala się kochać siebie, ale nie czują wzajemne uczucie.

Natalya Fiodorowna Ivanova

W 1831 roku, Lermontow zainteresował się córką słynnego moskiewskiego pisarza Iwanow. Natasza na znaczeniu poety odpowiedzialności. Dziewczynka została pochlebia, że ona już poświęcić wiersze, pełne bólu i cierpienia. Jednak Michaił poważnie to nie jest postrzegany, ale grał z nim, czekając na bardziej korzystne oczyszczenie.

Miłość w lirycznych Lermontow stał się jednym z najważniejszych w latach 1831-1832. Natasha Ivanova, zadedykował wiersz „Przykro mi, że nie spełniają Bole …”, „Nie mogę pokutować w ojczyźnie …”, „Wyczerpana smutek i utrapienie …” „Nie sądzisz, ale los winnych”. Przez wszystkie wersety idzie motyw o niespełnionej miłości, cierpienia i bólu.

„Ja nie schylać się przed tobą …”

Ten wiersz jest również poświęcony Natasha Ivanova, który był zakochany Lermontowa. O niespełnionej miłości, gorzkie, bolesne poeta pisze. Wcześniej mówiliśmy o tym, że Iwanow nie postrzegają go jako potencjalny konkurent, ale nie miał pojęcia o tym. Zainspirowany Lermontowa pisał wiersze do niej. Szybko zrozumiałem, że Natasha była tylko na przechodzącej moda, kiedy zobaczył, że ona flirtuje z innymi. On zarzuca ukochanej, że ona go zdradza, okradł go czasu mógł poświęcić kreatywności: „Kto wie, może te chwile, / Co upłynął pod nogi / I okradziony inspiracją”

Temat miłości w twórczości Lermontowa stał się nie do zniesienia, po tym jak zmienił Natalię. Jednak on nadal ją kocha, nazywa „aniołem”. Ten wiersz był pożegnanie – więcej poezja Ivanova Lermontow napisał.

Księżniczka Mariya Alekseevna Scherbatova

Młoda wdowa z domu Shterich była piękna i wykształcona kobieta. „Nie jest to bajka powiedzieć, ani pióro opisać” – mówił o swoim Lermontowa. O miłości Scherbatova powiedzieć nam te wiersze poety jako „Dlaczego”, „nie świecką obwodu”, „Modlitwę”. Marii Alekseevna również zabiegali Ernest Barante. Na podstawie konkursu nastąpiło pojedynku między nimi, czego konsekwencją był drugi związek Lermontow na Kaukazie.

Ekaterina Grigorevna Byhovets

To był ostatni kochał poetę. Katarzyna była dużo fanów, z którymi przyjaźnił Lermontow. Z miłości do niej, pisał w wierszu „Nie, nie jesteś tak żarliwie Kocham Cię ….” W Bykhovets poety znalazłem podobieństwo do miłości swego życia – Varenkoy Lopuhinoy. Przez przypadek z Ekaterinoy Grigorevnoy Lermontowa poznałem w Piatigorsk w dniu jego śmierci. To było w jej towarzystwie, spędził ostatnie godziny życia.

wniosek

Motyw miłości w twórczości Lermontowa ma szczególne miejsce. Oczywiście, podstawą doświadczeń miłosnych były osobiste dramaty życiowe autora. Prawie wszystkie jego wiersze mają konkretnych adresatów – te kobiety, które lubią Lermontowa. Temat miłości poety różne wcielenia. To uczucie dla przyrody, kraju, dzieci, a przede wszystkim – do kobiety. Bezinteresowna i nieodwzajemniona, wszystkie czasochłonne i bolesne – tak różne, ale wspaniała miłość!